Lucas 18

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Car Jesús bi xih quí möxte hnar bbede pa di nxödijʉ di nzojmʉ ca Ocja̱ göhtjo ʉr pá, cja̱ jin di jiɛjmʉ ca mír mahtijʉ‑ca̱.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 Bi ma̱:
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Már bbʉh pʉ hne̱je̱ ca hnar ddanxu̱. Guegue‑ca bi ma bú cöx car nzöya, bi xifi di gohtibi hnár contra.
3 Havia também naquela mesma cidade
4 Car nzöya jí̱ mí øhtibi ncaso. Nu car ddanxu̱, dé mí bböti, dé mí öjpi di gohtibi cár contra. Diguebbʉ ya, bi ma̱ntsjɛ car nzöya bbʉ: “Jin dí tzu̱ yʉ cja̱hni, ni mpa digue ca Ocja̱ dí tzu̱.
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Pe mejor gu castigabi cár contra nʉr ddanxu̱, porque ya xná ʉdi nʉm ña̱. Dé i bböti hua, dé ba quejagui.” Cja̱ bi cjajpi, bbʉ́.―
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Nu car Jesús bi xih quí möxte:
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Xi car Tzi Ta ji̱tzi, ¿cja jin da möx yí cja̱hni guegue bbʉ te i ttøhtibi‑yʉ? Como xí juajni‑yʉ pa dí mɛjtitsjɛ, cja̱ nuyʉ, i nzofo pá ʉr xu̱y. ¿Cja guí i̱na̱jʉ, da dé car Tzi Ta ji̱tzi drí dyøhtibi jujticia quí cja̱hni?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Ji̱na̱, dí xihquijʉ, guegue tzin drí möx yí cja̱hni. Pe nde̱jma̱ da nesta da hñe̱me̱tjo‑yʉ, cja̱ jin da dyʉxi ʉ́r mʉyjʉ, como jim pé ba e̱h car pa bbʉ xta ncja car juicio. Nugö, dí xihquijʉ, guejquigö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy. Cja̱ bbʉ pé xcuá cojcö, ya jin tza drá ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ da dɛnguitjo. Cʉ pé ddaa rá ngu̱, ya xtrú wembigui.―
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Mí bbʉh cʉ dda cja̱hni cʉ mí mbe̱ntsjɛ, már ndo zö nguá hmʉpjʉ. Nucʉ, mí tzohmi cʉ pé ddaa, mí ma̱jmʉ, jí̱ mí tzö mír hmʉ guegue‑cʉ. Car Jesús bi ma̱n nʉr bbede‑nʉ, bi xih cʉ cja̱hni cʉ mí hñi̱xtsjɛ, i̱na̱:
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 ―øde, mí bbʉ yojo hñøjø, bi bøxihui jar ndo ni̱cja̱ pa di nzoh ca Ocja̱. Ca hnáa múr fariseo cja̱ ca hnáa múr tesorero, mí cobrabi yʉ cja̱hni car contribución.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Car fariseo bi hmöjtjo, bi nzo Ocja̱, bi ma̱: “Nuquɛ Ocja̱, dí öhqui cjama̱di jin dí jñɛbbe yʉ dda cja̱hni. Jin dí mpe̱, jin dí øti ntjöti, jin dí jöti bbɛjña̱, jin dí øtigö ncja ngu̱ ga dyøti nʉr jiöjte tesorero nʉ ra bböjcua.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Dí ayuna yo vez ʉr semana, cja̱ dí un cam diezmo, göhtjo ca dí ta̱ja̱.”
12 Jejuo duas vezes na semana
13 Nu car tesorero, már bböjti nʉ tzi yanʉ. Mí pɛhtzi ʉ́r tzö ja drí nzoh ca Ocja̱, como mí mbe̱n ca xquí dyøte. Bi ñe̱jmi, bi ma̱: “Nuquɛ Ocja̱, gui jui̱gui tzʉ. Dí ndo ndu̱jpitegö.” Ncjapʉ gá ma̱n car tesorero.―
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Cja̱ bi ma̱n car Jesús:
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Hna vez, mbá ttzi cʉ tzi ba̱jtzi pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, pa di orabi guegue, di dyöjpi car Tzi Ta ji̱tzi di mötzi. Nu quí möxte car Jesús, bbʉ mí cca̱htijʉ te már ncja, jí̱ mí ne di jiɛjmʉ cʉ cja̱hni di guatijʉ. Eso, bi huɛntijʉ quí me co quí ta cʉ ba̱jtzi, bi ccahtzijʉ.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Nu car Jesús, bi nzoh cʉ cja̱hni cʉ mbá tzijʉ‑cʉ́, bi xijmʉ di guatitjojʉ. Cja̱ pé bi xih quí möxte:
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 Cierto, dí xihquijʉ, ca to jin da guati jár dyɛ ca Ocja̱ pa da jñɛgui da mandadobi, ncja ngu̱ hnar tzi ba̱jtzi ga jñɛgui da hmɛjpi jmandado, guegue jin da ñʉti pʉ jabʉ i mandado ca Ocja̱.― Bi ma̱ ncjapʉ car Jesús.
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Bú e̱h hnar hñøjø ca mí bbʉh cár cargo pʉ jár ni̱cja̱ cʉ judio, bi dyön car Jesús:
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Car Jesús bi xifi:
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 Guí pa̱h cʉ mandamiento cʉ bi zoguijʉ car Moisés: “Jin gui jiöti bbɛjña̱; jin gui pöhtite; jin gui mpe̱; jin gui ña̱jqui bbɛtjri; gui respetabi quer ta, quer me.”―
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Bi da̱h car hñøjø, i̱na̱:
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Bi dyøj ya cá̱ car Jesús, bi xih bbʉ:
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Car hñøjø ya, bbʉ mí dyøh ca bi ma̱n car Jesús, bi ndo du̱mʉytjo, como múr ndo rico.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Bi nú̱ ya‑ca̱ car Jesús, bi ma̱:
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 Jin da jogui drí tjoh hnar camello pʉ jár gu̱ hnar dyofani. ¿Jabʉ di ntzöhui‑ca̱? Ncjadipʉ hne̱je̱ hnar rico, jin da jogui drí nʉti jár dyɛ ca Ocja, bbʉ da jiøjqui quí riqueza cʉ i pɛhtzi.―
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Bi dyøjmʉ ya‑ca̱ quí möxte car Jesús, cja̱ bi hñönijʉ:
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Car Jesús pé bi xijmʉ:
27 Mas ele respondeu: As
28 Bi ma̱n car Pedro, bbʉ:
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Bi da̱h car Jesús:
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 Guegue‑cá̱ da ttuni más rá ndo ngu̱ ni ndra ngue cʉ xí nzogui. Da ttun‑cʉ́ menta i bbʉjcua jar jöy, cja̱ bbʉ ya xtrú tjej nʉr mundo, guejtjo da ttun car nzajqui ca jin da tjegue.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Diguebbʉ ya, car Jesús bi mahti cʉ doce quí möxte cʉ xquí hñi̱tzi gá apóstole. Bi xijmʉ:
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 Bi ma̱jmʉ, guegue da ndö jáy dyɛ cʉ autoridad cʉ jin gui e̱me̱ ca Ocja̱, da ttøhtibi ʉr burla, da hmɛtibi ʉ́r tzö, cja̱ da ttzotzi.
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Guejtjo da tjʉhmi, cja̱ drí ga̱x ya, da bböhti. Pe diguebbʉ ya, ca xtrá jñu̱jpa, pé da nantzi.― Ncjapʉ gá xih quí möxte car Jesús.
33 e, havendo-
34 Nu quí möxte bi dyøj yʉ palabra yʉ már ma̱n car Jesús, pe jin gá mba̱dijʉ, ¿cja ya xquí zøh car cja̱hni ca di bbɛjni hua jar jöy? Eso, jin gá ntiendejʉ, ¿cja guejtsjɛ guegue‑ca̱ di bböhti? Ncjahmʉ mí bbʉh ca mí ccahtzijʉ pa jin di ntiendejʉ.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Diguebbʉ ya, car Jesús cja̱ co quí möxte ya xti zønijʉ jar jñini pʉ Jericó. Nʉ hnanguadi car hñu̱, mí ju̱ hnar hñøjø, múr godö, mí mpɛti.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Guegue‑ca̱ bi dyøj ya má tjogui rá ngu̱ cja̱hni, cja̱ bi hñöni:
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Bi tsjifi:
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Nubbʉ́, car godö bi mahti nzajqui, i̱na̱:
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Cʉ cja̱hni cʉ má bbɛto, mí cohtibi ʉ́r ne car godö, pe guegue más mír ndo mafi nzajqui, mí ma̱:
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Bi dyøh car Jesús, bbʉ, bi hmöy, bi mandado du ttzi car godö. Mí zøti ya car godö jabʉ már bbʉ guegue, cja̱ car Jesús bi dyöni:
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 ―¿Te guí ne gu cjahqui?―
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Car Jesús bi xifi:
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Nubbʉ, bi hna xojti quí dö car godö, cja̱ bi dɛn car Jesús, má ndo xöjtibi ca Ocja̱. Cʉ cja̱hni ya, bi nu̱jʉ, ya xquí xoh quí dö car godö, cja̱ gueguejʉ bi ndo xöjtibijʉ ca Ocja̱ hne̱je̱.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.