Marcos 6

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Diguebbʉ ya car Jesús bi bøm pʉ, pé gá ma jár jöy guegue, cja̱ bi dɛn quí möxte.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Cja̱ bbʉ mí zøh car pa ca mí tzöyajʉ, car Jesús bi ma jar templo, bi mʉdi bi u̱jti cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí mpɛjni pʉ. Cja̱ bbʉ mí dyøh cʉ cja̱hni te mí ma̱n car Jesús, bi ndo hño í mʉyjʉ cja̱ bi ma̱jmʉ:
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 ¿Cja jin gui gue nʉr yaxi‑nʉ́, nʉ́r ttʉ car María, nʉ́r cjua̱da̱ car Jacobo co car José co car Judas, co car Simón? ¿Cja jin gui bbʉjcua nʉm jñi̱nijʉ quí ncju̱ hne̱je̱? ¡Ngue! i bbʉjcua göhtjo‑cʉ.―
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Nu car Jesús bi da̱di:
4 Mas Jesus disse:
5 Como jí̱ mí tti̱htzibi car Jesús pʉ Nazaret, causa, jin tza mí ngu̱ cʉ milagro bi dyøti pʉ. Bi jojqui tengu̱di cʉ döhtji, bi dyʉx quí dyɛ, cja̱ guegue bi wen cʉ jñi̱ni cʉ mí tzöjʉ.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Nu car Jesús, bi ndo hño ʉ́r mʉy, dyoca̱ jí̱ mí ne di hñe̱me̱ quí mi̱ngu̱. Diguebbʉ ya, bi bøni gá ma cʉ pé dda tzi jñi̱ni cʉ már nzøtitjohui car Nazaret, cja̱ bi xih cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Diguebbʉ ya, car Jesús bi nzoh cʉ doce hñøjø cʉ mí ntzixihui. Bi xifi di bønijʉ di ma gá yojo, drí hñojʉ göhtjo cʉ tzi jñi̱ni. Cja̱ bi un cár cargojʉ, pʉ jabʉ di ntjɛhui cja̱hni cʉ xquí zʉ ttzonda̱ji̱, di fonguibi‑cʉ́.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Bi xijmʉ jin te di jña̱xjʉ jar hñu̱, jøntsjɛ hnar tøjø. Jin di du̱xjʉ hnar bbɛni ʉr da̱jtu̱, jin di ma di gʉxjʉ tju̱jme̱, cja̱ jin di jmu̱ntzi domi pa di jña̱xjʉ jar hñu̱.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Bi xijmʉ di di̱htijʉ zɛxtji tjojo cja̱ jin di fi̱htzi cár pötijʉ.
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Car Jesús guejtjo bi xih quí möxte:
10 Disse ainda:
11 Cja̱ bbʉ i bbʉh hnar jñi̱ni pʉ jabʉ jin da ne da cuajtiquijʉ cʉ cja̱hni, cja̱ jin da ne da dyøh car palabra ca gui xijmʉ, bbʉ xtí pønijʉ jar lugar‑ca̱, gui jøjmijʉ cʉ jöy cʉ di tu̱ quir huajʉ, pa da ba̱h cʉ mi̱ngu̱ pʉ, ya jim pé gu cojmʉ pʉ, como jin gui tzö ca xí dyøjtiquijʉ. Cierto dí xihquijʉ, cʉ mi̱ngu̱ car jñi̱ni Sodoma co car jñi̱ni Gomorra da ttuni hnar castigo drá ngu̱ bbʉ xtu e̱h ca Ocja̱ pa da juzga yʉ cja̱hni. Nʉ cʉ mi̱ngu̱ pʉ jabʉ da mfonguiquijʉ, más drá ndo ngu̱tsjɛ cár castigo ca da ttun‑cʉ, hasta jin da jiötijʉ.―
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Cja̱ bbʉ ya xquí guah car Jesús, xquí nzoh quí möxte, bi bøn‑cʉ́, bi ddaxjʉ rá ngu lugar, bi nzojmʉ cʉ cja̱hni. Bi xijmʉ di jiɛjmʉ ca rá nttzo cja̱ di jionijʉ ca Ocja̱.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Cja̱ bi jojqui rá ngu̱ cja̱hni cʉ xquí nloco, xquí zʉh cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Tzö. Guejtjo bi xoxi döhtji rá ngu. Mí coxi hna tzi tʉjqui ʉr aste, cja̱ bi zö‑cʉ.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Nubbʉ, bi dyøh car rey Herodes te mí ma̱n cʉ cja̱hni digue car Jesús, como mí ndo ntʉngui ca mí øti‑ca̱. Cja̱ bi ma̱n car Herodes:
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Cja̱ mí bbʉh cʉ dda cja̱hni cʉ mí ma̱jmʉ:
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Nu car Herodes nde̱jma̱ mí mbe̱ni:
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Guegue car Herodes xquí cuajti cár bbɛjpo, xquí hmʉjtsjɛhui. Nucá̱, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Herodías, múr bbɛjña̱ car Felipe, cár cjua̱da̱ car Herodes. Car Juan bi huɛnti car Herodes por rá nguehca̱ xquí yohti bbɛjña̱, eso, car Herodes bi mandado di ttzʉh car Juan cja̱ di cjoti födi.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Como car Juan xquí xih car Herodes:
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Eso, car bbɛjña̱‑ca̱ mí ndo ʉhui car Juan, mí ne di mandado di bböhti. Nu car rey Herodes bi ccahtzi, jin gá jiɛgui di möhti.
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 Como car Herodes nde̱jma̱ mí i̱htzibi car Juan. Mí pa̱di jin te mí tu̱‑ca̱ cja̱ mí pɛjpi ca Ocja̱. Eso, mí ntzu̱ pa te di cjajpi car Juan. Guejtjo bi ccax cár bbɛjña̱ pa jin te di cjajpi. Guegue mí gusta di dyøh ca mí ma̱n car Juan, macja̱ mí yomfe̱ni ¿ja ncja di jogui di dyøti ca mí ma̱n‑cá̱?
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Pe nde̱jma̱ bi zøh car pa ca mí tøhmi car Herodías, como nucá̱ mí joni ja drí möhti car Juan. Bi zøh car pa bi tzo cár cumpleaños car Herodes. Guegue‑cá̱ bi dyøti hnar mbaxcjua cja̱ bi nzojni cʉ hñøjø cʉ mí föx cár jmandado, co cʉ jefe cʉ mí mandadobi cʉ sundado, co cʉ pe dda hñøjø cʉ mí ja̱ ʉ́r cargojʉ pʉ jar estado Galilea.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Bbʉ mí ttøti car mbaxcjua, cár tti̱xu̱ car Herodías bi ñʉti pʉ jabʉ már bbʉh cʉ cja̱hni, bi ni̱, cja̱ bi ndo tzøh car Herodes co cʉ pe dda cja̱hni cʉ már tzihui guegue. Nubbʉ, car rey bi mahti car ba̱jtzi bbɛjña̱ cja̱ bi xifi:
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Dí i̱h ca Ocja̱, ca te gui dyöjqui, xtá ddahqui, hasta madé nʉr jöy nʉ dí mandado gá rey.―
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Diguebbʉ ya, car ba̱jtzi bbɛjña̱ bi bøni, bi ma bú cöx cár me, cja̱ bi dyöni:
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Cja̱ nguetica̱ car ba̱jtzi bbɛjña̱ bú coh pʉ jabʉ már bbʉh car rey, cja̱ bi xifi:
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Bbʉ mí dyøj ya‑ca̱ car Herodes, bi ungui ʉr dumʉy, pe nde̱jma̱ bi mandado di ttun car ba̱jtzi bbɛjña̱ ca mí ödi. Como xquí hñi̱h ca Ocja̱ gá testigo, guejtjo por rá ngue cʉ cja̱hni cʉ már ju̱ pʉ, már cca̱htijʉ te di ncja, jí̱ mí jogui di gømbi car ba̱jtzi bbɛjña̱ ca xquí dyödi.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Eso, car Herodes nguetica̱ bi nzoh hna cʉ sundado, bi gu̱y di ma du ja̱mpi cár ña̱ car Juan.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Cja̱ car sundado bi ma gá ma jar födi, bú tzɛjquibi cár dyʉga car Juan, bú cöhtibi cár ña̱ hnar moji, cja̱ pé bú tjɛ, bi un car ba̱jtzi bbɛjña̱. Cja̱ guegue‑ca̱ pé bi un cár me.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Diguebbʉ ya bi dyøh quí möxte car Juan te xquí ncja. Bi möjmʉ pʉ jar födi, bú tu̱jʉ cár cuerpo car Juan, bú cötijʉ pʉ jár ngu̱ gá ánima.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Diguebbʉ ya, bú cojmʉ quí möxte car Jesús cʉ xquí bønijʉ xquí tʉnguijʉ car tzi jogui jña̱. Bú e̱jmʉ bi mpɛjnijʉ car Jesús cja̱ bi xi guegue jabʉ xcuí zønijʉ, co ja ncja xcuí u̱jti cʉ cja̱hni cja̱ co göhtjo ca xcuí dyøtijʉ pʉ.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Nu car Jesús bi xijmʉ:
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Eso, bi mɛhui quí möxte bi ñʉtijʉ hnar barco, gá möjmʉ ca pé hnanguadi car mar, pʉ jabʉ jin te mí bbʉ jñi̱ni.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Nu cʉ cja̱hni már jantijʉ, cja̱ bi meyajʉ to cʉ xquí ñʉtijʉ jar barco. Nubbʉ, bi möjmʉ, bi cöjtitjojʉ jár nttza̱ni car deje, má tɛnijʉ car barco pʉ jabʉ má pa. Már ngu̱ cja̱hni, mi̱ngu̱jʉ cʉ tzi jñi̱nitjo cʉ mí bbʉ jár nttza̱ni car mar, bi bønijʉ pa di ma du ntjɛhui car Jesús. Bbɛto bi zøti cʉ cja̱hni, cja̱ bbʉ mí zøti pʉ car Jesús, ya xi már tøhmi‑cʉ́.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Nu car Jesús, bbʉ mbú ca̱h pʉ jar barco, bi cca̱hti cʉ cja̱hni már ndo dʉ, cja̱ bi jui̱jqui, como mí ncjajʉ ncja ngu̱ yʉ tzi dɛti bbʉ jin te i bbʉh cár mödijʉ. Cja̱ bi mʉdi bi u̱jti cʉ cja̱hni rá ngu̱ mfe̱ni digue cár palabra ca Ocja̱.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Cja̱ bbʉ ya xquí nde, quí amigo car Jesús bi guati, bi xijmʉ:
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Gui cu̱h tzʉ ya yʉ cja̱hni da ma já rancho co já tzi jñi̱ni nʉ rá cjanʉ pa du tönijʉ tju̱jme̱, como u̱jtjo te da zijʉ hua.―
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Nu car Jesús bi da̱di:
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Cja̱ bi da̱j ya car Jesús:
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Ma ya, car Jesús bi xih quí möxte di bbɛjpi cʉ cja̱hni rá ngu̱ di wegue gá grupo cja̱ di mi̱h pʉ ja tzi ccangui paxi.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Nubbʉ́, bi wejque gá grupo cʉ cja̱hni. Cʉ dda grupo mí pɛhtzijʉ hna ciento cja̱hni. Nu cʉ pé dda grupo, mí pɛhtzijʉ cincuentatjo. Göhtjo bi mi̱pjʉ jöy.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Diguebbʉ ya car Jesús bi pɛnti cʉ cʉtta tju̱jme̱ co cʉ yojo möy. Bi nøhtzi ji̱tzi, bi dyöjpi ca Ocja̱ di bendeci. Nubbʉ́, bi xɛjqui cʉ tju̱jme̱ cja̱ bi uni quí möxte pa di jejquibi cʉ cja̱hni, di zi‑cʉ́. Cja̱ bi ncjadipʉ cʉ yojo tzi möy, bi jejquibi göhtjo cʉ cja̱hni.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Nubbʉ́, göhtjo cʉ cja̱hni bi zijʉ, cja̱ bi ñi̱ña̱jʉ.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Diguebbʉ ya, quí amigo car Jesús bi jmuntzijʉ cʉ tzi pedazo cʉ tju̱jme̱ co cʉ tzi pedazo cʉ möy cʉ xquí sobra, bi ñu̱htzijʉ doce cʉ bbøtze.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Mí cʉtta mil cʉ hñøjø cʉ bi zi cʉ tju̱jme̱, aparte cʉ bbɛjña̱ co cʉ ba̱jtzi.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Diguebbʉ ya car Jesús bi xih quí möxte di hmɛtojʉ di ddax car mar, di möjmʉ ca hnar jñi̱ni mír hmʉh ca pé hnanguadi car deje. Car jñi̱ni‑cá̱ mí tsjifi Betsaida. Eso, bi ñʉtijʉ car barco, bi möjmʉ, cja̱ guegue car Jesús bi xih cʉ cja̱hni di möjmʉ í ngu̱jʉ.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Cja̱ bbʉ ya xquí wen cʉ cja̱hni, car Jesús bi bøx pʉ jar ttøø, pa drí nzoh ca Ocja̱ pʉ.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Bbʉ ya xquí nxu̱y rá zö, car barco pʉ jabʉ má pa quí amigo car Jesús má dyo jar madé car zabi, nu car Jesús már ddatsjɛ pʉ jar jöy.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Cja̱ guegue bi jianti quí möxte, ya xquí ndo mbo ʉ́r cuɛjʉ, como mír dɛmpi jár jmi̱jʉ car nda̱ji̱, mbá cohtzitjojo car barco pʉ jabʉ xcuí hñe̱je̱. Cja̱ bbʉ mí bbɛh tzʉ pa di ni̱gui, car Jesús bi hño xøtze car deje. Mír ma du tzʉh quí möxte pʉ jabʉ má pa car barco.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Nucʉ́, bbʉ mí jiantijʉ car Jesús má dyo xøtze car deje, bi hñi̱na̱jʉ, múr pijte, cja̱ bi ndo majmʉ nzajqui.
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 Göhtjo bi jiantijʉ, cja̱ bi ndo zu̱jʉ rá ngu̱. Nu car Jesús ya, xní nzofo bi xijmʉ:
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Diguebbʉ ya bi bøx car Jesús, bi ñʉti jar barco pʉ jabʉ má pa quí möxte. Nubbʉ́, bi hna tzöya car nda̱ji̱. Cja̱ quí möxte, bi ndo hño í mʉyjʉ,
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 como jí̱ mí ntiendejʉ ja mí ncja car Jesús, masque xquí cca̱htijʉ te bi cjajpi cʉ tju̱jme̱, pe nde̱jma̱ jin gá ntiendejʉ, te tza már nzɛh car Jesús, como már me̱di quí mʉyjʉ.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Diguebbʉ ya, bi ddaxjʉ car mar, bi zønijʉ ca pé hnanguadi car deje, nʉ jar jöy nʉ mí tsjifi Genesaret. Bi da̱tijʉ car barco, cja̱ bi bønijʉ jar jöy.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Cja̱ cʉ cja̱hni cʉ mí bbʉh pʉ, nguetica̱ bi meyajʉ car Jesús.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Cja̱ bbʉ mí fa̱di, ya xi már bbʉh pʉ car Jesús, bú cjʉ ʉr ddiji göhtjo cʉ mi̱ngu̱ pʉ, co cʉ mi̱ngu̱ cʉ pe dda tzi jñi̱ni cʉ már nzøtihui pʉ jar mar. Bi mpɛguijʉ bú tzí quí döhtjijʉ. Cʉ ddaa cʉ jí̱ mí tzö di hño, bú tu̱dijʉ co göhtjo quí mfi̱di. Göhtjo bú cuatijʉ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Göhtjo pʉ jabʉ mí pa car Jesús, ncja ngu̱ já ciudad, ncja ngu̱ já tzi jñi̱nitjo, ncja ngu̱ já rancho, mbá hñɛ cʉ cja̱hni, mbá cuatijʉ car Jesús. Mbá tzí quí döhtjijʉ, mí pɛh pʉ já töy cja̱ co já hñu̱, pa bbʉ xti tjoh pʉ car Jesús, di dyöjpijʉ favor di jiɛjmʉ di dömbijʉ cár nttza̱ni cár da̱jtu̱. Cja̱ göhtjo cʉ to bi dönijʉ, bi zö‑cʉ́.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.