Lucas 6
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs BKJ
1 Ca hnar pa nsabado, car Jesús bi tjoh pʉ ja jua̱ttɛy, má hñohui cʉ hñøjø cʉ mí tɛni. Nucʉ, má tʉjqui cʉ ña̱ttɛy, má ta̱jmi co quí dyɛjʉ, cja̱ má tzajʉ hña̱tjo cʉ ttɛy.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Már bbʉh pʉ hne̱je̱ cʉ dda fariseo, cja̱ bbʉ mí cca̱htijʉ te má øti quí amigo car Jesús cʉ mí tɛnijʉ, bi ma̱ guegue‑cʉ:
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Bi da̱h car Jesús, bbʉ, bi xijmʉ:
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 Guegue bi ñʉti pʉ jár ngu̱ ca Ocja̱, bi gʉjqui cʉ tju̱jme̱ rá nttzu̱jpi cʉ xquí jña̱htibi ca Ocja̱, cja̱ bi zi. Guejtjo bi un cʉ hñøjø cʉ már hñohui, cja̱ nucʉ bi zi hne̱je̱. Jin gui tjɛgui to da zi cʉ tju̱jme̱‑cʉ, jøntsjɛ cʉ möcja̱.
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Nugö, dí xihquijʉ, guejcö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy, eso dí pɛhtzi derecho gu mandado, ter bɛh ca̱ da ttøti nʉr pa nʉ rá nttzu̱jpi.―
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Ca pé hnar nsabado, car Jesús bi ñʉti jar ni̱cja̱, cja̱ bi u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱. Guejtjo már bbʉh pʉ hnar hñøjø xquí dyoti cár jogui dyɛ.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Cʉ maestro cʉ mí u̱jti car ley, co ni cʉ fariseo, mí jantitjojʉ car Jesús, mí tøhmitjojʉ, cja di dyøtje car döhtji car pa‑cá̱, como már nttzu̱jpi. Mí jonijʉ te di jiøxjʉ car Jesús ca drá nttzo.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Car Jesús ya, bi ba̱di te már be̱nijʉ. Bi nzoh car hñøjø ca xquí dyoti ca hnár dyɛ, bi xifi:
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Diguebbʉ ya, car Jesús bi dyön cʉ hñøjø cʉ már cca̱htijʉ:
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Nubbʉ́, car Jesús bi cca̱hti göhtjo cʉ már bbʉh pʉ, guegue‑cʉ mí ne te di jiøxjʉ. Bi døhmi te drí da̱h‑cʉ́, pe u̱jtjo. Diguebbʉ bi xih car hñøjø, bi hñi̱mbi:
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Cʉ fariseo ya, co ni cʉ maestro, bi ndo ʉjʉ car Jesús, hasta ngu̱ di nlocojʉ. Bi ña̱tsjɛjʉ ja di ncjajʉ pa drí möhtijʉ car Jesús.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Gue cʉ pá cʉ́, car Jesús bi bøx pʉ jar ttøø pa di nzoh ca Ocja̱. Bi jaxti ʉr xu̱y, mí mahti Ocja̱.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Bbʉ mí nxu̱di ya bbʉ́, bi nzoh cʉ hñøjø cʉ mí tɛni cja̱ bi juajni doce pa di yojmi guegue. Bi un‑cʉ́ cár cargo gá apóstole pa drí hñojʉ, drí tʉngui cár palabra ca Ocja̱.
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Bi hñi̱x car Simón, ca mí tsjifi múr Pedro. Cja̱ bi hñi̱x cár cjua̱da̱, gue car Andrés. Guejtjo bi hñi̱x car Jacobo co car Juan, car Felipe, co ni car Bartolomé.
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 Guejti car Mateo, car Tomás, co car Jacobo (múr ttʉ car Alfeo‑cá̱) co car Simón ca mí tsjifi ʉr cananista. Bi hñi̱tzi göhtjo‑cʉ́.
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 Bi hñi̱x car Judas, cár cjua̱da̱ car Jacobo. Guejti car Judas Iscariote, ca bi dö car Jesús, bi hñi̱tzi hne̱je̱. Mí doce quí möxte cʉ bi hñi̱x car Jesús pa di yojmi guegue cja̱ di mötzi di tʉnguibi cár palabra ca Ocja̱.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Bú ca̱jmʉ jar ttøø, gá nzøjmʉ pʉ jar bbatja. Nupʉ, bi ndo guati cja̱hni rá ngu̱, mír dɛnijʉ pa di dyødejʉ cár palabra ca Ocja̱. Xcuí hñe̱jmʉ car estado Judea, co car jñi̱ni pʉ Jerusalén, co pʉ jar jöy pʉ jár nttza̱ni car ndo mar, pʉ jabʉ mír hmʉh cʉ jñi̱ni Tiro co pʉ Sidón. Bú e̱jmʉ pa di dyødejʉ ca mí ma̱n car Jesús, cja̱ mbá tzimpijʉ döhtji pa di dyøtje guegue. Cja̱ bi zö göhtjo cʉ döhtji.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Guejti cʉ cja̱hni cʉ xquí zʉ ttzonda̱ji̱, car Jesús bi jojqui ntero‑cʉ́.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Göhtjo cʉ cja̱hni, mí ne di guatijʉ car Jesús pa di dönijʉ, como mí ndo pɛhtzi ʉ́r ttzɛdi guegue‑ca̱. Bbʉ mí tjöndijʉ jøntsjɛ quí da̱jtu̱ car Jesús, mí joh cʉ döhtji, göhtjo ca te mí tzöjʉ.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Car Jesús bi nzoh cʉ hñøjø cʉ mí tɛni, bi xijmʉ:
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 Guejtjo, masque guí tu̱ntju̱jʉ hua jar jöy, rá zö guir hmʉpjʉ, porque ba e̱h car pa bbʉ xta ttahquijʉ te gui tzijʉ hasta gui niña̱jʉ rá zö.
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 Guejtjo como ngu̱ ga ʉquijʉ yʉ cja̱hni por rá nguejquigö, rí ntzöhui gui mpöjmʉ. Masque da fonquiquijʉ yʉ cja̱hni, yʉ pa ya, masque da zanquijʉ, masque da zo ʉ́r cji̱jnijʉ bbʉ xta dyøh quir tju̱ju̱jʉ, por rá nguehca guír tɛnguigöjʉ, rí ntzöhui gui mpöjmʉ.
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Gui ndo mpöjmʉ, hasta gui ntsjöjquijʉ hne̱, porque pʉ jar ji̱tzi da ttahquijʉ ca drá tzi zö. Guejti cʉ cja̱hni cʉ mí bbʉ ya má yabbʉ, mí ncjajʉ pʉ, mí ʉn quí jmandadero ca Ocja̱ cʉ mí xijmʉ cár tzi palabra‑ca̱.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 Nu yʉ rico yʉ rí ma ʉ́r mʉyjʉ yʉ i pɛhtzi hua jar jöy, da ndo du̱mʉyjʉ, como ya jin te pé da ttun‑yʉ pʉ jar ji̱tzi.
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 Tzi probe yʉ cja̱hni yʉ i ndo ñu̱nijʉ yʉ pa ya, porque xta zøh car pa da ndo du̱ntju̱‑yʉ.
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 Da ndo sufri hne̱je̱ yʉ cja̱hni yʉ jin gui ttzangua jar jöy, göhtjo cʉ pé ddaa i tzøjmʉ cja̱ i xijmʉ ca rá zö. I jñɛjmʉ cʉ jiöjte profeta cʉ mí bbʉ ya má yabbʉ. Guegue‑cʉ mí ndo tti̱htzibi cja̱ mí ndo jne hne̱je̱.
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 Nuquɛjʉ, ncja ngu̱ guir tɛnijʉ yʉ palabra yʉ dí xihquijʉ, gui ma̱dijʉ quir contrajʉ, cja̱ gui dyøhtibijʉ ca rá zö cʉ to i ʉquijʉ.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Gui dyöjpijʉ ca Ocja̱ da möx cʉ to i tzanquijʉ. Gui nzojmʉ pa da bendeci cʉ to i øjtiquijʉ ca rá nttzo.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Nu ca to da cuajtiqui hnar mpɛhti jer jmi, gui jiɛgui pé drí cuajtiqui hnar mpɛhti ca pé hner jmi. Ca to da ga̱nqui quer manga, jiɛgui da ga̱nqui quer pajni hne̱je̱.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Car cja̱hni ca te da dyöhqui, gui u̱ni. Bbʉ to da jña̱zqui tema cosa dir mɛjtiguɛ, ya jin gui ma gui dyöjpi‑ca̱.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Gui dyøhtibi ca rá zö quer hñohui. Dyøhtibi ncja ngu̱ gri ne di ttøjtiquiguɛ.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 Bbʉ guí nejʉ jøntsjɛ cʉ cja̱hni cʉ i nequijʉ, jin gui tzö ca guí øtijʉ, bbʉ. Hasta yʉ cja̱hni yʉ jin gui e̱me̱ ca Ocja̱, i nejʉ cʉ to i ne gueguejʉ.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Guejtjo bbʉ guí fötzi jøntsjɛ cʉ cja̱hni cʉ xí möxqui, jin gui tzö‑ca̱. Ncjahmʉ guí cohtzibitjo car favor ca xí dyøjtiqui‑cʉ. Guejti cʉ cja̱hni cʉ i ndu̱jpite, i cohtzi cʉ favor cʉ i ttøhtibijʉ, hne̱je̱.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Guejti car cosa ca te guí pɛhtzi, gui jmi̱pi car cja̱hni ca di nesta, masque jin te di ja̱ pa te pé da jmi̱hqui. Bbʉ gui jmi̱pi quir cosa jøntsjɛ cʉ cja̱hni cʉ te pé da jmi̱hqui, jin gui tzö ca guí øte, bbʉ. Hasta yʉ cja̱hni yʉ i ndu̱jpite, i jmi̱pi yí mi̱nga̱‑cja̱hnihui quí cosa, como i ne pé da jmi̱pi ca te da nesta, pé hnar pá.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Nuquɛjʉ, dí xihquijʉ, gui ma̱dijʉ quir contrajʉ, cja̱ gui dyøhtibijʉ ca rá zö. Gui jmi̱pijʉ ca i öhquijʉ, masque jin te pé da jmi̱hquijʉ gueguejʉ. Bbʉ gui dyøtijʉ ncjapʉ, nubbʉ, xquí jñɛjmʉ quer Tzi Tajʉ ca bí bbʉ ji̱tzi, cja̱ guegue‑ca̱ da ddahquijʉ ca drá tzi zö. Guegue‑ca̱ i jui̱jquite cja̱ i föx yʉ cja̱hni, masque nuyʉ, jin gui öjpijʉ cja̱ma̱di, como rá nttzo quí mʉyjʉ.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Nuquɛjʉ, i nesta gui jui̱jquijʉ yʉ cja̱hni, hne̱je̱, ncja ngu̱ quer Tzi Tajʉ i jui̱jquite.
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 Nuquɛjʉ, bbʉ jin gui nejʉ da ttzopiquijʉ, dyo guí tzohmijʉ quir mi̱nga̱‑cja̱hnijʉ. Dyo guí ma̱nguɛ i ndu̱jpite quer hñohui bbʉ jin guí ne da tsjihqui guí ndu̱jpiteguɛ hne̱je̱. Gui perdonabi quer hñohui pa da mperdonaqui ca guí tu̱guɛ, hne̱je̱.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Bbʉ to te gui u̱nijʉ, da cja Ocja̱ pa pé da ttahquijʉ ca gui nestajʉ. Da ñu̱htzi rá zö car ttɛni, da dʉhti, da jua̱ti, hasta da mfonti. Ncjapʉ da ttahquijʉ. Ncja ngu̱ gri u̱nijʉ, da ncjapʉ drí ttahquijʉ hne̱je̱.―
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Car Jesús bi nzoh quí amigo cʉ mí tɛnijʉ. Bi xijmʉ nʉr ejemplo‑nʉ, bi hñi̱mbijʉ:
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Hnar éscula, cja i nxöjtjo ca i ma̱n cár maestro. Como i nxöjtjo, jin gui jogui da da̱pi cár maestro. Sólo bbʉ xta cjuajti rá zö quí estudio, nubbʉ, xta ba̱di rá zö, ncja ngu̱ cár maestro, bbʉ.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 ¿Dyoca̱ guí tzohmi quer hñohui bbʉ guí cca̱hti, xtrú dyøti ca rá nttzo? ¿Dyoca̱ jin gui cca̱htitsjɛ quer falta gú dyøte? Guí jñɛjmi hnar cja̱hni i ne da möx cár hñohui da jña̱hmi hnar tzi ngʉnza xí tzo jár dö. Pe guegue, i o hnar za rá ndo nojo jár dö.
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 ¿Cja da jogui gui xih quer hñohui: “Tøhmi, xtá ja̱hmi ca i o nir dö,” siendo, jin guí pa̱di, i o quer döguɛ hnar za rá nojo? ¿Toca̱ guí ne gui jiöti ya, bbʉ? Bbɛto gui jña̱hmi car za ca i o quer döguɛ, cja̱ diguebbʉ ya, cja da jogui gui jña̱hmpi ca te i o jár dö quer hñohui.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 Bbʉ rá zö hnar za, i tu̱ cár fruta rá zö hne̱je̱. Cja̱ bbʉ jin gui tzö car za, jin gui tzö cár fruta i tu̱, bbʉ.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Según car fruta, i fa̱di tema clase car za. Jin gui tu̱ higo yʉ tzi paxi gá hmini. Jin gui tu̱ uva hnar za gá hmini.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Hnar jogui cja̱hni i mbe̱ngui jogui mfe̱ni, eso i ma̱n ca rá zö hne̱je̱. Hnar cja̱hni rá nttzo i mbe̱ngui nttzomfe̱ni, eso, i ma̱ngui palabra jin gui tzö hne̱je̱. Ca te xí mbe̱ni mbo ʉ́r mʉy hnar cja̱hni, guehcá̱ da ma̱.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 ¿Dyoca̱ guí nzojquigö ir jmu̱guijʉ, bbʉ jin guí ne gui dyøtijʉ ca dí xihquijʉ?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Xtá xihquijʉ ja i ncja car cja̱hni ca i øh ca dí ma̱, cja̱ i øte.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Guegue‑ca̱ i jñɛjmi hnar hñøjø ca bi xotzi rá zö cár ngu̱. Bbɛto bi göti car cimiento já me̱do. Bi xi̱hmi car jöy, már je̱ bi dyøti car cimiento, hasta bbʉ mí döti car do rá me̱. Cja̱ diguebbʉ ya, bi xox cár ngu̱ pʉ xøtze jar cimiento‑ca̱. Masque bú ndo e̱ deje cja̱ co nzøjtje, bi dɛjni car ngu̱, pe jí̱ mí tzö di dyenti, porque xquí tsjotzi pʉ xøtze car me̱do.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Nu car cja̱hni ca i øh ca dí ma̱, pe jin gui øte, i jñɛjmi car hñøjø ca bi xox cár ngu̱ jar bbomu̱tjo, mí u̱jtjo car cimiento. Bú e̱h cʉ nzøjtje, bi dɛjni, cja̱ ncjatica̱ bi dyenti. Bi tjegue rá zö car ngu̱‑ca̱.― Ncjanʉ gá xih quí möxte car Jesús.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.