João 11
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVI
1 Mí bbʉh ca hnar hñøjø, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Lázaro. Múr mi̱ngu̱ hnar tzi jñini ca mí tsjifi Betania. Car Lázaro mí bbʉh pʉ co ni quí ncju̱, car María hne̱h car Marta. Cja̱ bi jñin car Lázaro.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Car María, cár ncju̱ car Lázaro, guegue xquí xihtzibi perfume jáy hua car Tzi Tada Jesús, cja̱ xquí du̱jquibi co ni quí xta̱.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Bbʉ mí jñin car Lázaro, cʉ yojo quí ncju̱ bú pɛjnihui ʉr jña̱ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, bi xijmi:
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Bbʉ mí dyøj ya‑ca̱, bi ma̱n car Jesús:
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Car Jesús mí ndo ma̱h car Marta cja̱ co cár cju̱juɛ, co hne̱h car Lázaro.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Pe bbʉ mí dyøde, ya xi mí jñin car Lázaro, nde̱jma̱ pé bú dedi yojpa pʉ jabʉ már bbʉy.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Cja̱ bbʉ xquí tjoh cʉ yojpa‑cʉ, car Jesús bi xih quí amigo cʉ mí ntzixihui:
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Bi da̱j ya quí amigo, bi xijmʉ:
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Nu car Jesús bi da̱di:
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Pe bbʉ to da hño bbʉ nxu̱y, da fʉntzi, porque jin gui cca̱hti jabʉ rí ma. Nugö dí ncja ngu̱ hnar cja̱hni i dyo bbʉ mpa, porque jí̱ bbe i tzʉh car hora ca xí ma̱n cam Tzi Ta ji̱tzi.―
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih quí möxte:
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Cja̱ quí möxte bi da̱dijʉ bbʉ, bi hñi̱mbijʉ:
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Car Jesús mí ne di ma̱, ya xquí du̱ car Lázaro. Nu quí möxte mí mbe̱nijʉ ncjahmʉ mí a̱jtjo.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Nubbʉ, car Jesús bi xijmʉ clarotjojo:
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Dí mpöjcö ca jí̱ xtá hmʉh pʉ ca xcá ndu̱. Como nuya, rá zö grí hñemeguijʉ por rá ngue ca xquí cca̱htijʉ. Nuya, möj ya, gu ma grí cca̱htijʉ car Lázaro.―
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Diguebbʉ ya ca hnaa quí möxte car Jesús ca mí tsjifi ʉr cuate, gue car Tomás, bi xih cʉ pe ddáa:
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Bbʉ mí zøti pʉ Betania, car Jesús bi dyøde, ya xquí zʉ go mpa ca xquí nttöh car Lázaro.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Car Betania co car Jerusalén mí jñajquihui como yo quilómetro madé.
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Ya xquí guatijʉ pʉ jár ngu̱ car Marta co car María rá ngu̱ quí amigohui. Göhtjo mí judiojʉ. Cʉ amigo‑cʉ, már ju̱htibi í mʉyhui cʉ yojo bbɛjña̱, como xquí du̱ cár i̱da̱hui.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Nu car Marta, bbʉ mí dyøde, ya xti zøh car Jesús, bi bøna nttzɛdi, bi ma bú ntjɛhui.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Cja̱ guegue bi xih car Jesús:
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Pe guejtjo dí pa̱di, göhtjo ca gui dyöjpi car Tzi Ta ji̱tzi, da dyøte.―
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Car Jesús bi xih car Marta, bbʉ:
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Diguebbʉ ya, pé bi ma̱n car Marta:
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Nu car Jesús pé bi xifi:
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Cja̱ nu ca to i cjadi ʉ́r nzajqui, bbʉ da hñemegui, masque da du̱ cár cuerpo, da ttun car nzajqui ca jin da tjegue. Xiquiguɛ, ¿cja guí e̱me̱‑na̱?―
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Bi da̱j ya car Marta, i̱na̱:
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Ncjanʉ gá nda̱h car Marta, cja̱ diguebbʉ ya bi ma bú nzoh cár cju̱juɛ, bi cjontibitjo, i̱na̱:
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Nu car María, bbʉ mí dyøj ya ca̱, bi ma nttzɛdi, bi ma bú ntjɛhui car Jesús.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Car Jesús jí̱ bbe mí cʉti pʉ jar jñi̱ni. Már tøhmitjo pʉ jabʉ xcuí ntjɛhui car Marta.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Nu quí amigo car María co car Marta már bbʉh pʉ jár ngu̱hui, már ju̱htibijʉ ʉ́r mʉy car María. Cja̱ bbʉ mí bøna nttzɛdi car María, bi mbe̱n quí amigo, má̱s ya xi mír ma jar lugar pʉ jabʉ xquí ttöh car Lázaro, mír má du nzom pʉ, eso bi dɛnijʉ gá möjmʉ pʉ hne̱je̱.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Cja̱ car María, bbʉ mí zøn nʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, bi nda̱ndiña̱jmu̱ jáy hua, bi xifi:
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Nu car Jesús, bbʉ mí cca̱hti már zon car María cja̱ co cʉ judio cʉ xquí dɛnijʉ, nubbʉ bi ndo ungui du̱mʉy, bi ntzøte.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Diguebbʉ bi dyöni:
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Nubbʉ, bi nzon car Jesús hne̱je̱.
35 Jesus chorou.
36 Cʉ ddaa cʉ judio bi ma̱jmʉ, bbʉ:
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Guejtjo mí bbʉh pʉ cʉ ddáa cʉ bi ma̱jmʉ:
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Diguebbʉ ya, pé bi ndo ntzøti car Jesús, bi ma gá nguati car lugar pʉ jabʉ xquí ttöh car ánima. Múr cueva‑cá̱, xquí cjoti cár goxtji co hnar ndo me̱do.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Nubbʉ, bi ma̱n car Jesús:
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Nu car Jesús bi da̱jti:
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Diguebbʉ ya bi gʉhtzijʉ car doo. Ma ya car Jesús bi nøhtzi jar ji̱tzi, bi nzoh ca Ocja̱, bi ma̱:
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Dí pa̱di, cada bbʉ dí nzohqui, guí øjtigui. Pe xtú xihqui na̱r palabra‑na̱ pa da dyøj yʉ cja̱hni rá ngu̱ yʉ i bbʉjcua, cja̱ pa da hñemejʉ, guehquiguɛ xcú pɛnqui hua jar jöy.―
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Mí guaj ya mí ma̱n yʉ palabra‑yʉ, cja̱ bi nzoh car Lázaro, bi mahti nzajqui, i̱na̱:
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Diguebbʉ, bi bøn car ánima, mí bbantitjo cʉ da̱jtu̱ jáy hua co jáy dyɛ. Guejtjo mí hnu̱hti cár ña̱ co pe hnar da̱jtu̱. Cja̱ car Jesús ya bi xih cʉ cja̱hni:
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Már ndo ngu̱ cʉ judio cʉ már tɛnijʉ car María bbʉ mí jña̱ ʉ́r jña̱ car Lázaro. Por rá nguehca̱ gá cca̱htijʉ ter bɛh ca̱ bi ncja, bi hñemejʉ car Jesús.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Nu cʉ dda quí jefe cʉ judio bi ma bú ña̱hui cʉ fariseo, bi xijmʉ te xquí dyøti car Jesús.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Diguebbʉ ya, bi jmu̱ntzijʉ cʉ jefe cʉ mí mandadobi cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ fariseo, bi dyøtijʉ hnar junta, bi nzojmʉ hne̱je̱ cʉ pé dda tita cʉ mí ja̱ ʉ́r cargojʉ. Már bbʉh pʉ göhtjo cʉ jefe cʉ mí ntjumʉy, cja̱ bi ña̱jʉ digue car Jesús. Bi ma̱jmʉ:
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Bbʉ gu jɛguijʉ da ncjadinʉ, nubbʉ́, göhtjo da hñeme yʉ cja̱hni cja̱ da hñi̱xjʉ gá rey. Nubbʉ, du e̱h cʉ autoridad romano, da yøhti cam templojʉ cja̱ da jña̱ngui cam cargojʉ. Guejtjo da möhti rá ngu̱ yʉm cja̱hnijʉ.―
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Diguebbʉ ya, ca hnar hñøjø ca múr da̱möcja̱, bi ña̱ hne̱je̱. Mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Caifás. Car cjeya‑ca̱, guegue mí ja̱ cár cargo ga da̱möcja̱, mí mandadobi cʉ pe dda möcja̱. Nʉr Caifás bi xih cʉ pé ddáa, i̱na̱:
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 ―Nuquɛjʉ, jin te guí pa̱dijʉ, jin guí ntzohmijʉ ja gu ncjajʉ pa jin da mpun cam naciónjʉ. Nugö, dí i̱na̱, más bí conveni da du̱ ca hnaatjo ʉr hñøjø, cja̱ jin gu nesta gu tu̱jʉ, dí göhtjojʉ.―
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Nʉr palabra nʉ bi ma̱n car Caifás, jin guá hñe̱je̱ digue cár mfe̱nitsjɛ, nu ca Ocja̱ bi un car palabra‑ca̱. Como car Caifás múr da̱möcja̱, cja̱ mí pɛhtzi cár cargo car cjeya‑ca̱, ca Ocja̱ bi cjajpi bi ma̱ ja dír du̱ car Jesús pa jin di bbɛdi göhtjo cʉ cja̱hni judio.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Bbʉ mí du̱ car Jesús, cierto bi möx cʉ cja̱hni cʉ mí judio, pe jin gui jøña̱‑cʉ. Guejtjo bi mötzi göhtjo quí cja̱hni ca Ocja̱, cja̱ nucʉ́, mí bbʉpjʉ göhtjo cʉ pé dda nación hua jar mundo. Mí hua̱nihui cʉ pe dda cja̱hni cʉ jin gui e̱me̱. Bi du̱ car Jesús por rá ngue göhtjo cʉ to di hñeme, cja̱ bi pɛjni göhtjo‑cʉ, pa bi cjajʉ ʉ́r familia ca Ocja̱.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Nubbʉ, desde car pa bbʉ mí ma̱n car da̱möcja̱, mí conveni pa di du̱ car Jesús cja̱ jin di du̱ cʉ pe dda cja̱hni rá ngu̱, cʉ möcja̱ cʉ mí mandado mí jonijʉ ja dír möhtijʉ car Jesús.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Eso, bi wem pʉ Jerusalén car Jesús. Ya jin guá hño pʉ jabʉ mí bbʉh cʉ jefe cʉ mí mandadobi cʉ judio. Bi bøm pʉ jar estado Judea, bi ma gá ma pʉ hnar tzi jñini ca mí tsjifi Efraín. Nuca̱, mí bbʉ jár nttza̱ni car desierto, pʉ jabʉ jin tza mí bbʉ cja̱hni rá ngu̱. Car Jesús bú hmʉjti pʉ co ni quí möxte.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Mí bbɛh tzʉ pa di tzo cár mbaxcjua cʉ judio ca mí tsjifi ʉr Pascua. Már ngu̱ cʉ cja̱hni ya xi mír möjmʉ pʉ Jerusalén pa di jñojquijʉ ante que di ncja car mbaxcjua. Mí nxajmʉ ncja ngu̱ mír ma̱n cár ley gueguejʉ.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Cʉ cja̱hni cʉ xquí möjmʉ pʉ Jerusalén pa di zöjʉ car mbaxcjua, mí dyo mí jonijʉ car Jesús. Cja̱ bbʉ már bbʉpjʉ pʉ jar templo, mí hñöntsjɛjʉ, mí ma̱jmʉ:
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Como cʉ fariseo co hne̱h cʉ jefe cʉ mí mandadobi cʉ möcja̱, ya xquí unijʉ car orden, bbʉ to di ba̱di jabʉ már bbʉh car Jesús, di ma du ngöxte pa di ttzʉdi cja̱ di cjoti födi.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.