Mateus 21

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Car Jesús co quí möxte ya xti zøtijʉ jar jñini Jerusalén, cja̱ bi tjoh pʉ hnar tzi jñini mí tsjifi Betfagé. Car tzi jñini‑cá̱ mí bbʉ jár ndʉy car ttøø ca mí tsjifi Cerro de los Olivos. Cja̱ bbʉ mí zøti pʉ, car Jesús bi gu̱ yojo quí möxte di ma hnar jmandado.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 Bi xijmi:
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Cja̱ bbʉ to te du xihquihui, gui xijmi: “Janti, cam Tzi Jmu̱göje i joni‑yʉ́. Pé xcuá cobbe hna rato, xtá tzoguibbe.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Car Jesús bi bbɛjpi quí möxte di ma du tzimpi hnar ba̱jtzi burro pa di tøgue, como mí pa̱di, ya xquí zøh car hora pa di ncumpli car palabra ca xquí ma̱n car profeta, ya má yabbʉ. Bi ma̱ ncjahua car profeta:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 Gui xijmʉ cʉ mi̱ngu̱ Jerusalén:
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Nubbʉ, cʉ yojo quí möxte car Jesús bi mɛhui bú øtihui ncja ngu̱ gá ma̱ngui guegue.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Cja̱ pé bú cojmi, bú ɛhui car meburro, yojmi cár ba̱jtzi, cja̱ bi ga̱htzihui quí da̱jtu̱ cʉ mí pötihui jár xʉtja car tzi burrotjo. Diguebbʉ ya, car Jesús bi tøh car ba̱jtzi burro.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí jmu̱ntzi, guejtjo má pøh quí pötijʉ, má xi̱h pʉ jar hñu̱, cja̱ cʉ ddáa, má wajquibi quí dyɛ cʉ za. Má bbɛtojʉ, má pøjmʉ cʉ xiza pʉ jar hñu̱ pʉ jabʉ di tjoh car Jesús.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Már ndo ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ má yojmʉ car Jesús. Má bbɛto cʉ ddáa, nu cʉ ddáa má bbɛfa. Göhtjo má majmʉ nzajqui, má i̱na̱jʉ:
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Bbʉ mí ñʉti car Jesús jar jñini Jerusalén, göhtjo cʉ mi̱ngu̱ pʉ, bi ndo hño ʉ́r mʉyjʉ, cja̱ bi hñönijʉ:
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Cja̱ cʉ cja̱hni cʉ mbá hñohui car Jesús bi da̱dijʉ, i̱na̱jʉ:
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Diguebbʉ ya, bi ñʉti car Jesús jár ndo templo cʉ judio. Nu pʉ jár patio car templo, bi cca̱hti cʉ cja̱hni cʉ mí töjmʉ zu̱we̱ pa di möhtijʉ cja̱ di ña̱htibijʉ ca Ocja̱ pʉ jar altar. Guejtjo már bbʉh pʉ cʉ cja̱hni cʉ mí pöjʉ cʉ zu̱we̱‑cʉ́. Nu car Jesús bi fongui göhtjo cʉ cja̱hni‑cʉ́, co quí zu̱we̱. Bi dyentibi quí mexa cʉ pöti‑domi, hne̱h quí tju̱jni cʉ cja̱hni cʉ már pö paloma.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Cja̱ bi xijmʉ:
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Bbʉ már bbʉh car Jesús pʉ jár tji car templo, bi guati cʉ dohua hne̱h cʉ godö, cja̱ guegue bi jojqui.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Nu cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, hne̱h cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley bi cca̱htijʉ car Jesús cja̱ co cʉ milagro cʉ már øte. Guejtjo bi dyøh cʉ ba̱jtzi hñøjø cʉ már xöjtibijʉ guegue. Már mah cʉ ba̱jtzi‑cʉ́: “Dí xöjtibijʉ nʉm reyjʉ nʉ guá hñe̱je̱ digue cár cji car David.” Nu cʉ maestro cʉ mí nxöh car ley cja̱ co cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, bbʉ mí dyødejʉ cʉ ba̱jtzi hñøjø, már xöjtibijʉ car Jesús, bi ndo ntsjeyajʉ.
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 Cja̱ bi xijmʉ car Jesús:
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Diguebbʉ ya, car Jesús bi wembi cʉ hñøjø‑cʉ́, bi bøm pʉ jar jñi̱ni Jerusalén, bi ma gá ma jar tzi jñi̱ni Betania, cja̱ bú ox pʉ. Guejti quí möxte bi ma pʉ hne̱je̱.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Car jiax ya cá̱, bbʉ mí nxu̱di, bi ma gá ngojmʉ Jerusalén. Bbʉ má dyojʉ jar hñu̱, ya xi mí tu̱ntju̱ car Jesús.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Bi cca̱hti hnar za gá higo, mí jø pʉ hnanguadi car hñu̱. Car Jesús bi guati, bi cca̱hti, ¿cja mí tu̱ higo car za? Pe u̱jtjo, jøntsjɛ quí xi. Cja̱ bi nzoh car za, bi xifi:
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Cja̱ bbʉ pé má tjojmʉ pʉ jabʉ mí jø car za‑cá̱, quí möxte car Jesús bi cca̱hti car za, ya xquí dyoti. Nubbʉ́, bi hño í mʉyjʉ cja̱ bi dyönijʉ car Jesús:
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Car Jesús bi da̱di, bi xijmʉ:
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Bbʉ gui hñe̱me̱jʉ, rá nzɛh ca Ocja̱, cja̱ gui tøhmijʉ da ncja ca guí öjpijʉ, nubbʉ́, cierto da ncja‑cá̱, bbʉ.―
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi ñʉti pʉ jár patio car ndo templo, cja̱ bi mʉdi bi u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱. Cja̱ pé bi guati cʉ möcja̱ cʉ mí mandado hne̱h quí tita cʉ cja̱hni israelita cʉ mí ja̱ ʉ́r cargojʉ. Guegue‑cʉ́ bi dyönijʉ car Jesús:
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Cja̱ car Jesús bi da̱di, bi hñi̱mbijʉ:
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Car Juan ca mí xix cʉ cja̱hni, ¿jabʉ xcuí jña̱ cár cargo? ¿Cja güí hñe̱ ji̱tzi, cja̱ huá güí hñe̱ti hua jar jöy?―
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Cja̱ bbʉ gu ma̱jmʉ, bi dyøtitsjɛ cár cargo car Juan, dí tzu̱jʉ te da cjaguijʉ cʉ cja̱hni, como nucʉ́, göhtjo i i̱htzibijʉ car Juan. I ma̱jmʉ, guegue‑cá̱ múr profeta, xcuí mɛjni ca Ocja̱.―
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Diguebbʉ ya cʉ tita co cʉ möcja̱ bi da̱jtijʉ car Jesús, bi ma̱jmʉ:
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús, bi xih cʉ cja̱hni‑cʉ́:
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 Cja̱ car ttʉ‑ca̱ bi da̱di: “Jin dí ne gu ma.” Pe diguebbʉ ya, bbʉ mí hna tzi rato, bi repenti cja̱ bi ma.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 Cja̱ cár ta pé bi ma bú nzoh ca pé hnár ttʉ, bi xifi ncjadipʉ. Nuca̱ bi da̱di, i̱na̱: “Ja̱a̱, tzi ta, nugö, xtá magö.” Pe nucá̱ jin gá má.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 Nuya, gui ma̱nguɛjʉ ya, ¿ja̱ ndrá ngue cʉ yojo quí ttʉ car hñøjø bi dyøti ca mí ne cár ta?―
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Bú e̱h car Juan ca mí xix yʉ cja̱hni. Már zö cár vida, cja̱ mí nzohquijʉ, mí xihquijʉ ja ncja güi hmʉpjʉ rá zö hne̱je̱. Pe nuquɛjʉ, jin gú hñe̱me̱jʉ ca mí ma̱. Cʉ jiöjte hñøjø cʉ i cobra cʉ contribución cja̱ cʉ ma̱ñaso bbɛjña̱, guegue‑cʉ́ bi hñe̱me̱. Nuquiguɛjʉ, masque gú cca̱htijʉ cʉ cja̱hni‑cʉ́, mír guatiju car Juan, nim pa gú repentijʉ pa güi hñe̱me̱jʉ.―
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús:
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Cja̱ bbʉ mí zøh car tiempo pa di ddʉjqui cʉ uva, car hñøjø bú pɛjni cʉ dda muzo pʉ jabʉ már pɛh cʉ mɛfi. Bú pɛjni cʉ muzo di ma di dyöh cʉ uva cʉ mí tocabi guegue cja̱ pé drí du̱htzibi.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 Bbʉ mí zøti cʉ muzo pʉ jar huerta pa di dyöh cʉ uva, cʉ mɛfi cʉ már pɛh pʉ, bi pɛntijʉ cja̱ bi ndo ʉnijʉ. Bi mɛtijʉ ca hnáa, ca pé hnáa ya bi ndo jøjtijʉ me̱do, cja̱ ca pé hnáa ya bi möhtijʉ. Jin gá ne gá döjʉ cʉ uva.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Car hñøjø ca múr mɛjti car huerta pé bú cu̱h cʉ dda mɛfi, cja̱ nucʉ́, más már ngu̱ ni ndra ngue cʉ bbɛto xcuí gu̱y. Nu cʉ mɛfi cʉ már bbʉ jar huerta pé bi cjajpitjo pʉ, ncja ngu̱ xquí cjajpi cʉ ddáa.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Tza gá nga̱x ya, car jmu̱ bú pɛjni cár ttʉ. Bi ma̱ntsjɛ: “Nuya, gu cu̱j ya nʉm ttʉ. ¿Cja jin da tte̱me̱bi‑nʉ́?”
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 Nu cʉ mɛfi cʉ már bbʉ jar huerta, bbʉ mí jiantijʉ cár ttʉ car jmu̱, ya xi mbá e̱je̱, bi ña̱tsjɛjʉ, bi hñi̱na̱jʉ: “Nunʉ́, guejnʉ́ da ttzoquibi nʉr huerta gá herencia. Gu mföxjʉ ya, gu pöhtijʉ, cja̱ gu cjajpi ʉm mɛjtijʉ nʉr huerta.”
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Nubbʉ, bi pɛntijʉ cár ttʉ car jmu̱, bi fonguijʉ jar huerta, cja̱ bú pöhtijʉ.―
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Diguebbʉ ya, car Jesús bi dyön cʉ már øde bi hñi̱mbijʉ:
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Cja̱ gueguejʉ bi da̱dijʉ:
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi nzoh cʉ cja̱hni cʉ xquí dyøj nʉr bbede‑nʉ́. Bi xijmʉ:
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 Eso, dí xihquijʉ, ya jin da tjɛquijʉ guí cja̱hni israelitajʉ gui hmʉpjʉ jabʉ i mandado ca Ocja̱. Nu cʉ hnahño cja̱hni cʉ da dyøtijʉ ca i ma̱n ca Ocja̱, cja̱ da jionijʉ ja drí tzøpijʉ guegue, nucʉ́ da tjɛgui drí ñʉti pʉ jabʉ i mandado.
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Digue car ndo me̱do ca dí xihquijʉ, menta i bbʉjti hua jar jöy, bbʉ to da mfehtze, da tzox pʉ xøtze, da wajqui quí ndodyo. Pe bbʉ ya xtrú ccʉxa ña̱ car me̱do, bbʉ pé xtu ca̱y, ca to da zʉdi, exque da möhti.― Bi ma̱ ncjapʉ car Jesús.
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Nu cʉ möcja̱ cʉ mí mandado hne̱h cʉ dda cʉ fariseo, bbʉ mí dyødejʉ yʉ bbede yʉ bi ma̱n car Jesús, bi ba̱dijʉ, mír jɛquihui gueguejʉ cʉ mɛfi már nttzo cja̱ co cʉ jiøngu̱ cʉ bi zan car me̱do már zö. Nubbʉ́, gueguejʉ bi ndo ʉjʉ car Jesús, bbʉ.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Cja̱ bi ña̱jʉ, bi mbe̱nijʉ ja drí zʉdijʉ‑cá̱. Pe nde̱jma̱ mí tzu̱jʉ te di cjajpijʉ car Jesús, como már ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ mí i̱htzibi. Mí ma̱jmʉ, múr jmandadero ca Ocja̱, mbá ja̱ cár palabra guegue‑cá̱.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.