Marcos 10
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH
1 Diguebbʉ ya, car Jesús bi bøm pʉ jar jñi̱ni Capernaum, bi ma gá ma jar estado Judea. Guejtjo bi ma jar jöy ca mír hmʉj nʉ rí ncjanʉ car da̱tje Jordán. Cja̱ pé bi jmuntzi cja̱hni rá ngu̱, bi dɛnijʉ car Jesús, cja̱ guegue bi u̱jti cár palabra ca Ocja̱, ncja ngu̱ nguá dyøte cada bbʉ mí jmu̱ntzi cʉ cja̱hni.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Nubbʉ́, bi zøh cʉ dda fariseo, bi guati pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús. Mí ne di dyøhtibijʉ hnar prueba, eso bi dyönijʉ:
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Nu car Jesús bi da̱di:
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Cja̱ bi ma̱jmʉ:
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Nubbʉ́, pé bi ma̱n car Jesús:
5 Então Jesus disse:
6 Pero desde bbʉ mí mʉj nʉr mundo, ca Ocja̱ bi dyøti hnar hñøjø cja̱ bi uni hnár bbɛjña̱ pa di hmʉbi.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 Bi ma̱ guegue: “Hnar hñøjø da zoh cár ta, co cár me, cja̱ da zix cár bbɛjña̱, da hmʉbi.
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 Nu cʉ mí yojo, da cja hnatjo ya.” Por eso, ya jin da weguehui, nuya da hmubi.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Cʉ yojo cʉ xí pɛjni ca Ocja̱ pa da cja hnatjo, jin gui ne guegue pa to da juejque.― Ncjanʉ gá nda̱h car Jesús.
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Diguebbʉ ya, bbʉ ya xquí ñʉti car Jesús pʉ mbo car ngu̱, quí möxte pé bi dyöni ¿cja rá zö bbʉ to da weguehui cár bbɛjña̱?
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Cja̱ car Jesús bi xijmʉ:
11 E Jesus respondeu:
12 Guejti hnar bbɛjña̱ ca ya xí ntja̱jti, bbʉ da weguehui cár da̱me cja̱ pé da ntja̱jtihui pe hnaa, i øhtibi ca rá nttzo ca bbɛto ʉ́r da̱me, ncjahmʉ xí yohti da̱me.―
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Diguebbʉ ya, bú e̱h cʉ dda cja̱hni, mbá tzí quí tzi ba̱jtzi pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús pa di dyʉx quí dyɛ, di bendeci. Nu quí möxte car Jesús bi huɛntijʉ cʉ cja̱hni cʉ mbá tzí quí ba̱jtzi, mí ne di ccahtzijʉ.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Nu car Jesús, bbʉ mí dyøde te mí ncja, bi ungui ʉr cuɛ, cja̱ bi xih quí amigo:
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Cierto, dí xihquijʉ, ca to jin da guati jár dyɛ ca Ocja̱ pa da jñɛgui da mandadobi, ncja ngu̱ hnar tzi ba̱jtzi ga jñɛgui da hmɛjpi jmandado, jin da ñʉti guegue pʉ jabʉ i mandado ca Ocja̱.―
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Diguebbʉ ya, car Jesús bi dɛx cʉ tzi ba̱jtzi, bi dyʉx quí dyɛ, cja̱ bi mahtibi ca Ocja̱.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Diguebbʉ ya, car Jesús bi bøm pʉ, má pa jar hñu̱. Cja̱ bú e̱h hnar ba̱jtzi hñøjø, bú cjʉ ʉr ddiji, bi guati guegue. Bi nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jáy hua car Jesús, cja̱ bi dyöni:
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Nu car Jesús bi da̱jti:
18 Jesus respondeu:
19 Ya xquí pa̱di te i ma̱n cʉ mandamiento cʉ xí ddajquijʉ ca Ocja̱. I ma̱ ncjahua: “Jin gui pöhtite. Jin gui jiöhtibi cár bbɛjña̱ pe hnar hñøjø, ni digue cár da̱me pe hnar bbɛjña̱. Jin gui mpe̱. Jin gui ña̱jquibi bbɛtjri quer mi̱nga̱‑cja̱hnihui. Jin gui jöjte. Gui hñi̱htzibi quer ta hne̱h quer me.”―
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Nubbʉ, bi da̱jti car hñøjø, bi ma̱:
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Car Jesús ya bi ju̱dö, cja̱ bi ma̱di. Diguebbʉ ya bi xifi:
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Nu car ba̱jtzi hñøjø, mí dyøj na̱r palabra‑na̱, bi jmi̱du̱. Bi wembi car Jesús, bi ma, mí du̱mʉytjo, como már ndo ngu̱tsjɛ cʉ mí pɛhtzi.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Diguebbʉ ya, car Jesús bi jianti göhtjo cʉ már bbʉh pʉ, cja̱ bi xih quí möxte:
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Bbʉ mí dyøj ya na̱r palabra‑na̱ quí möxte car Jesús, bi ndo hño í mʉyjʉ. Nu car Jesús pé bi yojpi bi xijmʉ:
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 ¿Cja da jogui da tjoh hnar camello pʉ jár gu̱ hnar dyofani? Dí xihquijʉ, más drá ndo ntji̱ pa hnar rico drí ñʉti pʉ jabʉ i mandado ca Ocja̱.―
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Diguebbʉ ya, más bi ndo hño í mʉy quí möxte car Jesús, cja̱ mí ma̱ntsjɛjʉ:
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Nu car Jesús pé bi cca̱hti‑cʉ cja̱ bi xijmʉ:
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Diguebbʉ ya car Pedro bi xih car Jesús, bi hñi̱mbi:
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Cja̱ bi da̱h car Jesús, bi xijmʉ:
29 Jesus respondeu:
30 Da cohtzibi rá ngu̱ vez cár ngu̱, quí hñohui, cár ta, cár me, quí ba̱jtzi, quí jöy, cja̱ nu pʉ ji̱tzi, pé da ttuni car nzajqui ca jin da tjegue.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Pe i bbʉ rá ngu̱ yʉ cja̱hni yʉ i tti̱htzibi yʉ pa ya, cja̱ nuyʉ, jin da tti̱htzibi bbʉ xta mʉdi xta mandado ca Ocja̱ hua jar jöy. Guejtjo i bbʉ rá ngu̱ yʉ to jin gui ncjajpi ncaso yʉ pa ya, cja̱ nuyʉ́, da tti̱htzibi bbʉ xta ni̱gui cár jmandado ca Ocja̱.―
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Diguebbʉ ya car Jesús co quí möxte má dyojʉ jar hñu̱, mír möjmʉ Jerusalén. Car Jesús má bbɛto, nu quí möxte má bbɛfajʉ. Mí mbe̱nijʉ ca xquí ma̱n car Jesús, mí dyo quí mfe̱nijʉ cja̱ mí ntzu̱jʉ. Ma ya, car Jesús pé bi zixi hnanguadi quí möxte pʉ jabʉ jin te már bbʉ cja̱hni. Cja̱ pé bi xijmʉ te di ncjajpi guegue.
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 Bi ma̱:
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Cʉ cjahni‑cʉ́, da i̱mbiguitjo, da jiʉbigui, cja̱ da zoxqui. Drí ga̱x ya, da möjtigui. Pe bbʉ xtrí cja jñu̱jpa, pé xtá jña̱ ʉm jña̱gö. Nugö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy.―
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Diguebbʉ ya, car Jacobo hne̱h car Juan, quí ttʉ car Zebedeo, bi guatihui car Jesús, bi xijmi:
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Cja̱ car Jesús ya bi da̱di:
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Cja̱ gueguehui bi ma̱jmi:
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Diguebbʉ ya, car Jesús bi da̱di:
38 Jesus respondeu:
39 Cja̱ bi da̱dihui car Jacobo co car Juan:
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Pe nu ca xcú dyöjquihui, nʉ hnaa da mí̱ jam jogui dyɛ, cja̱ nʉ pe hnaa jam ntchohta dyɛ, jin dí pɛhtzigö derecho pa gu ddahquihui‑ca̱. Nucá̱, da ttun cʉ cja̱hni cʉ ya xí mbe̱n ca Ocja̱ da uni.―
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Diguebbʉ ya, cʉ pé dda ddɛtta quí möxte car Jesús, bbʉ mí dyødejʉ ter bɛh ca̱ xquí dyödihui car Jacobo co car Juan, bi unijʉ ʉ́r cuɛ.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Nu car Jesús bi nzofo göhtjo quí möxte, bi xijmʉ:
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Nuquiguɛjʉ, da hnahño ca gui dyøtijʉ. Bbʉ to i ne da tti̱htzibi, guegue da pɛjpi yʉ pe ddaa.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Ca to i ne da ncca̱hti rá zö, guegue da cja ʉr muzo, da cjajpi ʉ́r jmandado yʉ pe ddaa.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Como nugö, dí ncjagö pʉ, dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy ncja hnar muzo. Jí̱ xtá e̱je̱ pa da pɛjpigui yʉ pe dda cja̱hni. Nugö xtá e̱je̱ pa gu föxcö‑yʉ, cja̱ pa gu dö cam vida pa drí mɛhtzi cár nzajqui rá ngu̱ cja̱hni, jin da bbɛdijʉ.―
45 Porque até o
46 Diguebbʉ ya, car Jesús co quí möxte bi zøtijʉ jar jñini Jericó, cja̱ bi tjojtijʉ pʉ. Bbʉ ya xi má pønijʉ jar jñini, car Jesús co quí möxte co pe dda cja̱hni már ngu̱, bi tjojmʉ pʉ jabʉ már ju̱ hnar godö. Car godö mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Bartimeo, múr ttʉ ca hnar hñøjø ca mí tsjifi ʉr Timeo. Guegue car godö mí ju̱h pʉ jar nttza̱ni car hñu̱, mí öh cár limosna.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Bi dyøde, ya xi mbá e̱h pʉ car Jesús ca múr mi̱ngu̱ Nazaret, cja̱ bi nzoh car Jesús, bi mahti pa di mötzi. Bi hñi̱na̱:
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ má tjoh pʉ, bi huɛhti car godö, bi xijmʉ di gohti ʉ́r ne. Nu guegue más mír ndo mafi nzajqui, mí i̱na̱:
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Diguebbʉ ya, bi hmöh car Jesús, bi mandado di ttzoh car godö cja du ttzimpi guegue. Nubbʉ, bú ttzoh car godö cja̱ bi tsjifi:
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Guegue ya bi møn cár da̱jtu̱ ca mí pöti, bi bbö nttzɛdi, sta bi ntsjöjqui cor pöjö cja̱ bi guati car Jesús.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Nu car Jesús ya bi xifi:
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Cja̱ bi ma̱n car Jesús, bbʉ:
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.