Marcos 10
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NAA
1 Diguebbʉ ya, car Jesús bi bøm pʉ jar jñi̱ni Capernaum, bi ma gá ma jar estado Judea. Guejtjo bi ma jar jöy ca mír hmʉj nʉ rí ncjanʉ car da̱tje Jordán. Cja̱ pé bi jmuntzi cja̱hni rá ngu̱, bi dɛnijʉ car Jesús, cja̱ guegue bi u̱jti cár palabra ca Ocja̱, ncja ngu̱ nguá dyøte cada bbʉ mí jmu̱ntzi cʉ cja̱hni.
1 Saindo dali, Jesus foi para o território da Judeia e para além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Nubbʉ́, bi zøh cʉ dda fariseo, bi guati pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús. Mí ne di dyøhtibijʉ hnar prueba, eso bi dyönijʉ:
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o puseram à prova, perguntando: — É lícito ao marido repudiar a sua mulher?
3 Nu car Jesús bi da̱di:
3 Jesus respondeu:
4 Cja̱ bi ma̱jmʉ:
4 Eles disseram: — Moisés permitiu escrever uma carta de divórcio e repudiar.
5 Nubbʉ́, pé bi ma̱n car Jesús:
5 Mas Jesus lhes disse:
6 Pero desde bbʉ mí mʉj nʉr mundo, ca Ocja̱ bi dyøti hnar hñøjø cja̱ bi uni hnár bbɛjña̱ pa di hmʉbi.
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Bi ma̱ guegue: “Hnar hñøjø da zoh cár ta, co cár me, cja̱ da zix cár bbɛjña̱, da hmʉbi.
7 “Por isso o homem deixará o seu pai e a sua mãe e se unirá à sua mulher,
8 Nu cʉ mí yojo, da cja hnatjo ya.” Por eso, ya jin da weguehui, nuya da hmubi.
8 tornando-se os dois uma só carne.” De modo que já não são mais dois, porém uma só carne.
9 Cʉ yojo cʉ xí pɛjni ca Ocja̱ pa da cja hnatjo, jin gui ne guegue pa to da juejque.― Ncjanʉ gá nda̱h car Jesús.
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus ajuntou.
10 Diguebbʉ ya, bbʉ ya xquí ñʉti car Jesús pʉ mbo car ngu̱, quí möxte pé bi dyöni ¿cja rá zö bbʉ to da weguehui cár bbɛjña̱?
10 Em casa, os discípulos voltaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Cja̱ car Jesús bi xijmʉ:
11 E Jesus lhes disse:
12 Guejti hnar bbɛjña̱ ca ya xí ntja̱jti, bbʉ da weguehui cár da̱me cja̱ pé da ntja̱jtihui pe hnaa, i øhtibi ca rá nttzo ca bbɛto ʉ́r da̱me, ncjahmʉ xí yohti da̱me.―
12 E, se ela repudiar o seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Diguebbʉ ya, bú e̱h cʉ dda cja̱hni, mbá tzí quí tzi ba̱jtzi pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús pa di dyʉx quí dyɛ, di bendeci. Nu quí möxte car Jesús bi huɛntijʉ cʉ cja̱hni cʉ mbá tzí quí ba̱jtzi, mí ne di ccahtzijʉ.
13 Então trouxeram algumas crianças a Jesus para que as abençoasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Nu car Jesús, bbʉ mí dyøde te mí ncja, bi ungui ʉr cuɛ, cja̱ bi xih quí amigo:
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes:
15 Cierto, dí xihquijʉ, ca to jin da guati jár dyɛ ca Ocja̱ pa da jñɛgui da mandadobi, ncja ngu̱ hnar tzi ba̱jtzi ga jñɛgui da hmɛjpi jmandado, jin da ñʉti guegue pʉ jabʉ i mandado ca Ocja̱.―
15 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Diguebbʉ ya, car Jesús bi dɛx cʉ tzi ba̱jtzi, bi dyʉx quí dyɛ, cja̱ bi mahtibi ca Ocja̱.
16 Então, tomando as crianças nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Diguebbʉ ya, car Jesús bi bøm pʉ, má pa jar hñu̱. Cja̱ bú e̱h hnar ba̱jtzi hñøjø, bú cjʉ ʉr ddiji, bi guati guegue. Bi nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jáy hua car Jesús, cja̱ bi dyöni:
17 Pondo-se Jesus a caminho, um homem correu ao seu encontro e, ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Nu car Jesús bi da̱jti:
18 Jesus respondeu:
19 Ya xquí pa̱di te i ma̱n cʉ mandamiento cʉ xí ddajquijʉ ca Ocja̱. I ma̱ ncjahua: “Jin gui pöhtite. Jin gui jiöhtibi cár bbɛjña̱ pe hnar hñøjø, ni digue cár da̱me pe hnar bbɛjña̱. Jin gui mpe̱. Jin gui ña̱jquibi bbɛtjri quer mi̱nga̱‑cja̱hnihui. Jin gui jöjte. Gui hñi̱htzibi quer ta hne̱h quer me.”―
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não furte, não dê falso testemunho, não defraude ninguém, honre o seu pai e a sua mãe.”
20 Nubbʉ, bi da̱jti car hñøjø, bi ma̱:
20 Então o homem respondeu: — Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Car Jesús ya bi ju̱dö, cja̱ bi ma̱di. Diguebbʉ ya bi xifi:
21 E Jesus, olhando para ele com amor, disse:
22 Nu car ba̱jtzi hñøjø, mí dyøj na̱r palabra‑na̱, bi jmi̱du̱. Bi wembi car Jesús, bi ma, mí du̱mʉytjo, como már ndo ngu̱tsjɛ cʉ mí pɛhtzi.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Diguebbʉ ya, car Jesús bi jianti göhtjo cʉ már bbʉh pʉ, cja̱ bi xih quí möxte:
23 Então Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos:
24 Bbʉ mí dyøj ya na̱r palabra‑na̱ quí möxte car Jesús, bi ndo hño í mʉyjʉ. Nu car Jesús pé bi yojpi bi xijmʉ:
24 Os discípulos estranharam estas palavras, mas Jesus insistiu em dizer-lhes:
25 ¿Cja da jogui da tjoh hnar camello pʉ jár gu̱ hnar dyofani? Dí xihquijʉ, más drá ndo ntji̱ pa hnar rico drí ñʉti pʉ jabʉ i mandado ca Ocja̱.―
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Diguebbʉ ya, más bi ndo hño í mʉy quí möxte car Jesús, cja̱ mí ma̱ntsjɛjʉ:
26 Eles ficaram muito admirados, dizendo entre si: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Nu car Jesús pé bi cca̱hti‑cʉ cja̱ bi xijmʉ:
27 Jesus, olhando para eles, disse:
28 Diguebbʉ ya car Pedro bi xih car Jesús, bi hñi̱mbi:
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: — Eis que nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Cja̱ bi da̱h car Jesús, bi xijmʉ:
29 Jesus respondeu:
30 Da cohtzibi rá ngu̱ vez cár ngu̱, quí hñohui, cár ta, cár me, quí ba̱jtzi, quí jöy, cja̱ nu pʉ ji̱tzi, pé da ttuni car nzajqui ca jin da tjegue.
30 que não receba, já no presente, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Pe i bbʉ rá ngu̱ yʉ cja̱hni yʉ i tti̱htzibi yʉ pa ya, cja̱ nuyʉ, jin da tti̱htzibi bbʉ xta mʉdi xta mandado ca Ocja̱ hua jar jöy. Guejtjo i bbʉ rá ngu̱ yʉ to jin gui ncjajpi ncaso yʉ pa ya, cja̱ nuyʉ́, da tti̱htzibi bbʉ xta ni̱gui cár jmandado ca Ocja̱.―
31 Porém muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros.
32 Diguebbʉ ya car Jesús co quí möxte má dyojʉ jar hñu̱, mír möjmʉ Jerusalén. Car Jesús má bbɛto, nu quí möxte má bbɛfajʉ. Mí mbe̱nijʉ ca xquí ma̱n car Jesús, mí dyo quí mfe̱nijʉ cja̱ mí ntzu̱jʉ. Ma ya, car Jesús pé bi zixi hnanguadi quí möxte pʉ jabʉ jin te már bbʉ cja̱hni. Cja̱ pé bi xijmʉ te di ncjajpi guegue.
32 Estavam a caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, chamando outra vez os doze para um lado, começou a revelar-lhes as coisas que deviam acontecer com ele, dizendo:
33 Bi ma̱:
33 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte e entregá-lo aos gentios.
34 Cʉ cjahni‑cʉ́, da i̱mbiguitjo, da jiʉbigui, cja̱ da zoxqui. Drí ga̱x ya, da möjtigui. Pe bbʉ xtrí cja jñu̱jpa, pé xtá jña̱ ʉm jña̱gö. Nugö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy.―
34 Vão zombar dele, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Diguebbʉ ya, car Jacobo hne̱h car Juan, quí ttʉ car Zebedeo, bi guatihui car Jesús, bi xijmi:
35 Então se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: — Mestre, queremos que o senhor nos conceda o que vamos pedir.
36 Cja̱ car Jesús ya bi da̱di:
36 E Jesus lhes perguntou:
37 Cja̱ gueguehui bi ma̱jmi:
37 Eles responderam: — Permite-nos que, na sua glória, nos assentemos um à sua direita e o outro à sua esquerda.
38 Diguebbʉ ya, car Jesús bi da̱di:
38 Mas Jesus lhes disse:
39 Cja̱ bi da̱dihui car Jacobo co car Juan:
39 Eles responderam: — Podemos. Então Jesus lhes disse:
40 Pe nu ca xcú dyöjquihui, nʉ hnaa da mí̱ jam jogui dyɛ, cja̱ nʉ pe hnaa jam ntchohta dyɛ, jin dí pɛhtzigö derecho pa gu ddahquihui‑ca̱. Nucá̱, da ttun cʉ cja̱hni cʉ ya xí mbe̱n ca Ocja̱ da uni.―
40 Quanto a sentar à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo, pois é para aqueles a quem está preparado.
41 Diguebbʉ ya, cʉ pé dda ddɛtta quí möxte car Jesús, bbʉ mí dyødejʉ ter bɛh ca̱ xquí dyödihui car Jacobo co car Juan, bi unijʉ ʉ́r cuɛ.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar indignados com Tiago e João.
42 Nu car Jesús bi nzofo göhtjo quí möxte, bi xijmʉ:
42 Mas Jesus, chamando todos para junto de si, disse:
43 Nuquiguɛjʉ, da hnahño ca gui dyøtijʉ. Bbʉ to i ne da tti̱htzibi, guegue da pɛjpi yʉ pe ddaa.
43 Mas entre vocês não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
44 Ca to i ne da ncca̱hti rá zö, guegue da cja ʉr muzo, da cjajpi ʉ́r jmandado yʉ pe ddaa.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de todos.
45 Como nugö, dí ncjagö pʉ, dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy ncja hnar muzo. Jí̱ xtá e̱je̱ pa da pɛjpigui yʉ pe dda cja̱hni. Nugö xtá e̱je̱ pa gu föxcö‑yʉ, cja̱ pa gu dö cam vida pa drí mɛhtzi cár nzajqui rá ngu̱ cja̱hni, jin da bbɛdijʉ.―
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Diguebbʉ ya, car Jesús co quí möxte bi zøtijʉ jar jñini Jericó, cja̱ bi tjojtijʉ pʉ. Bbʉ ya xi má pønijʉ jar jñini, car Jesús co quí möxte co pe dda cja̱hni már ngu̱, bi tjojmʉ pʉ jabʉ már ju̱ hnar godö. Car godö mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Bartimeo, múr ttʉ ca hnar hñøjø ca mí tsjifi ʉr Timeo. Guegue car godö mí ju̱h pʉ jar nttza̱ni car hñu̱, mí öh cár limosna.
46 E foram para Jericó. Quando Jesus saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, um cego mendigo, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho
47 Bi dyøde, ya xi mbá e̱h pʉ car Jesús ca múr mi̱ngu̱ Nazaret, cja̱ bi nzoh car Jesús, bi mahti pa di mötzi. Bi hñi̱na̱:
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, começou a gritar: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
48 Cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ má tjoh pʉ, bi huɛhti car godö, bi xijmʉ di gohti ʉ́r ne. Nu guegue más mír ndo mafi nzajqui, mí i̱na̱:
48 E muitos o repreendiam para que se calasse, mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
49 Diguebbʉ ya, bi hmöh car Jesús, bi mandado di ttzoh car godö cja du ttzimpi guegue. Nubbʉ, bú ttzoh car godö cja̱ bi tsjifi:
49 Jesus parou e disse: Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: — Coragem! Levante-se, porque ele está chamando você.
50 Guegue ya bi møn cár da̱jtu̱ ca mí pöti, bi bbö nttzɛdi, sta bi ntsjöjqui cor pöjö cja̱ bi guati car Jesús.
50 Atirando a capa para o lado, o cego levantou-se de um salto e foi até onde estava Jesus,
51 Nu car Jesús ya bi xifi:
51 que lhe perguntou: O cego respondeu: — Mestre, que eu possa ver de novo.
52 Cja̱ bi ma̱n car Jesús, bbʉ:
52 Então Jesus lhe disse: E imediatamente passou a ver e foi seguindo Jesus estrada afora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.