João 11
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARA
1 Mí bbʉh ca hnar hñøjø, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Lázaro. Múr mi̱ngu̱ hnar tzi jñini ca mí tsjifi Betania. Car Lázaro mí bbʉh pʉ co ni quí ncju̱, car María hne̱h car Marta. Cja̱ bi jñin car Lázaro.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Car María, cár ncju̱ car Lázaro, guegue xquí xihtzibi perfume jáy hua car Tzi Tada Jesús, cja̱ xquí du̱jquibi co ni quí xta̱.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Bbʉ mí jñin car Lázaro, cʉ yojo quí ncju̱ bú pɛjnihui ʉr jña̱ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, bi xijmi:
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Bbʉ mí dyøj ya‑ca̱, bi ma̱n car Jesús:
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Car Jesús mí ndo ma̱h car Marta cja̱ co cár cju̱juɛ, co hne̱h car Lázaro.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Pe bbʉ mí dyøde, ya xi mí jñin car Lázaro, nde̱jma̱ pé bú dedi yojpa pʉ jabʉ már bbʉy.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Cja̱ bbʉ xquí tjoh cʉ yojpa‑cʉ, car Jesús bi xih quí amigo cʉ mí ntzixihui:
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Bi da̱j ya quí amigo, bi xijmʉ:
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Nu car Jesús bi da̱di:
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Pe bbʉ to da hño bbʉ nxu̱y, da fʉntzi, porque jin gui cca̱hti jabʉ rí ma. Nugö dí ncja ngu̱ hnar cja̱hni i dyo bbʉ mpa, porque jí̱ bbe i tzʉh car hora ca xí ma̱n cam Tzi Ta ji̱tzi.―
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih quí möxte:
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Cja̱ quí möxte bi da̱dijʉ bbʉ, bi hñi̱mbijʉ:
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Car Jesús mí ne di ma̱, ya xquí du̱ car Lázaro. Nu quí möxte mí mbe̱nijʉ ncjahmʉ mí a̱jtjo.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Nubbʉ, car Jesús bi xijmʉ clarotjojo:
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Dí mpöjcö ca jí̱ xtá hmʉh pʉ ca xcá ndu̱. Como nuya, rá zö grí hñemeguijʉ por rá ngue ca xquí cca̱htijʉ. Nuya, möj ya, gu ma grí cca̱htijʉ car Lázaro.―
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Diguebbʉ ya ca hnaa quí möxte car Jesús ca mí tsjifi ʉr cuate, gue car Tomás, bi xih cʉ pe ddáa:
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Bbʉ mí zøti pʉ Betania, car Jesús bi dyøde, ya xquí zʉ go mpa ca xquí nttöh car Lázaro.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Car Betania co car Jerusalén mí jñajquihui como yo quilómetro madé.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Ya xquí guatijʉ pʉ jár ngu̱ car Marta co car María rá ngu̱ quí amigohui. Göhtjo mí judiojʉ. Cʉ amigo‑cʉ, már ju̱htibi í mʉyhui cʉ yojo bbɛjña̱, como xquí du̱ cár i̱da̱hui.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Nu car Marta, bbʉ mí dyøde, ya xti zøh car Jesús, bi bøna nttzɛdi, bi ma bú ntjɛhui.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Cja̱ guegue bi xih car Jesús:
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Pe guejtjo dí pa̱di, göhtjo ca gui dyöjpi car Tzi Ta ji̱tzi, da dyøte.―
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Car Jesús bi xih car Marta, bbʉ:
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Diguebbʉ ya, pé bi ma̱n car Marta:
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Nu car Jesús pé bi xifi:
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Cja̱ nu ca to i cjadi ʉ́r nzajqui, bbʉ da hñemegui, masque da du̱ cár cuerpo, da ttun car nzajqui ca jin da tjegue. Xiquiguɛ, ¿cja guí e̱me̱‑na̱?―
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Bi da̱j ya car Marta, i̱na̱:
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Ncjanʉ gá nda̱h car Marta, cja̱ diguebbʉ ya bi ma bú nzoh cár cju̱juɛ, bi cjontibitjo, i̱na̱:
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Nu car María, bbʉ mí dyøj ya ca̱, bi ma nttzɛdi, bi ma bú ntjɛhui car Jesús.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Car Jesús jí̱ bbe mí cʉti pʉ jar jñi̱ni. Már tøhmitjo pʉ jabʉ xcuí ntjɛhui car Marta.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Nu quí amigo car María co car Marta már bbʉh pʉ jár ngu̱hui, már ju̱htibijʉ ʉ́r mʉy car María. Cja̱ bbʉ mí bøna nttzɛdi car María, bi mbe̱n quí amigo, má̱s ya xi mír ma jar lugar pʉ jabʉ xquí ttöh car Lázaro, mír má du nzom pʉ, eso bi dɛnijʉ gá möjmʉ pʉ hne̱je̱.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Cja̱ car María, bbʉ mí zøn nʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, bi nda̱ndiña̱jmu̱ jáy hua, bi xifi:
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Nu car Jesús, bbʉ mí cca̱hti már zon car María cja̱ co cʉ judio cʉ xquí dɛnijʉ, nubbʉ bi ndo ungui du̱mʉy, bi ntzøte.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Diguebbʉ bi dyöni:
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Nubbʉ, bi nzon car Jesús hne̱je̱.
35 Jesus chorou.
36 Cʉ ddaa cʉ judio bi ma̱jmʉ, bbʉ:
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Guejtjo mí bbʉh pʉ cʉ ddáa cʉ bi ma̱jmʉ:
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Diguebbʉ ya, pé bi ndo ntzøti car Jesús, bi ma gá nguati car lugar pʉ jabʉ xquí ttöh car ánima. Múr cueva‑cá̱, xquí cjoti cár goxtji co hnar ndo me̱do.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Nubbʉ, bi ma̱n car Jesús:
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Nu car Jesús bi da̱jti:
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Diguebbʉ ya bi gʉhtzijʉ car doo. Ma ya car Jesús bi nøhtzi jar ji̱tzi, bi nzoh ca Ocja̱, bi ma̱:
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Dí pa̱di, cada bbʉ dí nzohqui, guí øjtigui. Pe xtú xihqui na̱r palabra‑na̱ pa da dyøj yʉ cja̱hni rá ngu̱ yʉ i bbʉjcua, cja̱ pa da hñemejʉ, guehquiguɛ xcú pɛnqui hua jar jöy.―
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Mí guaj ya mí ma̱n yʉ palabra‑yʉ, cja̱ bi nzoh car Lázaro, bi mahti nzajqui, i̱na̱:
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Diguebbʉ, bi bøn car ánima, mí bbantitjo cʉ da̱jtu̱ jáy hua co jáy dyɛ. Guejtjo mí hnu̱hti cár ña̱ co pe hnar da̱jtu̱. Cja̱ car Jesús ya bi xih cʉ cja̱hni:
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Már ndo ngu̱ cʉ judio cʉ már tɛnijʉ car María bbʉ mí jña̱ ʉ́r jña̱ car Lázaro. Por rá nguehca̱ gá cca̱htijʉ ter bɛh ca̱ bi ncja, bi hñemejʉ car Jesús.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Nu cʉ dda quí jefe cʉ judio bi ma bú ña̱hui cʉ fariseo, bi xijmʉ te xquí dyøti car Jesús.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Diguebbʉ ya, bi jmu̱ntzijʉ cʉ jefe cʉ mí mandadobi cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ fariseo, bi dyøtijʉ hnar junta, bi nzojmʉ hne̱je̱ cʉ pé dda tita cʉ mí ja̱ ʉ́r cargojʉ. Már bbʉh pʉ göhtjo cʉ jefe cʉ mí ntjumʉy, cja̱ bi ña̱jʉ digue car Jesús. Bi ma̱jmʉ:
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Bbʉ gu jɛguijʉ da ncjadinʉ, nubbʉ́, göhtjo da hñeme yʉ cja̱hni cja̱ da hñi̱xjʉ gá rey. Nubbʉ, du e̱h cʉ autoridad romano, da yøhti cam templojʉ cja̱ da jña̱ngui cam cargojʉ. Guejtjo da möhti rá ngu̱ yʉm cja̱hnijʉ.―
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Diguebbʉ ya, ca hnar hñøjø ca múr da̱möcja̱, bi ña̱ hne̱je̱. Mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Caifás. Car cjeya‑ca̱, guegue mí ja̱ cár cargo ga da̱möcja̱, mí mandadobi cʉ pe dda möcja̱. Nʉr Caifás bi xih cʉ pé ddáa, i̱na̱:
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 ―Nuquɛjʉ, jin te guí pa̱dijʉ, jin guí ntzohmijʉ ja gu ncjajʉ pa jin da mpun cam naciónjʉ. Nugö, dí i̱na̱, más bí conveni da du̱ ca hnaatjo ʉr hñøjø, cja̱ jin gu nesta gu tu̱jʉ, dí göhtjojʉ.―
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Nʉr palabra nʉ bi ma̱n car Caifás, jin guá hñe̱je̱ digue cár mfe̱nitsjɛ, nu ca Ocja̱ bi un car palabra‑ca̱. Como car Caifás múr da̱möcja̱, cja̱ mí pɛhtzi cár cargo car cjeya‑ca̱, ca Ocja̱ bi cjajpi bi ma̱ ja dír du̱ car Jesús pa jin di bbɛdi göhtjo cʉ cja̱hni judio.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Bbʉ mí du̱ car Jesús, cierto bi möx cʉ cja̱hni cʉ mí judio, pe jin gui jøña̱‑cʉ. Guejtjo bi mötzi göhtjo quí cja̱hni ca Ocja̱, cja̱ nucʉ́, mí bbʉpjʉ göhtjo cʉ pé dda nación hua jar mundo. Mí hua̱nihui cʉ pe dda cja̱hni cʉ jin gui e̱me̱. Bi du̱ car Jesús por rá ngue göhtjo cʉ to di hñeme, cja̱ bi pɛjni göhtjo‑cʉ, pa bi cjajʉ ʉ́r familia ca Ocja̱.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Nubbʉ, desde car pa bbʉ mí ma̱n car da̱möcja̱, mí conveni pa di du̱ car Jesús cja̱ jin di du̱ cʉ pe dda cja̱hni rá ngu̱, cʉ möcja̱ cʉ mí mandado mí jonijʉ ja dír möhtijʉ car Jesús.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Eso, bi wem pʉ Jerusalén car Jesús. Ya jin guá hño pʉ jabʉ mí bbʉh cʉ jefe cʉ mí mandadobi cʉ judio. Bi bøm pʉ jar estado Judea, bi ma gá ma pʉ hnar tzi jñini ca mí tsjifi Efraín. Nuca̱, mí bbʉ jár nttza̱ni car desierto, pʉ jabʉ jin tza mí bbʉ cja̱hni rá ngu̱. Car Jesús bú hmʉjti pʉ co ni quí möxte.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Mí bbɛh tzʉ pa di tzo cár mbaxcjua cʉ judio ca mí tsjifi ʉr Pascua. Már ngu̱ cʉ cja̱hni ya xi mír möjmʉ pʉ Jerusalén pa di jñojquijʉ ante que di ncja car mbaxcjua. Mí nxajmʉ ncja ngu̱ mír ma̱n cár ley gueguejʉ.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Cʉ cja̱hni cʉ xquí möjmʉ pʉ Jerusalén pa di zöjʉ car mbaxcjua, mí dyo mí jonijʉ car Jesús. Cja̱ bbʉ már bbʉpjʉ pʉ jar templo, mí hñöntsjɛjʉ, mí ma̱jmʉ:
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Como cʉ fariseo co hne̱h cʉ jefe cʉ mí mandadobi cʉ möcja̱, ya xquí unijʉ car orden, bbʉ to di ba̱di jabʉ már bbʉh car Jesús, di ma du ngöxte pa di ttzʉdi cja̱ di cjoti födi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.