Mateus 9
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARA
1 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi ñʉti car barco, bi ddatzi gá ma hnanguadi car deje, pé bi zøti pʉ jar jñini pʉ jabʉ mír hmʉy.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Cja̱ nupʉ, bú ttzimpi hnar döhtji, jí̱ mí tzö di hña̱ni, mbá oxti pʉ jár mfi̱di. Car Jesús bi cca̱hti cʉ cja̱hni cʉ mbá ncjʉnijʉ car döhtji, cja̱ bi ba̱di, mí e̱me̱jʉ guegue. Nubbʉ́, bi nzoh car döhtji, bi hñi̱mbi:
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Már bbʉh pʉ cʉ dda maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱, már cca̱htijʉ car Jesús. Guegue‑cʉ́ bi ma̱jmʉ mbo í mʉyjʉ: “Jin gui tzö nʉr palabra xí ma̱ nʉr hñøjø‑nʉ́. I ne da cjatsjɛ ca Ocja̱.”
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Nu car Jesús, bi ba̱di ter bɛh ca̱ már mbenijʉ, cja̱ bi xijmʉ:
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 Nugö, rá nzɛjqui pa gu xij nʉr döhtji: “Ya xí mperdonaqui cʉ rá nttzo cʉ nguí tu̱.” Guejtjo rá nzɛjqui pa gu xifi: “Bböj ya, cja̱ gui hño.”
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Pe xtú xij nʉr döhtji nʉr palabra nʉ xtú ma̱ pa güi pa̱quɛjʉ, guejcö dí pɛhtzi cam cargo hua jar jöy pa gu cjʉhtzibi yʉ cja̱hni cʉ rá nttzo cʉ xí dyøte. Nugö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy.―
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Cja̱ car döhtji bi bböy, bi ma gá ma ʉ́r ngu̱.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Cja̱ bbʉ mí cca̱hti ya cʉ cja̱hni, bi ndo hño í mʉyjʉ, bi mbe̱nijʉ: “¿Ja xcá ncja ya nʉ́?” Guejtjo bi ma̱jmʉ: “Te tza rá ndo nzɛh car Tzi Ta ji̱tzi. Xí un cár cargo nʉr hñøjø‑nʉ́, xí jojqui nʉr döhtji, xí ngʉhtzibi ca rá nttzo ca mí tu̱.”
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Diguebbʉ ya, bi wem pʉ car Jesús, bi ma pé hnar lugar, cja̱ bbʉ má tjoh pʉ, bi cca̱hti ca hnar hñøjø, már ju̱ pʉ jar tju̱jni pʉ jabʉ mí ncobra cʉ contribución. Car hñøjø‑cá̱ múr tesorero, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Mateo. Car Jesús bi nzofo, bi xifi:
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Hna vez, car Jesús már ju̱ pʉ jar mexa pʉ jár ngu̱ car Mateo, már tzi. Bú e̱je̱ rá ngu̱ cʉ jiöjte hñøjø cʉ mí jmuntzi cʉ impuesto hne̱h cʉ contribución, co pé dda cja̱hni cʉ mí ndu̱jpite. Gueguejʉ bi guatijʉ jar mexa pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús co ni quí möxte, bi mi̱pjʉ cja̱ bi zihui‑cʉ.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Nu cʉ fariseo, bbʉ mí cca̱htijʉ car Jesús, már tzihui cʉ cja̱hni cʉ mí øti ca rá nttzo, gueguejʉ bi dyön quí möxte car Jesús, bi hñi̱na̱jʉ:
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Nu car Jesús, bbʉ mí dyøj ya nʉr palabra‑nʉ́, bi da̱di:
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Nuquiguɛjʉ, i nesta gui nxödijʉ te i ne da ma̱ nʉr palabra nʉ i ju̱x pʉ jar Escritura. I ma̱n ca Ocja̱: “Dí negö gui jui̱jqui quer hñohui, cja̱ jin tza dí negö gui pöhtijʉ zu̱we̱, gui ña̱jtiguijʉ pʉ jar altar.” Ncjapʉ ga ma̱ guegue. Eso, jin dá e̱jcö pa gua nzoj yʉ cja̱hni yʉ i ma̱ jin te i tu̱. Nugö xtú e̱je̱ pa gu nzoj yʉ i ndu̱jpite pa da jiɛh ca rá nttzo cja̱ da jionijʉ ca Ocja̱.―
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Diguebbʉ ya, bú e̱h cʉ dda quí möxte car Juan ca mí xix cʉ cja̱hni, bi guatijʉ car Jesús, cja̱ bi hñönijʉ, i̱na̱jʉ:
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 Cja̱ car Jesús bi da̱di, i̱na̱:
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 Hnar zɛda̱tu̱, jin gui tzö gui pøhtibi hnar ddadyo da̱tu̱. Bbʉ gui pøhte ncjapʉ, pé xtrí xɛh hnanguadi, cja̱ más da ngu̱jqui ca xí xɛgui.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 Guejti cʉ xifani cʉ ya jin gui na̱xi, jin to da xiti cár jugo cʉ uva. Bbʉ gui dyøte ncjapʉ, da xɛh car xifani, tje da mfön car vino. Gue cʉ xifani rá zö gui xiti car jugo, pa jin da bbɛh car xifani ni digue car vino. Ncjapʉ hne̱je̱ rá nzɛj yʉm mfe̱ni dí xij yʉm amigo yʉ i tɛngui. Bbʉ to da hñeme‑yʉ́, jin gui tzö da dɛn cʉ costumbre cʉ mí tɛni má̱hmɛto.―
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Car Jesús már xih cʉ cja̱hni yʉ palabra‑yʉ́, cja̱ bi hna zøti pʉ hnar hñøjø, mí pɛhtzi cár cargo pʉ jár ni̱cja̱ cʉ judio. Bi ani jöy pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, cja̱ bi xifi:
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Diguebbʉ ya, bi bböh car Jesús, bi mɛhui car hñøjø, cja̱ bi dɛni quí möxte.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 Bbʉ má pa pʉ, bú hna e̱ hnar bbɛjña̱, bi guati jár xʉtja car Jesús. Guegue, mí jñini, mí xoti cji, ya xquí tzöhui‑cá̱ ngu̱ doce año. Bi zɛtibi cár nttza̱ni cár da̱jtu̱ car Jesús.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 Porque mí ma̱ntsjɛ car bbɛjña̱, i̱na̱:
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Nu car Jesús bi bböti, bi cca̱hti, cja̱ bi xifi:
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Cja̱ bbʉ mí zøti car Jesús pʉ jár ngu̱ car hñøjø ca mí ja̱ ʉ́r cargo pʉ jár templo cʉ judio, bi cca̱hti cʉ cja̱hni rá ngu cʉ xquí jmuntzi pʉ, már ndo ngue̱nijʉ, cja̱ co cʉ músico, már jʉxti quí tjʉxijʉ, como ya xti ncja car nttögui.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Car Jesús bi xij ya‑cʉ, i̱na̱:
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Diguebbʉ ya, car Jesús bi cjajpi bi bøm pʉ cʉ cja̱hni rá ngu̱, cja̱ guegue bi ñʉti pʉ jabʉ már bbɛn car tzi bbɛjña̱, bi pɛntibi cár dyɛ. Nubbʉ, car tzi bbɛjña̱ nguetica̱ bi zö, xní nantzi.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni cʉ mí bbʉ jar lugar‑cá̱ bi dyødejʉ ja ncja xquí nantzi car tzi bbɛjña̱ ca xquí du̱, cja̱ bi xox car Jesús. Cja̱ bi ndo ngöxtejʉ.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Cja̱ car Jesús ya, bi bøm pʉ jar lugar‑cá̱, má dyo pʉ jar hñu̱, cja̱ pé bi dɛni yojo hñøjø cʉ mí godö. Mí mafi nzajqui, mí i̱na̱hui:
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Nu car Jesús jin gá nda̱di. Bi zøti pʉ jár ngu̱ guegue, bi ñʉti. Nu cʉ yojo godö bi dɛnihui, pé bi zøti pʉ hne̱je̱, cja̱ bi guatihui car Jesús. Diguebbʉ ya, car Jesús bi dyönihui:
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Diguebbʉ ya, car Jesús bi dömbi quí döhui cja̱ bi xijmi:
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Cja̱ bi xoh quí döhui bbʉ. Diguebbʉ ya, car Jesús bi ndo ccahtzi cʉ yojo hñøjø, bi xijmi:
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Pe guegue bi bønihui, bi ndo ngöxtehui göhtjo pʉ jabʉ mí dyohui.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Xní bøn cʉ godö, xní zøh cʉ dda cja̱hni, mbá tzí hnar hñøjø, jí̱ mí tzö di ña̱, xquí ntjɛhui cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Cja̱ car Jesús bi fongui car nda̱ji̱‑cá̱. Diguebbʉ ya, bi ña̱ car hñøjø ca múr ngone jma̱ja̱. Ya xquí jogui. Nu cʉ cja̱hni cʉ már cca̱htijʉ bi ntzu̱jʉ cja̱ bi ndo hño í mʉyjʉ. Bi ma̱jmʉ:
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Nu cʉ fariseo bi ma̱jmʉ:
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Diguebbʉ ya, mí dyo car Jesús, mí tjoh pʉ göhtjo cʉ jñini co ni cʉ tzi jñini chi tchʉ. Mí cʉti pʉ mbo cʉ templo, mí u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱. Mí xijmʉ:
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Guegue mí cca̱hti cʉ cja̱hni, mí yomfe̱nijʉ cja̱ mí ntzøtijʉ, como jí̱ mí pa̱di toca̱ di dɛnijʉ. Car Jesús ya, bi jui̱jqui cʉ cja̱hni, como mí ncjajʉ ncja yʉ dɛjti yʉ jin te i bbʉ ʉ́r mödi.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 — ausente —
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 — ausente —
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.