Mateus 27

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bbʉ mí tzi nxu̱ditjo, pe bi jmuntzi göhtjo cʉ möcja̱ cʉ mí mandado hne̱h cʉ tita cʉ mí mandadobi cʉ cja̱hni israelita. Bi dyøtijʉ hnar junta, bi mbe̱nijʉ ja drí sentenciajʉ car Jesús pa di bböhti.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Diguebbʉ ya, bi du̱htibijʉ quí dyɛ car Jesús, cja̱ bi dyɛtijʉ, bú döjtijʉ car Pilato. Guegue‑cá̱ múr gobernador romano.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Diguebbʉ ya car Judas Iscariote, bbʉ mí cca̱hti, ya xquí jma̱ di bböhti car Jesús, bi ndo ntzøte cja̱ bi ndo du̱mʉy, como guegue xquí dö. Nubbʉ, bi gʉx cʉ treinta domi gá plata cʉ xquí un cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ tita cʉ mí pɛhtzi cargo, bi ma bú cohtzibi‑cʉ́, bi hñi̱mbijʉ:
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 ―Nugö, xtú øti ca rá nttzo. ʉm nttzojquigö ca xtrí bböhti car Jesús, como guejcö xtú döquijʉ, cja̱ jin te i tu̱‑cá̱.―
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Nubbʉ́, car Judas bi jiøti cʉ treinta domi gá plata pʉ jár patio car templo, cja̱ bi wem pʉ. Bi ma bú ca̱ti hnar ntja̱ji jár dyʉga, bi hna̱xitsjɛ hnar za, bi du̱.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Nu cʉ möcja̱ cʉ mí mandado bi gʉx cʉ domi‑cʉ́, bi ma̱jmʉ:
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Cja̱ bbʉ ya xquí ña̱jʉ te di cjajpijʉ, bi döjmʉ hna pɛdazo ʉr jöy, múr mɛjti hnar dyøti‑moji. Bi döjmʉ car jöy‑cá̱ pa di hñöh pʉ cʉ hnahño cja̱hni cʉ di du̱ pʉ Jerusalén.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Eso, hasta rá pa ya, i tsjih car jöy‑cá̱ ʉr Campo Gá Cji.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 — ausente —
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 — ausente —
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Car Jesús bi ttzix pʉ jabʉ már bbʉh car gobernador romano, cja̱ bi hmöh pʉ jabʉ mír ncca̱htihui. Car gobernador‑cá̱ mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Pilato. Cja̱ guegue‑cá̱ bi dyön car Jesús, i̱na̱:
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Ma ya, quí jefe cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ tita cʉ mí mandadobi cʉ pé dda judio, bi jiøxjʉ car Jesús, xtrú dyøti cosa már nttzo. Nucá̱, jin te gá nda̱di.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Diguebbʉ ya car Pilato bi dyöni:
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Nu car Jesús, nde̱jma̱ jin te gá nda̱di, nim pa hnar palabra gá ma̱. Eso, bi ndo hño ʉ́r mʉy car gobernador, ¿dyoca̱ jí̱ mí mfendetsjɛ car Jesús?
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Cʉ cja̱hni israelita mí pɛhtzi hnar costumbre, cada bbʉ nguá dyøtijʉ car mbaxcjua ca mí tsjifi ʉr Pascua, cʉ cja̱hni mí juajnijʉ hnar preso di tsjojqui, cja̱ car gobernador romano mí mandado di tsjojqui car preso‑cá̱.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Cʉ pa‑cʉ, mí cjoti födi hnar preso ca mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Barrabás. Ya xquí jmentado már ndo nttzo.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Cja̱ bbʉ ya xquí jmu̱ntzi cʉ cja̱hni, car Pilato bi dyönijʉ:
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Car Pilato bi dyön cʉ cja̱hni ncjapʉ, porque mí pa̱ guegue, quí jefe cʉ judio xquí döjʉ car Jesús porque mí ʉjʉ‑cá̱. Mí ma̱ntsjɛ car gobernador, bbʉ di ttön cʉ cja̱hnitjo toca̱ mí nejʉ, guegue‑cʉ́ di dyöjpijʉ di tsjojqui car Jesús.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Car gobernador már ju̱di pʉ mbo car juzgado, már ju̱x car ndo silla pʉ jabʉ mí juzga cʉ cja̱hni. Cja̱ cár bbɛjña̱ bú pɛjni razón, bi hñi̱mbi: “Jin te gui ma gui cjajpi car hñøjø ca i tsjifi ʉr Jesús, porque jin te i tu̱. Má̱nxu̱y xtú wi̱gö guegue. Bbʉ te gui cjajpi‑cá̱, xta zʉhqui hnar cosa drá ndo nttzo.”
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Eso, car gobernador mí jon car manera ja drí xojqui car Jesús. Nu quí jefe cʉ möcja̱ co cʉ tita cʉ mí mandadobi cʉ cja̱hni israelita bi dyɛtijʉ cʉ cja̱hnitjo pa di dyödijʉ di tsjojqui car Barrabás cja̱ di bböhti car Jesús.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Diguebbʉ ya, pé hnar vez car gobernador bi nzoh cʉ cja̱hni, bi dyön‑cʉ:
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Ma ya, car gobernador pé bi dyön cʉ cja̱hni:
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Diguebbʉ ya, car gobernador pé bi dyönijʉ:
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Bbʉ mí cca̱hti car Pilato, jí̱ mí ne cʉ cja̱hni di dyøjmʉ ca mí ma̱ guegue, pe ya xi mí ne di contrabi, bi mandado bú hnu̱ hnar lavamano ʉr deje, cja̱ bi xʉjqui quí dyɛ pʉ jabʉ már janti göhtjo cʉ cja̱hni. Cja̱ bi xijmʉ, bbʉ:
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Cja̱ bi da̱di göhtjo cʉ cja̱hni, bi hñi̱na̱jʉ:
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Diguebbʉ ya, car Pilato bi mandado di tjɛh car Barrabás di ma libre. Cja̱ pé bi mandado di tjʉti car Jesús co chirio. Cja̱ bbʉ ya xquí ncjajpi‑cá̱, pé bi döjti jáy dyɛ cʉ sundado pa di zixijʉ pʉ jabʉ di ddøti jar ponti.
26 — ausente —
27 Diguebbʉ ya quí sundado car Pilato bi dyɛn car Jesús gá möjmʉ jár palacio car gobernador. Bi mpɛjni göhtjo car batallón cʉ sundado cja̱ bi hñi̱tijʉ madé car Jesús.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Nubbʉ, bi møjquibijʉ cʉ dda quí da̱jtu̱ cja̱ bi pöhtijʉ hnar pöti már ntjɛni.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Cja̱ bi mejʉ hnar corona gá hmi̱ni, bi jñu̱htzibijʉ‑cá̱, cja̱ bi göhtibijʉ hnar za jár jogui dyɛ. Bi guati cʉ sundado, bi nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jáy hua car Jesús. Mí øhtibijʉ ʉr burla, ncjahmʉ mí i̱htzibijʉ. Mí ma̱jmʉ:
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Guejtjo mí tzoxijʉ guegue, cja̱ bi jña̱mbijʉ car za már ja̱, gá ndo mɛhtibijʉ cár ña̱.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Cja̱ bbʉ mí guaj ya mí i̱mbijʉ, pé bi møjquibijʉ car pöti cja̱ bi jejtijʉ quí da̱jtu̱tsjɛjɛ. Nubbʉ, bi zixijʉ pa du tøtijʉ jar ponti.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Cja̱ bbʉ má pønijʉ pʉ jar jñini Jerusalén, bi ntjɛjʉ hnar hñøjø, múr mi̱ngu̱ car jöy Cirene, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Simón. Nucá̱, bi cjajpijʉ ʉ́r ttzɛdi pa di du̱htzibi cár ponti car Jesús.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Diguebbʉ ya, bi zønijʉ hnar lugar ca mí tsjifi Golgota. Nʉr tju̱ju̱ Golgota i ne da ma̱, hnar ximo.
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Cja̱ bi ttun car Jesús vinagre pa di zi. Car vinagre‑cá̱ xquí hua̱ni hnar hñi̱tji pa di meno drí zö ca rá ʉ́. Car Jesús bi zödi car hñi̱tji̱, bbʉ, pe jin gá ne gá nzi.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Nubbʉ, cʉ sundado bi døti car Jesús pʉ jar ponti, cja̱ diguebbʉ ya, bi jejquibi quí da̱jtu̱, bi dyɛntzijʉ bolado pa di ba̱dijʉ toca̱ di ga̱x cada hnáa‑cʉ́. Bi ncjapʉ gá nzʉh car palabra ca xquí ma̱n ca hnar profeta. Guegue bi ma̱ ncjahua: “Cʉ cja̱hni bi jejqui yʉm da̱jtu̱, cja̱ bi dyɛntzijʉ bolado pa di fa̱di toca̱ di mɛhtzi.”
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Diguebbʉ ya cʉ sundado bi mi̱jtijʉ cerca cʉ jñu̱ ponti, mí jantitjojʉ car Jesús.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Pʉ jár ña̱ car ponti pʉ jabʉ már ddøti car Jesús, bi ncuajti hnar tzi tabla, cja̱ mí ju̱x pʉ hnar letrero pa drí fa̱di ter bɛh ca̱ xquí dyøte. Car letrero mí ma̱ ncjahua: “Guejnʉ́ ʉr Jesús. ʉ́r rey yʉ judio‑nʉ́.”
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Bbʉ mí ddøti car Jesús, guejtjo hne̱je̱ bi ddøti yojo be̱. Cada hnáa bi ddøti hnár ponti. Ca hnar be̱ mí ddøti hnar ponti ca mí bbʉ jár jogui dyɛ car Jesús, cja̱ ca pé hnáa ya, már bbʉh pʉ jár nccuarga dyɛ.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Cʉ cja̱hni cʉ má tjoh pʉ jabʉ már ddøtijʉ, mí tzanijʉ car Jesús, hasta mí jua̱ti quí ña̱jʉ.
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 Mí i̱mbijʉ:
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Guejtjo hne̱je̱ quí jefe cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni cár ley car Moisés, yojmi cʉ tita cʉ mí mandadobi cʉ cja̱hni, cja̱ co cʉ fariseo, gueguejʉ bi tjojmʉ pʉ jabʉ már ddøti car Jesús, cja̱ bi dyøhtibijʉ ʉr burla.
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 Mí ma̱jmʉ:
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 øde, guegue‑nʉ́ xí hñi̱ti ʉ́r mʉy ca Ocja̱, cja̱ i tøhmi da mötzi, como ʉ́r Ttʉ. Nde bbʉ, xtá cca̱htijʉ ya, ¿cja cierto ca i ma̱? ¿Cja da möx ca Ocja̱ pa jin da du̱?― Ncjapʉ gá ma̱n cʉ cja̱hni‑cʉ́.
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Guejtjo hne̱je̱ cʉ be̱ cʉ már ddøte hna‑hná hnanguadi car Jesús guejti‑cʉ́ bi zan‑cá̱, bi xijmi ncjadipʉ hne̱je̱.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Desde car hora bbʉ mí ju̱ xadi, bi hmɛxu̱y göhtjo car jöy hasta gue bbʉ mí zʉ jñu̱ nde.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Bbʉ ya xti zʉh car hora bbʉ mí jñu̱ nde, car Jesús bi mafi nzajqui, bi ma̱ gá hebreo ya palabra ya, bi hñi̱na̱:
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Cʉ dda cja̱hni cʉ már bböh pʉ, bi dyøj nʉr palabra nʉ bi ma̱, pe jin gá mba̱dijʉ, ¿cja már nzoh car Tzi Ta ji̱tzi? Mí i̱na̱jʉ, pé már mahti ca ndor profeta Elías pa di hñe̱je̱, di mötzi.
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Ca hnar cja̱hni bi ne̱xa ddiji, bi ma bú ja̱ hnar esponja, bi ga̱ti jar vino, cja̱ bi tu̱jti hnar tzi za pa di ña̱htibi car Jesús. Diguebbʉ ya bi cuajtibi pʉ jár ne car Jesús, cja̱ guegue‑cá̱ bi zʉhtzi.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Nu cʉ pé dda cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ, mí ne di ccaxjʉ car hñøjø‑cá̱ pa jin di ña̱htibi vino car Jesús. Gueguejʉ bi ma̱jmʉ:
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Nu car Jesús, pé bi mafi nzajqui, bi dö ʉ́r mʉy jáy dyɛ car Tzi Ta ji̱tzi, cja̱ bi du̱, bbʉ.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Mero bbʉ mí du̱ car Jesús bi xɛ madé ca hnar cortina ca már hna̱x pʉ mbo car ndo templo. Car cortina‑cá̱ mí coti car cuarto ca más már bbʉ mbo, cja̱ nucá̱ mí tsjifi: “Pʉ Jabʉ Más Rá Ndo Nttzu̱jpi.” Bi xɛ madé car cortina‑cá̱, bú fʉh pʉ ña̱ hasta gá nga̱y. Guejtjo bi hño car hña̱mijöy, hasta bi je madé cʉ ndo me̱do, cerca pʉ jabʉ bi du̱ car Jesús.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Mí bbʉh pʉ cʉ ddaa tzi ni̱cja̱ pʉ jabʉ mí cjöti cʉ ánima. Nucʉ́ bi hna xogui. Cja̱ rá ngu̱ cʉ ánima cʉ xquí hñe̱me̱jma̱ ca Ocja̱ bbʉ mí bbʉjtijʉ, bi nantzijʉ cja̱ bi bøm pʉ jabʉ xquí cjötijʉ.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Bbʉ ya xquí jña̱ ʉ́r jña̱ car Jesús, cʉ ánima‑cʉ́ bi nantzijʉ, bi bøm pʉ jabʉ xquí cjötijʉ, bi möjmʉ gá möjmʉ jar jñi̱ni Jerusalén, bú hñojʉ pʉ. Cja̱ már ngu̱ cʉ mi̱ngu̱ Jerusalén bi cca̱hti cʉ ánima bbʉ ya xquí nantzi.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Cerca pʉ jabʉ bi ddøti car Jesús mí bböh hnar capitán, mí yojmi cʉ dda sundado. Gueguejʉ mí föjmʉ cár cuerpo car Jesús. Bbʉ mí zöjʉ car hña̱mijöy cja̱ mí cca̱htijʉ cʉ dda cosa, göhtjo cʉ bi ncja, bi ndo ntzu̱jʉ, bi hñi̱na̱jʉ:
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Tzi yanʉ már bböh cʉ dda bbɛjña̱ rá ngu̱. Guejti‑cʉ́ már jantijʉ ja gá ndu̱ car Jesús. Xcuí dɛnijʉ car Jesús desde pʉ jar estado Galilea, mbá cjajpijʉ ʉ́r jmandado.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Már bbʉh pʉ car María Magdalena, co car María cár me car Santiago hne̱h car José, co guejti cár me car Jacobo hne̱h car Juan. Guegue‑cá̱ múr bbɛjña̱ car Zebedeo. Cʉ jñu̱ bbɛjña̱‑cʉ́ már yojmʉ cʉ ddáa cʉ már jantijʉ.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Cja̱ bbʉ ya xquí nde, bú e̱h hnar hñøjø, múr rico. Múr mi̱ngu̱ Arimatea, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr José. Guejti guegue xquí ntzixihui cʉ hñøjø cʉ mí tɛn car Jesús.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Car José bi ma pʉ jabʉ már bbʉh car Pilato, bú öjpi ʉr tsjɛjqui pa di ma drí du̱htzibi cár cuerpo car Jesús. Cja̱ car Pilato bi uni ʉr tsjɛjqui, bi mandado di ma du ndöjti.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Diguebbʉ ya, car José bi ma gá ngoh pʉ jabʉ már ddøti car Jesús, bi dɛjquibi cár cuerpo pʉ jar ponti, bi möxi hnar ttaxi da̱tu̱, múr ddadyotjo.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 Car José ya xquí jojqui hnár ngu̱ gá ánima. Xquí tjohti hnar ndo me̱do, xquí dyøti hnar cueva pʉ jabʉ di cjöti bbʉ xti du̱. Jí̱ bbe mí cjöti pʉ tema ánima. Bi du̱htzibi cár cuerpo car Jesús, bi göti pʉ jar cueva‑cá̱, bi pʉntzi hnar ndo do gá ngoti cár goxtji, cja̱ bi má.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Már bbʉjti pʉ car María Magdalena, co ca pé hnar María ca múr me car Juan. Már ju̱hui pʉ, mír ncca̱htihui cár goxtji car cueva pʉ jabʉ bi cjöti cár cuerpo car Jesús.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Car jiax pʉ ya‑cá̱, bbʉ mí mʉh car mbaxcjua ca mí tzu̱jpi cʉ judio, bi jmu̱ntzijʉ cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, cja̱ co cʉ fariseo. Bú e̱jmʉ pʉ jabʉ már bbʉh car Pilato,
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 Cja̱ bi xijmʉ:
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Nuya, gui mandado tzʉ du bböh car lugar pʉ jabʉ xí cjöti cár cuerpo, hasta gue bbʉ xtrí zʉ jñu̱jpa. Bbʉ ji̱na̱, pé ntoja du hna e̱h bbʉ nxu̱y quí amigo cʉ mí ntzixihui, da gʉjquibi cár cuerpo da du̱xijʉ, cja̱ da xih cʉ cja̱hni: “Cierto ya xquí du̱, pe nuya pé xí nantzi.” Cja̱ bbʉ di ncja‑cá̱, más drí ndo ngu̱jqui car ntjöti ca xí hñe̱me̱ yʉ cja̱hni, bbʉ.― Ncjapʉ gá ma̱n cʉ hñøjø‑cʉ́.
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Cja̱ car Pilato bi da̱di:
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Diguebbʉ ya, bi ma cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, co ni cʉ fariseo, bú cotijʉ rá zö car ojqui co hnar ndo me̱do. Cja̱ car me̱do‑cá̱, pʉ jabʉ mí nzøtihui quí nttza̱ni car cjoti, bi tjojqui pa bi ncuajti pʉ cár sello car gobernador. Cja̱ bi gojti cʉ guardia pʉ tji car cueva, pa di mödijʉ, pʉ jabʉ xquí cjöti car ánima.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.