Mateus 21

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Car Jesús co quí möxte ya xti zøtijʉ jar jñini Jerusalén, cja̱ bi tjoh pʉ hnar tzi jñini mí tsjifi Betfagé. Car tzi jñini‑cá̱ mí bbʉ jár ndʉy car ttøø ca mí tsjifi Cerro de los Olivos. Cja̱ bbʉ mí zøti pʉ, car Jesús bi gu̱ yojo quí möxte di ma hnar jmandado.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Bi xijmi:
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Cja̱ bbʉ to te du xihquihui, gui xijmi: “Janti, cam Tzi Jmu̱göje i joni‑yʉ́. Pé xcuá cobbe hna rato, xtá tzoguibbe.”
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Car Jesús bi bbɛjpi quí möxte di ma du tzimpi hnar ba̱jtzi burro pa di tøgue, como mí pa̱di, ya xquí zøh car hora pa di ncumpli car palabra ca xquí ma̱n car profeta, ya má yabbʉ. Bi ma̱ ncjahua car profeta:
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 Gui xijmʉ cʉ mi̱ngu̱ Jerusalén:
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Nubbʉ, cʉ yojo quí möxte car Jesús bi mɛhui bú øtihui ncja ngu̱ gá ma̱ngui guegue.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Cja̱ pé bú cojmi, bú ɛhui car meburro, yojmi cár ba̱jtzi, cja̱ bi ga̱htzihui quí da̱jtu̱ cʉ mí pötihui jár xʉtja car tzi burrotjo. Diguebbʉ ya, car Jesús bi tøh car ba̱jtzi burro.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí jmu̱ntzi, guejtjo má pøh quí pötijʉ, má xi̱h pʉ jar hñu̱, cja̱ cʉ ddáa, má wajquibi quí dyɛ cʉ za. Má bbɛtojʉ, má pøjmʉ cʉ xiza pʉ jar hñu̱ pʉ jabʉ di tjoh car Jesús.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Már ndo ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ má yojmʉ car Jesús. Má bbɛto cʉ ddáa, nu cʉ ddáa má bbɛfa. Göhtjo má majmʉ nzajqui, má i̱na̱jʉ:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Bbʉ mí ñʉti car Jesús jar jñini Jerusalén, göhtjo cʉ mi̱ngu̱ pʉ, bi ndo hño ʉ́r mʉyjʉ, cja̱ bi hñönijʉ:
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Cja̱ cʉ cja̱hni cʉ mbá hñohui car Jesús bi da̱dijʉ, i̱na̱jʉ:
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Diguebbʉ ya, bi ñʉti car Jesús jár ndo templo cʉ judio. Nu pʉ jár patio car templo, bi cca̱hti cʉ cja̱hni cʉ mí töjmʉ zu̱we̱ pa di möhtijʉ cja̱ di ña̱htibijʉ ca Ocja̱ pʉ jar altar. Guejtjo már bbʉh pʉ cʉ cja̱hni cʉ mí pöjʉ cʉ zu̱we̱‑cʉ́. Nu car Jesús bi fongui göhtjo cʉ cja̱hni‑cʉ́, co quí zu̱we̱. Bi dyentibi quí mexa cʉ pöti‑domi, hne̱h quí tju̱jni cʉ cja̱hni cʉ már pö paloma.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Cja̱ bi xijmʉ:
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Bbʉ már bbʉh car Jesús pʉ jár tji car templo, bi guati cʉ dohua hne̱h cʉ godö, cja̱ guegue bi jojqui.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Nu cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, hne̱h cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley bi cca̱htijʉ car Jesús cja̱ co cʉ milagro cʉ már øte. Guejtjo bi dyøh cʉ ba̱jtzi hñøjø cʉ már xöjtibijʉ guegue. Már mah cʉ ba̱jtzi‑cʉ́: “Dí xöjtibijʉ nʉm reyjʉ nʉ guá hñe̱je̱ digue cár cji car David.” Nu cʉ maestro cʉ mí nxöh car ley cja̱ co cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, bbʉ mí dyødejʉ cʉ ba̱jtzi hñøjø, már xöjtibijʉ car Jesús, bi ndo ntsjeyajʉ.
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Cja̱ bi xijmʉ car Jesús:
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Diguebbʉ ya, car Jesús bi wembi cʉ hñøjø‑cʉ́, bi bøm pʉ jar jñi̱ni Jerusalén, bi ma gá ma jar tzi jñi̱ni Betania, cja̱ bú ox pʉ. Guejti quí möxte bi ma pʉ hne̱je̱.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Car jiax ya cá̱, bbʉ mí nxu̱di, bi ma gá ngojmʉ Jerusalén. Bbʉ má dyojʉ jar hñu̱, ya xi mí tu̱ntju̱ car Jesús.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Bi cca̱hti hnar za gá higo, mí jø pʉ hnanguadi car hñu̱. Car Jesús bi guati, bi cca̱hti, ¿cja mí tu̱ higo car za? Pe u̱jtjo, jøntsjɛ quí xi. Cja̱ bi nzoh car za, bi xifi:
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Cja̱ bbʉ pé má tjojmʉ pʉ jabʉ mí jø car za‑cá̱, quí möxte car Jesús bi cca̱hti car za, ya xquí dyoti. Nubbʉ́, bi hño í mʉyjʉ cja̱ bi dyönijʉ car Jesús:
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Car Jesús bi da̱di, bi xijmʉ:
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Bbʉ gui hñe̱me̱jʉ, rá nzɛh ca Ocja̱, cja̱ gui tøhmijʉ da ncja ca guí öjpijʉ, nubbʉ́, cierto da ncja‑cá̱, bbʉ.―
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi ñʉti pʉ jár patio car ndo templo, cja̱ bi mʉdi bi u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱. Cja̱ pé bi guati cʉ möcja̱ cʉ mí mandado hne̱h quí tita cʉ cja̱hni israelita cʉ mí ja̱ ʉ́r cargojʉ. Guegue‑cʉ́ bi dyönijʉ car Jesús:
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Cja̱ car Jesús bi da̱di, bi hñi̱mbijʉ:
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Car Juan ca mí xix cʉ cja̱hni, ¿jabʉ xcuí jña̱ cár cargo? ¿Cja güí hñe̱ ji̱tzi, cja̱ huá güí hñe̱ti hua jar jöy?―
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Cja̱ bbʉ gu ma̱jmʉ, bi dyøtitsjɛ cár cargo car Juan, dí tzu̱jʉ te da cjaguijʉ cʉ cja̱hni, como nucʉ́, göhtjo i i̱htzibijʉ car Juan. I ma̱jmʉ, guegue‑cá̱ múr profeta, xcuí mɛjni ca Ocja̱.―
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Diguebbʉ ya cʉ tita co cʉ möcja̱ bi da̱jtijʉ car Jesús, bi ma̱jmʉ:
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús, bi xih cʉ cja̱hni‑cʉ́:
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 Cja̱ car ttʉ‑ca̱ bi da̱di: “Jin dí ne gu ma.” Pe diguebbʉ ya, bbʉ mí hna tzi rato, bi repenti cja̱ bi ma.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 Cja̱ cár ta pé bi ma bú nzoh ca pé hnár ttʉ, bi xifi ncjadipʉ. Nuca̱ bi da̱di, i̱na̱: “Ja̱a̱, tzi ta, nugö, xtá magö.” Pe nucá̱ jin gá má.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Nuya, gui ma̱nguɛjʉ ya, ¿ja̱ ndrá ngue cʉ yojo quí ttʉ car hñøjø bi dyøti ca mí ne cár ta?―
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Bú e̱h car Juan ca mí xix yʉ cja̱hni. Már zö cár vida, cja̱ mí nzohquijʉ, mí xihquijʉ ja ncja güi hmʉpjʉ rá zö hne̱je̱. Pe nuquɛjʉ, jin gú hñe̱me̱jʉ ca mí ma̱. Cʉ jiöjte hñøjø cʉ i cobra cʉ contribución cja̱ cʉ ma̱ñaso bbɛjña̱, guegue‑cʉ́ bi hñe̱me̱. Nuquiguɛjʉ, masque gú cca̱htijʉ cʉ cja̱hni‑cʉ́, mír guatiju car Juan, nim pa gú repentijʉ pa güi hñe̱me̱jʉ.―
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús:
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Cja̱ bbʉ mí zøh car tiempo pa di ddʉjqui cʉ uva, car hñøjø bú pɛjni cʉ dda muzo pʉ jabʉ már pɛh cʉ mɛfi. Bú pɛjni cʉ muzo di ma di dyöh cʉ uva cʉ mí tocabi guegue cja̱ pé drí du̱htzibi.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Bbʉ mí zøti cʉ muzo pʉ jar huerta pa di dyöh cʉ uva, cʉ mɛfi cʉ már pɛh pʉ, bi pɛntijʉ cja̱ bi ndo ʉnijʉ. Bi mɛtijʉ ca hnáa, ca pé hnáa ya bi ndo jøjtijʉ me̱do, cja̱ ca pé hnáa ya bi möhtijʉ. Jin gá ne gá döjʉ cʉ uva.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Car hñøjø ca múr mɛjti car huerta pé bú cu̱h cʉ dda mɛfi, cja̱ nucʉ́, más már ngu̱ ni ndra ngue cʉ bbɛto xcuí gu̱y. Nu cʉ mɛfi cʉ már bbʉ jar huerta pé bi cjajpitjo pʉ, ncja ngu̱ xquí cjajpi cʉ ddáa.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 Tza gá nga̱x ya, car jmu̱ bú pɛjni cár ttʉ. Bi ma̱ntsjɛ: “Nuya, gu cu̱j ya nʉm ttʉ. ¿Cja jin da tte̱me̱bi‑nʉ́?”
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Nu cʉ mɛfi cʉ már bbʉ jar huerta, bbʉ mí jiantijʉ cár ttʉ car jmu̱, ya xi mbá e̱je̱, bi ña̱tsjɛjʉ, bi hñi̱na̱jʉ: “Nunʉ́, guejnʉ́ da ttzoquibi nʉr huerta gá herencia. Gu mföxjʉ ya, gu pöhtijʉ, cja̱ gu cjajpi ʉm mɛjtijʉ nʉr huerta.”
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Nubbʉ, bi pɛntijʉ cár ttʉ car jmu̱, bi fonguijʉ jar huerta, cja̱ bú pöhtijʉ.―
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 Diguebbʉ ya, car Jesús bi dyön cʉ már øde bi hñi̱mbijʉ:
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Cja̱ gueguejʉ bi da̱dijʉ:
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi nzoh cʉ cja̱hni cʉ xquí dyøj nʉr bbede‑nʉ́. Bi xijmʉ:
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 Eso, dí xihquijʉ, ya jin da tjɛquijʉ guí cja̱hni israelitajʉ gui hmʉpjʉ jabʉ i mandado ca Ocja̱. Nu cʉ hnahño cja̱hni cʉ da dyøtijʉ ca i ma̱n ca Ocja̱, cja̱ da jionijʉ ja drí tzøpijʉ guegue, nucʉ́ da tjɛgui drí ñʉti pʉ jabʉ i mandado.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Digue car ndo me̱do ca dí xihquijʉ, menta i bbʉjti hua jar jöy, bbʉ to da mfehtze, da tzox pʉ xøtze, da wajqui quí ndodyo. Pe bbʉ ya xtrú ccʉxa ña̱ car me̱do, bbʉ pé xtu ca̱y, ca to da zʉdi, exque da möhti.― Bi ma̱ ncjapʉ car Jesús.
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Nu cʉ möcja̱ cʉ mí mandado hne̱h cʉ dda cʉ fariseo, bbʉ mí dyødejʉ yʉ bbede yʉ bi ma̱n car Jesús, bi ba̱dijʉ, mír jɛquihui gueguejʉ cʉ mɛfi már nttzo cja̱ co cʉ jiøngu̱ cʉ bi zan car me̱do már zö. Nubbʉ́, gueguejʉ bi ndo ʉjʉ car Jesús, bbʉ.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Cja̱ bi ña̱jʉ, bi mbe̱nijʉ ja drí zʉdijʉ‑cá̱. Pe nde̱jma̱ mí tzu̱jʉ te di cjajpijʉ car Jesús, como már ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ mí i̱htzibi. Mí ma̱jmʉ, múr jmandadero ca Ocja̱, mbá ja̱ cár palabra guegue‑cá̱.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.