Atos 9
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs VC
1 Car Saulo ya, dé mí cöhmite, mí joni ja drí möhti cʉ cja̱hni cʉ mí tɛn car Tzi Jmu̱ Jesús. Guegue bi ma pʉ jabʉ mí bbʉh car da̱möcja̱ cja̱ bi dyöjpi di mötzi.
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 Bi dyöjpi car da̱möcja̱ di dyøhtibi hnar carta pa di dɛx pʉ jar jñi̱ni Damasco, di un cʉ pé dda judio cʉ már jmu̱ntzi pʉ. Car carta‑cá̱ di xih cʉ judio pʉ Damasco di möxjʉ car Pablo di zʉh cʉ cja̱hni cʉ mí e̱me̱jʉ car Jesús. Göhtjo cʉ to di döti, hñøjø cja̱ bbɛjña̱, car Pablo di dyɛm pʉ Jerusalén pa di cjoti födi. Car da̱möcja̱ bi dyøhtibi car carta, bbʉ́, cja̱ car Pablo bi dɛtzi, bi bøm pʉ gá ma Damasco.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Bbʉ má padi jar hñu̱, ya xti zøti pʉ Damasco, bi hna yotitjo hnar tjay, güí hñi̱ jar ji̱tzi, bi hñi̱ti madé car Saulo.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Exque bi dɛjna̱ jöy, cja̱ bi dyøh hnar jña̱ már nzofo. Bi ma̱n car jña̱, i̱na̱:
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Cja̱ bi da̱h car Saulo:
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Bbʉ mí dyøj ya‑cá̱, bi ndo ntzu̱ car Saulo, hasta mí jua̱. Cja̱ bi da̱di:
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Guejti cʉ hñøjø cʉ má yojmi car Saulo bi dyødejʉ car jña̱ cja̱ bi hmöpjʉ. Bi ndo ntzu̱jʉ, como jin to gá jiantijʉ.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Nu car Saulo bi bböh bbʉ́, bi zøqui quí dö, bi jani, pe ya jí̱ mí janti. Como jí̱ mí janti pa di hñotsjɛ, bi bbɛntibitjo cár dyɛ cja̱ bi ttzix pʉ Damasco.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Jñu̱jpa gá hmʉh pʉ, jí̱ mí janti cja̱ jí̱ mí tzi.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Guejtjo mí bbʉh pʉ Damasco ca hnar hñøjø, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Ananías. Guegue mí tɛn car evangelio. Ca hnajpa, guegue bi hna cca̱htitjo, ncjahmʉ bi hna ni̱gui pʉ car Jesucristo, cja̱ nucá̱ már nzofo, már ma̱:
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Cja̱ car Jesús bi xifi:
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Guegue car Saulo xí hna cca̱jtiquitjo, ncjahmʉ ya xcú cʉti pʉ jabʉ rá bbʉy, xcár ʉx quir dyɛ pa da xoh quí dö cja̱ pé da cca̱hti. Nugö, xtú cjajpi xí hna cca̱jtiquitjo ncjapʉ.― Bi ma̱ ncjapʉ ca Ocja̱.
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Bbʉ mí dyøj ya‑cá̱, bi da̱h car Ananías:
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Nu cʉ möcja̱ cʉ i mandado pʉ, xpá un cár cargojʉ, eso xpá hñe̱cua car hñøjø‑cá̱, hne̱ da zʉdi göhtjo yʉ i nzohqui quer tzi tju̱ju̱, pa pé da dyɛni du cjoti pʉ Jerusalén.― Bi da̱di ncjapʉ car Ananías.
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Cja̱ bi da̱h car Jesucristo, bi xifi:
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Cja̱ nugö, xtá u̱jti car Saulo, drá ngu̱ da nesta da sufri por rá nguejquigö.― Bi tsjifi ncjapʉ car Ananías.
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Bi ma car Ananías bbʉ́, bi ñʉti jar ngu̱ pʉ jabʉ már bbʉh car Saulo, bi dyʉx quí dyɛ cja̱ bi xifi:
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Mí guaj ya mí xifi ncjapʉ, bi hna xoh quí dö car Saulo, cja̱ exque bi cca̱hti. Ncjahmʉ bi wen ca mí cojtibi quí dö. Nubbʉ́, bi bböy, cja̱ bi ma bú xixtje, bbʉ́.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Diguebbʉ ya, bi zi, cja̱ pé bi zɛdi. Ma ya, bi gojti pʉ Damasco tengu̱ mpa, bi yojmi cʉ pé ddaa cʉ mí tɛn car evangelio.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Menta már bbʉh pʉ, mí pa pʉ jáy templo quí mi̱nga̱‑judiojʉ, mí nzojmʉ cʉ cja̱hni pʉ, mí xijmʉ, ya xquí ni̱gui car Cristo ca mí ddøhmijma̱ja̱ pa di hñe̱cua jar jöy. Mí xijmʉ, gue car Jesús múr Cristo, cja̱ múr Ttʉ ca Ocja̱.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Nu cʉ cja̱hni cʉ mí ødejʉ, mí ndo dyo í mʉyjʉ, cja̱ mí hñöntsjɛjʉ:
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Nu car Saulo jin gá jiɛh ca mír predica. Bi ndo zɛh ca mír hñe̱me̱. Segue mí nzoh cʉ cja̱hni, mí xijmʉ, ya xquí ni̱gui car Cristo ca xquí døhmi cʉ israelita, mí gue car Jesús, cja̱ bi u̱jtijʉ ja ncja ga ma̱m pʉ já Escritura. Cʉ judio pʉ Damasco jí̱ mí pa̱di ja drí da̱jtijʉ car Saulo.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Bbʉ ya xquí cja mpa, cʉ judio bi ña̱tsjɛjʉ pa di möhtijʉ car Saulo.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Nucá̱, bi dyøde te mí mbe̱n quí contra. Guegue ya‑cʉ́, pá ʉr xu̱y mí tøhmijʉ pʉ jáy goxtji car jñi̱ni Damasco pa di zʉdijʉ car Saulo bbʉ xti bøni, cja̱ di möhtijʉ.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Nubbʉ́, cʉ hermano bi zixjʉ car Saulo bbʉ mí nxu̱y, bi götijʉ hnar ndo bbøtze rá nte, bi gʉxijʉ co hnar ntja̱ji̱, gá tontzitjojʉ car cjoti mír goti car jñi̱ni. Bi ncjapʉ gá mbøn car Saulo, gá ma Jerusalén.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Bbʉ mí zøti pʉ Jerusalén, bi mbe̱n car Saulo di guati cʉ hermano pʉ, pe nucʉ́, göhtjo mí tzu̱di‑cʉ́. Jí̱ mí e̱me̱jʉ, ¿cja cierto xtrú hñe̱me̱ car Jesucristo car Saulo?
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Nu car Bernabé jí̱ mí tzu̱. Guegue bi hñe̱me̱, cierto gue ca Ocja̱ xquí pöti cár mfe̱ni car Saulo, cja̱ bi zix pʉ jabʉ már bbʉh cʉ once hermano cʉ xquí tti̱tzi gá apóstole. Car Bernabé ya bi xih cʉ apóstole ter bɛh ca̱ xcuí ncja bbʉ má pa pʉ Damasco car Saulo. Xcuí hna dyøh hnar voz már nzofo, gue cár jña̱ car Tzi Jmu̱ Jesús. Guejtjo bi tsjih cʉ apóstole, guegue car Saulo xquí predica pʉ Damasco, xquí zɛdi, xquí nzoh cʉ judio mír hmʉh pʉ. Xquí xijmʉ, car Jesús mí gue car cja̱hni ca mí ddøhmijma̱ja̱ pa di bbɛjni hua jar jöy.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Bbʉ mí dyødejʉ ncjapʉ, nubbʉ, cʉ pé dda hermano bi cuajtijʉ car Saulo. Guegue ya‑ca̱ bi hmʉh pʉ Jerusalén, bi hmʉbi cʉ ddáa cʉ mí e̱me̱jʉ car Jesucristo. Bi zɛdi, bi nzoh cʉ cja̱hni göhtjo pʉ jar ciudad Jerusalén.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Mí bbʉh pʉ cʉ dda judio cʉ mí ña̱ gá griego. Guejti cʉ́, car Saulo bi nzoh‑cʉ́, bi xijmʉ to car Jesucristo, cja̱ bi ntøxtihui‑cʉ́. Nu cʉ judio‑cʉ́ mí joni ja drí möhtijʉ guegue.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Cja̱ bbʉ mí dyøh cʉ hñohui te di ncja, bi zixjʉ car Saulo gá möjmʉ Cesarea. Cja̱ diguebbʉ ya, pé bi cju̱y gá ma pʉ jar jñi̱ni Tarso, pʉ jabʉ múr mi̱ngu̱ guegue.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Bbʉ ya xquí ncja yʉ cosa‑yʉ, bi hmʉpjʉ rá zö cʉ cja̱hni cʉ xquí hñe̱me̱ car evangelio, göhtjo pʉ jar estado Judea cja̱ hne̱h pʉ Galilea cja̱ co pʉ Samaria. Ya jin gá ttøhtibi tu̱jni. Bi zɛdijʉ ca mír dɛnijʉ cár palabra ca Ocja̱. Car Espíritu Santo mí yojmi cʉ cja̱hni cʉ mí e̱me̱, mí ndo föx‑cʉ, eso, bi ndo ngu̱jqui cár númerojʉ.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Cʉ pa‑cʉ, car Pedro má dyo göhtjo cʉ jñi̱ni pʉ, má cca̱hti cʉ cja̱hni cʉ xquí hñe̱me̱. Cja̱ bi zøti hnar jñi̱ni ca mí tsjifi Lida, bi zɛngua cʉ hermano cʉ már bbʉh pʉ.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Nupʉ, bi tjoh pʉ hnar ngu̱ pʉ jabʉ mí bbʉh hnar hñøjø, múr döhtji. Mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Eneas. Guegue‑ca̱, ya xquí ncja jña̱jto cjeya mí oxti gama, jí̱ mí tzö di hña̱ni.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Nu car Pedro bi nzofo, bi xifi:
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Göhtjo cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ jar jñi̱ni Lida bi cca̱htijʉ car milagro‑ca̱, cja̱ guejti cʉ már bbʉh pʉ jar jñi̱ni Sarón bi dyødejʉ. Cja̱ bi jiɛjmʉ cʉ cosa cʉ xquí hñe̱me̱jʉ má̱hmɛto, gá hñe̱me̱jʉ car Tzi Jmu̱ Jesucristo.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Nu pʉ jar jñi̱ni Jope, mí bbʉh ca hnar bbɛjña̱, mí tɛn car evangelio. Guegue mí tsjifi múr Tabita digue car jña̱ hebreo, cja̱ mí tsjifi múr Dorcas digue car jña̱ griego. Guegue múr tzi jogui bbɛjña̱, mí ndo föx cʉ ddaa cʉ jin te mí ja̱.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Cʉ pa cʉ má dyo pʉ Lida car Pedro, bi jnin car Dorcas, exque bi du̱. Cja̱ cʉ hermano bi xajtijʉ cja̱ bú pɛjmʉ car ánima hnar cuarto pʉ ña̱.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Car jñi̱ni Jope pʉ jabʉ múr mi̱ngu̱ car Dorcas, mí nzøtitjohui car jñi̱ni Lida. Cʉ hermano pʉ Jope bi dyøde, már bbʉh pʉ Lida car Pedro. Eso bi gu̱pjʉ yo hñøjø di ma pʉ Lida di xijmi car Pedro di hñe̱h tzʉ nttzɛdi pʉ Jope.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Cja̱ bbʉ mí tsjifi ncjapʉ, car Pedro bi bbö nttzɛdi, bi möjmʉ cʉ jmandadero, bi ma gá ma Jop]. Cja̱ bbʉ mí zøtijʉ, bi ttzix pʉ jar cuarto pʉ ña̱. Ya xquí guati pʉ rá ngu̱ ddanxu̱, már tøhmijʉ car ánima, már zontibijʉ. Guegue‑cʉ́ bi u̱jtijʉ car Pedro cʉ vestido co cʉ pé dda da̱jtu̱ xquí dyøhtibijʉ car Dorcas bbʉ mí bbʉjtjo.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Car Pedro ya bi gu̱y gá ma tji göhtjo cʉ már bbʉh pʉ mbo, cja̱ guegue ya bi nda̱ndiña̱jmu̱, bi nzoh ca Ocja̱. Bbʉ mí guaj ya mí ora, bi bböti gá cca̱hti car ánima, bi nzofo, bi hñi̱mbi:
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ma ya, car Pedro bi pɛntibi cár dyɛ cja̱ bi xotzi. Nubbʉ́, bi mahti cʉ pé dda hermano cja̱ co cʉ ddanxu̱ cʉ xquí guati pʉ, cja̱ bi u̱jti‑cʉ, ya xquí jña̱ ʉ́r jña̱ car Tabita.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Bi ba̱h cʉ́m Jope te xquí ncja, cja̱ rá ngu̱‑cʉ́ bi hñe̱me̱jʉ cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Nu car Pedro bú dé pʉ Jope tengu̱ mpá. Bi guati pʉ jár ngu̱ hnar hñøjø, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Simón. Guegue‑ca̱ mí jojqui xifani gá nda̱ni.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.