Mateus 27
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH
1 Bbʉ mí tzi nxu̱ditjo, pe bi jmuntzi göhtjo cʉ möcja̱ cʉ mí mandado hne̱h cʉ tita cʉ mí mandadobi cʉ cja̱hni israelita. Bi dyøtijʉ hnar junta, bi mbe̱nijʉ ja drí sentenciajʉ car Jesús pa di bböhti.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Diguebbʉ ya, bi du̱htibijʉ quí dyɛ car Jesús, cja̱ bi dyɛtijʉ, bú döjtijʉ car Pilato. Guegue‑cá̱ múr gobernador romano.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Diguebbʉ ya car Judas Iscariote, bbʉ mí cca̱hti, ya xquí jma̱ di bböhti car Jesús, bi ndo ntzøte cja̱ bi ndo du̱mʉy, como guegue xquí dö. Nubbʉ, bi gʉx cʉ treinta domi gá plata cʉ xquí un cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ tita cʉ mí pɛhtzi cargo, bi ma bú cohtzibi‑cʉ́, bi hñi̱mbijʉ:
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 ―Nugö, xtú øti ca rá nttzo. ʉm nttzojquigö ca xtrí bböhti car Jesús, como guejcö xtú döquijʉ, cja̱ jin te i tu̱‑cá̱.―
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Nubbʉ́, car Judas bi jiøti cʉ treinta domi gá plata pʉ jár patio car templo, cja̱ bi wem pʉ. Bi ma bú ca̱ti hnar ntja̱ji jár dyʉga, bi hna̱xitsjɛ hnar za, bi du̱.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 Nu cʉ möcja̱ cʉ mí mandado bi gʉx cʉ domi‑cʉ́, bi ma̱jmʉ:
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Cja̱ bbʉ ya xquí ña̱jʉ te di cjajpijʉ, bi döjmʉ hna pɛdazo ʉr jöy, múr mɛjti hnar dyøti‑moji. Bi döjmʉ car jöy‑cá̱ pa di hñöh pʉ cʉ hnahño cja̱hni cʉ di du̱ pʉ Jerusalén.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Eso, hasta rá pa ya, i tsjih car jöy‑cá̱ ʉr Campo Gá Cji.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 — ausente —
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 — ausente —
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 Car Jesús bi ttzix pʉ jabʉ már bbʉh car gobernador romano, cja̱ bi hmöh pʉ jabʉ mír ncca̱htihui. Car gobernador‑cá̱ mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Pilato. Cja̱ guegue‑cá̱ bi dyön car Jesús, i̱na̱:
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Ma ya, quí jefe cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ tita cʉ mí mandadobi cʉ pé dda judio, bi jiøxjʉ car Jesús, xtrú dyøti cosa már nttzo. Nucá̱, jin te gá nda̱di.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Diguebbʉ ya car Pilato bi dyöni:
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Nu car Jesús, nde̱jma̱ jin te gá nda̱di, nim pa hnar palabra gá ma̱. Eso, bi ndo hño ʉ́r mʉy car gobernador, ¿dyoca̱ jí̱ mí mfendetsjɛ car Jesús?
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Cʉ cja̱hni israelita mí pɛhtzi hnar costumbre, cada bbʉ nguá dyøtijʉ car mbaxcjua ca mí tsjifi ʉr Pascua, cʉ cja̱hni mí juajnijʉ hnar preso di tsjojqui, cja̱ car gobernador romano mí mandado di tsjojqui car preso‑cá̱.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 Cʉ pa‑cʉ, mí cjoti födi hnar preso ca mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Barrabás. Ya xquí jmentado már ndo nttzo.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Cja̱ bbʉ ya xquí jmu̱ntzi cʉ cja̱hni, car Pilato bi dyönijʉ:
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 Car Pilato bi dyön cʉ cja̱hni ncjapʉ, porque mí pa̱ guegue, quí jefe cʉ judio xquí döjʉ car Jesús porque mí ʉjʉ‑cá̱. Mí ma̱ntsjɛ car gobernador, bbʉ di ttön cʉ cja̱hnitjo toca̱ mí nejʉ, guegue‑cʉ́ di dyöjpijʉ di tsjojqui car Jesús.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Car gobernador már ju̱di pʉ mbo car juzgado, már ju̱x car ndo silla pʉ jabʉ mí juzga cʉ cja̱hni. Cja̱ cár bbɛjña̱ bú pɛjni razón, bi hñi̱mbi: “Jin te gui ma gui cjajpi car hñøjø ca i tsjifi ʉr Jesús, porque jin te i tu̱. Má̱nxu̱y xtú wi̱gö guegue. Bbʉ te gui cjajpi‑cá̱, xta zʉhqui hnar cosa drá ndo nttzo.”
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Eso, car gobernador mí jon car manera ja drí xojqui car Jesús. Nu quí jefe cʉ möcja̱ co cʉ tita cʉ mí mandadobi cʉ cja̱hni israelita bi dyɛtijʉ cʉ cja̱hnitjo pa di dyödijʉ di tsjojqui car Barrabás cja̱ di bböhti car Jesús.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Diguebbʉ ya, pé hnar vez car gobernador bi nzoh cʉ cja̱hni, bi dyön‑cʉ:
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 Ma ya, car gobernador pé bi dyön cʉ cja̱hni:
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Diguebbʉ ya, car gobernador pé bi dyönijʉ:
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Bbʉ mí cca̱hti car Pilato, jí̱ mí ne cʉ cja̱hni di dyøjmʉ ca mí ma̱ guegue, pe ya xi mí ne di contrabi, bi mandado bú hnu̱ hnar lavamano ʉr deje, cja̱ bi xʉjqui quí dyɛ pʉ jabʉ már janti göhtjo cʉ cja̱hni. Cja̱ bi xijmʉ, bbʉ:
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Cja̱ bi da̱di göhtjo cʉ cja̱hni, bi hñi̱na̱jʉ:
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Diguebbʉ ya, car Pilato bi mandado di tjɛh car Barrabás di ma libre. Cja̱ pé bi mandado di tjʉti car Jesús co chirio. Cja̱ bbʉ ya xquí ncjajpi‑cá̱, pé bi döjti jáy dyɛ cʉ sundado pa di zixijʉ pʉ jabʉ di ddøti jar ponti.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Diguebbʉ ya quí sundado car Pilato bi dyɛn car Jesús gá möjmʉ jár palacio car gobernador. Bi mpɛjni göhtjo car batallón cʉ sundado cja̱ bi hñi̱tijʉ madé car Jesús.
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Nubbʉ, bi møjquibijʉ cʉ dda quí da̱jtu̱ cja̱ bi pöhtijʉ hnar pöti már ntjɛni.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 Cja̱ bi mejʉ hnar corona gá hmi̱ni, bi jñu̱htzibijʉ‑cá̱, cja̱ bi göhtibijʉ hnar za jár jogui dyɛ. Bi guati cʉ sundado, bi nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jáy hua car Jesús. Mí øhtibijʉ ʉr burla, ncjahmʉ mí i̱htzibijʉ. Mí ma̱jmʉ:
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 Guejtjo mí tzoxijʉ guegue, cja̱ bi jña̱mbijʉ car za már ja̱, gá ndo mɛhtibijʉ cár ña̱.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Cja̱ bbʉ mí guaj ya mí i̱mbijʉ, pé bi møjquibijʉ car pöti cja̱ bi jejtijʉ quí da̱jtu̱tsjɛjɛ. Nubbʉ, bi zixijʉ pa du tøtijʉ jar ponti.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Cja̱ bbʉ má pønijʉ pʉ jar jñini Jerusalén, bi ntjɛjʉ hnar hñøjø, múr mi̱ngu̱ car jöy Cirene, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Simón. Nucá̱, bi cjajpijʉ ʉ́r ttzɛdi pa di du̱htzibi cár ponti car Jesús.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Diguebbʉ ya, bi zønijʉ hnar lugar ca mí tsjifi Golgota. Nʉr tju̱ju̱ Golgota i ne da ma̱, hnar ximo.
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 Cja̱ bi ttun car Jesús vinagre pa di zi. Car vinagre‑cá̱ xquí hua̱ni hnar hñi̱tji pa di meno drí zö ca rá ʉ́. Car Jesús bi zödi car hñi̱tji̱, bbʉ, pe jin gá ne gá nzi.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Nubbʉ, cʉ sundado bi døti car Jesús pʉ jar ponti, cja̱ diguebbʉ ya, bi jejquibi quí da̱jtu̱, bi dyɛntzijʉ bolado pa di ba̱dijʉ toca̱ di ga̱x cada hnáa‑cʉ́. Bi ncjapʉ gá nzʉh car palabra ca xquí ma̱n ca hnar profeta. Guegue bi ma̱ ncjahua: “Cʉ cja̱hni bi jejqui yʉm da̱jtu̱, cja̱ bi dyɛntzijʉ bolado pa di fa̱di toca̱ di mɛhtzi.”
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Diguebbʉ ya cʉ sundado bi mi̱jtijʉ cerca cʉ jñu̱ ponti, mí jantitjojʉ car Jesús.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Pʉ jár ña̱ car ponti pʉ jabʉ már ddøti car Jesús, bi ncuajti hnar tzi tabla, cja̱ mí ju̱x pʉ hnar letrero pa drí fa̱di ter bɛh ca̱ xquí dyøte. Car letrero mí ma̱ ncjahua: “Guejnʉ́ ʉr Jesús. ʉ́r rey yʉ judio‑nʉ́.”
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Bbʉ mí ddøti car Jesús, guejtjo hne̱je̱ bi ddøti yojo be̱. Cada hnáa bi ddøti hnár ponti. Ca hnar be̱ mí ddøti hnar ponti ca mí bbʉ jár jogui dyɛ car Jesús, cja̱ ca pé hnáa ya, már bbʉh pʉ jár nccuarga dyɛ.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Cʉ cja̱hni cʉ má tjoh pʉ jabʉ már ddøtijʉ, mí tzanijʉ car Jesús, hasta mí jua̱ti quí ña̱jʉ.
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 Mí i̱mbijʉ:
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 Guejtjo hne̱je̱ quí jefe cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni cár ley car Moisés, yojmi cʉ tita cʉ mí mandadobi cʉ cja̱hni, cja̱ co cʉ fariseo, gueguejʉ bi tjojmʉ pʉ jabʉ már ddøti car Jesús, cja̱ bi dyøhtibijʉ ʉr burla.
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 Mí ma̱jmʉ:
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 øde, guegue‑nʉ́ xí hñi̱ti ʉ́r mʉy ca Ocja̱, cja̱ i tøhmi da mötzi, como ʉ́r Ttʉ. Nde bbʉ, xtá cca̱htijʉ ya, ¿cja cierto ca i ma̱? ¿Cja da möx ca Ocja̱ pa jin da du̱?― Ncjapʉ gá ma̱n cʉ cja̱hni‑cʉ́.
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Guejtjo hne̱je̱ cʉ be̱ cʉ már ddøte hna‑hná hnanguadi car Jesús guejti‑cʉ́ bi zan‑cá̱, bi xijmi ncjadipʉ hne̱je̱.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Desde car hora bbʉ mí ju̱ xadi, bi hmɛxu̱y göhtjo car jöy hasta gue bbʉ mí zʉ jñu̱ nde.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 Bbʉ ya xti zʉh car hora bbʉ mí jñu̱ nde, car Jesús bi mafi nzajqui, bi ma̱ gá hebreo ya palabra ya, bi hñi̱na̱:
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Cʉ dda cja̱hni cʉ már bböh pʉ, bi dyøj nʉr palabra nʉ bi ma̱, pe jin gá mba̱dijʉ, ¿cja már nzoh car Tzi Ta ji̱tzi? Mí i̱na̱jʉ, pé már mahti ca ndor profeta Elías pa di hñe̱je̱, di mötzi.
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Ca hnar cja̱hni bi ne̱xa ddiji, bi ma bú ja̱ hnar esponja, bi ga̱ti jar vino, cja̱ bi tu̱jti hnar tzi za pa di ña̱htibi car Jesús. Diguebbʉ ya bi cuajtibi pʉ jár ne car Jesús, cja̱ guegue‑cá̱ bi zʉhtzi.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Nu cʉ pé dda cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ, mí ne di ccaxjʉ car hñøjø‑cá̱ pa jin di ña̱htibi vino car Jesús. Gueguejʉ bi ma̱jmʉ:
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Nu car Jesús, pé bi mafi nzajqui, bi dö ʉ́r mʉy jáy dyɛ car Tzi Ta ji̱tzi, cja̱ bi du̱, bbʉ.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 Mero bbʉ mí du̱ car Jesús bi xɛ madé ca hnar cortina ca már hna̱x pʉ mbo car ndo templo. Car cortina‑cá̱ mí coti car cuarto ca más már bbʉ mbo, cja̱ nucá̱ mí tsjifi: “Pʉ Jabʉ Más Rá Ndo Nttzu̱jpi.” Bi xɛ madé car cortina‑cá̱, bú fʉh pʉ ña̱ hasta gá nga̱y. Guejtjo bi hño car hña̱mijöy, hasta bi je madé cʉ ndo me̱do, cerca pʉ jabʉ bi du̱ car Jesús.
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 Mí bbʉh pʉ cʉ ddaa tzi ni̱cja̱ pʉ jabʉ mí cjöti cʉ ánima. Nucʉ́ bi hna xogui. Cja̱ rá ngu̱ cʉ ánima cʉ xquí hñe̱me̱jma̱ ca Ocja̱ bbʉ mí bbʉjtijʉ, bi nantzijʉ cja̱ bi bøm pʉ jabʉ xquí cjötijʉ.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 Bbʉ ya xquí jña̱ ʉ́r jña̱ car Jesús, cʉ ánima‑cʉ́ bi nantzijʉ, bi bøm pʉ jabʉ xquí cjötijʉ, bi möjmʉ gá möjmʉ jar jñi̱ni Jerusalén, bú hñojʉ pʉ. Cja̱ már ngu̱ cʉ mi̱ngu̱ Jerusalén bi cca̱hti cʉ ánima bbʉ ya xquí nantzi.
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Cerca pʉ jabʉ bi ddøti car Jesús mí bböh hnar capitán, mí yojmi cʉ dda sundado. Gueguejʉ mí föjmʉ cár cuerpo car Jesús. Bbʉ mí zöjʉ car hña̱mijöy cja̱ mí cca̱htijʉ cʉ dda cosa, göhtjo cʉ bi ncja, bi ndo ntzu̱jʉ, bi hñi̱na̱jʉ:
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Tzi yanʉ már bböh cʉ dda bbɛjña̱ rá ngu̱. Guejti‑cʉ́ már jantijʉ ja gá ndu̱ car Jesús. Xcuí dɛnijʉ car Jesús desde pʉ jar estado Galilea, mbá cjajpijʉ ʉ́r jmandado.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Már bbʉh pʉ car María Magdalena, co car María cár me car Santiago hne̱h car José, co guejti cár me car Jacobo hne̱h car Juan. Guegue‑cá̱ múr bbɛjña̱ car Zebedeo. Cʉ jñu̱ bbɛjña̱‑cʉ́ már yojmʉ cʉ ddáa cʉ már jantijʉ.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Cja̱ bbʉ ya xquí nde, bú e̱h hnar hñøjø, múr rico. Múr mi̱ngu̱ Arimatea, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr José. Guejti guegue xquí ntzixihui cʉ hñøjø cʉ mí tɛn car Jesús.
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 Car José bi ma pʉ jabʉ már bbʉh car Pilato, bú öjpi ʉr tsjɛjqui pa di ma drí du̱htzibi cár cuerpo car Jesús. Cja̱ car Pilato bi uni ʉr tsjɛjqui, bi mandado di ma du ndöjti.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Diguebbʉ ya, car José bi ma gá ngoh pʉ jabʉ már ddøti car Jesús, bi dɛjquibi cár cuerpo pʉ jar ponti, bi möxi hnar ttaxi da̱tu̱, múr ddadyotjo.
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 Car José ya xquí jojqui hnár ngu̱ gá ánima. Xquí tjohti hnar ndo me̱do, xquí dyøti hnar cueva pʉ jabʉ di cjöti bbʉ xti du̱. Jí̱ bbe mí cjöti pʉ tema ánima. Bi du̱htzibi cár cuerpo car Jesús, bi göti pʉ jar cueva‑cá̱, bi pʉntzi hnar ndo do gá ngoti cár goxtji, cja̱ bi má.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 Már bbʉjti pʉ car María Magdalena, co ca pé hnar María ca múr me car Juan. Már ju̱hui pʉ, mír ncca̱htihui cár goxtji car cueva pʉ jabʉ bi cjöti cár cuerpo car Jesús.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 Car jiax pʉ ya‑cá̱, bbʉ mí mʉh car mbaxcjua ca mí tzu̱jpi cʉ judio, bi jmu̱ntzijʉ cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, cja̱ co cʉ fariseo. Bú e̱jmʉ pʉ jabʉ már bbʉh car Pilato,
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Cja̱ bi xijmʉ:
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 Nuya, gui mandado tzʉ du bböh car lugar pʉ jabʉ xí cjöti cár cuerpo, hasta gue bbʉ xtrí zʉ jñu̱jpa. Bbʉ ji̱na̱, pé ntoja du hna e̱h bbʉ nxu̱y quí amigo cʉ mí ntzixihui, da gʉjquibi cár cuerpo da du̱xijʉ, cja̱ da xih cʉ cja̱hni: “Cierto ya xquí du̱, pe nuya pé xí nantzi.” Cja̱ bbʉ di ncja‑cá̱, más drí ndo ngu̱jqui car ntjöti ca xí hñe̱me̱ yʉ cja̱hni, bbʉ.― Ncjapʉ gá ma̱n cʉ hñøjø‑cʉ́.
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Cja̱ car Pilato bi da̱di:
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Diguebbʉ ya, bi ma cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, co ni cʉ fariseo, bú cotijʉ rá zö car ojqui co hnar ndo me̱do. Cja̱ car me̱do‑cá̱, pʉ jabʉ mí nzøtihui quí nttza̱ni car cjoti, bi tjojqui pa bi ncuajti pʉ cár sello car gobernador. Cja̱ bi gojti cʉ guardia pʉ tji car cueva, pa di mödijʉ, pʉ jabʉ xquí cjöti car ánima.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.