João 4

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Diguebbʉ ya, cʉ fariseo bi dyødejʉ car jña̱, ya xi mbá ndo hñɛdi cʉ cja̱hni, mbá cuatijʉ car Jesús, cja̱ nuca̱, mí xitzi. Guegue car Jesús, cja̱ co car Juan már bbʉh pʉ jar estado Judea, hnanguadi car da̱tje Jordán. Más már ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ mí tɛn car Jesús ni ndra ngue cʉ mí tɛn car Juan.
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 Jí̱ mí gue car Jesús mí xix cʉ cja̱hni. Guegue quí möxte cʉ mí yojmi, mí xitzi. Cja̱ bi tsjih cʉ fariseo te mí ncja.
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 Nu car Jesús, bbʉ mí dyøde, ya xquí tsjih cʉ fariseo ter bɛh ca̱ már pɛ guegue, nubbʉ, bi wem pʉ jar estado Judea, pe gá ma nʉ jar estado Galilea. Má yojmi quí amigo cʉ mí föxjʉ.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Mí nesta di tjoh pʉ jar jöy Samaria pa di zøti pʉ Galilea.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Bi zøtijʉ hnar tzi jñini ca mí tsjifi Sicar. Car tzi jñini‑ca̱ már nzøtihui ca hna pɛdazo ʉr jöy ca múr mɛjtijma̱ja̱ ca ndor José. Ca ndor Jacobo, cár ta car José, xquí zoquibi car pedazo‑ca̱ gá herencia.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Pʉ jár nttza̱ni car jñini Sicar mí bbʉh hnar ttöti. Mí tsjifi ʉ́r ttöti ca ndor Jacobo. Bi zøti pʉ car Jesús, ya xi mí ju̱xadi. Ya xcuí bo ʉ́r cuɛ pʉ jar hñu̱, cja̱ bi mi̱h pʉ hnanguadi car ttöti.
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 Diguebbʉ ya, bú e̱h hnar bbɛjña̱, múr mi̱ngu̱ pʉ, hne̱ bi gʉxi deje. Car Jesús bi xifi, i̱na̱:
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 Már ddatjsɛ car Jesús, como ya xquí ma nʉ jár centro car jñi̱ni quí möxte cʉ mbá yojmi. Xquí möjmʉ du töjmʉ te di zijʉ.
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Car bbɛjña̱ ʉ́m Samaria bi da̱j ya bbʉ, i̱na̱:
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 Pé bi da̱h car Jesús, bi hñi̱mbi:
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 Nubbʉ, pé bi ma̱n car bbɛjña̱:
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 Casʉ, ¿más guí mandadoguɛ ni ndra ngue ca ndom tajʉ, car Jacobo? Guegue mí tzi nʉr deje‑nʉ́, guejti quí ba̱jtzi cja̱ co quí zu̱we̱ mí tzijʉ, cja̱ bi zoguije na̱r ttöti‑ná̱.―
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 Pé bi da̱h car Jesús, bi xifi:
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 Nu car deje dí xihqui, ca to da zi, ya jim pé da yojpi da du̱tje. Como car deje dí un yʉ cja̱hni, da ncja ngu̱ hnar pøtje ca jin gui xö. Segue ba pøh car deje pʉ mbo ʉ́r tzi mʉy car cja̱hni, i un car nzajqui ca jin da tjegue.―
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 Diguebbʉ ya, bi ma̱n car bbɛjña̱:
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 Car Jesús bi xih, bbʉ:
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 Bi da̱h car bbɛjña̱, bbʉ:
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 Porque xcú yojmi cʉtta quir da̱me, cja̱ nu ca guí bbʉbi ya, guejti‑ca̱ jí̱ ir da̱me. Cierto nʉ xcú xijqui.―
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 Diguebbʉ ya pé bi ma̱n car bbɛjña̱:
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Cʉ ndom titaje, mí pøxi nʉ jar ttøø‑nʉ, mbí nda̱nejʉ ca Ocja̱ nʉ bí cjanʉ. Nuquiguɛjʉ, guí judiojʉ, guí ma̱jmʉ, bbʉ to i ne da nzoh ca Ocja̱, da ma pʉ jar jñini Jerusalén. Xiquiguɛ, ¿te guí xijquije? ¿Tema lugar i ne ca Ocja̱ pa gu nzojmʉ?―
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 Bi da̱h car Jesús, bbʉ:
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Nuquiguɛjʉ, guí mi̱ngu̱jʉ Samaria, jin guí pa̱dijʉ ter fɛh ca̱ guí nda̱nejʉ. Nugöje, dí judioje, dí pa̱dije toca̱ dí nda̱neje. I ma̱m pʉ jar Escritura, dur judio ca hnar hñøjø ca da gʉhtzibi ca rá nttzo ca xí dyøti yʉ cja̱hni hua jar mundo.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Ya xpa e̱h car pa, cja̱ mero ya xí nzøjø, ya xqui bbʉh cʉ cja̱hni cʉ i nzojmʉ ca Ocja̱ ncja ngu̱ ga ne guegue. Nucʉ, i jonijʉ ca Ocja̱ göhtjo mbo ʉ́r tzi mʉyjʉ cja̱ i e̱me̱jʉ ca ncjua̱ni. Car tsjödi‑ca̱, i tzøh car Tzi Ta ji̱tzi.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 ʉr Espíritu car Tzi Ta ji̱tzi. I bbʉy ncjá ʉr nda̱ji̱. Nu cʉ cja̱hni cʉ i ne da guatijʉ car Tzi Ta ji̱tzi, ni jabʉ i nesta da ma. I nesta da guatijʉ mbo ʉ́r tzi mʉyjʉ, guejtjo i nesta da ba̱dijʉ ja i ncja guegue.― Guejnʉ bi ma̱n car Jesús.
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Diguebbʉ ya pé bi ma̱n car bbɛjña̱, i̱na̱:
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 Bi da̱j ya car Jesús,
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Diguebbʉ ya, pé bi zøh quí möxte car Jesús, bi cca̱htijʉ már ña̱hui car bbɛjña̱‑ca̱. Bi hño í mʉyjʉ, bbʉ, cja̱ mí ne di dyönijʉ: ¿“Ter bɛh ca̱ nguí ma̱jmi nʉr bbɛjña̱‑nʉ?” o “¿Te i joni‑nʉ?” Pe mí pɛhtzi ʉ́r tzöjʉ, cja̱ jin te gá xijmʉ.
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Nu car bbɛjña̱ bi zoti pʉ cár xøni, bi ma gá ngoh pʉ jár centro car jñini, bú cöx cʉ cja̱hni ter bɛh ca̱ xquí ncja, bú xijmʉ:
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 ―Mö nttzɛdi, möjö gu má cca̱htijʉ hnar hñøjø xí xijqui göhtjo cʉ xtú øte. ¿Cja jin gui gue car Cristo ca dí tøhmijʉ?―
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Diguebbʉ ya, bi dɛnijʉ car bbɛjña̱ cʉ cja̱hni, bi bønijʉ jar jñini, mír möjmʉ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 Jim be mbá coh car bbɛjña̱, nu car Jesús már ña̱hui quí möxte. Guegue‑cʉ mí xijmʉ car Jesús, ya xi mír ntzöhui di zi. Mí i̱na̱jʉ:
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 Nu car Jesús bi xih‑cʉ:
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 Diguebbʉ ya quí möxte bi hñöntsjɛjʉ, bi ma̱jmʉ:
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 Nu car Jesús pé bi ma̱m bbʉ:
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 Nuquɛjʉ, pe ntoja guí ma̱jmʉ: “I bbɛjti go za̱na̱ pa da cja tsjattɛy.” Dyøjma̱jʉ na̱ dí xihquijʉ. Gui jiantijʉ ya yʉ jua̱ttɛy, ya xí ccaxti yʉ ttɛy. Guejya xta cja tsjattɛy ya.― Bbʉ már ma̱ndi nʉr palabra‑nʉ car Jesús, ya xi mbá cuati cʉ cja̱hni xcuí hñe̱h car jñini Sicar.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús:
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 Ya xí nzʉh car jña̱ ca i jma̱: “Xí ponttɛy ca hnaa, cja̱ ca pe hnaa da xattɛy.”
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 Nugö dú cu̱hquijʉ hua pa güi xattɛyjʉ hua jabʉ jí̱ xquí pɛjmʉ. Pé dda cja̱hni xí mon car semilla, xí xij yʉ cja̱hni car tzi ddadyo jña̱. Cja̱ nuquɛjʉ, xí tocaquijʉ gui cuajtijʉ yʉ cja̱hni.―
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Car jñi̱ni Sicar mí bbʉh pʉ jar jöy Samaria. Már ngu̱ cʉ́m Sicar bi hñeme car Jesús. Nucʉ́, mbá yojmʉ car bbɛjña̱ ca xquí xijmʉ, guegue xquí ntjɛhui hnar hñøjø ca mí pa̱di göhtjo cʉ xquí dyøti guegue, göhtjo cár vida.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Eso bú e̱h cʉ cja̱hni‑cʉ, mí mi̱ngu̱ Samaria, bi guatijʉ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, cja̱ bi dyöjpijʉ favor di hmʉpjʉ tzʉ, tengu̱ mpa. Cja̱ guegue bi døhmi yojpa pʉ, bi ujti cʉ cja̱hni.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 Cja̱ bbʉ mí dyødejʉ cʉ palabra cʉ mí ma̱n car Jesús, bi ngu̱jqui cʉ cja̱hni cʉ bi hñemejʉ.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Cʉ cja̱hni cʉ bi hñeme, bi xijmʉ car bbɛjña̱ bbʉ:
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Car Jesús, bbʉ ya xquí døhmi cʉ yojpa pʉ Samaria, bi bøm pʉ gá ma jar estado Galilea. Mí yojmi quí möxte.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 Bi má gá ngojti pʉ jár jöy guegue, pʉ jabʉ jin tza di dɛn yʉ cja̱hni. Como guejtsjɛ car Jesús bi ma̱: Jin da tti̱htzibi hnár jmandadero ca Ocja̱ pʉ jabʉ ʉr mi̱ngu̱.
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Bbʉ ya xti zøti pʉ Capernaum, pʉ jar estado Galilea, cʉ mi̱ngu̱ pʉ bú e̱jmʉ bi da̱jmʉ car Jesús, mí ndo mpöjmʉ, como xcuí cca̱htijʉ cʉ milagro rá ngu̱ cʉ xcuí dyøti car Jesús pʉ jar jñini Jerusalén. Como guejti cʉ mi̱ngu̱ pʉ Galilea xquí möjmʉ pʉ jar mbaxcjua pʉ Jerusalén.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi ma gá nzøti pʉ jar jñini Caná, pʉ jar estado Galilea. Ya xi mír cja yo vez mír zøti pʉ. Guehpʉ jar jñini Caná car Jesús xquí cjajpi car deje xquí cja ʉr vino. Nu pʉ jar jñini Capernaum mí bbʉh ca hnar hñøjø ca mí pɛjpi car rey, cja̱ mí jnin cár ttʉ.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Bi dyøh car hñøjø, ya xcuí goh pʉ Judea car Jesús, ya pé xquí zøh pʉ Galilea, cja̱ bi má pʉ jar jñini Caná, bú jon car Jesús. Bi ntjɛhui cja̱ bi dyöjpi favor di ma tzʉ pʉ́r ngu̱, du dyøtjebi cár ttʉ, como ya xi mír ma di du̱.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Nu car Jesús ya, bi xih car hñøjø:
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 Nubbʉ, bi da̱h car hñøjø, bi hñi̱na̱:
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Nu car Jesús bi xij ya:
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Cja̱ bbʉ ya xti zøti pʉ́r ngu̱, bú pøh quí muzo car hñøjø, bi xijmʉ:
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 Diguebbʉ ya, bi dyön car hñøjø:
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Nubbʉ, bi ba̱h car hñøjø‑ca̱, exque gue car hora ca xcuí ma̱n car Jesús: “Ya xí zö quer ttʉ,” mismo car hora‑ca̱ bi joh cár ba̱jtzi. Cja̱ bi hñeme car Jesús, guegue göhtjo co quí familia.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Ya xi mír cja yo vez ca mír dyøti milagro car Jesús. Nʉr milagro‑nʉ bi dyøti car Jesús bbʉ xcuí goh pʉ Judea, pé má tzøti pʉ Galilea.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.