Marcos 6

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Diguebbʉ ya car Jesús bi bøm pʉ, pé gá ma jár jöy guegue, cja̱ bi dɛn quí möxte.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Cja̱ bbʉ mí zøh car pa ca mí tzöyajʉ, car Jesús bi ma jar templo, bi mʉdi bi u̱jti cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí mpɛjni pʉ. Cja̱ bbʉ mí dyøh cʉ cja̱hni te mí ma̱n car Jesús, bi ndo hño í mʉyjʉ cja̱ bi ma̱jmʉ:
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 ¿Cja jin gui gue nʉr yaxi‑nʉ́, nʉ́r ttʉ car María, nʉ́r cjua̱da̱ car Jacobo co car José co car Judas, co car Simón? ¿Cja jin gui bbʉjcua nʉm jñi̱nijʉ quí ncju̱ hne̱je̱? ¡Ngue! i bbʉjcua göhtjo‑cʉ.―
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Nu car Jesús bi da̱di:
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Como jí̱ mí tti̱htzibi car Jesús pʉ Nazaret, causa, jin tza mí ngu̱ cʉ milagro bi dyøti pʉ. Bi jojqui tengu̱di cʉ döhtji, bi dyʉx quí dyɛ, cja̱ guegue bi wen cʉ jñi̱ni cʉ mí tzöjʉ.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Nu car Jesús, bi ndo hño ʉ́r mʉy, dyoca̱ jí̱ mí ne di hñe̱me̱ quí mi̱ngu̱. Diguebbʉ ya, bi bøni gá ma cʉ pé dda tzi jñi̱ni cʉ már nzøtitjohui car Nazaret, cja̱ bi xih cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Diguebbʉ ya, car Jesús bi nzoh cʉ doce hñøjø cʉ mí ntzixihui. Bi xifi di bønijʉ di ma gá yojo, drí hñojʉ göhtjo cʉ tzi jñi̱ni. Cja̱ bi un cár cargojʉ, pʉ jabʉ di ntjɛhui cja̱hni cʉ xquí zʉ ttzonda̱ji̱, di fonguibi‑cʉ́.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Bi xijmʉ jin te di jña̱xjʉ jar hñu̱, jøntsjɛ hnar tøjø. Jin di du̱xjʉ hnar bbɛni ʉr da̱jtu̱, jin di ma di gʉxjʉ tju̱jme̱, cja̱ jin di jmu̱ntzi domi pa di jña̱xjʉ jar hñu̱.
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 Bi xijmʉ di di̱htijʉ zɛxtji tjojo cja̱ jin di fi̱htzi cár pötijʉ.
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Car Jesús guejtjo bi xih quí möxte:
10 E recomendou-lhes:
11 Cja̱ bbʉ i bbʉh hnar jñi̱ni pʉ jabʉ jin da ne da cuajtiquijʉ cʉ cja̱hni, cja̱ jin da ne da dyøh car palabra ca gui xijmʉ, bbʉ xtí pønijʉ jar lugar‑ca̱, gui jøjmijʉ cʉ jöy cʉ di tu̱ quir huajʉ, pa da ba̱h cʉ mi̱ngu̱ pʉ, ya jim pé gu cojmʉ pʉ, como jin gui tzö ca xí dyøjtiquijʉ. Cierto dí xihquijʉ, cʉ mi̱ngu̱ car jñi̱ni Sodoma co car jñi̱ni Gomorra da ttuni hnar castigo drá ngu̱ bbʉ xtu e̱h ca Ocja̱ pa da juzga yʉ cja̱hni. Nʉ cʉ mi̱ngu̱ pʉ jabʉ da mfonguiquijʉ, más drá ndo ngu̱tsjɛ cár castigo ca da ttun‑cʉ, hasta jin da jiötijʉ.―
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Cja̱ bbʉ ya xquí guah car Jesús, xquí nzoh quí möxte, bi bøn‑cʉ́, bi ddaxjʉ rá ngu lugar, bi nzojmʉ cʉ cja̱hni. Bi xijmʉ di jiɛjmʉ ca rá nttzo cja̱ di jionijʉ ca Ocja̱.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Cja̱ bi jojqui rá ngu̱ cja̱hni cʉ xquí nloco, xquí zʉh cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Tzö. Guejtjo bi xoxi döhtji rá ngu. Mí coxi hna tzi tʉjqui ʉr aste, cja̱ bi zö‑cʉ.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Nubbʉ, bi dyøh car rey Herodes te mí ma̱n cʉ cja̱hni digue car Jesús, como mí ndo ntʉngui ca mí øti‑ca̱. Cja̱ bi ma̱n car Herodes:
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Cja̱ mí bbʉh cʉ dda cja̱hni cʉ mí ma̱jmʉ:
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Nu car Herodes nde̱jma̱ mí mbe̱ni:
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Guegue car Herodes xquí cuajti cár bbɛjpo, xquí hmʉjtsjɛhui. Nucá̱, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Herodías, múr bbɛjña̱ car Felipe, cár cjua̱da̱ car Herodes. Car Juan bi huɛnti car Herodes por rá nguehca̱ xquí yohti bbɛjña̱, eso, car Herodes bi mandado di ttzʉh car Juan cja̱ di cjoti födi.
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 Como car Juan xquí xih car Herodes:
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Eso, car bbɛjña̱‑ca̱ mí ndo ʉhui car Juan, mí ne di mandado di bböhti. Nu car rey Herodes bi ccahtzi, jin gá jiɛgui di möhti.
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 Como car Herodes nde̱jma̱ mí i̱htzibi car Juan. Mí pa̱di jin te mí tu̱‑ca̱ cja̱ mí pɛjpi ca Ocja̱. Eso, mí ntzu̱ pa te di cjajpi car Juan. Guejtjo bi ccax cár bbɛjña̱ pa jin te di cjajpi. Guegue mí gusta di dyøh ca mí ma̱n car Juan, macja̱ mí yomfe̱ni ¿ja ncja di jogui di dyøti ca mí ma̱n‑cá̱?
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Pe nde̱jma̱ bi zøh car pa ca mí tøhmi car Herodías, como nucá̱ mí joni ja drí möhti car Juan. Bi zøh car pa bi tzo cár cumpleaños car Herodes. Guegue‑cá̱ bi dyøti hnar mbaxcjua cja̱ bi nzojni cʉ hñøjø cʉ mí föx cár jmandado, co cʉ jefe cʉ mí mandadobi cʉ sundado, co cʉ pe dda hñøjø cʉ mí ja̱ ʉ́r cargojʉ pʉ jar estado Galilea.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Bbʉ mí ttøti car mbaxcjua, cár tti̱xu̱ car Herodías bi ñʉti pʉ jabʉ már bbʉh cʉ cja̱hni, bi ni̱, cja̱ bi ndo tzøh car Herodes co cʉ pe dda cja̱hni cʉ már tzihui guegue. Nubbʉ, car rey bi mahti car ba̱jtzi bbɛjña̱ cja̱ bi xifi:
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Dí i̱h ca Ocja̱, ca te gui dyöjqui, xtá ddahqui, hasta madé nʉr jöy nʉ dí mandado gá rey.―
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Diguebbʉ ya, car ba̱jtzi bbɛjña̱ bi bøni, bi ma bú cöx cár me, cja̱ bi dyöni:
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Cja̱ nguetica̱ car ba̱jtzi bbɛjña̱ bú coh pʉ jabʉ már bbʉh car rey, cja̱ bi xifi:
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Bbʉ mí dyøj ya‑ca̱ car Herodes, bi ungui ʉr dumʉy, pe nde̱jma̱ bi mandado di ttun car ba̱jtzi bbɛjña̱ ca mí ödi. Como xquí hñi̱h ca Ocja̱ gá testigo, guejtjo por rá ngue cʉ cja̱hni cʉ már ju̱ pʉ, már cca̱htijʉ te di ncja, jí̱ mí jogui di gømbi car ba̱jtzi bbɛjña̱ ca xquí dyödi.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Eso, car Herodes nguetica̱ bi nzoh hna cʉ sundado, bi gu̱y di ma du ja̱mpi cár ña̱ car Juan.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 Cja̱ car sundado bi ma gá ma jar födi, bú tzɛjquibi cár dyʉga car Juan, bú cöhtibi cár ña̱ hnar moji, cja̱ pé bú tjɛ, bi un car ba̱jtzi bbɛjña̱. Cja̱ guegue‑ca̱ pé bi un cár me.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Diguebbʉ ya bi dyøh quí möxte car Juan te xquí ncja. Bi möjmʉ pʉ jar födi, bú tu̱jʉ cár cuerpo car Juan, bú cötijʉ pʉ jár ngu̱ gá ánima.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Diguebbʉ ya, bú cojmʉ quí möxte car Jesús cʉ xquí bønijʉ xquí tʉnguijʉ car tzi jogui jña̱. Bú e̱jmʉ bi mpɛjnijʉ car Jesús cja̱ bi xi guegue jabʉ xcuí zønijʉ, co ja ncja xcuí u̱jti cʉ cja̱hni cja̱ co göhtjo ca xcuí dyøtijʉ pʉ.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Nu car Jesús bi xijmʉ:
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Eso, bi mɛhui quí möxte bi ñʉtijʉ hnar barco, gá möjmʉ ca pé hnanguadi car mar, pʉ jabʉ jin te mí bbʉ jñi̱ni.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Nu cʉ cja̱hni már jantijʉ, cja̱ bi meyajʉ to cʉ xquí ñʉtijʉ jar barco. Nubbʉ, bi möjmʉ, bi cöjtitjojʉ jár nttza̱ni car deje, má tɛnijʉ car barco pʉ jabʉ má pa. Már ngu̱ cja̱hni, mi̱ngu̱jʉ cʉ tzi jñi̱nitjo cʉ mí bbʉ jár nttza̱ni car mar, bi bønijʉ pa di ma du ntjɛhui car Jesús. Bbɛto bi zøti cʉ cja̱hni, cja̱ bbʉ mí zøti pʉ car Jesús, ya xi már tøhmi‑cʉ́.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Nu car Jesús, bbʉ mbú ca̱h pʉ jar barco, bi cca̱hti cʉ cja̱hni már ndo dʉ, cja̱ bi jui̱jqui, como mí ncjajʉ ncja ngu̱ yʉ tzi dɛti bbʉ jin te i bbʉh cár mödijʉ. Cja̱ bi mʉdi bi u̱jti cʉ cja̱hni rá ngu̱ mfe̱ni digue cár palabra ca Ocja̱.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Cja̱ bbʉ ya xquí nde, quí amigo car Jesús bi guati, bi xijmʉ:
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Gui cu̱h tzʉ ya yʉ cja̱hni da ma já rancho co já tzi jñi̱ni nʉ rá cjanʉ pa du tönijʉ tju̱jme̱, como u̱jtjo te da zijʉ hua.―
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Nu car Jesús bi da̱di:
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Cja̱ bi da̱j ya car Jesús:
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Ma ya, car Jesús bi xih quí möxte di bbɛjpi cʉ cja̱hni rá ngu̱ di wegue gá grupo cja̱ di mi̱h pʉ ja tzi ccangui paxi.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Nubbʉ́, bi wejque gá grupo cʉ cja̱hni. Cʉ dda grupo mí pɛhtzijʉ hna ciento cja̱hni. Nu cʉ pé dda grupo, mí pɛhtzijʉ cincuentatjo. Göhtjo bi mi̱pjʉ jöy.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Diguebbʉ ya car Jesús bi pɛnti cʉ cʉtta tju̱jme̱ co cʉ yojo möy. Bi nøhtzi ji̱tzi, bi dyöjpi ca Ocja̱ di bendeci. Nubbʉ́, bi xɛjqui cʉ tju̱jme̱ cja̱ bi uni quí möxte pa di jejquibi cʉ cja̱hni, di zi‑cʉ́. Cja̱ bi ncjadipʉ cʉ yojo tzi möy, bi jejquibi göhtjo cʉ cja̱hni.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Nubbʉ́, göhtjo cʉ cja̱hni bi zijʉ, cja̱ bi ñi̱ña̱jʉ.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Diguebbʉ ya, quí amigo car Jesús bi jmuntzijʉ cʉ tzi pedazo cʉ tju̱jme̱ co cʉ tzi pedazo cʉ möy cʉ xquí sobra, bi ñu̱htzijʉ doce cʉ bbøtze.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Mí cʉtta mil cʉ hñøjø cʉ bi zi cʉ tju̱jme̱, aparte cʉ bbɛjña̱ co cʉ ba̱jtzi.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Diguebbʉ ya car Jesús bi xih quí möxte di hmɛtojʉ di ddax car mar, di möjmʉ ca hnar jñi̱ni mír hmʉh ca pé hnanguadi car deje. Car jñi̱ni‑cá̱ mí tsjifi Betsaida. Eso, bi ñʉtijʉ car barco, bi möjmʉ, cja̱ guegue car Jesús bi xih cʉ cja̱hni di möjmʉ í ngu̱jʉ.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Cja̱ bbʉ ya xquí wen cʉ cja̱hni, car Jesús bi bøx pʉ jar ttøø, pa drí nzoh ca Ocja̱ pʉ.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Bbʉ ya xquí nxu̱y rá zö, car barco pʉ jabʉ má pa quí amigo car Jesús má dyo jar madé car zabi, nu car Jesús már ddatsjɛ pʉ jar jöy.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Cja̱ guegue bi jianti quí möxte, ya xquí ndo mbo ʉ́r cuɛjʉ, como mír dɛmpi jár jmi̱jʉ car nda̱ji̱, mbá cohtzitjojo car barco pʉ jabʉ xcuí hñe̱je̱. Cja̱ bbʉ mí bbɛh tzʉ pa di ni̱gui, car Jesús bi hño xøtze car deje. Mír ma du tzʉh quí möxte pʉ jabʉ má pa car barco.
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 Nucʉ́, bbʉ mí jiantijʉ car Jesús má dyo xøtze car deje, bi hñi̱na̱jʉ, múr pijte, cja̱ bi ndo majmʉ nzajqui.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Göhtjo bi jiantijʉ, cja̱ bi ndo zu̱jʉ rá ngu̱. Nu car Jesús ya, xní nzofo bi xijmʉ:
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Diguebbʉ ya bi bøx car Jesús, bi ñʉti jar barco pʉ jabʉ má pa quí möxte. Nubbʉ́, bi hna tzöya car nda̱ji̱. Cja̱ quí möxte, bi ndo hño í mʉyjʉ,
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 como jí̱ mí ntiendejʉ ja mí ncja car Jesús, masque xquí cca̱htijʉ te bi cjajpi cʉ tju̱jme̱, pe nde̱jma̱ jin gá ntiendejʉ, te tza már nzɛh car Jesús, como már me̱di quí mʉyjʉ.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Diguebbʉ ya, bi ddaxjʉ car mar, bi zønijʉ ca pé hnanguadi car deje, nʉ jar jöy nʉ mí tsjifi Genesaret. Bi da̱tijʉ car barco, cja̱ bi bønijʉ jar jöy.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Cja̱ cʉ cja̱hni cʉ mí bbʉh pʉ, nguetica̱ bi meyajʉ car Jesús.
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Cja̱ bbʉ mí fa̱di, ya xi már bbʉh pʉ car Jesús, bú cjʉ ʉr ddiji göhtjo cʉ mi̱ngu̱ pʉ, co cʉ mi̱ngu̱ cʉ pe dda tzi jñi̱ni cʉ már nzøtihui pʉ jar mar. Bi mpɛguijʉ bú tzí quí döhtjijʉ. Cʉ ddaa cʉ jí̱ mí tzö di hño, bú tu̱dijʉ co göhtjo quí mfi̱di. Göhtjo bú cuatijʉ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Göhtjo pʉ jabʉ mí pa car Jesús, ncja ngu̱ já ciudad, ncja ngu̱ já tzi jñi̱nitjo, ncja ngu̱ já rancho, mbá hñɛ cʉ cja̱hni, mbá cuatijʉ car Jesús. Mbá tzí quí döhtjijʉ, mí pɛh pʉ já töy cja̱ co já hñu̱, pa bbʉ xti tjoh pʉ car Jesús, di dyöjpijʉ favor di jiɛjmʉ di dömbijʉ cár nttza̱ni cár da̱jtu̱. Cja̱ göhtjo cʉ to bi dönijʉ, bi zö‑cʉ́.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.