João 4
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs BKJ
1 Diguebbʉ ya, cʉ fariseo bi dyødejʉ car jña̱, ya xi mbá ndo hñɛdi cʉ cja̱hni, mbá cuatijʉ car Jesús, cja̱ nuca̱, mí xitzi. Guegue car Jesús, cja̱ co car Juan már bbʉh pʉ jar estado Judea, hnanguadi car da̱tje Jordán. Más már ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ mí tɛn car Jesús ni ndra ngue cʉ mí tɛn car Juan.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 Jí̱ mí gue car Jesús mí xix cʉ cja̱hni. Guegue quí möxte cʉ mí yojmi, mí xitzi. Cja̱ bi tsjih cʉ fariseo te mí ncja.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Nu car Jesús, bbʉ mí dyøde, ya xquí tsjih cʉ fariseo ter bɛh ca̱ már pɛ guegue, nubbʉ, bi wem pʉ jar estado Judea, pe gá ma nʉ jar estado Galilea. Má yojmi quí amigo cʉ mí föxjʉ.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Mí nesta di tjoh pʉ jar jöy Samaria pa di zøti pʉ Galilea.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Bi zøtijʉ hnar tzi jñini ca mí tsjifi Sicar. Car tzi jñini‑ca̱ már nzøtihui ca hna pɛdazo ʉr jöy ca múr mɛjtijma̱ja̱ ca ndor José. Ca ndor Jacobo, cár ta car José, xquí zoquibi car pedazo‑ca̱ gá herencia.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Pʉ jár nttza̱ni car jñini Sicar mí bbʉh hnar ttöti. Mí tsjifi ʉ́r ttöti ca ndor Jacobo. Bi zøti pʉ car Jesús, ya xi mí ju̱xadi. Ya xcuí bo ʉ́r cuɛ pʉ jar hñu̱, cja̱ bi mi̱h pʉ hnanguadi car ttöti.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Diguebbʉ ya, bú e̱h hnar bbɛjña̱, múr mi̱ngu̱ pʉ, hne̱ bi gʉxi deje. Car Jesús bi xifi, i̱na̱:
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Már ddatjsɛ car Jesús, como ya xquí ma nʉ jár centro car jñi̱ni quí möxte cʉ mbá yojmi. Xquí möjmʉ du töjmʉ te di zijʉ.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Car bbɛjña̱ ʉ́m Samaria bi da̱j ya bbʉ, i̱na̱:
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Pé bi da̱h car Jesús, bi hñi̱mbi:
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Nubbʉ, pé bi ma̱n car bbɛjña̱:
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Casʉ, ¿más guí mandadoguɛ ni ndra ngue ca ndom tajʉ, car Jacobo? Guegue mí tzi nʉr deje‑nʉ́, guejti quí ba̱jtzi cja̱ co quí zu̱we̱ mí tzijʉ, cja̱ bi zoguije na̱r ttöti‑ná̱.―
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Pé bi da̱h car Jesús, bi xifi:
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Nu car deje dí xihqui, ca to da zi, ya jim pé da yojpi da du̱tje. Como car deje dí un yʉ cja̱hni, da ncja ngu̱ hnar pøtje ca jin gui xö. Segue ba pøh car deje pʉ mbo ʉ́r tzi mʉy car cja̱hni, i un car nzajqui ca jin da tjegue.―
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Diguebbʉ ya, bi ma̱n car bbɛjña̱:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Car Jesús bi xih, bbʉ:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Bi da̱h car bbɛjña̱, bbʉ:
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Porque xcú yojmi cʉtta quir da̱me, cja̱ nu ca guí bbʉbi ya, guejti‑ca̱ jí̱ ir da̱me. Cierto nʉ xcú xijqui.―
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Diguebbʉ ya pé bi ma̱n car bbɛjña̱:
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Cʉ ndom titaje, mí pøxi nʉ jar ttøø‑nʉ, mbí nda̱nejʉ ca Ocja̱ nʉ bí cjanʉ. Nuquiguɛjʉ, guí judiojʉ, guí ma̱jmʉ, bbʉ to i ne da nzoh ca Ocja̱, da ma pʉ jar jñini Jerusalén. Xiquiguɛ, ¿te guí xijquije? ¿Tema lugar i ne ca Ocja̱ pa gu nzojmʉ?―
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Bi da̱h car Jesús, bbʉ:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Nuquiguɛjʉ, guí mi̱ngu̱jʉ Samaria, jin guí pa̱dijʉ ter fɛh ca̱ guí nda̱nejʉ. Nugöje, dí judioje, dí pa̱dije toca̱ dí nda̱neje. I ma̱m pʉ jar Escritura, dur judio ca hnar hñøjø ca da gʉhtzibi ca rá nttzo ca xí dyøti yʉ cja̱hni hua jar mundo.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Ya xpa e̱h car pa, cja̱ mero ya xí nzøjø, ya xqui bbʉh cʉ cja̱hni cʉ i nzojmʉ ca Ocja̱ ncja ngu̱ ga ne guegue. Nucʉ, i jonijʉ ca Ocja̱ göhtjo mbo ʉ́r tzi mʉyjʉ cja̱ i e̱me̱jʉ ca ncjua̱ni. Car tsjödi‑ca̱, i tzøh car Tzi Ta ji̱tzi.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 ʉr Espíritu car Tzi Ta ji̱tzi. I bbʉy ncjá ʉr nda̱ji̱. Nu cʉ cja̱hni cʉ i ne da guatijʉ car Tzi Ta ji̱tzi, ni jabʉ i nesta da ma. I nesta da guatijʉ mbo ʉ́r tzi mʉyjʉ, guejtjo i nesta da ba̱dijʉ ja i ncja guegue.― Guejnʉ bi ma̱n car Jesús.
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Diguebbʉ ya pé bi ma̱n car bbɛjña̱, i̱na̱:
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Bi da̱j ya car Jesús,
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Diguebbʉ ya, pé bi zøh quí möxte car Jesús, bi cca̱htijʉ már ña̱hui car bbɛjña̱‑ca̱. Bi hño í mʉyjʉ, bbʉ, cja̱ mí ne di dyönijʉ: ¿“Ter bɛh ca̱ nguí ma̱jmi nʉr bbɛjña̱‑nʉ?” o “¿Te i joni‑nʉ?” Pe mí pɛhtzi ʉ́r tzöjʉ, cja̱ jin te gá xijmʉ.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Nu car bbɛjña̱ bi zoti pʉ cár xøni, bi ma gá ngoh pʉ jár centro car jñini, bú cöx cʉ cja̱hni ter bɛh ca̱ xquí ncja, bú xijmʉ:
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 ―Mö nttzɛdi, möjö gu má cca̱htijʉ hnar hñøjø xí xijqui göhtjo cʉ xtú øte. ¿Cja jin gui gue car Cristo ca dí tøhmijʉ?―
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Diguebbʉ ya, bi dɛnijʉ car bbɛjña̱ cʉ cja̱hni, bi bønijʉ jar jñini, mír möjmʉ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Jim be mbá coh car bbɛjña̱, nu car Jesús már ña̱hui quí möxte. Guegue‑cʉ mí xijmʉ car Jesús, ya xi mír ntzöhui di zi. Mí i̱na̱jʉ:
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Nu car Jesús bi xih‑cʉ:
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Diguebbʉ ya quí möxte bi hñöntsjɛjʉ, bi ma̱jmʉ:
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Nu car Jesús pé bi ma̱m bbʉ:
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Nuquɛjʉ, pe ntoja guí ma̱jmʉ: “I bbɛjti go za̱na̱ pa da cja tsjattɛy.” Dyøjma̱jʉ na̱ dí xihquijʉ. Gui jiantijʉ ya yʉ jua̱ttɛy, ya xí ccaxti yʉ ttɛy. Guejya xta cja tsjattɛy ya.― Bbʉ már ma̱ndi nʉr palabra‑nʉ car Jesús, ya xi mbá cuati cʉ cja̱hni xcuí hñe̱h car jñini Sicar.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús:
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Ya xí nzʉh car jña̱ ca i jma̱: “Xí ponttɛy ca hnaa, cja̱ ca pe hnaa da xattɛy.”
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Nugö dú cu̱hquijʉ hua pa güi xattɛyjʉ hua jabʉ jí̱ xquí pɛjmʉ. Pé dda cja̱hni xí mon car semilla, xí xij yʉ cja̱hni car tzi ddadyo jña̱. Cja̱ nuquɛjʉ, xí tocaquijʉ gui cuajtijʉ yʉ cja̱hni.―
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Car jñi̱ni Sicar mí bbʉh pʉ jar jöy Samaria. Már ngu̱ cʉ́m Sicar bi hñeme car Jesús. Nucʉ́, mbá yojmʉ car bbɛjña̱ ca xquí xijmʉ, guegue xquí ntjɛhui hnar hñøjø ca mí pa̱di göhtjo cʉ xquí dyøti guegue, göhtjo cár vida.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Eso bú e̱h cʉ cja̱hni‑cʉ, mí mi̱ngu̱ Samaria, bi guatijʉ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, cja̱ bi dyöjpijʉ favor di hmʉpjʉ tzʉ, tengu̱ mpa. Cja̱ guegue bi døhmi yojpa pʉ, bi ujti cʉ cja̱hni.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Cja̱ bbʉ mí dyødejʉ cʉ palabra cʉ mí ma̱n car Jesús, bi ngu̱jqui cʉ cja̱hni cʉ bi hñemejʉ.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Cʉ cja̱hni cʉ bi hñeme, bi xijmʉ car bbɛjña̱ bbʉ:
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Car Jesús, bbʉ ya xquí døhmi cʉ yojpa pʉ Samaria, bi bøm pʉ gá ma jar estado Galilea. Mí yojmi quí möxte.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Bi má gá ngojti pʉ jár jöy guegue, pʉ jabʉ jin tza di dɛn yʉ cja̱hni. Como guejtsjɛ car Jesús bi ma̱: Jin da tti̱htzibi hnár jmandadero ca Ocja̱ pʉ jabʉ ʉr mi̱ngu̱.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Bbʉ ya xti zøti pʉ Capernaum, pʉ jar estado Galilea, cʉ mi̱ngu̱ pʉ bú e̱jmʉ bi da̱jmʉ car Jesús, mí ndo mpöjmʉ, como xcuí cca̱htijʉ cʉ milagro rá ngu̱ cʉ xcuí dyøti car Jesús pʉ jar jñini Jerusalén. Como guejti cʉ mi̱ngu̱ pʉ Galilea xquí möjmʉ pʉ jar mbaxcjua pʉ Jerusalén.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi ma gá nzøti pʉ jar jñini Caná, pʉ jar estado Galilea. Ya xi mír cja yo vez mír zøti pʉ. Guehpʉ jar jñini Caná car Jesús xquí cjajpi car deje xquí cja ʉr vino. Nu pʉ jar jñini Capernaum mí bbʉh ca hnar hñøjø ca mí pɛjpi car rey, cja̱ mí jnin cár ttʉ.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Bi dyøh car hñøjø, ya xcuí goh pʉ Judea car Jesús, ya pé xquí zøh pʉ Galilea, cja̱ bi má pʉ jar jñini Caná, bú jon car Jesús. Bi ntjɛhui cja̱ bi dyöjpi favor di ma tzʉ pʉ́r ngu̱, du dyøtjebi cár ttʉ, como ya xi mír ma di du̱.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Nu car Jesús ya, bi xih car hñøjø:
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Nubbʉ, bi da̱h car hñøjø, bi hñi̱na̱:
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Nu car Jesús bi xij ya:
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Cja̱ bbʉ ya xti zøti pʉ́r ngu̱, bú pøh quí muzo car hñøjø, bi xijmʉ:
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Diguebbʉ ya, bi dyön car hñøjø:
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Nubbʉ, bi ba̱h car hñøjø‑ca̱, exque gue car hora ca xcuí ma̱n car Jesús: “Ya xí zö quer ttʉ,” mismo car hora‑ca̱ bi joh cár ba̱jtzi. Cja̱ bi hñeme car Jesús, guegue göhtjo co quí familia.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Ya xi mír cja yo vez ca mír dyøti milagro car Jesús. Nʉr milagro‑nʉ bi dyøti car Jesús bbʉ xcuí goh pʉ Judea, pé má tzøti pʉ Galilea.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.