Lucas 18

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Car Jesús bi xih quí möxte hnar bbede pa di nxödijʉ di nzojmʉ ca Ocja̱ göhtjo ʉr pá, cja̱ jin di jiɛjmʉ ca mír mahtijʉ‑ca̱.
1 Jesus contou a seguinte parábola , mostrando aos discípulos que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Bi ma̱:
2 — Em certa cidade havia um juiz que não
3 Már bbʉh pʉ hne̱je̱ ca hnar ddanxu̱. Guegue‑ca bi ma bú cöx car nzöya, bi xifi di gohtibi hnár contra.
3 Nessa cidade morava uma viúva que sempre o procurava para pedir justiça, dizendo: “Ajude-me e julgue o meu caso contra o meu adversário!”
4 Car nzöya jí̱ mí øhtibi ncaso. Nu car ddanxu̱, dé mí bböti, dé mí öjpi di gohtibi cár contra. Diguebbʉ ya, bi ma̱ntsjɛ car nzöya bbʉ: “Jin dí tzu̱ yʉ cja̱hni, ni mpa digue ca Ocja̱ dí tzu̱.
4 — Durante muito tempo o juiz não quis julgar o caso da viúva, mas afinal pensou assim: “É verdade que eu não temo a Deus e também não respeito ninguém.
5 Pe mejor gu castigabi cár contra nʉr ddanxu̱, porque ya xná ʉdi nʉm ña̱. Dé i bböti hua, dé ba quejagui.” Cja̱ bi cjajpi, bbʉ́.―
5 Porém, como esta viúva continua me aborrecendo, vou dar a sentença a favor dela. Se eu não fizer isso, ela não vai parar de vir me amolar até acabar comigo.”
6 Nu car Jesús bi xih quí möxte:
6 E o Senhor continuou:
7 Xi car Tzi Ta ji̱tzi, ¿cja jin da möx yí cja̱hni guegue bbʉ te i ttøhtibi‑yʉ? Como xí juajni‑yʉ pa dí mɛjtitsjɛ, cja̱ nuyʉ, i nzofo pá ʉr xu̱y. ¿Cja guí i̱na̱jʉ, da dé car Tzi Ta ji̱tzi drí dyøhtibi jujticia quí cja̱hni?
7 Será, então, que Deus não vai fazer justiça a favor do seu próprio povo, que grita por socorro dia e noite? Será que ele vai demorar para ajudá-lo?
8 Ji̱na̱, dí xihquijʉ, guegue tzin drí möx yí cja̱hni. Pe nde̱jma̱ da nesta da hñe̱me̱tjo‑yʉ, cja̱ jin da dyʉxi ʉ́r mʉyjʉ, como jim pé ba e̱h car pa bbʉ xta ncja car juicio. Nugö, dí xihquijʉ, guejquigö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy. Cja̱ bbʉ pé xcuá cojcö, ya jin tza drá ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ da dɛnguitjo. Cʉ pé ddaa rá ngu̱, ya xtrú wembigui.―
8 Eu afirmo a vocês que ele julgará a favor do seu povo e fará isso bem depressa. Mas, quando o
9 Mí bbʉh cʉ dda cja̱hni cʉ mí mbe̱ntsjɛ, már ndo zö nguá hmʉpjʉ. Nucʉ, mí tzohmi cʉ pé ddaa, mí ma̱jmʉ, jí̱ mí tzö mír hmʉ guegue‑cʉ. Car Jesús bi ma̱n nʉr bbede‑nʉ, bi xih cʉ cja̱hni cʉ mí hñi̱xtsjɛ, i̱na̱:
9 Jesus também contou esta parábola para os que achavam que eram muito bons e desprezavam os outros:
10 ―øde, mí bbʉ yojo hñøjø, bi bøxihui jar ndo ni̱cja̱ pa di nzoh ca Ocja̱. Ca hnáa múr fariseo cja̱ ca hnáa múr tesorero, mí cobrabi yʉ cja̱hni car contribución.
10 — Dois homens foram ao Templo para orar. Um era
11 Car fariseo bi hmöjtjo, bi nzo Ocja̱, bi ma̱: “Nuquɛ Ocja̱, dí öhqui cjama̱di jin dí jñɛbbe yʉ dda cja̱hni. Jin dí mpe̱, jin dí øti ntjöti, jin dí jöti bbɛjña̱, jin dí øtigö ncja ngu̱ ga dyøti nʉr jiöjte tesorero nʉ ra bböjcua.
11 O fariseu ficou de pé e orou sozinho, assim: “Ó Deus, eu te agradeço porque não sou avarento, nem desonesto, nem imoral como as outras pessoas. Agradeço-te também porque não sou como este cobrador de impostos.
12 Dí ayuna yo vez ʉr semana, cja̱ dí un cam diezmo, göhtjo ca dí ta̱ja̱.”
12 Jejuo duas vezes por semana e te dou a décima parte de tudo o que ganho.”
13 Nu car tesorero, már bböjti nʉ tzi yanʉ. Mí pɛhtzi ʉ́r tzö ja drí nzoh ca Ocja̱, como mí mbe̱n ca xquí dyøte. Bi ñe̱jmi, bi ma̱: “Nuquɛ Ocja̱, gui jui̱gui tzʉ. Dí ndo ndu̱jpitegö.” Ncjapʉ gá ma̱n car tesorero.―
13 — Mas o cobrador de impostos ficou de longe e nem levantava o rosto para o céu. Batia no peito e dizia: “Ó Deus, tem pena de mim, pois sou pecador!”
14 Cja̱ bi ma̱n car Jesús:
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Hna vez, mbá ttzi cʉ tzi ba̱jtzi pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, pa di orabi guegue, di dyöjpi car Tzi Ta ji̱tzi di mötzi. Nu quí möxte car Jesús, bbʉ mí cca̱htijʉ te már ncja, jí̱ mí ne di jiɛjmʉ cʉ cja̱hni di guatijʉ. Eso, bi huɛntijʉ quí me co quí ta cʉ ba̱jtzi, bi ccahtzijʉ.
15 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos viram isso e repreenderam aquelas pessoas.
16 Nu car Jesús, bi nzoh cʉ cja̱hni cʉ mbá tzijʉ‑cʉ́, bi xijmʉ di guatitjojʉ. Cja̱ pé bi xih quí möxte:
16 Então Jesus chamou as crianças para perto de si e disse:
17 Cierto, dí xihquijʉ, ca to jin da guati jár dyɛ ca Ocja̱ pa da jñɛgui da mandadobi, ncja ngu̱ hnar tzi ba̱jtzi ga jñɛgui da hmɛjpi jmandado, guegue jin da ñʉti pʉ jabʉ i mandado ca Ocja̱.― Bi ma̱ ncjapʉ car Jesús.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
18 Bú e̱h hnar hñøjø ca mí bbʉh cár cargo pʉ jár ni̱cja̱ cʉ judio, bi dyön car Jesús:
18 Certo líder judeu perguntou a Jesus: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
19 Car Jesús bi xifi:
19 Jesus respondeu:
20 Guí pa̱h cʉ mandamiento cʉ bi zoguijʉ car Moisés: “Jin gui jiöti bbɛjña̱; jin gui pöhtite; jin gui mpe̱; jin gui ña̱jqui bbɛtjri; gui respetabi quer ta, quer me.”―
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério, não mate, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, respeite o seu pai e a sua mãe.”
21 Bi da̱h car hñøjø, i̱na̱:
21 O homem respondeu: — Desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos.
22 Bi dyøj ya cá̱ car Jesús, bi xih bbʉ:
22 Quando Jesus ouviu isso, disse:
23 Car hñøjø ya, bbʉ mí dyøh ca bi ma̱n car Jesús, bi ndo du̱mʉytjo, como múr ndo rico.
23 Quando o homem ouviu isso, ficou muito triste, pois era riquíssimo.
24 Bi nú̱ ya‑ca̱ car Jesús, bi ma̱:
24 Vendo a tristeza dele, Jesus disse:
25 Jin da jogui drí tjoh hnar camello pʉ jár gu̱ hnar dyofani. ¿Jabʉ di ntzöhui‑ca̱? Ncjadipʉ hne̱je̱ hnar rico, jin da jogui drí nʉti jár dyɛ ca Ocja, bbʉ da jiøjqui quí riqueza cʉ i pɛhtzi.―
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Bi dyøjmʉ ya‑ca̱ quí möxte car Jesús, cja̱ bi hñönijʉ:
26 Os que ouviram isso perguntaram: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Car Jesús pé bi xijmʉ:
27 Jesus respondeu:
28 Bi ma̱n car Pedro, bbʉ:
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos a nossa família e seguimos o senhor.
29 Bi da̱h car Jesús:
29 Jesus respondeu:
30 Guegue‑cá̱ da ttuni más rá ndo ngu̱ ni ndra ngue cʉ xí nzogui. Da ttun‑cʉ́ menta i bbʉjcua jar jöy, cja̱ bbʉ ya xtrú tjej nʉr mundo, guejtjo da ttun car nzajqui ca jin da tjegue.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
30 receberá ainda nesta vida muito mais e, no futuro, receberá a vida eterna.
31 Diguebbʉ ya, car Jesús bi mahti cʉ doce quí möxte cʉ xquí hñi̱tzi gá apóstole. Bi xijmʉ:
31 Jesus levou os doze discípulos para um lado e disse:
32 Bi ma̱jmʉ, guegue da ndö jáy dyɛ cʉ autoridad cʉ jin gui e̱me̱ ca Ocja̱, da ttøhtibi ʉr burla, da hmɛtibi ʉ́r tzö, cja̱ da ttzotzi.
32 Ele será entregue aos não judeus, e estes vão zombar dele, insultá-lo, cuspir nele
33 Guejtjo da tjʉhmi, cja̱ drí ga̱x ya, da bböhti. Pe diguebbʉ ya, ca xtrá jñu̱jpa, pé da nantzi.― Ncjapʉ gá xih quí möxte car Jesús.
33 e bater nele; e depois o matarão. Mas no terceiro dia ele ressuscitará.
34 Nu quí möxte bi dyøj yʉ palabra yʉ már ma̱n car Jesús, pe jin gá mba̱dijʉ, ¿cja ya xquí zøh car cja̱hni ca di bbɛjni hua jar jöy? Eso, jin gá ntiendejʉ, ¿cja guejtsjɛ guegue‑ca̱ di bböhti? Ncjahmʉ mí bbʉh ca mí ccahtzijʉ pa jin di ntiendejʉ.
34 Os discípulos não entenderam nada do que Jesus disse. O que essas palavras queriam dizer estava escondido deles, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Diguebbʉ ya, car Jesús cja̱ co quí möxte ya xti zønijʉ jar jñini pʉ Jericó. Nʉ hnanguadi car hñu̱, mí ju̱ hnar hñøjø, múr godö, mí mpɛti.
35 Jesus já estava chegando perto da cidade de Jericó. Acontece que um cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
36 Guegue‑ca̱ bi dyøj ya má tjogui rá ngu̱ cja̱hni, cja̱ bi hñöni:
36 Quando ouviu a multidão passando, ele perguntou o que era aquilo.
37 Bi tsjifi:
37 — É Jesus de Nazaré que está passando! — responderam.
38 Nubbʉ́, car godö bi mahti nzajqui, i̱na̱:
38 Aí o cego começou a gritar: — Jesus,
39 Cʉ cja̱hni cʉ má bbɛto, mí cohtibi ʉ́r ne car godö, pe guegue más mír ndo mafi nzajqui, mí ma̱:
39 As pessoas que iam na frente o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca. Mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
40 Bi dyøh car Jesús, bbʉ, bi hmöy, bi mandado du ttzi car godö. Mí zøti ya car godö jabʉ már bbʉ guegue, cja̱ car Jesús bi dyöni:
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. Quando ele chegou perto, Jesus perguntou:
41 ―¿Te guí ne gu cjahqui?―
41 — O que é que você quer que eu faça? — Senhor, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
42 Car Jesús bi xifi:
42 Então Jesus disse:
43 Nubbʉ, bi hna xojti quí dö car godö, cja̱ bi dɛn car Jesús, má ndo xöjtibi ca Ocja̱. Cʉ cja̱hni ya, bi nu̱jʉ, ya xquí xoh quí dö car godö, cja̱ gueguejʉ bi ndo xöjtibijʉ ca Ocja̱ hne̱je̱.
43 No mesmo instante o homem começou a ver e, dando glória a Deus, foi seguindo Jesus. E todos os que viram isso começaram a louvar a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.