Marcos 1
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT
1 I fʉjcua na̱r bbede na̱ i xijquijʉ te bi dyøti car Jesucristo, cár Ttʉ ca Ocja̱.
1 Este é o princípio das boas-novas a respeito de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
2 Ya má yabbʉ ca hnár jmandadero ca Ocja̱ ca mí tsjifi ʉr Isaías bi jñu̱x pʉ jár libro ter bɛh ca̱ di ncja bbʉ xti hñe̱cua jar jöy cár Ttʉ ca Ocja̱. Bi ma̱ ncjahua car profeta:
2 Iniciou-se como o profeta Isaías escreveu: “Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho.
3 Dyøjma̱jʉ, i dyo hnar cja̱hni pʉ jabʉ jin to i hña̱ni, i ndo ña̱ nzajqui,
3 Ele é uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor! Abram a estrada para ele!’”.
4 Cja̱ bi zʉdi como ngu̱ gá ma̱n car profeta. Car Juan mí nzoh cʉ cja̱hni, cja̱ mí xitzi. Mí dyo pʉ jabʉ jin te mí jø ngu̱. Mí xih cʉ cja̱hni di jiɛjmʉ ca rá nttzo ca mí øtijʉ cja̱ di xixtjejʉ. Nubbʉ́, car Tzi Ta ji̱tzi di perdonabijʉ ca xquí dyøtijʉ.
4 Esse mensageiro era João Batista. Ele apareceu no deserto, pregando o batismo como sinal de arrependimento para o perdão dos pecados.
5 Göhtjo cʉ cja̱hni cʉ mí bbʉh pʉ jar estado Judea, co cʉ mí bbʉh pʉ jar jñi̱ni Jerusalén, mí pønijʉ, mír möjmʉ jabʉ már bbʉh car Juan. Cja̱ mí ncjua̱ntsjɛjʉ, xquí dyøtijʉ ca rá nttzo. Nu car Juan bi xix pʉ jar da̱tje Jordán.
5 Gente de toda a Judeia, incluindo os moradores de Jerusalém, saía para ver e ouvir João. Quando confessavam seus pecados, ele os batizava no rio Jordão.
6 Cʉ da̱jtu̱ cʉ mí je car Juan, xquí ttøte digue quí xi cʉ camello, cja̱ mí ngʉti hnár ngʉti gá xifani. Mí tza tta̱xi, cja̱ mí tzijpi cár ttafi cʉ colimena cʉ mbí ca̱ pʉ jar ttøø.
6 João vestia roupas tecidas com pelos de camelo, usava um cinto de couro e alimentava-se de gafanhotos e mel silvestre.
7 Guegue mí nzoh cʉ cja̱hni, mí xijmʉ:
7 João anunciava: “Depois de mim virá alguém mais poderoso que eu, alguém tão superior que não sou digno de me abaixar e desamarrar as correias de suas sandálias.
8 Dí xixquitjojʉ cor deje. Nu ca hnaa ca ba e̱je̱, du pɛnquijʉ car Espíritu Santo pa gui yojmʉ‑ca̱.―
8 Eu os batizo com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo!”.
9 Cja̱ bbʉ ya xquí mʉh car Juan mí nzoh cʉ cja̱hni cja̱ mí xitzi, car Jesús bi bøm pʉ jar jñi̱ni Nazaret pʉ jar estado Galilea, bi ma gá ma pʉ jabʉ már bbʉh car Juan, cja̱ nucá̱ bi xitzi jar da̱tje Jordán.
9 Certo dia, Jesus veio de Nazaré da Galileia, e João o batizou no rio Jordão.
10 Nu car Jesús, bbʉ mí bøx pʉ jar deje, bi jianti car ji̱tzi bú xogui, cja̱ cár tzi Espíritu ca Ocja̱ bú ca̱h pʉ ncja hnar tzi paloma, bi zøh pʉ xøtze pʉ jabʉ már bbʉ guegue.
10 Enquanto saía da água, viu o céu se abrir e o Espírito Santo descer sobre ele como uma pomba.
11 Cja̱ bi ni̱gui hnar jña̱ mbí ña̱ pʉ jar ji̱tzi, mí ma̱:
11 E uma voz do céu disse: “Você é meu Filho amado, que me dá grande alegria”.
12 Diguebbʉ ya, cár tzi Espíritu ca Ocja̱ bi xih car Jesús mí nesta di ma hnar lugar pʉ jabʉ jin to mí hña̱ni.
12 Em seguida, o Espírito conduziu Jesus ao deserto,
13 Cja̱ car Jesús bi ma bú hmʉh pʉ cuarenta mpa cja̱ cuarenta xu̱y. Ddatsjɛ már bbʉh pʉ, cja̱ bú e̱h car Satanás, bi dyøhtibi prueba, mí ne di jiöti pa di dyøti tema cosa jin di tzö. Már bbʉh pʉ hne̱je̱ cʉ dda zu̱we̱ cʉ mí tzajte, cʉ mbí ca̱ jar ttøø. Nu quí ángele ca Ocja̱ bi möx car Jesús, bi cjajpi jmandado.
13 onde ele foi tentado por Satanás durante quarenta dias. Estava entre animais selvagens, e anjos o serviam.
14 Diguebbʉ ya, car Juan ca mí xix cʉ cja̱hni bi cjoti födi, cja̱ car Jesús bi wem pʉ jar lugar‑ca̱, pé bi ma gá ngoh pʉ jar estado Galilea. Mbá xih cʉ cja̱hni ja ncja ga mandado ca Ocja̱.
14 Depois que João foi preso, Jesus foi para a Galileia, onde anunciou as boas-novas de Deus.
15 Mí ma̱:
15 “Enfim chegou o tempo prometido!”, proclamava. “O reino de Deus está próximo! Arrependam-se e creiam nas boas-novas!”
16 Diguebbʉ ya, car Jesús bi ma gá hño pʉ hnanguadi car mar, pʉ jar estado Galilea. Má dyo pʉ cja̱ bi cca̱hti yojo hñøjø cʉ mí ncjua̱da̱. Ca hnaa múr Simón, cja̱ ca pé hnaa múr Andrés. Nucʉ, már pøtihui cár hmamöyhui jar deje, como mí mamöyhui.
16 Enquanto andava à beira do mar da Galileia, Jesus viu Simão e seu irmão André. Jogavam redes ao mar, pois viviam da pesca.
17 Car Jesús bi xifi, i̱na̱:
17 Jesus lhes disse: “Venham! Sigam-me, e eu farei de vocês pescadores de gente”.
18 Cja̱ gueguehui nguetica̱ bi jiɛh cár hmamöyhui, bi möjmʉ car Jesús.
18 No mesmo instante, deixaram suas redes e o seguiram.
19 Nu car Jesús pé bi tjoj nʉ rá tzi cjanʉ, pé bi cca̱hti pe yojo hñøjø cʉ mí ncjua̱da̱, car Jacobo co car Juan. Nucʉ, mí ttʉhui car Zebedeo. Gueguehui már cʉ pʉ jar barco, már yojmʉ cár tahui, már tu̱htihui quí hmamöyjʉ pʉ jabʉ xquí xɛgui.
19 Pouco mais adiante, Jesus viu Tiago e João, filhos de Zebedeu, consertando redes num barco.
20 Cja̱ car Jesús ya bi nzofo, bi xifi di dɛnihui. Diguebbʉ ya, gueguehui bi möjmʉ car Jesús. Bi zojmi cár tahui, múr Zebedeo, már ju̱hui quí mɛfi jar barco.
20 Chamou-os de imediato e eles também o seguiram, deixando seu pai, Zebedeu, no barco com os empregados.
21 Diguebbʉ ya, car Jesús co cʉ hñøjø cʉ xquí dɛnijʉ, bi zønijʉ jar jñini Capernaum. Cja̱ bi möjmʉ pʉ jár templo cʉ judio, car pa ca mí tzöyajʉ, cja̱ car Jesús bi u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱.
21 Jesus e seus seguidores foram à cidade de Cafarnaum. Quando chegou o sábado, entrou na sinagoga e começou a ensinar.
22 Nu cʉ cja̱hni cʉ bi dyøde, bi ndo hño í mʉyjʉ, como car Jesús már ndo zö mír u̱jti. Mí cca̱htijʉ, guegue mí pa̱di ntjumʉy te i ma̱n cár palabra ca Ocja̱. Nu cʉ maestro cʉ mí ja̱ cár cargojʉ pa di u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱, jin tza ntju̱mʉy mír ba̱dijʉ.
22 O povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com verdadeira autoridade, diferentemente dos mestres da lei.
23 Car pa‑cá̱, már bbʉh pʉ jar templo hnar hñøjø ca mí hñohui hnár nda̱ji̱ ca Jin Gui Tzö. Car hñøjø‑ca̱, bbʉ mí jianti car Jesús, bi ndo mafi nzajqui,
23 De repente, um homem ali na sinagoga, possuído por um espírito impuro, gritou:
24 bi xifi:
24 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
25 Nu car Jesús bi huɛnti ca hnár nda̱ji̱ ca Jin Gui Tzö, bi xifi:
25 “Cale-se!”, repreendeu-o Jesus. “Saia deste homem!”
26 Diguebbʉ ya, cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Tzö bi dyenti car hñøjø, bi cjajpi bi ndo jua̱, bi mbʉntzi jar jöy. Nubbʉ, bi cjajpi car cja̱hni bi mafi nzajqui. Cja̱ diguebbʉ ya, bi wembi car hñøjø, bi zogui.
26 Então o espírito impuro soltou um grito, sacudiu o homem violentamente e saiu dele.
27 Cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni cʉ már cca̱htijʉ, bi ntzu̱jʉ, bi hño í mʉyjʉ, cja̱ bi hñöntsjɛjʉ:
27 Todos os presentes ficaram admirados e começaram a discutir o que tinha acontecido. “Que ensinamento novo é esse?”, perguntavam. “Como tem autoridade! Até os espíritos impuros obedecem às ordens dele!”
28 Cja̱ bi ndo fa̱di ja ncja xquí fongui car ttzonda̱ji̱ car Jesús. Göhtjo cʉ cja̱hni cʉ mí bbʉh pʉ jar estado Galilea co hne̱h cʉ mí bbʉh cʉ pe dda lugar cerca pʉ, nguetica̱ bi dyødejʉ ter bɛh ca̱ xquí dyøti guegue.
28 As notícias a respeito de Jesus se espalharam rapidamente por toda a região da Galileia.
29 Diguebbʉ ya car Jesús co car Jacobo co car Juan bi bønijʉ jár templo cʉ judio. Bi ma gá möjmʉ jár ngu̱hui car Simón co car Andrés.
29 Depois que Jesus saiu da sinagoga com Tiago e João, foram à casa de Simão e André.
30 Cár too car Simón mí jñi̱ni, már bbɛntjo, mí ca̱xi pa. Cja̱ nguetica̱ bi tsjih car Jesús te mí cja guegue.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Imediatamente, falaram a seu respeito para Jesus.
31 Nu car Jesús bi guati jabʉ már bbɛni, bi zɛtibi cár dyɛ, bi xotzi. Cja̱ nguetica̱ bi wen car pa, cja̱ bi joh car bbɛjña̱. Nubbʉ́, bi nantzi, bi jojquibi cʉ cja̱hni te bi zijʉ.
31 Ele foi até ela, tomou-a pela mão e ajudou-a a levantar-se. A febre a deixou, e ela passou a servi-los.
32 Diguebbʉ ya, car nde‑cá̱, bbʉ ya xi már cʉj nʉr jiadi, cʉ cja̱hni bú tzí cʉ döhtji co cʉ cja̱hni cʉ xquí zʉh cʉ nda̱ji̱ cʉ jin gui tzö, bi guatijʉ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús.
32 Ao entardecer, depois que o sol se pôs, trouxeram a Jesus muitos enfermos e possuídos por demônios.
33 Göhtjo cʉ mi̱ngu̱ car jñi̱ni‑cá̱ bi ndʉ jár goxtji car ngu̱ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús.
33 Toda a cidade se reuniu à porta da casa para observar.
34 Cja̱ guegue bi jojqui cʉ döhtji, cja̱ bi fongui göhtjo cʉ ttzonda̱ji̱, cja̱ jí̱ mí jɛgui di ña̱jʉ, como mí meyajʉ to guegue. Már ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ bi jojqui car Jesús.
34 Então Jesus curou muitas pessoas que sofriam de diversas enfermidades e expulsou muitos demônios. Não permitia, porém, que os demônios falassem, pois sabiam quem ele era.
35 Car jiax ya ca̱, car Jesús bi nantzi ndo nxu̱ditjo, bbʉ jim be mí ni̱gui. Bi bøni gá ma hnar lugar pʉ jabʉ jin to mí hña̱ni, bú tzi dé pʉ, bú nzoh ca Ocja̱.
35 No dia seguinte, antes do amanhecer, Jesus se levantou e foi a um lugar isolado para orar.
36 Diguebbʉ ya, car Simón bi bøni hne̱je̱, má hñohui pe dda cja̱hni, bi ma bú jonijʉ car Jesús.
36 Mais tarde, Simão e os outros saíram para procurá-lo.
37 Cja̱ bbʉ mí dötijʉ, bi xifi:
37 Quando o encontraram, disseram: “Todos estão à sua procura!”.
38 Nu car Jesús bi xih quí möxte:
38 Jesus respondeu: “Devemos prosseguir para outras cidades e lá também anunciar minha mensagem. Foi para isso que vim”.
39 Nubbʉ́, car Jesús bi hño pʉ jar estado Galilea, bi ddatzi göhtjo cʉ tzi jñi̱ni, bi ñʉti mbo quí templo, pʉ jabʉ mí jmu̱ntzi cʉ cja̱hni, cja̱ bi u̱jti cár palabra ca Ocja̱. Cja̱ bbʉ mí ntjɛhui cja̱hni cʉ xquí zʉh cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Tzö, bi huɛnti‑cá̱, bi fongui.
39 Então ele viajou por toda a região da Galileia, pregando nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Ca hnajpa, hnar hñøjø ca mí tzöhui car jñini lepra bi guati pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, bi nda̱ndiña̱jmu̱, cja̱ bi xifi:
40 Um leproso veio e ajoelhou-se diante de Jesus, implorando para ser curado: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
41 Car Jesús bi jui̱jqui, bbʉ, bi tʉngui ʉ́r dyɛ́, bi dön car hñøjø, cja̱ bi xifi:
41 Cheio de compaixão, Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!”
42 Cja̱ bbʉ ya xquí ma̱ nʉr palabra‑nʉ, nguetica̱ bi zö car hñøjø.
42 No mesmo instante, a lepra desapareceu e o homem foi curado.
43 Nu car Jesús ya bi xifi di ma nttzɛdi, bi hñi̱mbi:
43 Então Jesus se despediu dele com uma forte advertência:
44 ―Gui ndo jña̱ ʉr huɛnda, jin gui ma gui ngöxte ter bɛh ca̱ xí ncja. Gui ma bú jon cʉ zu̱we̱ cʉ i ma̱m pʉ jar ley i nesta gui ña̱htibi ca Ocja̱, cja̱ gui tzix pʉ jabʉ i bbʉh car möcja̱, gui dö, pa da bböhti cja̱ da jña̱htibi ca Ocja̱. Guejtjo gui u̱jti car möcja̱ nir cuerpo pa da cca̱hti, ya xcú zö. Nubbʉ, pé gu coji, cja̱ da cca̱jtiqui yʉ cja̱hni, ya xí joquiqui ca Ocja̱.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
44 “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho”.
45 Bi ma car hñøjø, bbʉ, pe nde̱jma̱ bi ngöxte rá ngu̱, bi pura bi xih cʉ cja̱hni te xquí dyøti car Jesús. Eso, göhtjo pʉ jabʉ mí pa car Jesús, mí ndo tɛn cʉ cja̱hni, mí ndo dʉ, cja̱ car Jesús, ya jí̱ mí ne di ñʉti cʉ jñi̱ni, como jí̱ mí ne pa di ndʉ cʉ cja̱hni pʉ jabʉ mí dyo. Eso, mí tøhmitjo pʉ jabʉ jin te mí jø ngu̱, cja̱ nde̱jma̱ mbá ndo hñɛ cʉ cja̱hni, mbá jonijʉ guegue.
45 O homem, porém, saiu e começou a contar a todos o que havia acontecido. Por isso, em pouco tempo, grandes multidões cercaram Jesus, e ele já não conseguia entrar publicamente em cidade alguma. E, embora se mantivesse em lugares isolados, gente de toda parte vinha até ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.