João 18
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs VC
1 Bbʉ ya xquí guadi xquí ma̱n yʉ palabra‑yʉ, bi bøn car Jesús, bi mɛhui quí möxte, bi ddaxijʉ car jñe̱ ca i tsjifi Cedrón. Bi ma gá möjmʉ jabʉ mí jø rá ngu̱ cʉ za gá olivo. Ya xquí nxu̱y. Bi ñʉti pʉ mbo cʉ za car Jesús cja̱ co quí möxte.
1 Depois dessas palavras, Jesus saiu com os seus discípulos para além da torrente de Cedron, onde havia um jardim, no qual entrou com os seus discípulos.
2 Guejti car Judas Iscariote mí pa̱h car lugar‑ca̱, porque ya xi már ngu̱ vez car Jesús xquí mpɛjnihui quí amigo pʉ jar huerto‑ca̱. Nu car Judas, ya xti dö car Jesús.
2 Judas, o traidor, conhecia também aquele lugar, porque Jesus ia freqüentemente para lá com os seus discípulos.
3 Diguebbʉ ya, car Judas bi ma bú tzí hnar compañía cʉ sundado, mbá yojmi cʉ dda nzʉttabi cʉ xcuí gu̱h quí jefe cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ fariseo. Mbá tu̱jʉ linterna co za mbá zø, mír yojʉ‑cʉ. Guejtjo mbá cʉjʉ espada cja̱ co pé dda arma.
3 Tomou então Judas a coorte e os guardas de serviço dos pontífices e dos fariseus, e chegaram ali com lanternas, tochas e armas.
4 Nu car Jesús, ya xi mí pa̱di göhtjo te di ncjajpi, eso, bi bøni, bi ma bú ntjɛhui cʉ cja̱hni cʉ mbá cuati, cja̱ bi dyöni:
4 Como Jesus soubesse tudo o que havia de lhe acontecer, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 Bi da̱j ya cʉ:
5 Responderam: A Jesus de Nazaré. Sou eu, disse-lhes. {Também Judas, o traidor, estava com eles.}
6 Bbʉ mí ma̱n car Jesús: “Guejquigö,” cʉ hñøjø cʉ xcuí hñe̱je̱ pa di zʉdijʉ, bi ntji̱xtajʉ cja̱ bi fʉntzijʉ.
6 Quando lhes disse Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Ma ya, car Jesús pé bi dyöni:
7 Perguntou-lhes ele, pela segunda vez: A quem buscais? Disseram: A Jesus de Nazaré.
8 Car Jesús pé bi xijmʉ, bbʉ:
8 Replicou Jesus: Já vos disse que sou eu. Se é, pois, a mim que buscais, deixai ir estes.
9 Car Jesús bi xih cʉ sundado di jiɛjmʉ quí möxte, pa di cumpli car palabra ca xquí xih cár Tzi Ta. Guegue xquí ma̱: “Xtú pɛhtzi rá zö göhtjo cʉ hñøjø cʉ xcú nzojtibi í mʉyjʉ pa di dɛnguigö. Jí̱ xtá bbɛdi nim pa hnaa‑cʉ.”
9 Assim se cumpriu a palavra que disse: Dos que me deste não perdi nenhum {Jo 17,12}.
10 Diguebbʉ ya, car Simón Pedro bi ccohtzi cár espada jár ntto, cja̱ bi dyojquibi hnár gu̱ ca hnar muzo ca mí pɛjpi cár jefe cʉ möcja̱. Mí gue cár gu̱ jár lado derecho bi dyojquibi. Car muzo‑ca̱ mí ju̱ cár tju̱ju múr Malco.
10 Simão Pedro, que tinha uma espada, puxou dela e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha direita. {O servo chamava-se Malco.}
11 Nu car Jesús nguetica̱ bi xih car Pedro:
11 Mas Jesus disse a Pedro: Enfia a tua espada na bainha! Não hei de beber eu o cálice que o Pai me deu?
12 Diguebbʉ ya, cʉ sundado co cár capitánjʉ, cja̱ co cʉ nzʉttabi cʉ xcuí gu̱h quí jefe cʉ judio, bi zʉh car Jesús, cja̱ bi du̱htibijʉ quí dyɛ.
12 Então a coorte, o tribuno e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o ataram.
13 Cja̱ bi dyɛnijʉ pʉ jár ngu̱ car Anás. Nu car Anás múr ndøjña̱ car da̱möcja̱. Car Caifás múr da̱möcja̱ car cjeya‑ca̱, mí mandadobi cʉ pé dda möcja̱.
13 Conduziram-no primeiro a Anás, por ser sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano.
14 Mí gue car Caifás xquí xih cʉ pé dda judio, di conveni bbʉ di bböhti hnaatjo ʉr hñøjø cja̱ jin di du̱ cʉ cja̱hni rá ngu̱.
14 Caifás fora quem dera aos judeus o conselho: Convém que um só homem morra em lugar do povo.
15 Bbʉ mí ttɛn car Jesús pʉ jár ngu̱ car Anás, má tɛn car Simón Pedro co ca pé hnar möxte. Nu ca pé hnaa, mí mpa̱dihui car da̱möcja̱, gue car Caifás. Eso, bbʉ mí ñʉti car Jesús pʉ jár patio cár ngu̱ car da̱möcja̱, bi ñʉti pʉ hne̱je̱ ca pé hnaa quí möxte car Jesús.
15 Simão Pedro seguia Jesus, e mais outro discípulo. Este discípulo era conhecido do sumo sacerdote e entrou com Jesus no pátio da casa do sumo sacerdote,
16 Nu car Pedro már tøhmi pʉ tji, bi hmöjti pʉ jar goxtji. Diguebbʉ ya, ca hnar möxte ca mí mpa̱dihui car da̱möcja̱, bi ña̱hui car muza ca mí föh car goxtji. Ma ya car möxte‑ca̱ bi cʉhti car Pedro pʉ mbo.
16 porém Pedro ficou de fora, à porta. Mas o outro discípulo {que era conhecido do sumo sacerdote} saiu e falou à porteira, e esta deixou Pedro entrar.
17 Cja̱ car muza ca mí föh car goxtji bi dyön car Pedro:
17 A porteira perguntou a Pedro: Não és acaso também tu dos discípulos desse homem? Não o sou, respondeu ele.
18 Cʉ muzo cʉ mí pɛh pʉ jar ngu̱‑ca̱, co cʉ nzʉttabi, már bböh pʉ jar patio. Xquí hñu̱dijʉ hnar tzibi gá tji̱ña̱, como már ntzɛ. Már pahtijʉ pʉ. Guejti car Pedro xquí guati jar tzibi, már bböh pʉ co cʉ muzo, már pahti hne̱je̱. Nu car Jesús, ya xquí ttzix pʉ mbo car ngu̱.
18 Os servos e os guardas acenderam um fogo, porque fazia frio, e se aqueciam. Com eles estava também Pedro, de pé, aquecendo-se.
19 Car da̱möcja̱ bi dyön car Jesús digue quí möxte cʉ mí ntzixihui, co hne̱je̱ ter bɛh ca̱ mí u̱jti‑cʉ.
19 O sumo sacerdote indagou de Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Car Jesús ya bi da̱di, i̱na̱:
20 Jesus respondeu-lhe: Falei publicamente ao mundo. Ensinei na sinagoga e no templo, onde se reúnem os judeus, e nada falei às ocultas.
21 ¿Dyoca̱ guí öngui ter bɛh ca̱ ndí u̱jti, bbʉ? Gui dyön cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xí dyøh ca ndí ma̱. Gueguejʉ i pa̱di da xihqui.―
21 Por que me perguntas? Pergunta àqueles que ouviram o que lhes disse. Estes sabem o que ensinei.
22 Bbʉ ya xquí ma̱ nʉr palabra‑nʉ car Jesús, hnáa digue cʉ nzʉttabi cʉ már bbʉh pʉ, bi uni hnar mpɛhti, cja̱ bi xifi:
22 A estas palavras, um dos guardas presentes deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que respondes ao sumo sacerdote?
23 Cja̱ pé bi da̱h car Jesús, bi hñi̱na̱:
23 Replicou-lhe Jesus: Se falei mal, prova-o, mas se falei bem, por que me bates?
24 Diguebbʉ ya, car Anás bi mandado di ttzix car Jesús pʉ jabʉ már bbʉh car da̱möcja̱. Nuca̱ mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Caifás. Nubbʉ, bi ttzix car Jesús, mí hnu̱htitjo quí dyɛ.
24 {Anás enviou-o preso ao sumo sacerdote Caifás.}
25 Car Pedro ya, már bböjti pʉ jár patio cár ngu̱ car Anás, Már pahtitjo jar tzibi. Cja̱ hnaa cʉ cja̱hni cʉ már bböbi, bi dyöni:
25 Simão Pedro estava lá se aquecendo. Perguntaram-lhe: Não és porventura, também tu, dos seus discípulos? Negou-o, dizendo: Não!
26 Diguebbʉ ya, hna cʉ muzo cʉ mí pɛjpi car da̱möcja̱ bi dyön car Pedro:
26 Disse-lhe um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha: Não te vi eu com ele no horto?
27 Nu car Pedro pé bi gøndi pé hnar vez. Nubbʉ, bi hna majti car ndøxca.
27 Mas Pedro negou-o outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 Car hora‑ca̱, car Jesús már bbʉh pʉ jár ngu̱ car Caifás. Nubbʉ, cʉ sundado bi dyɛnijʉ, bi zixjʉ pʉ jár palacio car gobierno, cja̱ ya xi mír ma di ni̱gui. Nu cʉ judio jin gá ñʉti pʉ mbo car palacio, como már dyo pʉ cʉ gentile. Mí mbe̱n cʉ judio, már nttzo quí costumbre cʉ gentile, cja̱ bbʉ di ntjɛti‑cʉ, di contibi quí tzi mʉyjʉ, cja̱ ya jin di jogui di nú̱jʉ car mbaxcjua. Eso, mí tøhmitjojʉ pʉ tji.
28 Da casa de Caifás conduziram Jesus ao pretório. Era de manhã cedo. Mas os judeus não entraram no pretório, para não se contaminarem e poderem comer a Páscoa.
29 Por rá nguehca̱, car gobernador bi bøm pʉ tji pʉ jabʉ mí tøhmi cʉ judio, pa di nzoh‑cʉ́. Guegue mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Pilato. Bi bøni ya, bi dyön cʉ judio:
29 Saiu, por isso, Pilatos para ter com eles, e perguntou: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Cja̱ bi da̱jmʉ gueguejʉ:
30 Responderam-lhe: Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue a ti.
31 Diguebbʉ ya car Pilato bi xijmʉ:
31 Disse, então, Pilatos: Tomai-o e julgai-o vós mesmos segundo a vossa lei. Responderam-lhe os judeus: Não nos é permitido matar ninguém.
32 Ncjanʉ gá nzʉh car palabra ca xquí ma̱n car Jesús, di ddøti pʉ jar ponti pa di du̱ pʉ. Como mí gue cʉ romano cʉ mí tøti pʉ ja ponti cʉ cja̱hni cʉ mí ndu̱jpite.
32 Assim se cumpria a palavra com a qual Jesus indicou de que gênero de morte havia de morrer {Mt 20,19}.
33 Diguebbʉ ya, car Pilato pé bi ñʉti pʉ mbo car palacio, cja̱ bi nzojni car Jesús, bi dyöni:
33 Pilatos entrou no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 Cja̱ bi da̱j ya car Jesús:
34 Jesus respondeu: Dizes isso por ti mesmo, ou foram outros que to disseram de mim?
35 Bi da̱j ya car Pilato, bbʉ:
35 Disse Pilatos: Acaso sou eu judeu? A tua nação e os sumos sacerdotes entregaram-te a mim. Que fizeste?
36 Cja̱ pé bi da̱h car Jesús:
36 Respondeu Jesus: O meu Reino não é deste mundo. Se o meu Reino fosse deste mundo, os meus súditos certamente teriam pelejado para que eu não fosse entregue aos judeus. Mas o meu Reino não é deste mundo.
37 Diguebbʉ ya, pé bi dyön car Pilato, bbʉ:
37 Perguntou-lhe então Pilatos: És, portanto, rei? Respondeu Jesus: Sim, eu sou rei. É para dar testemunho da verdade que nasci e vim ao mundo. Todo o que é da verdade ouve a minha voz.
38 Cja̱ pé bi ma̱n car Pilato, bbʉ:
38 Disse-lhe Pilatos: Que é a verdade?... Falando isso, saiu de novo, foi ter com os judeus e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 Nuquɛjʉ, guí judiojʉ, guí pɛhtzijʉ hnar costumbre, cada ncjeya bbʉ i ncja na̱r mbaxcjua na̱ guí tzöjʉ ya, guí mandadojʉ pa da tsjojqui car preso ca da gustaquijʉ. ¿Cja jin guí nejʉ da tsjojqui ya car hñøjø ca i tsjifi ir reyjʉ?―
39 Mas é costume entre vós que pela Páscoa vos solte um preso. Quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Nubbʉ, göhtjo cʉ judio bi ncötijʉ, bi majmʉ nzajqui, i̱na̱jʉ:
40 Então todos gritaram novamente e disseram: Não! A este não! Mas a Barrabás! {Barrabás era um salteador.}
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.