Lucas 11
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NAA
1 Hna vez, car Jesús már bbʉh hnar lugar, már nzoh cár Tzi Ta gá oración. Bbʉ mí guaj ya, bi ma̱ngui hnaa quí möxte, bi xifi, i̱mbi:
1 Jesus estava orando em certo lugar e, quando terminou, um dos seus discípulos lhe pediu: — Senhor, ensine-nos a orar como também João ensinou os discípulos dele.
2 Cja̱ car Jesús bi xijmʉ:
2 Então Jesus disse:
3 Ddajquije tzʉ ca gu tzije rá pa ya,
3 o pão nosso de cada dia
4 Cja̱ gui perdonaguije ca rá nttzo ca xtú øtije, ncja ngu̱göje, dí perdonabije ca to te i tu̱jquije.
4 perdoa-nos os nossos pecados,
5 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi xih quí möxte pé hnar palabra pa di ba̱dijʉ ja i ncja car oración:
5 Jesus disse ainda:
6 Xí nzøh cam visitaje, yanʉ xcuá hñe̱je̱. u̱jtjo te gu unije.”
6 porque outro amigo meu chegou de viagem e eu não tenho nada para lhe oferecer”;
7 Car amigo ya, di da̱h pʉ mbo: “Dyo guí mfadagui. Ya xtú coti car goxtji, cja̱ ya xtú obbe yʉm ba̱jtzi hua jar gama. Jin gui tzö gu nantzi te gu ddahqui.” Nu cár amigo ya, jin di tzöya ca mír mahti cja̱ mír dyöjpi cʉ jme̱.
7 e se o outro lhe responder lá de dentro: “Deixe-me em paz! A porta já está fechada, e eu e os meus filhos já estamos deitados. Não posso me levantar para lhe dar os pães”,
8 Nugö, dí xihquijʉ, masque jin di ne di nantzi car mi̱ngu̱ pa te di un cár amigo, pe nde̱jma̱ja̱ di nantzi, di uni göhtjo ca mí joni, porque bbʉ ji̱na̱, di dé di dyöjpi.
8 digo a vocês que, se ele não se levantar para dar esses pães por ser seu amigo, ele o fará por causa do incômodo e lhe dará tudo de que tiver necessidade.
9 Guejtigö, dí xihquijʉ, bbʉ guí orajʉ, dyöjpijʉ ca Ocja̱ ca guí nestajʉ, cja̱ xta ddahquijʉ. Jionijʉ, cja̱ xquí tötijʉ. Ddootijʉ car goxtji, cja̱ xta tsjoquiquijʉ.
9 — Por isso, digo a vocês: Peçam e lhes será dado; busquem e acharão; batam, e a porta será aberta para vocês.
10 Bbʉ to da dyöjpi ca Ocja̱ ca te i joni, xta ttu̱ni. Bbʉ to da jion ca i ne, xta döti. Bbʉ to da ddooti car goxtji, xta tsjojquibi.
10 Pois todo o que pede recebe; o que busca encontra; e a quem bate, a porta será aberta.
11 Hne̱hquiguɛjʉ, nʉ to i bbʉh quí ba̱jtzi, bbʉ te da dyöjpi, da uni. Hnar ba̱jtzi, bbʉ da dyöjpi cár ta hnar tju̱jme̱, ¿cja da uni hnar me̱do? Ji̱na̱. Bbʉ da dyöjpi hnar möy, ¿cja da uni hnar cci̱ña̱? Ji̱na̱, hne̱je̱.
11 Quem de vocês, sendo pai, daria uma cobra ao filho que lhe pede um peixe?
12 Bbʉ da dyöh hnar doni, ¿cja da uni hnar alacrán? Ji̱na̱.
12 Ou daria um escorpião ao filho que lhe pede um ovo?
13 Nuquiguɛjʉ, rá nttzo quir tzi mʉyjʉ pe nde̱jma̱ guí pa̱dijʉ gui un quir ba̱jtzijʉ ca rá zö. Hni̱xjma̱ja̱ quer Tzi Tajʉ ca bí bbʉ ji̱tzi, ¿ja jin drí ddahquijʉ car Espíritu Santo bbʉ gui dyöjpijʉ‑ca̱?― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
13 Ora, se vocês, que são maus, sabem dar coisas boas aos seus filhos, quanto mais o Pai celeste dará o Espírito Santo aos que lhe pedirem!
14 Ca pé hnar vez, car Jesús bi fonguibi cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo. Car nda̱ji̱‑ca̱ mí yojmi hnar hñøjø múr ngone, jí̱ mí tzö di ña̱. Cja̱ bbʉ mí bøn car ttzonda̱ji̱, exque bi mʉdi bi ña̱ rá zö car cja̱hni, bbʉ. Már ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ bi cca̱htijʉ te bi ncja. Cja̱ bi ndo hño í mʉyjʉ, bbʉ.
14 Certo dia, Jesus estava expulsando um demônio que era mudo. E aconteceu que, ao sair o demônio, o mudo passou a falar. E as multidões se admiravam.
15 Pe mí bbʉh cʉ dda cja̱hni cʉ mí ma̱jmʉ:
15 Mas alguns deles diziam: — Ele expulsa os demônios pelo poder de Belzebu, o maioral dos demônios.
16 Cja̱ pé mí bbʉh cʉ dda cja̱hni cʉ bi dyøhtibi prueba car Jesús. Bi dyöjpijʉ di mandado pa di ni̱gui hnar seña pʉ jar ji̱tzi, pa di ba̱dijʉ, ¿cja guegue xcuí mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi?
16 E outros, tentando-o, pediam dele um sinal vindo do céu.
17 Nu car Jesús bi ba̱di te már mbe̱nijʉ, cja̱ bi xijmʉ:
17 Mas Jesus, sabendo o que passava pela mente deles, disse-lhes:
18 Guejti car Satanás, jin di ne di ntu̱jnihui cʉ pé dda nda̱ji̱ cʉ jin gui tzö, como nucʉ, i mandadobi‑cʉ, eso, jin da ne da fongui pʉ jabʉ i bbʉh‑cʉ. Bbʉ di fongui‑cʉ, ya jin di jogui di mandadotjobi. Nuquɛjʉ, guí ma̱jmʉ dí yobbe car Beelzebú, cja̱ guegue‑ca̱ i mandadobi cʉ pé dda ttzonda̱ji̱.
18 Se também Satanás estiver dividido contra si mesmo, como o seu reino subsistirá? Isto porque vocês dizem que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 I bbʉh cʉ dda cja̱hni cʉ i tɛnquiguɛjʉ. Guejti‑cʉ i fongui ttzonda̱ji̱ hne̱je̱. Gui dyönijʉ cʉ cja̱hni‑cʉ, ¿jabʉ rí hñe̱h cár ttzɛdijʉ pa drí fongui ttzonda̱ji̱? ¿Cja jin da xihquijʉ, rí hñe̱h car Tzi Ta ji̱tzi? Eso, jin gui cierto ca guí xijcöjʉ, tzʉdi, por rá ngue cár ttzɛdi ca Jin Gui Jo dár fongui ttzonda̱ji̱.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os filhos de vocês os expulsam? Por isso, eles mesmos serão os juízes de vocês.
20 Nugö, dí xihquijʉ, guejtigö dí yobbe car Tzi Ta ji̱tzi, hne̱je̱, cja̱ por rá ngue cár ttzɛdi guegue‑ca̱ dí fongui cʉ nda̱ji̱ cʉ jin gui tzö. Por rá nguehca̱ dár ta̱jpi cʉ ttzonda̱ji̱, ya xqui fa̱di, ya xqui mandado ca Ocja̱ hua jar jöy co cár ttzɛdi, cja̱ nuquɛjʉ, xcú cca̱htijʉ.
20 Se, porém, eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado o Reino de Deus sobre vocês.
21 Bbʉ i bbʉh hnar hñøjø rá nzɛdi ca i pɛhtzi quí arma, jin to da be̱jpi quí mɛjti guegue. Como rá nzɛdi, da mödi rá zö cár ngu̱.
21 Quando o valente, bem-armado, guarda a sua própria casa, todos os seus bens ficam em segurança.
22 Sólo bbʉ pé du e̱h hnar cja̱hni más drá nzɛdi ni ndra ngue car mi̱ngu̱, guegue da gʉ́mbi quí arma car mi̱ngu̱ cja̱ da da̱pi. Nubbʉ, da jogui da du̱htzibi quí mɛjti pa pé drí jejquibi quí amigo guegue.―
22 Mas, se aparece alguém mais valente do que ele, vence-o, tira-lhe a armadura em que confiava e reparte os seus despojos.
23 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús:
23 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
24 Hna vez, ca hnár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo bi bøm pʉ jár mʉy car cja̱hni ca mí yojmi, cja̱ bi ma bú hño cʉ lugar jabʉ jin te i po deje. Mí joni pé hnar cja̱hni pa di ñʉti mbo ʉ́r mʉy, di hmʉh pʉ. Pe jin to gá ndöti pa di guati. Nubbʉ, bi ma̱ntsjɛ: “Gu ma grá jon ca hnar cja̱hni ca ndí bbʉ mbo ʉ́r mʉy má̱hmɛto, pé gu hmʉh pʉ.”
24 — Quando o espírito imundo sai de uma pessoa, anda por lugares áridos, procurando repouso. E, não o achando, diz: “Voltarei para a minha casa, de onde saí.”
25 Nubbʉ, bi ma car ttzonda̱ji̱, bbʉ, bi ma gá ndöti car cja̱hni ca bbɛto mí yojmi. Ya xquí jñojqui rá zö cja̱ jin te mí cja.
25 E, voltando, a encontra varrida e arrumada.
26 Diguebbʉ ya, car ttzonda̱ji̱ pé bi ma bú tzí pé yojto quí hñohui, más már ndo nttzo‑cʉ ni di guegue. Göhtjo‑cʉ bú e̱jmʉ, bbʉ, bi ñʉtijʉ jár mʉy car cja̱hni‑ca̱, cja̱ bi hmʉjtijʉ pʉ. Nubbʉ, bi ndo ttzon cár vida car cja̱hni, bbʉ. Más már ndo nttzo ca mí tzöhui ni digue ca xquí tzöhui má̱hmɛto bbʉ mí jøntsjɛ ca hnar nda̱ji̱ mí bbʉbi.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
26 Então vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali. E o último estado daquela pessoa se torna pior do que o primeiro.
27 Diguebbʉ ya, menta már ma̱ndi yʉ palabra‑yʉ car Jesús, ca hnar bbɛjña̱ ca már bbʉbi cʉ cja̱hni rá ngu̱ bi hna ña̱ nzajqui, bi xih car Jesús, i̱na̱:
27 Aconteceu que, ao dizer Jesus estas palavras, uma mulher, que estava no meio da multidão, disse a ele, erguendo a voz: — Bem-aventurado o ventre que concebeu você e os seios que o amamentaram!
28 Nu car Jesús bi da̱di, bi hñi̱mbi:
28 Jesus, porém, respondeu:
29 Ca hnar vez, bbʉ ya xquí ndo ngu̱jqui cʉ cja̱hni, ca mír guatijʉ car Jesús, bi ma̱ guegue, i̱na̱:
29 Visto que aumentavam as multidões em volta dele, Jesus começou a dizer:
30 Guegue car Jonás bú de jñujpa pʉ mbo ʉ́r mʉy car ndo möy, cja̱ pé bi bøni, jin te gá cja. Nu cʉ mi̱ngu̱ Nínive bi cca̱htijʉ car Jonás, xcuí bøh pʉ jár mʉy car ndo möy, jin te mí cja, cja̱ por rá nguehca̱, bi hñe̱me̱, cierto xcuí mɛjni car Jonás ca Ocja̱. Hne̱quigö, car cosa ca xtá tjojcö, xta jñɛjmi ca bi tjoh car Jonás, pa ncjapʉ drí ba̱j yʉ cja̱hni yʉ i bbʉj yʉ pa ya, cierto, guejquigö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy.
30 Porque, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Pe bbʉ pé xtu e̱h car Tzi Ta ji̱tzi pa da jña̱mpi ʉ́r huɛnda yʉ cja̱hni, nubbʉ, da nantzi göhtjo cʉ cja̱hni cʉ mí bbʉ ya má yabbʉ. Guejtjo da ni̱gui pʉ ca hnar reina ca mí mandado ca hnar jöy nʉ jar Sur. Guegue‑ca̱ da xij yʉ cja̱hni yʉ i bbʉj yʉ pa ya, rá nttzo ca xí dyøtijʉ, como jí̱ xcá ne xcá hñe̱me̱guijʉ. Guegue car bbɛjña̱‑ca̱, güí hñe̱ yapʉ, hne̱ bi cca̱hti car rey Salomón, te tza mí ndo pa̱h‑ca̱, bi dyøh ca mí ma̱n‑ca̱, cja̱ bi hñe̱me̱. Nuquɛjʉ, rá ngu̱quiguɛjʉ xcú dyødejʉ ca dí ma̱ngö, pe jin guí e̱me̱guijʉ, cja̱ nugö, más dí ja̱gö cam cargo ni ndra ngue ca mí ja̱ car Salomón.
31 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com os homens desta geração e os condenará, porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Bbʉ xta tja̱mpi ʉ́r huɛnda yʉ cja̱hni, cja̱ da nantzi cʉ mí bbʉy ya má yabbʉ, guejti cʉ mi̱ngu̱ Nínive xta hmöjti pʉ hne̱je̱, xta xij yʉ cja̱hni i bbʉj yʉ pa ya, rá nttzo ca xí dyøtijʉ, como jí̱ xcá hñemeguijʉ. Gueguejʉ cʉ mi̱ngu̱ Nínive, bbʉ mí dyødejʉ ca mí ma̱n car Jonás, bi repentijʉ cja̱ bi jiɛjmʉ ca rá nttzo. Nuquɛjʉ, xcú dyøh ca xtú xihquijʉ, pe jí̱ xquí jiɛjmʉ ca rá nttzo, cja̱ nugö, más dí ja̱gö cam cargo ni ndra ngue ca mí ja̱ car Jonás.
32 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E aqui está quem é maior do que Jonas.
33 Bbʉ to i tzøqui hnar tzibi, jin gui a̱gui, cja̱ jin gui cohmi hnar caja. I tti̱x car tzibi pʉ jabʉ rá nte, pa drí ni̱gui göhtjo cʉ to da ñʉti pʉ.
33 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a coloca em lugar escondido, nem debaixo de um cesto, mas num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
34 I jñɛjmi hnar tzibi yʉm döjʉ. Co guejyʉ dár jantijʉ. Bbʉ jin te i cja yʉm döjʉ, nubbʉ, dí cca̱htijʉ car jiahtzi, bbʉ. Pe bbʉ te da cja yʉm döjʉ, dí bbʉpjʉ jar bbɛxu̱y, bbʉ. Ncjadipʉ yʉm tzi mʉyjʉ, hne̱je̱. Bbʉ te i cja‑yʉ, ncjahmʉ dí bbʉpjʉ jar bbɛxu̱y, hne̱je̱.
34 Os olhos são a lâmpada do corpo. Se os seus olhos forem bons, todo o seu corpo será cheio de luz; mas, se forem maus, o seu corpo ficará em trevas.
35 Nuya, gui jña̱ ʉr huɛnda pa da hmʉy rá zö quer tzi mʉy, pa sa̱nta̱ jin gui jñɛjmi car cja̱hni ca i bbʉ jar bbɛxu̱y.
35 Portanto, tenha cuidado para que a luz que está em você não sejam trevas.
36 Bbʉ jin te i cja quer tzi mʉy, nubbʉ, i yoti car jiahtzi mbo quer tzi mʉy. Nubbʉ, da jogui gui cca̱hti rá zö ja i ncja göhtjo, ncjahmʉ di yoti hnar tzibi pʉ jabʉ guí bbʉy.―
36 Pois, se todo o seu corpo for luminoso, sem ter qualquer parte em trevas, será todo resplandecente como a lamparina quando ilumina você em plena luz.
37 Bbʉ mí guadi mí ma̱n yʉ palabra‑yʉ́ car Jesús, hnar fariseo bi mvitabi di mɛhui pʉ́r ngu̱ du tzihui. Bi mɛhui car Jesús, bbʉ́, bi ñʉti jár ngu̱ cja̱ bi mi̱bi jar mexa. Bbʉ mí xʉdyɛ car Jesús, jin gá dyøte ncja ngu̱ nguá dyøti cʉ fariseo bbʉ nguá nzijʉ.
37 Ao falar Jesus estas palavras, um fariseu o convidou para uma refeição na sua casa. Entrando na casa, Jesus tomou lugar à mesa.
38 Bi cca̱hti‑cá̱ car fariseo, cja̱ bi mbe̱ntsjɛ:
38 O fariseu admirou-se ao ver que Jesus não tinha se lavado antes de comer.
39 Nu cam Tzi Jmu̱jʉ ya, bi xifi:
39 Mas o Senhor lhe disse:
40 ¡Guí dondojʉ! Hnadi ca Ocja̱ xí dyøjquijʉ cja̱ co ca i bbʉ xøtze yʉm cuerpojʉ. Guejti guegue xí dyøti ca rá bbʉ mbo ʉm tzi mʉyjʉ, cja̱ bí janti göhtjo.
40 Seus tolos! Quem fez o exterior não é o mesmo que fez o interior?
41 Dí xihquijʉ, bbʉ güi unijʉ cʉ probe ca te di zi, nucá̱ di tzøh ca Ocja̱, cja̱ di ma̱, göhtjo rá nttaxi quir trastejʉ, ya jin di contiqui quir tzi mʉyjʉ, bbʉ́.
41 Mas deem como esmola o que está dentro do copo e do prato, e tudo lhes será limpo.
42 Nuquɛjʉ, guí fariseojʉ, da ndo ttahqui quer castigojʉ. Guí unijʉ ca Ocja̱ gá diezmo cʉ xa̱ccani co cʉ loda co göhtjo tema paxi ca i pɛhui car jñu̱ni, pe jin guí øtijʉ ca i ne ca Ocja̱. I ne guegue gui ma̱dijʉ‑ca̱, cja̱ gui nu̱jʉ rá zö quir hñohuijʉ, gui unijʉ ca i tocabi‑cʉ́. I nesta gui dyøtijʉ‑cá̱, nubbʉ́, guejtjo da jogui gui döjʉ car diezmo hne̱je̱.
42 Mas ai de vocês, fariseus! Porque vocês dão o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as hortaliças, e desprezam a justiça e o amor de Deus. Vocês deveriam fazer estas coisas, sem omitir aquelas.
43 Nuquɛjʉ, guí fariseojʉ, da ndo ttahqui quer castigojʉ. Bbʉ guí pöjmʉ jar templo, i ndo gustaquijʉ gui jñu̱xjʉ cʉ tju̱jni cʉ rí hmʉ delante, pʉ jabʉ da cca̱jtiquijʉ cʉ pé ddaa. Guejtjo bbʉ guí pöjmʉ jar töy, o bbʉ guí dyojʉ ja calle, guí ndo nejʉ pa da tti̱zquiguɛjʉ cja̱ da ttzɛnguaquijʉ rá zö.
43 Ai de vocês, fariseus! Porque gostam da primeira cadeira nas sinagogas e das saudações nas praças.
44 Drá ndo ngu̱ quer castigojʉ, nuquɛjʉ, guí fariseojʉ co hne̱hquiquɛjʉ guí maestrojʉ guí nxöjmʉ car ley. Guí jiöjtejʉ, guí jñɛjmʉ hnar ohtzi pʉ jabʉ xí ttöh hnar ánima. Ya xná nttzo pʉ mbo, cja̱ jin gui fa̱di, má̱s te xí ttöh pʉ. Eso, i dyo pʉ xøtze cʉ cja̱hni, cja̱ i ttzombi quí tzi mʉyjʉ. Ncjapʉ hne̱je̱, cʉ cja̱hni cʉ i tɛnquijʉ, da nxödi da dyøtijʉ ncja ngu̱quiguɛjʉ, cja̱ nucʉ́, jin gui pa̱dijʉ, ¿cja rá nttzo quir tzi mʉyjʉ?― Bi ma̱n yʉ palabra‑yʉ car Jesús.
44 Ai de vocês que são como as sepulturas invisíveis, sobre as quais as pessoas passam sem perceber!
45 Ca hnar hñøjø ca xquí nxödi rá zö cár ley car Moisés bi ma̱m bbʉ, i̱na̱:
45 Então, tomando a palavra, um dos intérpretes da Lei disse a Jesus: — Mestre, ao dizer estas coisas o senhor está ofendendo também a nós!
46 Nu car Jesús pé bi ma̱m bbʉ:
46 Mas Jesus respondeu:
47 Drá ngu̱ quer castigojʉ, como guí xoxjʉ cʉ tzi ni̱cja̱ pa da ni̱gui jabʉ xí ttöh quí jmandadero ca Ocja̱ cʉ mí bbʉ ya má yabbʉ cja̱ bi bböhti. Gue qui ndor titajʉ bi möhti‑cʉ, cja̱ nuquɛjʉ guí tɛmbijʉ cár mfe̱ni guegue‑cʉ.
47 Ai de vocês! Porque edificam os túmulos dos profetas que os pais de vocês assassinaram.
48 Qui ndor titajʉ jin gá ne gá dyødejʉ car palabra ca mí ma̱n quí jmandadero ca Ocja̱ cʉ xcuí mɛjni, eso, bi möhti‑cʉ. Cja̱ nuquɛjʉ ya, guí xohtzibijʉ quí tzi ni̱cja̱ cʉ profeta cʉ bi möhti qui ndor titajʉ, ncjahmʉ guí ma̱jmʉ, már zö ca bi dyøti‑cʉ́, como guí tɛmbijʉ cár mfe̱ni‑cʉ́.
48 Assim, são testemunhas e aprovam com cumplicidade as obras dos pais de vocês; porque eles mataram os profetas, e vocês edificam túmulos para eles.
49 Ya má yabbʉ, ya xi mí pa̱h car Tzi Ta ji̱tzi te di ttøhtibi quí jmandadero, eso, bi ma̱ ncjahua: “Gu cu̱h cʉm profeta co cʉm apóstole, pa da nzoj yʉ cja̱hni. Cʉ ddaa da bböhti, cja̱ cʉ ddaa da cjöhmitjo.” Ncjapʉ gá ma̱n car Tzi Ta ji̱tzi.
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: “Mandarei para eles profetas e apóstolos, e a alguns deles matarão e a outros perseguirão”,
50 Nugö, dí xihquijʉ, nuquiguɛjʉ, guí bbʉpjʉ yʉ pa ya, da ttahqui quer castigojʉ por rá ngue quí jmandadero ca Ocja̱ cʉ xí bböhti, göhtjo cʉ xí bböhti desde bbʉ mí mʉj nʉr mundo.
50 para que desta geração se peçam contas do sangue dos profetas, derramado desde a fundação do mundo,
51 Nuquɛjʉ, guí bbʉpjʉ yʉ pa ya, ca Ocja̱ da dyöhquijʉ ʉr huɛnda digue göhtjo cʉ jogui cja̱hni cʉ xí bböhti desde bbʉ mí mʉj nʉr mundo hasta rá pa ya, desde bbʉ mí bböhti car Abel, cár ttʉ car Adán, hasta bbʉ mí bböhti ca hnár jmandadero ca Ocja̱ ca mí tsjifi ʉr Zacarías. Guegue‑ca̱ bi bböhti jár tji car ndo templo, már bbö mfrente car goxtji. Guehquiguɛjʉ da ttahquijʉ car castigo digue göhtjo cʉ cja̱hni‑cʉ, da zʉhquijʉ hnar castigo drá ndo jñʉ.
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o santuário. Sim, eu afirmo a vocês que se pedirão contas a esta geração.
52 Drá ndo ngu̱ quer castigojʉ, nuquɛjʉ, guí maestrojʉ, guí ndo nxödijʉ cár ley car Moisés. Pe guí ccaxjʉ yʉ cja̱hni pa jin da ntiendejʉ te i ne da ma̱n cár palabra ca Ocja̱. Nuquɛjʉ, jin guí ne gui cʉtijʉ jár dyɛ ca Ocja̱, guejtjo jin guí jɛguijʉ da ñʉti cʉ pé dda cja̱hni cʉ i ne da ñʉti pʉ.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
52 Ai de vocês, intérpretes da Lei! Porque vocês pegaram a chave do conhecimento. No entanto, vocês mesmos não entraram e impediram os que estavam entrando.
53 Bbʉ ya xquí guah car Jesús, xquí ma̱n yʉ palabra‑yʉ́, bi ndo cja í cuɛ cʉ fariseo co ni cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley. Nucʉ́, como mí ndo ʉjʉ car Jesús, bi dejʉ, bi dyönijʉ nttöni, mí jonijʉ ja drí da̱pijʉ guegue.
53 Quando Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a contestá-lo com veemência, fazendo perguntas a respeito de muitos assuntos,
54 Pʉ jabʉ mí pa car Jesús, ddáa cʉ cja̱hni‑cʉ́ mí tɛnijʉ, mí hñøxjʉ te mí ma̱, como gueguejʉ mí tøhmijʉ, má̱s di ma̱n car Jesús, hnar palabra ca jin di tzö.
54 com o objetivo de tirar daquilo que ele dizia um motivo para o acusar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.