João 18
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NAA
1 Bbʉ ya xquí guadi xquí ma̱n yʉ palabra‑yʉ, bi bøn car Jesús, bi mɛhui quí möxte, bi ddaxijʉ car jñe̱ ca i tsjifi Cedrón. Bi ma gá möjmʉ jabʉ mí jø rá ngu̱ cʉ za gá olivo. Ya xquí nxu̱y. Bi ñʉti pʉ mbo cʉ za car Jesús cja̱ co quí möxte.
1 Depois de dizer isso, Jesus saiu juntamente com os seus discípulos para o outro lado do ribeiro de Cedrom, onde havia um jardim; e aí entrou com eles.
2 Guejti car Judas Iscariote mí pa̱h car lugar‑ca̱, porque ya xi már ngu̱ vez car Jesús xquí mpɛjnihui quí amigo pʉ jar huerto‑ca̱. Nu car Judas, ya xti dö car Jesús.
2 Judas, o traidor, também conhecia aquele lugar, porque Jesus muitas vezes havia se reunido ali com os seus discípulos.
3 Diguebbʉ ya, car Judas bi ma bú tzí hnar compañía cʉ sundado, mbá yojmi cʉ dda nzʉttabi cʉ xcuí gu̱h quí jefe cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ fariseo. Mbá tu̱jʉ linterna co za mbá zø, mír yojʉ‑cʉ. Guejtjo mbá cʉjʉ espada cja̱ co pé dda arma.
3 Tendo, pois, Judas recebido a escolta e alguns guardas da parte dos principais sacerdotes e fariseus, chegou a esse lugar com lanternas, tochas e armas.
4 Nu car Jesús, ya xi mí pa̱di göhtjo te di ncjajpi, eso, bi bøni, bi ma bú ntjɛhui cʉ cja̱hni cʉ mbá cuati, cja̱ bi dyöni:
4 Então Jesus, sabendo de tudo o que ia acontecer com ele, adiantou-se e perguntou-lhes:
5 Bi da̱j ya cʉ:
5 Eles responderam: — A Jesus, o Nazareno. Então Jesus lhes disse: Ora, Judas, o traidor, também estava com eles.
6 Bbʉ mí ma̱n car Jesús: “Guejquigö,” cʉ hñøjø cʉ xcuí hñe̱je̱ pa di zʉdijʉ, bi ntji̱xtajʉ cja̱ bi fʉntzijʉ.
6 Quando Jesus lhes disse: “Sou eu”, recuaram e caíram por terra.
7 Ma ya, car Jesús pé bi dyöni:
7 Jesus, de novo, lhes perguntou: Responderam: — A Jesus, o Nazareno.
8 Car Jesús pé bi xijmʉ, bbʉ:
8 Então Jesus disse:
9 Car Jesús bi xih cʉ sundado di jiɛjmʉ quí möxte, pa di cumpli car palabra ca xquí xih cár Tzi Ta. Guegue xquí ma̱: “Xtú pɛhtzi rá zö göhtjo cʉ hñøjø cʉ xcú nzojtibi í mʉyjʉ pa di dɛnguigö. Jí̱ xtá bbɛdi nim pa hnaa‑cʉ.”
9 Ele disse isso para se cumprir a palavra que tinha dito anteriormente: “Não perdi nenhum dos que me deste.”
10 Diguebbʉ ya, car Simón Pedro bi ccohtzi cár espada jár ntto, cja̱ bi dyojquibi hnár gu̱ ca hnar muzo ca mí pɛjpi cár jefe cʉ möcja̱. Mí gue cár gu̱ jár lado derecho bi dyojquibi. Car muzo‑ca̱ mí ju̱ cár tju̱ju múr Malco.
10 Então Simão Pedro puxou da espada que trazia e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita. E o nome do servo era Malco.
11 Nu car Jesús nguetica̱ bi xih car Pedro:
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Diguebbʉ ya, cʉ sundado co cár capitánjʉ, cja̱ co cʉ nzʉttabi cʉ xcuí gu̱h quí jefe cʉ judio, bi zʉh car Jesús, cja̱ bi du̱htibijʉ quí dyɛ.
12 Assim, a escolta, o comandante e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o amarraram.
13 Cja̱ bi dyɛnijʉ pʉ jár ngu̱ car Anás. Nu car Anás múr ndøjña̱ car da̱möcja̱. Car Caifás múr da̱möcja̱ car cjeya‑ca̱, mí mandadobi cʉ pé dda möcja̱.
13 Então o levaram primeiramente a Anás, sogro de Caifás, sumo sacerdote naquele ano.
14 Mí gue car Caifás xquí xih cʉ pé dda judio, di conveni bbʉ di bböhti hnaatjo ʉr hñøjø cja̱ jin di du̱ cʉ cja̱hni rá ngu̱.
14 Ora, Caifás era quem havia declarado aos judeus ser conveniente morrer um homem pelo povo.
15 Bbʉ mí ttɛn car Jesús pʉ jár ngu̱ car Anás, má tɛn car Simón Pedro co ca pé hnar möxte. Nu ca pé hnaa, mí mpa̱dihui car da̱möcja̱, gue car Caifás. Eso, bbʉ mí ñʉti car Jesús pʉ jár patio cár ngu̱ car da̱möcja̱, bi ñʉti pʉ hne̱je̱ ca pé hnaa quí möxte car Jesús.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiam Jesus. Esse discípulo era conhecido do sumo sacerdote e, por isso, conseguiu entrar no pátio da casa deste com Jesus.
16 Nu car Pedro már tøhmi pʉ tji, bi hmöjti pʉ jar goxtji. Diguebbʉ ya, ca hnar möxte ca mí mpa̱dihui car da̱möcja̱, bi ña̱hui car muza ca mí föh car goxtji. Ma ya car möxte‑ca̱ bi cʉhti car Pedro pʉ mbo.
16 Pedro, porém, ficou de fora, junto à porta. O outro discípulo, que era conhecido do sumo sacerdote, saiu, falou com a encarregada da porta e levou Pedro para dentro.
17 Cja̱ car muza ca mí föh car goxtji bi dyön car Pedro:
17 Então a empregada, encarregada da porta, perguntou a Pedro: — Você também não é um dos discípulos desse homem? Ele respondeu: — Não, não sou.
18 Cʉ muzo cʉ mí pɛh pʉ jar ngu̱‑ca̱, co cʉ nzʉttabi, már bböh pʉ jar patio. Xquí hñu̱dijʉ hnar tzibi gá tji̱ña̱, como már ntzɛ. Már pahtijʉ pʉ. Guejti car Pedro xquí guati jar tzibi, már bböh pʉ co cʉ muzo, már pahti hne̱je̱. Nu car Jesús, ya xquí ttzix pʉ mbo car ngu̱.
18 Os servos e os guardas estavam ali, tendo acendido uma fogueira por causa do frio, e se aqueciam. Pedro estava no meio deles, aquecendo-se também.
19 Car da̱möcja̱ bi dyön car Jesús digue quí möxte cʉ mí ntzixihui, co hne̱je̱ ter bɛh ca̱ mí u̱jti‑cʉ.
19 Então o sumo sacerdote interrogou Jesus a respeito dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Car Jesús ya bi da̱di, i̱na̱:
20 Jesus lhe respondeu:
21 ¿Dyoca̱ guí öngui ter bɛh ca̱ ndí u̱jti, bbʉ? Gui dyön cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xí dyøh ca ndí ma̱. Gueguejʉ i pa̱di da xihqui.―
21 Por que o senhor está perguntando para mim? Pergunte aos que ouviram o que lhes falei. Eles sabem muito bem o que eu disse.
22 Bbʉ ya xquí ma̱ nʉr palabra‑nʉ car Jesús, hnáa digue cʉ nzʉttabi cʉ már bbʉh pʉ, bi uni hnar mpɛhti, cja̱ bi xifi:
22 Quando Jesus disse isto, um dos guardas que estavam ali deu-lhe uma bofetada, dizendo: — É assim que você fala com o sumo sacerdote?
23 Cja̱ pé bi da̱h car Jesús, bi hñi̱na̱:
23 Jesus lhe respondeu:
24 Diguebbʉ ya, car Anás bi mandado di ttzix car Jesús pʉ jabʉ már bbʉh car da̱möcja̱. Nuca̱ mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Caifás. Nubbʉ, bi ttzix car Jesús, mí hnu̱htitjo quí dyɛ.
24 Então Anás o enviou, amarrado, à presença de Caifás, o sumo sacerdote.
25 Car Pedro ya, már bböjti pʉ jár patio cár ngu̱ car Anás, Már pahtitjo jar tzibi. Cja̱ hnaa cʉ cja̱hni cʉ már bböbi, bi dyöni:
25 Simão Pedro estava em pé, aquecendo-se. Então lhe perguntaram: — Você também não é um dos discípulos dele? Ele negou e disse: — Não, não sou.
26 Diguebbʉ ya, hna cʉ muzo cʉ mí pɛjpi car da̱möcja̱ bi dyön car Pedro:
26 Um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro tinha decepado a orelha, perguntou: — Não é verdade que eu vi você no jardim com ele?
27 Nu car Pedro pé bi gøndi pé hnar vez. Nubbʉ, bi hna majti car ndøxca.
27 De novo, Pedro negou. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Car hora‑ca̱, car Jesús már bbʉh pʉ jár ngu̱ car Caifás. Nubbʉ, cʉ sundado bi dyɛnijʉ, bi zixjʉ pʉ jár palacio car gobierno, cja̱ ya xi mír ma di ni̱gui. Nu cʉ judio jin gá ñʉti pʉ mbo car palacio, como már dyo pʉ cʉ gentile. Mí mbe̱n cʉ judio, már nttzo quí costumbre cʉ gentile, cja̱ bbʉ di ntjɛti‑cʉ, di contibi quí tzi mʉyjʉ, cja̱ ya jin di jogui di nú̱jʉ car mbaxcjua. Eso, mí tøhmitjojʉ pʉ tji.
28 Depois, levaram Jesus da casa de Caifás para o Pretório. Era cedo de manhã. Eles não entraram no Pretório para não se contaminar, pois somente assim poderiam comer a Páscoa.
29 Por rá nguehca̱, car gobernador bi bøm pʉ tji pʉ jabʉ mí tøhmi cʉ judio, pa di nzoh‑cʉ́. Guegue mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Pilato. Bi bøni ya, bi dyön cʉ judio:
29 Então Pilatos saiu para falar com eles e perguntou: — Que acusação vocês trazem contra este homem?
30 Cja̱ bi da̱jmʉ gueguejʉ:
30 Eles responderam: — Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue ao senhor.
31 Diguebbʉ ya car Pilato bi xijmʉ:
31 Então Pilatos disse: — Levem-no daqui e julguem-no segundo a lei de vocês. Ao que os judeus responderam: — Não nos é lícito matar ninguém.
32 Ncjanʉ gá nzʉh car palabra ca xquí ma̱n car Jesús, di ddøti pʉ jar ponti pa di du̱ pʉ. Como mí gue cʉ romano cʉ mí tøti pʉ ja ponti cʉ cja̱hni cʉ mí ndu̱jpite.
32 Isso aconteceu para que se cumprisse a palavra de Jesus, significando com que tipo de morte estava para morrer.
33 Diguebbʉ ya, car Pilato pé bi ñʉti pʉ mbo car palacio, cja̱ bi nzojni car Jesús, bi dyöni:
33 Pilatos entrou novamente no Pretório, chamou Jesus e lhe perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 Cja̱ bi da̱j ya car Jesús:
34 Jesus respondeu:
35 Bi da̱j ya car Pilato, bbʉ:
35 Pilatos respondeu: — Por acaso sou judeu? A sua própria gente e os principais sacerdotes é que o entregaram a mim. Que foi que você fez?
36 Cja̱ pé bi da̱h car Jesús:
36 Jesus respondeu:
37 Diguebbʉ ya, pé bi dyön car Pilato, bbʉ:
37 Pilatos perguntou: — Então você é rei? Jesus respondeu:
38 Cja̱ pé bi ma̱n car Pilato, bbʉ:
38 Pilatos perguntou: — O que é a verdade? Depois de dizer isso, Pilatos voltou aos judeus e lhes disse: — Eu não acho nele crime algum.
39 Nuquɛjʉ, guí judiojʉ, guí pɛhtzijʉ hnar costumbre, cada ncjeya bbʉ i ncja na̱r mbaxcjua na̱ guí tzöjʉ ya, guí mandadojʉ pa da tsjojqui car preso ca da gustaquijʉ. ¿Cja jin guí nejʉ da tsjojqui ya car hñøjø ca i tsjifi ir reyjʉ?―
39 Mas é costume entre vocês que eu solte alguém por ocasião da Páscoa. Vocês querem que eu lhes solte o rei dos judeus?
40 Nubbʉ, göhtjo cʉ judio bi ncötijʉ, bi majmʉ nzajqui, i̱na̱jʉ:
40 Então todos gritaram, novamente: — Não este, mas Barrabás! Ora, Barrabás era salteador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.