Mateus 22
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH
1 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi u̱jti cʉ cja̱hni, bi nzofo gá bbede, i̱na̱:
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 ―Pa gui pa̱dijʉ ja ncja ga mandado ca Ocja̱, i jñɛjmi hnar mbaxcjua gá ntja̱jti. Mí bbʉh ca hnar rey, ya xti ntja̱jti cár ttʉ. Bi dyøhtibi cár mbaxcjua.
2 — O
3 Bbʉ mí tzi cjadi mpa pa di ncja car mbaxcjua, car rey bi gu̱h quí muzo di ma du nzoh cʉ cja̱hni cʉ xquí mvitabi di hñe̱h tzʉ jar ntja̱jti. Cja̱ guejtjo, bbʉ ya xquí zʉh car pá, pé bi gu̱h cʉ muzo. Bi ma‑cʉ́ bú nzoh cʉ cja̱hni cʉ xquí mvitabi pa di hñe̱h tzʉ ya. Nu cʉ bi ttzofo, jin guá ne guá hñe̱jmʉ.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Car rey ya, pé bi yojpi bi gu̱ pé dda muzo, bi xijmʉ: “Gui xijmʉ cʉ cja̱hni cʉ xtú mvitabi: Ya xtú jojqui cam mbaxcjua. Cʉm nda̱ni co cʉm dɛjti cʉ xquí nojqui, ya xtú pöhti. Göhtjo ya xí tjojqui. Bú e̱jmʉ tzʉ ya, ya xta ncja car mbaxcjua. Bi ma cʉ muzo pé hnar vez, pé bú nzoh cʉ cja̱hni ncja ngu̱ gá mandado car rey.
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Nu cʉ cja̱hni‑cʉ́, jin gá dyøhtibi ncaso. Gá möjmʉ pʉ jabʉ mír nejʉ. Ca hnáa ya bi ma jáy jua̱ji̱, cja̱ ca hnáa gá ma jár negocio.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Nu cʉ pé ddáa ya bi ndo zandijʉ cʉ muzo, jønca̱ bi pɛntijʉ cja̱ bi möhtijʉ.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Diguebbʉ ya car rey, bbʉ mí dyøde te xquí ncja, bi ndo zøti ʉ́r mʉy. Bi mɛjni quí sundado. Bi möjmʉ bú pöhtijʉ cʉ möhtite‑cʉ́, cja̱ bú tjʉhtibijʉ cár jñini pʉ jabʉ mí bbʉh cʉ cja̱hni‑cʉ́.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Nubbʉ́, car rey pé bi nzoh quí muzo, bi xijmʉ: “Ya xtú jojqui rá zö car mbaxcjua gá ntja̱jti. Nu cʉ cja̱hni cʉ dú nzofo, jí̱ mír ntzöhui di nu̱jʉ car mbaxcjua.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Eso, gui möjmʉ ya, pʉ jabʉ i mbonti cʉ da̱hñu̱, cja̱ göhtjo cʉ to xcuí ntjɛjʉ pʉ, gui mvitabijʉ du e̱jmʉ nʉr mbaxcjua gá ntja̱jti.” Ncjapʉ gá ma̱n car rey.
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Diguebbʉ ya, bi bøn cʉ mɛfi, gá hño já hñu̱, cja̱ bú jmu̱ntzi göhtjo cʉ to bú ntjɛhui, cʉ ttzocja̱hni co hne̱h cʉ jogui cja̱hni. Pé bú tziji jár ngu̱ car rey, bbʉ, cja̱ bi ñʉti göhtjo, hasta bi ndʉ pʉ jár ngu̱.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 Diguebbʉ ya, bi ñʉti car rey pʉ jabʉ már ncja car mbaxcjua, pa di cca̱hti cʉ cja̱hni cʉ már ju̱ pʉ ja mexa. Bi cca̱hti pʉ hnar hñøjø, jí̱ már je da̱jtu̱ gá mbaxcjua. Göhtjo cʉ pé ddáa, ya xquí tjejtibi da̱jtu̱ rá zö.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Nubbʉ́, car rey bi nzoh car hñøjø‑ca̱ bbʉ, bi hñi̱mbi: “Nuquɛ, ñø, ¿ja ncja xquí cʉjquɛ hua, cja̱ jí̱ xcuá tjejtiqui da̱jtu̱ gá mbaxcjua?” Cja̱ guegue ya, bi jø gogu̱.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Diguebbʉ ya car rey bi bbɛjpi quí muzo, bi hñi̱mbijʉ: “Gui tu̱htibijʉ yí dyɛ co yí hua nʉr cja̱hni, cja̱ gui tzixjʉ, grí dyɛnijʉ pʉ tji, drí ma jar bbɛxu̱y. Cʉ cja̱hni cʉ drí hmʉh pʉ, da nzonijʉ cja̱ da sufrijʉ rá ngu̱.” Guehcá̱ bi mandado car rey.
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Nugö, dí xihquijʉ, car Tzi Ta ji̱tzi xí nzofo rá ndo ngu̱ yʉ cja̱hni, xí mvitabi da guati jár dyɛ pa da mandadobi. Pe jin gui ngu̱ yʉ cja̱hni yʉ i øjtibi cár jña̱. Nu yʉ xí juajni ca Ocja̱ pa da hmʉpjʉ guegue, guejyʉ́ i øjti ca i ma̱.―
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Diguebbʉ ya, bi möjmʉ cʉ fariseo, bú ña̱tsjɛjʉ. Bi mbe̱nijʉ ja drí jiötijʉ car Jesús pa di cjajpijʉ di ma̱ tema palabra ca jin di tzö.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Cja̱ bú pɛjnijʉ cʉ dda cja̱hni cʉ mí ntzixihui gueguejʉ. Nucʉ́, mbá yojmʉ cʉ dda cja̱hni cʉ mí föxjʉ cár gobierno car Herodes. Cʉ hñøjø‑cʉ́, bi guatijʉ car Jesús, bi xijmʉ:
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Xijquije tzʉ ya, ¿te guí ma̱nguɛ? ¿Cja rá zö ca dár cju̱tije car contribución ca i öh car gobierno romano, cja huá ji̱na̱?― Bi dyönijʉ nʉr nttöni‑nʉ́, como cʉ judio mí ndo ʉjʉ cʉ autoridad romano cʉ mí mandadobijʉ.
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Nu car Jesús bi ba̱tibi cár mfe̱ni cʉ cja̱hni‑cʉ́. Guegue‑cʉ́ mí ne di jiöti pa di ma̱n hnar palabra di ni̱gui, ncjahmʉ mí contrabi car gobierno. Eso, bi da̱h car Jesús, bi xijmʉ:
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 u̱jtiguijʉ ya hnar domi digue cʉ dár cju̱tijʉ cʉ contribución.―
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Diguebbʉ ya, car Jesús bi dyöni:
20 e ele perguntou:
21 Cja̱ bi hñi̱mbijʉ:
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Cʉ cja̱hni‑cʉ́, bbʉ mí dyødejʉ nʉr palabra‑nʉ́, bi ndo hño í mʉyjʉ, bbʉ́. Cja̱ bi wembijʉ car Jesús, bi möjmʉ.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Exque gue car pa‑cá̱, bú e̱h cʉ dda cja̱hni cʉ mí tsjifi saduceo, bi guatijʉ car Jesús. Cʉ saduceo i ma̱jmʉ, jin da jña̱ ʉ́r jña̱ cʉ ánima. Tzʉdi, i ma̱jmʉ, bbʉ ya xí ndu̱ hnar cja̱hni, xí nttzɛdi pʉ cár vida. Gueguejʉ bi xijmʉ car Jesús hnar bbede pa di dyøhtibijʉ hnar prueba. Bi ma̱jmʉ:
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 ―Nuquiguɛ, Maestro, bi ma̱n car Moisés pʉ jar ley, bbʉ xí ndu̱ hnar hñøjø, xí nzoh cár bbɛjña̱, pe jin te xí hmʉ í ba̱jtzi, cár cjua̱da̱ car ánima da hmʉbi cár bbɛjpo pa da hmʉ í ba̱jtzi, cja̱ cʉ ba̱jtzi cʉ da hmʉy, da dɛn cár tju̱ju̱ car ánima, pa jin da mpun cár familia.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Nde, bbʉ. Pʉ jabʉ ndí bbʉpje, ndí meyaje yojto hñøjø cʉ mí ncjua̱da̱jʉ. Car da̱cjua̱da̱ bi ntja̱jti, cja̱ diguebbʉ ya bi du̱, jin tema ba̱jtzi mí hñi̱ji̱. Bi goh cár bbɛjña̱, cja̱ nucá̱ pé bi hmʉbi cár mo, gue car cjua̱da̱ ca mír cja yojo.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Guejti ca xtrá yoncjua̱da̱ pé bi du̱tjo. Jin te pé gá hñi̱hpi ba̱jtzi car bbɛjña̱‑cá̱. Pé bi gojti guegue‑cá̱. Ca xtrá jñu̱ncjua̱da̱ ya hne̱je̱, pé bi ncjadipʉ, cja̱ co cʉ pé dda cjua̱da̱, hna‑hnáa, hasta bi tjeh cʉ yojto hñøjø. Göhtjo‑cʉ́, xquí hmʉbi hnaadi car bbɛjña̱.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Cja̱ bbʉ ya xquí du̱ göhtjo‑cʉ́, bi du̱ car bbɛjña̱, hne̱je̱.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Xijquije tzʉ ya, bbʉ xta jña̱ ʉ́r jña̱ cʉ ánima, digue cʉ yojto cjua̱da̱, ¿ja̱ ndrá nguehca̱ mero dúr da̱me car bbɛjña̱‑cá̱, porque göhtjo xquí hmʉbi?―
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Nu car Jesús bi da̱di, bi hñi̱mbijʉ:
29 Jesus respondeu:
30 Guí ndo nquivocajʉ. Porque bbʉ xta jña̱ ʉ́r jña̱ cʉ ánima, ya jin da hmʉbi hñøjø co bbɛjña̱. Ya jin da ntja̱jti yʉ cja̱hni. Nubbʉ́, da hmʉj yʉ cja̱hni ncja ngu̱ ga hmʉh cʉ ángele cʉ bí bbʉ ji̱tzi.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Pe nuquɛjʉ, bbʉ guí ne gui pa̱dijʉ, ¿cja cierto da nantzi cʉ ánima? gui mbe̱nijʉ nʉr palabra nʉ xí ma̱n ca Ocja̱ pʉ jar Escritura, i̱na̱:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 “Nugö, dú Ocja̱‑gö, mí nzojqui ca ndor Abraham, guejti ca ndor Isaac, cja̱ co ca ndor Jacob. ʉ́r Cja̱a̱‑gui guegue‑cʉ́.” Ncjapʉ gá ma̱n car Tzi Ta ji̱tzi. Guegue‑cá̱ jí̱ ʉ́r Cja̱a̱ cʉ cja̱hni cʉ xí mpu̱ni. ʉ́r Cja̱a̱ cʉ cja̱hni cʉ i bbʉjtjo. Tzʉdi, cʉ cja̱hni cʉ mí e̱me̱ ca Ocja̱ bbʉ mí bbʉjtijʉ hua jar jöy, cja̱ pé xí ndu̱, i bbʉjti‑cʉ́. Jin gá mpun‑cʉ́ bbʉ mí ndu̱. Tiene que da nantzijʉ hne̱je̱.―
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Cʉ cja̱hni, bbʉ mí dyøj nʉr palabra‑nʉ́, bi ndo hño í mʉyjʉ, porque már ji̱tzi cár mfe̱ni car Jesús, cja̱ már nzɛdi cʉ palabra cʉ mí ma̱.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Diguebbʉ ya, cʉ fariseo, bi dyødejʉ te mí jma̱ digue car Jesús. øde, guegue‑cá̱ xquí da̱pi cʉ saduceo bbʉ mí ttøhtibi hnar prueba. Nubbʉ́, bi mpɛjnijʉ cʉ saduceo co cʉ fariseo, göhtjo bi guatijʉ car Jesús.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Mbá yojmʉ ca hnar fariseo ca mí ndo tti̱htzibi, porque mí ntiende rá zö te i ne da ma̱n car ley ca bi dyøti car Moisés. Guejti car maestro‑cá̱ mí ne di dyøhtibi hnar prueba car Jesús eso, bi dyöni:
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 ―Nuquiguɛ, Maestro, digue cʉ ddɛtta mandamiento cʉ bi zoguijʉ ca ndor Moisés, ¿ja̱ ndrá nguehca̱ más i nesta gu øjtijʉ?―
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Cja̱ car Jesús bi da̱di:
37 Jesus respondeu:
38 Gue nʉr mandamiento‑nʉ́ más rá nzɛdi. Guejnʉ́ gui fʉdi gui dyøjtijʉ.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Cja̱ car mandamiento ca rí cja yojo, i jñɛjmi nʉr primero. I ma̱n car mandamiento‑cá̱: “Gui ma̱h quer hñohui ncja ngu̱ gri ma̱jtsjɛ.”
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Dí xihqui, bbʉ gui dyøjti ca i ma̱n yʉ yojo mandamiento‑yʉ́, i pøni ncjahmʉ xcrú dyøjti göhtjo ca i ma̱n car ley ca bi zoguijʉ car Moisés, cja̱ co göhtjo ca i ma̱m pʉ ja libro cʉ bi dyøti cʉ profeta.― Ncjapʉ gá nda̱h car Jesús.
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Már bbʉjti pʉ cʉ fariseo, cja̱ car Jesús guejtjo bi dyöni nʉr nttöni‑nʉ́:
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 ―¿Te guí ma̱nguɛjʉ digue ca hnar hñøjø ca da hñi̱x ca Ocja̱ pa da mandadoguijʉ, dí cja̱hni israelitajʉ? ¿Tema familia drí hñe̱h‑cá̱?―
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Cja̱ pé bi dyön car Jesús, bbʉ:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 Car Tzi Ta ji̱tzi bi xih cam Tzi Jmu̱gö, bi hñi̱mbi:
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Bbʉ mí ma̱ ncjapʉ car David, mí xifi ʉ́r tzi Jmu̱ car Cristo ca di hñe̱je̱. Xi ya bbʉ, ¿ja di ncja dúr jmu̱ guegue car Cristo cja̱ guejtjo dúr mboxibbɛjto?― Ncjapʉ gá dyön car Jesús.
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Nu cʉ fariseo, bbʉ mí dyøj nʉr palabra‑nʉ́, jin gá mba̱di te drí da̱dijʉ. Bi gohti í nejʉ, bbʉ. Cja̱ desde car pa‑cá̱, göhtjo bi mɛhtzi ʉ́r tzöjʉ. Ya jin to pé gá dyøhtibi prueba car Jesús.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.