Mateus 20
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARA
1 Car Jesús pé bi ma̱n nʉr bbede‑nʉ́, pa di ba̱dijʉ ja ncja ga mandado ca Ocja̱. Bi ma̱ guegue:
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um dono de casa que saiu de madrugada para assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Car jmu̱ bi reglahui cʉ mɛfi, cada hnáa di da̱h hnar domi gá denario cada pa. Cja̱ diguebbʉ ya guegue bi gu̱h cʉ mɛfi gá möjmʉ jár huerta pa du pɛjmʉ pʉ.
2 E, tendo ajustado com os trabalhadores a um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Cja̱ bbʉ ya xti zʉ ngu̱ gʉjto xu̱di, car jmu̱ bi ma gá ma jar töy, bi jianti cʉ dda mɛfi, már bböjti pʉ, jin te már pɛjmʉ.
3 Saindo pela terceira hora, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Cja̱ guegue bi xijmʉ: “Guehquitjoguɛjʉ, gui möjmʉ jam huerta ya, cja̱ xtá cju̱jtiquijʉ ca drí ntzöhui gui ta̱jmʉ.” Cja̱ bi möjmʉ cʉ mɛfi‑cʉ́, hne̱je̱.
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e vos darei o que for justo. Eles foram.
5 Bbʉ ya xti zʉ ngu̱ ju̱xadi, pé bi bøn car jmu̱ gá ma jar töy. Cja̱ pé hnar vez bi dyøtitjo ncjadipʉ bbʉ ya xti zʉ jñu̱ nde. Cada vez, bi döti pé dda mɛfi, bi reglahui‑cʉ́, cja̱ bi gu̱h pʉ jár huerta.
5 Tendo saído outra vez, perto da hora sexta e da nona, procedeu da mesma forma,
6 Cja̱ bbʉ ya xti zʉ ngu̱ cʉtta nde, pé bi bøn car hñøjø, cja̱ pé bú töti pé dda mɛfi, már bböjti pʉ jar töy, jin te már pɛjmʉ. Cja̱ bi dyönijʉ: “¿Dyoca̱ guí bböjtijʉ hua, göhtjo ʉr pa, jin te guí pɛjmʉ?”
6 e, saindo por volta da hora undécima, encontrou outros que estavam desocupados e perguntou-lhes: Por que estivestes aqui desocupados o dia todo?
7 Bi da̱dijʉ guegue‑cʉ́, bi hñi̱na̱: “Porque u̱jtjo jin to i cupaguije.” Car jmu̱ ya bi xijmʉ: “Hne̱hquiguɛjʉ, gui möjmʉ jam huerta, hne̱je̱, cja̱ xtá cju̱jtiquijʉ ca drí ntzöhui.” Cja̱ nucʉ́, bi möjmʉ hne̱je̱.
7 Responderam-lhe: Porque ninguém nos contratou. Então, lhes disse ele: Ide também vós para a vinha.
8 Bbʉ ya xquí nde, car hñøjø ca múr mɛjti car huerta gá uva bi nzoh ca hnar mɛfi ca mí nú̱ cʉ pé ddáa, bi xifi: “Nuya, gui mahti cʉ mɛfi, cja̱ gui cju̱hti cada hnaa cár tja̱ja̱. Dí fʉdi, gui cju̱hti cʉ xcá nga̱tzi xí ñʉti, cja̱ drí ga̱x ya, cʉ tza xcá mʉdi xí ñʉti. Gui uni cada hnáa hnár denario.”
8 Ao cair da tarde, disse o senhor da vinha ao seu administrador: Chama os trabalhadores e paga-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até aos primeiros.
9 Diguebbʉ ya, bú e̱h cʉ mɛfi. Bbɛto bú e̱h cʉ xquí ñʉti ngu̱ cʉtta nde, cja̱ bi ttunijʉ hna‑hnár domi gá denario.
9 Vindo os da hora undécima, recebeu cada um deles um denário.
10 Diguebbʉ ya, pé bú e̱h cʉ mɛfi cʉ bbɛto xquí ñʉti, gá mbe̱n‑cʉ́ di nccu̱htijʉ más drá ngu̱ ni digue cʉ xquí ñʉti bbʉ ya xquí nde. Cja̱ guejti‑cʉ́ bi ttunijʉ hna‑hnár domi gá denario.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Cja̱ bbʉ mí nccu̱hti‑cʉ́, bi zanijʉ car jmu̱, i̱na̱jʉ:
11 Mas, tendo-o recebido, murmuravam contra o dono da casa,
12 “Nuquɛ, Jmu̱, yʉ mɛfi yʉ cja xí nzøjø xí pɛfi hna horatjo, cja̱ xcú cju̱htitjo‑yʉ́ ncja ngu̱göje. Nugöje, xí mbo ʉm cuɛje cor bbɛfi, xtú dejpaje jar jiadi rá mpa.”
12 dizendo: Estes últimos trabalharam apenas uma hora; contudo, os igualaste a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.
13 Nu car jmu̱ bi da̱di, bi xih ca hnar mɛfi ca már queja, i̱na̱: “Dyøjma̱ja̱, ñø, jin te dí øjtiqui. ¿Cja jí̱ xtú reglahui hnar domi gá denario güi ta̱ja̱?
13 Mas o proprietário, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não combinaste comigo um denário?
14 Jña̱ ya nir mɛjti cja̱ gui má. ʉm gustogö, dí ne gu uni yʉ cja xí ñʉti, ddagu̱di ca xtú cju̱jtiquijʉ.
14 Toma o que é teu e vai-te; pois quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 ʉm mɛjtigö nʉr domi. ¿Cja jin dí pɛhtzi derecho gu cjajpi ca dí ne? ¿Cja huá guí mvidiabi quer hñohui porque xtú un cam gusto?”―
15 Porventura, não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou são maus os teus olhos porque eu sou bom?
16 Nu car Jesús pé bi xih cʉ to már øde:
16 Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos [porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos].
17 Cja̱ bbʉ ya xi má pa jar hñu̱ car Jesús, má pøtze pa drí ma Jerusalén, bi wejqui cʉ doce quí möxte cʉ más mí ntzixihui, gá ma hnanguadi, cja̱ bi xijmʉ:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e, em caminho, lhes disse:
18 ―Nuya, dá pøxijʉ drá mö Jerusalén. Nu pʉ Jerusalén xta ndöguigö jáy dyɛ cʉ möcja̱ cʉ i mandado cja̱ co jáy dyɛ cʉ maestro cʉ i u̱jti yʉ cja̱hni car ley. Cja̱ guegue‑cʉ́ da sentenciagui pa da bböjtigui. Guejquigö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy.
18 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Pʉ Jerusalén da ndöguigö jáy dyɛ cʉ cja̱hni cʉ jin gui meya ca Ocja̱. Da i̱mbiguijʉ, cja̱ da jiʉbiguijʉ, cja̱ da døjquijʉ jar ponti pa gu tu̱. Pe bbʉ xtrí zʉ jñu̱jpa, pé gu jña̱ ʉm jña̱.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
19 E o entregarão aos gentios para ser escarnecido, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressurgirá.
20 Diguebbʉ ya bú e̱h cár bbɛjña̱ car Zebedeo. Guegue múr me car Jacobo co car Juan, mbá yojmi quí ttʉ, cja̱ bi guatijʉ car Jesús. Cár mehui ya bi nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jáy hua car Jesús, cja̱ bi dyöjpi hnar favor.
20 Então, se chegou a ele a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Cja̱ car Jesús bi dyöni:
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Manda que, no teu reino, estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
22 Nu car Jesús, bi nzoh cʉ yojo quí ttʉ car bbɛjña̱, tzʉdi, car Jacobo co car Juan, bi hñi̱mbihui:
22 Mas Jesus respondeu: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Ma ya, car Jesús bí xijmi:
23 Então, lhes disse: Bebereis o meu cálice; mas o assentar-se à minha direita e à minha esquerda não me compete concedê-lo; é, porém, para aqueles a quem está preparado por meu Pai.
24 Nu cʉ pé ddɛtta quí möxte car Jesús, bbʉ mí dyøj nʉr favor nʉ xquí dyöh car Jacobo co car Juan, bi tsjeyabijʉ cʉ yo ncjua̱da̱‑cʉ́.
24 Ora, ouvindo isto os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Diguebbʉ ya, car Jesús bi nzoh cʉ doce quí möxte, bi xijmʉ:
25 Então, Jesus, chamando-os, disse: Sabeis que os governadores dos povos os dominam e que os maiorais exercem autoridade sobre eles.
26 Pe nuquɛjʉ, jin gui ma gui ncjajʉ pʉ. Nuquiguɛjʉ, ca to i ne más da tti̱htzibi, guegue‑cá̱ da pɛjpi yʉ pé ddáa.
26 Não é assim entre vós; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
27 Cja̱ ca to i ne da mandado, guegue‑cá̱ da cja ir muzoguɛjʉ.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vós será vosso servo;
28 Gui nxödijʉ gui hmʉpjʉ ncja ngu̱ dar hmʉjcö. Nugö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy. Jí̱ xtá e̱je̱ pa gua mandadobi yʉ cja̱hni di pɛjpigui‑yʉ́. Xtá e̱jcö pa gu fötzi rá ngu̱ yʉ cja̱hni, hasta gu dö nʉm vida, gu tú̱, pa da dötijʉ car nzajqui ca jin da tjegue.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Cja̱ bbʉ mí bøn car Jesús co quí möxte pʉ jar jñini Jericó, bi dɛni hnar ndo jmundo cʉ cja̱hni.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão o acompanhava.
30 Hnanguadi car hñu̱ pʉ jabʉ má pöjmʉ, már ju̱ yojo godö. Nucʉ́, bbʉ mí dyøde má tjoh pʉ car Jesús, bi majmi nzajqui, bi hñi̱na̱hui:
30 E eis que dois cegos, assentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, clamaram: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós!
31 Cʉ cja̱hni ya, bi huɛhti, bi xijmi di gohti í nehui. Nu cʉ godö ya, más mír ndo majmi nzajqui, mí i̱na̱hui:
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem; eles, porém, gritavam cada vez mais: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Bi dyøh car Jesús te már majmi, bi hmöy, cja̱ bi nzoh cʉ godö, bi hñi̱mbihui:
32 Então, parando Jesus, chamou-os e perguntou: Que quereis que eu vos faça?
33 Cja̱ gueguehui bi xijmi:
33 Responderam: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Car Jesús bi jui̱jquihui cja̱ bi mötzi. Bi dyʉx quí dyɛ pʉ jáy dö cʉ godö. Cja̱ nguetica̱ bi xoh quí dö bbʉ. Nubbʉ́, cʉ yojo hñøjø bi dɛn car Jesús, bi mɛhui.
34 Condoído, Jesus tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista e o foram seguindo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.