Marcos 2
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVI
1 Diguebbʉ ya, bbʉ ya xquí tzi cja mpa, car Jesús pé bi ma gá ngo jar jñini Capernaum. Cja̱ bi ttøde, pé xquí zøm pʉ́r ngu̱.
1 Poucos dias depois, tendo Jesus entrado novamente em Cafarnaum, o povo ouviu falar que ele estava em casa.
2 Nubbʉ́, bi jmu̱ntzi cja̱hni rá ngu̱, bi ndʉjʉ car ngu̱, hasta ya jí̱ mí tzö to di ñʉti jar goxtji. Nu car Jesús bi u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱.
2 Então muita gente se reuniu ali, de forma que não havia lugar nem junto à porta; e ele lhes pregava a palavra.
3 Diguebbʉ ya, bú e̱h cʉ dda cja̱hni, mbá tzíjʉ hnar döhtji, jí̱ mí tzö di hña̱ni, mbá ncjʉnijʉ gojo quí hñohui.
3 Vieram alguns homens, trazendo-lhe um paralítico, carregado por quatro deles.
4 Nucʉ, jí̱ mí tzö di guatijʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, como xquí ndo ndʉ cʉ cja̱hni, eso, bi xohtzijʉ hna pedazo car ña̱jcu̱, xøtze pʉ jabʉ már bbʉ guegue. Mí guadi mí xohtzijʉ ya, bi tsjöhmijʉ car döhtji, göhtjo co cár mfi̱di, gá nzøh pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús.
4 Não podendo levá-lo até Jesus, por causa da multidão, removeram parte da cobertura do lugar onde Jesus estava e, através de uma abertura no teto, baixaram a maca em que estava deitado o paralítico.
5 Nu car Jesús, bbʉ mí cca̱hti cʉ cja̱hni‑cʉ́, bi ba̱di, mí e̱me̱bijʉ. Nubbʉ́, bi xih car döhtji ca jí̱ mí tzö di hña̱ni:
5 Vendo a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: "Filho, os seus pecados estão perdoados".
6 Cja̱ már ju̱ pʉ cʉ dda maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley. Nucʉ́, bi dyøj nʉr palabra nʉ bi ma̱n car Jesús, cja̱ bi zohmijʉ, mí ma̱ntsjɛjʉ:
6 Estavam sentados ali alguns mestres da lei, raciocinando em seu íntimo:
7 ―¿Dyoca̱ i ma̱ ncjapʉ nʉr hñøjø‑nʉ́? Jin gui tzö nʉr palabra xí ma̱. I ne da cjatsjɛ ca Ocja̱. ¿Toca̱ i ja̱ cár cargo pa da perdonabi yʉ cja̱hni ca rá nttzo ca i øtijʉ? Ddatsjɛ ca Ocja̱.―
7 "Por que esse homem fala assim? Está blasfemando! Quem pode perdoar pecados, a não ser somente Deus? "
8 Nu car Jesús bi ba̱di ter bbɛh ca̱ már mbe̱n cʉ maestro, cja̱ bi xijmʉ:
8 Jesus percebeu logo em seu espírito que era isso que eles estavam pensando e lhes disse: "Por que vocês estão remoendo essas coisas em seus corações?
9 Nugö xí ttajqui cam ttzɛdi, eso, dí pɛhtzi derecho gu xij nʉr hñøjø nʉ jin gui tzö da hña̱ni: “Dí perdonaqui ca rá nttzo ca xcú dyøte.” Guejtjo i jñɛjtjo bbʉ gu xifi: “Bböy, gui xox quer mfi̱di, cja̱ gui hño.”
9 Que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Os seus pecados estão perdoados’, ou: ‘Levante-se, pegue a sua maca e ande’?
10 Pe xtú xij nʉr palabra nʉ xtú xifi pa gui pa̱dijʉ, cierto dí ja̱ cam cargo hua jar jöy pa gu perdonabi ca rá nttzo ca xí dyøti yʉ cja̱hni, como guejcö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy.―
10 Mas, para que vocês saibam que o Filho do homem tem na terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico —
11 ―Nuquiguɛ, dí xihqui ya, bböy, gui xox quer mfi̱dí, cja̱ gui me ir ngu̱.―
11 eu lhe digo: Levante-se, pegue a sua maca e vá para casa".
12 Cja̱ car hñøjø ca múr döhtjijma̱ bi bbö nttzɛdi, bi xox cár mfi̱di, bi bøni. Göhtjo cʉ cja̱hni bi cca̱hti gá mbøni, már zö mír hño. Cja̱ bi hño í mʉyjʉ, bi ma̱jmʉ:
12 Ele se levantou, pegou a maca e saiu à vista de todos. Estes ficaram atônitos e glorificaram a Deus, dizendo: "Nunca vimos nada igual! "
13 Diguebbʉ ya, car Jesús pe bi ma gá ma jar nengui zabi. Cja̱ bú e̱ cja̱hni rá ngu̱, bi guati jabʉ már bbʉy, cja̱ car Jesús bi u̱jti cár palabra ca Ocja̱.
13 Jesus saiu outra vez para beira-mar. Uma grande multidão aproximou-se, e ele começou a ensiná-los.
14 Nubbʉ́, bi ma gá ma pé hnanguadi, bi cca̱hti hnar hñøjø, már ju̱ pʉ jabʉ már nccu̱ti cʉ contribución. Guegue mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Leví, múr ttʉ car Alfeo. Cja̱ car Jesús bi xifi:
14 Passando por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: "Siga-me". Levi levantou-se e o seguiu.
15 Ca pe hnajpa ya, car Jesús már bbʉh pʉ jár ngu̱ car Leví, már ju̱ pʉ jar mexa yojmi quí möxte, már tzijʉ. Guejtjo már ju̱hui guegue rá ngu̱ cʉ jiöjte cja̱hni cʉ mí cobra cʉ contribución, co pe dda cja̱hni cʉ mí ndu̱jpite, como göhtjo tema cja̱hni mí tɛn car Jesús, már ndo ngu̱jʉ.
15 Durante uma refeição na casa de Levi, muitos publicanos e "pecadores" estavam comendo com Jesus e seus discípulos, pois havia muitos que o seguiam.
16 Nu cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley, co cʉ dda fariseo, bi cca̱htijʉ car Jesús már tzihui cʉ cja̱hni cʉ mí cobra cʉ contribución, hne̱h cʉ pe dda cja̱hni cʉ mí ndu̱jpite. Gueguejʉ bi dyön quí möxte car Jesús, bi hñi̱na̱jʉ:
16 Quando os mestres da lei que eram fariseus o viram comendo com "pecadores" e publicanos, perguntaram aos discípulos de Jesus: "Por que ele come com publicanos e ‘pecadores’? "
17 Bi dyøj nʉr palabra‑nʉ́ car Jesús cja̱ bi da̱di:
17 Ouvindo isso, Jesus lhes disse: "Não são os que têm saúde que precisam de médico, mas sim os doentes. Eu não vim para chamar justos, mas pecadores".
18 Ca hnajpa, quí möxte car Juan cʉ mí u̱jti guegue co guejti cʉ cja̱hni cʉ mí tɛnijʉ cʉ fariseo már ayunajʉ. Cja̱ bú e̱h cʉ dda cja̱hni pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, bi ma̱jmʉ:
18 Os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas vieram a Jesus e lhe perguntaram: "Por que os discípulos de João e os dos fariseus jejuam, mas os teus não? "
19 Nu car Jesús bi da̱h bbʉ:
19 Jesus respondeu: "Como podem os convidados do noivo jejuar enquanto este está com eles? Não podem, enquanto o têm consigo.
20 Hasta bbʉ ya xtrú ma car novio, nubbʉ da jogui da ayuna yʉ cja̱hni. Ya xpa e̱h car pa bbʉ jin da ddöjqui hua. Nubbʉ, da ayuna yʉm amigo yʉ i tɛngui. Pe jin gui jogui da ayuna yʉ pa ya.
20 Mas virão dias quando o noivo lhes será tirado; e nesse tempo jejuarão.
21 Ncjadipʉ hne̱je̱, jí̱ rí ntzöhui gui ca̱h hnar zɛda̱tu̱, grí pøhtibi hna pedazo ʉr ddadyo da̱tu̱. Bbʉ gui cjajpi‑ca̱, da ngu̱jqui ca xí xɛh car zɛda̱tu̱, hnanguadi pʉ jabʉ xí bbøhte.
21 "Ninguém põe remendo de pano novo em roupa velha, pois o remendo forçará a roupa, tornando pior o rasgo.
22 Guejtjo jí̱ rí ntzöhui gui ca̱h hnar zɛxfani, grí xiti cár jugo cʉ uva pa da ixqui pʉ. Bbʉ gui dyøti‑ca̱, cár jña̱ car vino da xɛjqui cʉ zɛxfani, cja̱ guejtjo da mfön car vino. Göhtjo da bbɛdi, bbʉ. Nesta gui jioni xifani rá zö pa gui xiti cár jugo cʉ uva.―
22 E ninguém põe vinho novo em vasilhas de couro velhas; se o fizer, o vinho rebentará as vasilhas, e tanto o vinho quanto as vasilhas se estragarão. Pelo contrário, põe-se vinho novo em vasilhas de couro novas".
23 Ca hnajpa, car Jesús má dyohui quí möxte, má tjojmʉ já jua̱ttɛy. Múr pa ca mí tzöya cʉ judio, cja̱ bbʉ má dyojʉ, quí möxte bi mʉdi bi dʉjqui ña̱ttɛy pa di zajʉ.
23 Certo sábado Jesus estava passando pelas lavouras de cereal. Enquanto caminhavam, seus discípulos começaram a colher espigas.
24 Nu cʉ fariseo bi cca̱htijʉ ya, cja̱ bi xijmʉ car Jesús:
24 Os fariseus lhe perguntaram: "Olha, por que eles estão fazendo o que não é permitido no sábado? "
25 Nu car Jesús bi da̱di:
25 Ele respondeu: "Vocês nunca leram o que fez Davi quando ele e seus companheiros estavam necessitados e com fome?
26 Cʉ pa‑cʉ, mí mandado car da̱möcja̱ Abiatar, cja̱ car David bi ñʉti pʉ jár ngu̱ ca Ocja̱, bi gʉx cʉ tju̱jme̱ már nttzu̱ni, cʉ xquí jña̱htibi ca Ocja̱, bi zi, cja̱ guejtjo bi un cʉ cja̱hni cʉ mí hñohui. Nu cʉ tju̱jme̱‑cʉ, jin gui tjɛgui to da zi, jøndi cʉ möcja̱.― Bi ma̱ ncjapʉ car Jesús.
26 Nos dias de Abiatar, o sumo sacerdote, ele entrou na casa de Deus e comeu os pães da Presença, que apenas aos sacerdotes era permitido comer, e os deu também aos seus companheiros".
27 Cja̱ pé bi ma̱ guegue:
27 E então lhes disse: "O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Nugö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy, eso dí pɛhtzigö derecho gu mandado te da ttøti na̱r pa na̱ rá nttzu̱jpi.―
28 Assim, pois, o Filho do homem é Senhor até mesmo do sábado".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.