Marcos 2
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARA
1 Diguebbʉ ya, bbʉ ya xquí tzi cja mpa, car Jesús pé bi ma gá ngo jar jñini Capernaum. Cja̱ bi ttøde, pé xquí zøm pʉ́r ngu̱.
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 Nubbʉ́, bi jmu̱ntzi cja̱hni rá ngu̱, bi ndʉjʉ car ngu̱, hasta ya jí̱ mí tzö to di ñʉti jar goxtji. Nu car Jesús bi u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 Diguebbʉ ya, bú e̱h cʉ dda cja̱hni, mbá tzíjʉ hnar döhtji, jí̱ mí tzö di hña̱ni, mbá ncjʉnijʉ gojo quí hñohui.
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 Nucʉ, jí̱ mí tzö di guatijʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, como xquí ndo ndʉ cʉ cja̱hni, eso, bi xohtzijʉ hna pedazo car ña̱jcu̱, xøtze pʉ jabʉ már bbʉ guegue. Mí guadi mí xohtzijʉ ya, bi tsjöhmijʉ car döhtji, göhtjo co cár mfi̱di, gá nzøh pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 Nu car Jesús, bbʉ mí cca̱hti cʉ cja̱hni‑cʉ́, bi ba̱di, mí e̱me̱bijʉ. Nubbʉ́, bi xih car döhtji ca jí̱ mí tzö di hña̱ni:
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 Cja̱ már ju̱ pʉ cʉ dda maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley. Nucʉ́, bi dyøj nʉr palabra nʉ bi ma̱n car Jesús, cja̱ bi zohmijʉ, mí ma̱ntsjɛjʉ:
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 ―¿Dyoca̱ i ma̱ ncjapʉ nʉr hñøjø‑nʉ́? Jin gui tzö nʉr palabra xí ma̱. I ne da cjatsjɛ ca Ocja̱. ¿Toca̱ i ja̱ cár cargo pa da perdonabi yʉ cja̱hni ca rá nttzo ca i øtijʉ? Ddatsjɛ ca Ocja̱.―
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 Nu car Jesús bi ba̱di ter bbɛh ca̱ már mbe̱n cʉ maestro, cja̱ bi xijmʉ:
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 Nugö xí ttajqui cam ttzɛdi, eso, dí pɛhtzi derecho gu xij nʉr hñøjø nʉ jin gui tzö da hña̱ni: “Dí perdonaqui ca rá nttzo ca xcú dyøte.” Guejtjo i jñɛjtjo bbʉ gu xifi: “Bböy, gui xox quer mfi̱di, cja̱ gui hño.”
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Pe xtú xij nʉr palabra nʉ xtú xifi pa gui pa̱dijʉ, cierto dí ja̱ cam cargo hua jar jöy pa gu perdonabi ca rá nttzo ca xí dyøti yʉ cja̱hni, como guejcö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy.―
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 ―Nuquiguɛ, dí xihqui ya, bböy, gui xox quer mfi̱dí, cja̱ gui me ir ngu̱.―
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 Cja̱ car hñøjø ca múr döhtjijma̱ bi bbö nttzɛdi, bi xox cár mfi̱di, bi bøni. Göhtjo cʉ cja̱hni bi cca̱hti gá mbøni, már zö mír hño. Cja̱ bi hño í mʉyjʉ, bi ma̱jmʉ:
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 Diguebbʉ ya, car Jesús pe bi ma gá ma jar nengui zabi. Cja̱ bú e̱ cja̱hni rá ngu̱, bi guati jabʉ már bbʉy, cja̱ car Jesús bi u̱jti cár palabra ca Ocja̱.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 Nubbʉ́, bi ma gá ma pé hnanguadi, bi cca̱hti hnar hñøjø, már ju̱ pʉ jabʉ már nccu̱ti cʉ contribución. Guegue mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Leví, múr ttʉ car Alfeo. Cja̱ car Jesús bi xifi:
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 Ca pe hnajpa ya, car Jesús már bbʉh pʉ jár ngu̱ car Leví, már ju̱ pʉ jar mexa yojmi quí möxte, már tzijʉ. Guejtjo már ju̱hui guegue rá ngu̱ cʉ jiöjte cja̱hni cʉ mí cobra cʉ contribución, co pe dda cja̱hni cʉ mí ndu̱jpite, como göhtjo tema cja̱hni mí tɛn car Jesús, már ndo ngu̱jʉ.
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 Nu cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley, co cʉ dda fariseo, bi cca̱htijʉ car Jesús már tzihui cʉ cja̱hni cʉ mí cobra cʉ contribución, hne̱h cʉ pe dda cja̱hni cʉ mí ndu̱jpite. Gueguejʉ bi dyön quí möxte car Jesús, bi hñi̱na̱jʉ:
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 Bi dyøj nʉr palabra‑nʉ́ car Jesús cja̱ bi da̱di:
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 Ca hnajpa, quí möxte car Juan cʉ mí u̱jti guegue co guejti cʉ cja̱hni cʉ mí tɛnijʉ cʉ fariseo már ayunajʉ. Cja̱ bú e̱h cʉ dda cja̱hni pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, bi ma̱jmʉ:
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Nu car Jesús bi da̱h bbʉ:
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 Hasta bbʉ ya xtrú ma car novio, nubbʉ da jogui da ayuna yʉ cja̱hni. Ya xpa e̱h car pa bbʉ jin da ddöjqui hua. Nubbʉ, da ayuna yʉm amigo yʉ i tɛngui. Pe jin gui jogui da ayuna yʉ pa ya.
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 Ncjadipʉ hne̱je̱, jí̱ rí ntzöhui gui ca̱h hnar zɛda̱tu̱, grí pøhtibi hna pedazo ʉr ddadyo da̱tu̱. Bbʉ gui cjajpi‑ca̱, da ngu̱jqui ca xí xɛh car zɛda̱tu̱, hnanguadi pʉ jabʉ xí bbøhte.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 Guejtjo jí̱ rí ntzöhui gui ca̱h hnar zɛxfani, grí xiti cár jugo cʉ uva pa da ixqui pʉ. Bbʉ gui dyøti‑ca̱, cár jña̱ car vino da xɛjqui cʉ zɛxfani, cja̱ guejtjo da mfön car vino. Göhtjo da bbɛdi, bbʉ. Nesta gui jioni xifani rá zö pa gui xiti cár jugo cʉ uva.―
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Ca hnajpa, car Jesús má dyohui quí möxte, má tjojmʉ já jua̱ttɛy. Múr pa ca mí tzöya cʉ judio, cja̱ bbʉ má dyojʉ, quí möxte bi mʉdi bi dʉjqui ña̱ttɛy pa di zajʉ.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 Nu cʉ fariseo bi cca̱htijʉ ya, cja̱ bi xijmʉ car Jesús:
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 Nu car Jesús bi da̱di:
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 Cʉ pa‑cʉ, mí mandado car da̱möcja̱ Abiatar, cja̱ car David bi ñʉti pʉ jár ngu̱ ca Ocja̱, bi gʉx cʉ tju̱jme̱ már nttzu̱ni, cʉ xquí jña̱htibi ca Ocja̱, bi zi, cja̱ guejtjo bi un cʉ cja̱hni cʉ mí hñohui. Nu cʉ tju̱jme̱‑cʉ, jin gui tjɛgui to da zi, jøndi cʉ möcja̱.― Bi ma̱ ncjapʉ car Jesús.
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 Cja̱ pé bi ma̱ guegue:
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 Nugö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy, eso dí pɛhtzigö derecho gu mandado te da ttøti na̱r pa na̱ rá nttzu̱jpi.―
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.