Mateus 22

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi u̱jti cʉ cja̱hni, bi nzofo gá bbede, i̱na̱:
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 ―Pa gui pa̱dijʉ ja ncja ga mandado ca Ocja̱, i jñɛjmi hnar mbaxcjua gá ntja̱jti. Mí bbʉh ca hnar rey, ya xti ntja̱jti cár ttʉ. Bi dyøhtibi cár mbaxcjua.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Bbʉ mí tzi cjadi mpa pa di ncja car mbaxcjua, car rey bi gu̱h quí muzo di ma du nzoh cʉ cja̱hni cʉ xquí mvitabi di hñe̱h tzʉ jar ntja̱jti. Cja̱ guejtjo, bbʉ ya xquí zʉh car pá, pé bi gu̱h cʉ muzo. Bi ma‑cʉ́ bú nzoh cʉ cja̱hni cʉ xquí mvitabi pa di hñe̱h tzʉ ya. Nu cʉ bi ttzofo, jin guá ne guá hñe̱jmʉ.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Car rey ya, pé bi yojpi bi gu̱ pé dda muzo, bi xijmʉ: “Gui xijmʉ cʉ cja̱hni cʉ xtú mvitabi: Ya xtú jojqui cam mbaxcjua. Cʉm nda̱ni co cʉm dɛjti cʉ xquí nojqui, ya xtú pöhti. Göhtjo ya xí tjojqui. Bú e̱jmʉ tzʉ ya, ya xta ncja car mbaxcjua. Bi ma cʉ muzo pé hnar vez, pé bú nzoh cʉ cja̱hni ncja ngu̱ gá mandado car rey.
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Nu cʉ cja̱hni‑cʉ́, jin gá dyøhtibi ncaso. Gá möjmʉ pʉ jabʉ mír nejʉ. Ca hnáa ya bi ma jáy jua̱ji̱, cja̱ ca hnáa gá ma jár negocio.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Nu cʉ pé ddáa ya bi ndo zandijʉ cʉ muzo, jønca̱ bi pɛntijʉ cja̱ bi möhtijʉ.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Diguebbʉ ya car rey, bbʉ mí dyøde te xquí ncja, bi ndo zøti ʉ́r mʉy. Bi mɛjni quí sundado. Bi möjmʉ bú pöhtijʉ cʉ möhtite‑cʉ́, cja̱ bú tjʉhtibijʉ cár jñini pʉ jabʉ mí bbʉh cʉ cja̱hni‑cʉ́.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Nubbʉ́, car rey pé bi nzoh quí muzo, bi xijmʉ: “Ya xtú jojqui rá zö car mbaxcjua gá ntja̱jti. Nu cʉ cja̱hni cʉ dú nzofo, jí̱ mír ntzöhui di nu̱jʉ car mbaxcjua.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Eso, gui möjmʉ ya, pʉ jabʉ i mbonti cʉ da̱hñu̱, cja̱ göhtjo cʉ to xcuí ntjɛjʉ pʉ, gui mvitabijʉ du e̱jmʉ nʉr mbaxcjua gá ntja̱jti.” Ncjapʉ gá ma̱n car rey.
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Diguebbʉ ya, bi bøn cʉ mɛfi, gá hño já hñu̱, cja̱ bú jmu̱ntzi göhtjo cʉ to bú ntjɛhui, cʉ ttzocja̱hni co hne̱h cʉ jogui cja̱hni. Pé bú tziji jár ngu̱ car rey, bbʉ, cja̱ bi ñʉti göhtjo, hasta bi ndʉ pʉ jár ngu̱.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 Diguebbʉ ya, bi ñʉti car rey pʉ jabʉ már ncja car mbaxcjua, pa di cca̱hti cʉ cja̱hni cʉ már ju̱ pʉ ja mexa. Bi cca̱hti pʉ hnar hñøjø, jí̱ már je da̱jtu̱ gá mbaxcjua. Göhtjo cʉ pé ddáa, ya xquí tjejtibi da̱jtu̱ rá zö.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Nubbʉ́, car rey bi nzoh car hñøjø‑ca̱ bbʉ, bi hñi̱mbi: “Nuquɛ, ñø, ¿ja ncja xquí cʉjquɛ hua, cja̱ jí̱ xcuá tjejtiqui da̱jtu̱ gá mbaxcjua?” Cja̱ guegue ya, bi jø gogu̱.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Diguebbʉ ya car rey bi bbɛjpi quí muzo, bi hñi̱mbijʉ: “Gui tu̱htibijʉ yí dyɛ co yí hua nʉr cja̱hni, cja̱ gui tzixjʉ, grí dyɛnijʉ pʉ tji, drí ma jar bbɛxu̱y. Cʉ cja̱hni cʉ drí hmʉh pʉ, da nzonijʉ cja̱ da sufrijʉ rá ngu̱.” Guehcá̱ bi mandado car rey.
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Nugö, dí xihquijʉ, car Tzi Ta ji̱tzi xí nzofo rá ndo ngu̱ yʉ cja̱hni, xí mvitabi da guati jár dyɛ pa da mandadobi. Pe jin gui ngu̱ yʉ cja̱hni yʉ i øjtibi cár jña̱. Nu yʉ xí juajni ca Ocja̱ pa da hmʉpjʉ guegue, guejyʉ́ i øjti ca i ma̱.―
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Diguebbʉ ya, bi möjmʉ cʉ fariseo, bú ña̱tsjɛjʉ. Bi mbe̱nijʉ ja drí jiötijʉ car Jesús pa di cjajpijʉ di ma̱ tema palabra ca jin di tzö.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Cja̱ bú pɛjnijʉ cʉ dda cja̱hni cʉ mí ntzixihui gueguejʉ. Nucʉ́, mbá yojmʉ cʉ dda cja̱hni cʉ mí föxjʉ cár gobierno car Herodes. Cʉ hñøjø‑cʉ́, bi guatijʉ car Jesús, bi xijmʉ:
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Xijquije tzʉ ya, ¿te guí ma̱nguɛ? ¿Cja rá zö ca dár cju̱tije car contribución ca i öh car gobierno romano, cja huá ji̱na̱?― Bi dyönijʉ nʉr nttöni‑nʉ́, como cʉ judio mí ndo ʉjʉ cʉ autoridad romano cʉ mí mandadobijʉ.
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Nu car Jesús bi ba̱tibi cár mfe̱ni cʉ cja̱hni‑cʉ́. Guegue‑cʉ́ mí ne di jiöti pa di ma̱n hnar palabra di ni̱gui, ncjahmʉ mí contrabi car gobierno. Eso, bi da̱h car Jesús, bi xijmʉ:
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 u̱jtiguijʉ ya hnar domi digue cʉ dár cju̱tijʉ cʉ contribución.―
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Diguebbʉ ya, car Jesús bi dyöni:
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Cja̱ bi hñi̱mbijʉ:
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Cʉ cja̱hni‑cʉ́, bbʉ mí dyødejʉ nʉr palabra‑nʉ́, bi ndo hño í mʉyjʉ, bbʉ́. Cja̱ bi wembijʉ car Jesús, bi möjmʉ.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Exque gue car pa‑cá̱, bú e̱h cʉ dda cja̱hni cʉ mí tsjifi saduceo, bi guatijʉ car Jesús. Cʉ saduceo i ma̱jmʉ, jin da jña̱ ʉ́r jña̱ cʉ ánima. Tzʉdi, i ma̱jmʉ, bbʉ ya xí ndu̱ hnar cja̱hni, xí nttzɛdi pʉ cár vida. Gueguejʉ bi xijmʉ car Jesús hnar bbede pa di dyøhtibijʉ hnar prueba. Bi ma̱jmʉ:
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 ―Nuquiguɛ, Maestro, bi ma̱n car Moisés pʉ jar ley, bbʉ xí ndu̱ hnar hñøjø, xí nzoh cár bbɛjña̱, pe jin te xí hmʉ í ba̱jtzi, cár cjua̱da̱ car ánima da hmʉbi cár bbɛjpo pa da hmʉ í ba̱jtzi, cja̱ cʉ ba̱jtzi cʉ da hmʉy, da dɛn cár tju̱ju̱ car ánima, pa jin da mpun cár familia.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Nde, bbʉ. Pʉ jabʉ ndí bbʉpje, ndí meyaje yojto hñøjø cʉ mí ncjua̱da̱jʉ. Car da̱cjua̱da̱ bi ntja̱jti, cja̱ diguebbʉ ya bi du̱, jin tema ba̱jtzi mí hñi̱ji̱. Bi goh cár bbɛjña̱, cja̱ nucá̱ pé bi hmʉbi cár mo, gue car cjua̱da̱ ca mír cja yojo.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Guejti ca xtrá yoncjua̱da̱ pé bi du̱tjo. Jin te pé gá hñi̱hpi ba̱jtzi car bbɛjña̱‑cá̱. Pé bi gojti guegue‑cá̱. Ca xtrá jñu̱ncjua̱da̱ ya hne̱je̱, pé bi ncjadipʉ, cja̱ co cʉ pé dda cjua̱da̱, hna‑hnáa, hasta bi tjeh cʉ yojto hñøjø. Göhtjo‑cʉ́, xquí hmʉbi hnaadi car bbɛjña̱.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Cja̱ bbʉ ya xquí du̱ göhtjo‑cʉ́, bi du̱ car bbɛjña̱, hne̱je̱.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Xijquije tzʉ ya, bbʉ xta jña̱ ʉ́r jña̱ cʉ ánima, digue cʉ yojto cjua̱da̱, ¿ja̱ ndrá nguehca̱ mero dúr da̱me car bbɛjña̱‑cá̱, porque göhtjo xquí hmʉbi?―
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Nu car Jesús bi da̱di, bi hñi̱mbijʉ:
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Guí ndo nquivocajʉ. Porque bbʉ xta jña̱ ʉ́r jña̱ cʉ ánima, ya jin da hmʉbi hñøjø co bbɛjña̱. Ya jin da ntja̱jti yʉ cja̱hni. Nubbʉ́, da hmʉj yʉ cja̱hni ncja ngu̱ ga hmʉh cʉ ángele cʉ bí bbʉ ji̱tzi.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Pe nuquɛjʉ, bbʉ guí ne gui pa̱dijʉ, ¿cja cierto da nantzi cʉ ánima? gui mbe̱nijʉ nʉr palabra nʉ xí ma̱n ca Ocja̱ pʉ jar Escritura, i̱na̱:
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 “Nugö, dú Ocja̱‑gö, mí nzojqui ca ndor Abraham, guejti ca ndor Isaac, cja̱ co ca ndor Jacob. ʉ́r Cja̱a̱‑gui guegue‑cʉ́.” Ncjapʉ gá ma̱n car Tzi Ta ji̱tzi. Guegue‑cá̱ jí̱ ʉ́r Cja̱a̱ cʉ cja̱hni cʉ xí mpu̱ni. ʉ́r Cja̱a̱ cʉ cja̱hni cʉ i bbʉjtjo. Tzʉdi, cʉ cja̱hni cʉ mí e̱me̱ ca Ocja̱ bbʉ mí bbʉjtijʉ hua jar jöy, cja̱ pé xí ndu̱, i bbʉjti‑cʉ́. Jin gá mpun‑cʉ́ bbʉ mí ndu̱. Tiene que da nantzijʉ hne̱je̱.―
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Cʉ cja̱hni, bbʉ mí dyøj nʉr palabra‑nʉ́, bi ndo hño í mʉyjʉ, porque már ji̱tzi cár mfe̱ni car Jesús, cja̱ már nzɛdi cʉ palabra cʉ mí ma̱.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Diguebbʉ ya, cʉ fariseo, bi dyødejʉ te mí jma̱ digue car Jesús. øde, guegue‑cá̱ xquí da̱pi cʉ saduceo bbʉ mí ttøhtibi hnar prueba. Nubbʉ́, bi mpɛjnijʉ cʉ saduceo co cʉ fariseo, göhtjo bi guatijʉ car Jesús.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Mbá yojmʉ ca hnar fariseo ca mí ndo tti̱htzibi, porque mí ntiende rá zö te i ne da ma̱n car ley ca bi dyøti car Moisés. Guejti car maestro‑cá̱ mí ne di dyøhtibi hnar prueba car Jesús eso, bi dyöni:
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 ―Nuquiguɛ, Maestro, digue cʉ ddɛtta mandamiento cʉ bi zoguijʉ ca ndor Moisés, ¿ja̱ ndrá nguehca̱ más i nesta gu øjtijʉ?―
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Cja̱ car Jesús bi da̱di:
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Gue nʉr mandamiento‑nʉ́ más rá nzɛdi. Guejnʉ́ gui fʉdi gui dyøjtijʉ.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Cja̱ car mandamiento ca rí cja yojo, i jñɛjmi nʉr primero. I ma̱n car mandamiento‑cá̱: “Gui ma̱h quer hñohui ncja ngu̱ gri ma̱jtsjɛ.”
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Dí xihqui, bbʉ gui dyøjti ca i ma̱n yʉ yojo mandamiento‑yʉ́, i pøni ncjahmʉ xcrú dyøjti göhtjo ca i ma̱n car ley ca bi zoguijʉ car Moisés, cja̱ co göhtjo ca i ma̱m pʉ ja libro cʉ bi dyøti cʉ profeta.― Ncjapʉ gá nda̱h car Jesús.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Már bbʉjti pʉ cʉ fariseo, cja̱ car Jesús guejtjo bi dyöni nʉr nttöni‑nʉ́:
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 ―¿Te guí ma̱nguɛjʉ digue ca hnar hñøjø ca da hñi̱x ca Ocja̱ pa da mandadoguijʉ, dí cja̱hni israelitajʉ? ¿Tema familia drí hñe̱h‑cá̱?―
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Cja̱ pé bi dyön car Jesús, bbʉ:
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 Car Tzi Ta ji̱tzi bi xih cam Tzi Jmu̱gö, bi hñi̱mbi:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 Bbʉ mí ma̱ ncjapʉ car David, mí xifi ʉ́r tzi Jmu̱ car Cristo ca di hñe̱je̱. Xi ya bbʉ, ¿ja di ncja dúr jmu̱ guegue car Cristo cja̱ guejtjo dúr mboxibbɛjto?― Ncjapʉ gá dyön car Jesús.
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Nu cʉ fariseo, bbʉ mí dyøj nʉr palabra‑nʉ́, jin gá mba̱di te drí da̱dijʉ. Bi gohti í nejʉ, bbʉ. Cja̱ desde car pa‑cá̱, göhtjo bi mɛhtzi ʉ́r tzöjʉ. Ya jin to pé gá dyøhtibi prueba car Jesús.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.