Atos 7
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT
1 Cja̱ car da̱möcja̱ bi dyön car Esteban, bi hñi̱mbi:
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Cja̱ bi da̱j ya guegue:
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Cja̱ bi xifi: “Gui pøm pʉ jer jöy, gui tzoh quir pariente, cja̱ bú e̱cua jar jöy ca xtá u̱jtiqui,” bi hñi̱mbi.
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Diguebbʉ ya car Abraham bi bøm pʉ jar jöy Mesopotamia, gá ma jar jöy Harán, cja̱ bú hmʉh pʉ tengu̱ cjeya. Bbʉ már bbʉjti pʉ jar jöy Harán, bi du̱ cár ta car Abraham, cja̱ diguebbʉ ya car Abraham bú ddaxcua jar jöy Canaán, hua jabʉ dí bbʉpjʉ ya, ncja ngu̱ xquí xih ca Ocja̱.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Bú ddatzi bi hmʉjcua car Abraham, nu ca Ocja̱ jin te gá uni jöy pa dúr mɛjti guegue, nim pa hna tzi pedazo pʉ jabʉ di hñi̱h quí hua. Pe bi prometebi car Abraham di uni gá herencia nʉr jöy hua jabʉ dí bbʉpjʉ, pa dúr mɛjtijʉ quí bbɛjto cja̱ co cʉ pé ddáa drí ga̱tzi di hmʉy. Nucʉ́, di cjajpi ʉ́r mɛjtijʉ nʉr jöy Canaán. Cja̱ bbʉ mí tsjifi ncjapʉ, nin te bbe mí bbʉh hnár ba̱jtzi car Abraham.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Cja̱ pé bi tsjih car Abraham, quí mboxibbɛjto co cʉ ddáa cʉ di ntɛnihui, di möjmʉ hnahño ʉr jöy, pʉ jabʉ jin di mi̱ngu̱jʉ. Nupʉ, di hmʉjti pʉ cuatrocientos año, cja̱ cʉ mi̱ngu̱ pʉ di cjajpijʉ di pɛjpi‑cʉ́ göhtjo ʉ́r vida. Di pɛjpijʉ gá fuerza cja̱ dé di ttʉnijʉ.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Ca Ocja̱ guejtjo bi xih car Abraham: “Nugö, xtá ɛmbi cár castigojʉ cʉ mi̱ngu̱ jar jöy‑ca̱, como nucʉ́, xta cjajpi quir mboxibbɛjto da pɛjpijʉ gá fuerza. Cja̱ bbʉ ya xtrú ncastiga cʉ cja̱hni‑cʉ, nubbʉ́, xtu pøh quir mboxibbɛjto, du e̱cua nʉr jöy hua, da nzojquigö ʉ́r Cja̱a̱‑guigö, cja̱ da dɛnguigö‑cʉ.” Bi ma̱ ncjapʉ ca Ocja̱.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Diguebbʉ ya, ca Ocja̱ bi dyøtihui car Abraham hnar acuerdo, bi xifi mí nesta di ncuajtibi hnar seña cár cuerpo, co guejti quí cuerpo quí ba̱jtzi co quí bbɛjto, göhtjo co ni cʉ pé ddaa cʉ drí ga̱tzi di hmʉy, göhtjo cʉ di hñøjø. Cja̱ bbʉ mí hmʉh car Isaac, cár ttʉ car Abraham, bbʉ mí zʉ jña̱jto mpa, car Abraham bi dyøhtibi car seña ca xquí ma̱n ca Ocja̱. Guejtjo, bbʉ mí hmʉh car Jacob, cár ttʉ car Isaac, bi ncuajtibi car seña‑ca̱ jár cuerpo hne̱je̱. Cja̱ guejti car Jacob, bbʉ mí hmʉh cʉ doce quí ttʉ, tzʉdi, cʉ ndom titajʉ, bi ncjajpi‑cʉ car seña‑cá̱ hne̱je̱, pa di mbe̱nijʉ, mí cja̱hni ca Ocja̱ göhtjo‑cʉ.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 Nu quí ttʉ car Jacob mí ʉjʉ ca hnár cjua̱da̱jʉ ca mí tsjifi múr José, cja̱ bi möjʉ‑ca̱, gá ttzix pʉ jar jöy Egipto. Nu ca Ocja̱ mí yojmi car José, mí fötzi.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Masque bi sufri rá ngu̱ car José, ca Ocja̱ bi gʉhtzibi göhtjo ca mí sufri cja̱ bi uni mfe̱ni már zö, pa gá ndo mba̱di ja nguá pɛjpi car rey. Eso, bi nu̱ rá zö car rey ca mí mandado pʉ jar jöy Egipto. Guegue‑ca̱ mí tsjifi múr Faraón. Bi hñi̱tzi gá gobernador car José pa di möx cár jmandado. Guejtjo bi hñi̱tzi pa di cca̱htibi cár ngu̱ cja̱ co göhtjo cʉ mí pɛhtzi.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Nu cʉ pa‑cʉ́, bi ncja hnar tju̱ju̱, göhtjo jar jöy Egipto co guejti pʉ jar jöy Canaán. Mí ndo tu̱ntju̱ cʉ cja̱hni, cja̱ cʉ ndom titajʉ, quí cjua̱da̱ car José, jin te mí tötijʉ pa di zijʉ.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Cja̱ bbʉ mí dyøh car Jacob, már cja trigo pʉ Egipto, bi gu̱h quí ttʉ, cja̱ nucʉ́ bi möjmʉ Egipto hnar primera vez, bú töjmʉ trigo, cja̱ pé gá ngojmʉ Canaán.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Cja̱ bbʉ mír möjmʉ pʉ Egipto ca xtrá yo vez, car José bi xih quí cjua̱da̱ to mí guegue. Nubbʉ́, cja bi ba̱h car rey Faraón guejti car José múr israelita cja̱ múr cjua̱da̱jʉ cʉ once hñøjø cʉ xcuí hñe̱jmʉ Canaán pa gá ndöjmʉ trigo.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Diguebbʉ ya, car José bú pɛmpi ʉr jña̱ car Jacob, cár ta, di hñe̱h pʉ jar jöy Egipto göhtjo co quí familia. Ya xi mí setenta y cincojʉ.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Bbʉ mí dyøj ya‑cá̱ car Jacob, bi ma gá ma pʉ Egipto, bi zitzi göhtjo quí familia. Bú hmʉjti pʉ hasta gue bbʉ mí du̱. Cja̱ hne̱h quí cjua̱da̱ car José, cʉ ndom titajʉ, bú tu̱jʉ pʉ Egipto hne̱je̱.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Nu car Jacob co quí ttʉ, jin gá hñöh pʉ jar jöy Egipto. Bi hnu̱htzibi quí ndodyojʉ, gá ma pʉ jar jñi̱ni Siquem, ya bú hñöjmʉ pʉ. Bi ttʉtijʉ jar cueva ca xquí dön car Abraham. Guegue‑ca̱ xquí dömbi cʉ́m Hamor cʉ mí bbʉjma̱ja̱ pʉ Siquem.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 Nu cʉ pé dda cja̱hni israelita, göhtjo már bbʉjti pʉ Egipto. I tzʉdi, quí bbɛjto cʉ doce quí ttʉ car Jacob, co quí mboxibbɛjto, cja̱ co ni cʉ pé ddaa cʉ pé xcuí hmʉh pʉ. Bú déjʉ pʉ Egipto rá ngu̱ cjeya, cja̱ bi nxa̱ntijʉ rá ngu̱. Pe ya xi mbá e̱h car tiempo ca xquí ma̱n ca Ocja̱, xquí xih car Abraham, cierto di bøm pʉ jar jöy Egipto cʉ cja̱hni cʉ xtrú hñe̱ jár cji guegue. Menta má tjoh cʉ cjeya, más má nxa̱nti quí familia car Jacob pʉ jar jöy Egipto.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Cʉ pa‑cʉ, bi ñʉti pé hnar rey, bi mʉdi bi mandado pʉ jar jöy‑ca̱. Car rey‑ca̱ jí̱ xquí zʉdi di meya ca ndor José, cja̱ mí ʉhui cʉ cja̱hni cʉ xcuí hñe̱ jár cji car José, tzʉdi, cʉ cja̱hni israelita.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Múr jiöjte car rey‑ca̱. Mí øhtibi ca rá nttzo cʉ ndom titajʉ. Mí jon car manera ja drí pun cʉ cja̱hni israelita. Bi bbɛjpi‑cʉ di mótijʉ jar ndo da̱tje quí tzi ba̱jtzi cʉ cja xquí hmʉy, göhtjo cʉ mí hñøjø, pa ncjapʉ drí mpunijʉ.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Bbʉ ya xquí jmandado cʉ cja̱hni israelita di dyøte ncjapʉ, bi hmʉh car Moisés. Már tzi zö guegue, cja̱ ca Ocja̱ mí ndo ne. Cár ta co cár me car Moisés bi hña̱guihui jñu̱zna̱ pʉ mbo ʉ́r ngu̱hui. Cja̱ bbʉ ya jí̱ mí jogui di hña̱guihui pʉ,
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 nubbʉ́, bi götihui hnar tzi canista, bú tzoguihui hnanguadi car da̱tje, pʉ jar deje, pʉ jabʉ már jø cʉ tule. Nu cár tti̱xu̱ car rey pʉ Egipto bi döti car tzi ba̱jtzi. Bi gʉtzi cja̱ bi dɛx pʉ jár ngu̱ car rey. Bi tede ncjahmʉ mero dúr ttʉ guegue. Bi ncjapʉ gá te car Moisés pʉ jár ngu̱ car rey.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Cja̱ bi nxöh car Moisés göhtjo ca mí pa̱h cʉ́m Egipto. Mí ndo pɛhtzi mfe̱ni rá zö, már zö nguá ña̱, cja̱ már zö ca mí øte, eso, mí ndo tti̱htzibi.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 Cja̱ bbʉ ya xi mí pɛhtzi cuarenta año car Moisés, bi mbe̱ni di ma du cca̱hti quí hñohui, tzʉdi, cʉ́m Israel.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Cja̱ bi cca̱hti hna quí mi̱nga̱‑israelitajʉ, már ntu̱jnihui hnar mi̱ngu̱ Egipto, cja̱ bi ttʉn car israelita. Nubbʉ́, car Moisés bi möx cár hñohui, bi hna möhti car mi̱ngu̱ Egipto, bi cohtzibi ca xquí ʉn car israelita.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Mí mbe̱ntsjɛ car Moisés, ca Ocja̱ xquí hñi̱tzi pa di gʉjqui quí mi̱nga̱‑israelitajʉ pʉ jáy dyɛ car rey pʉ Egipto. Guejtjo mí mbe̱ni, ya xi mí pa̱h cʉ israelita, guegue di möx‑cʉ́ pa di hmʉpjʉ libre. Nu cʉ pé dda israelita jin gá mba̱dijʉ te mí ne di dyøti car Moisés.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Ca xní cja yojpa, car Moisés pé bi cca̱hti yojo quí mi̱ngu̱, már ntu̱jnitsjɛhui. Bi ma bú juejque, bi hñi̱mbihui: “Nuquɛhui, ñø, guí ncjua̱da̱hui, ¿dyoca̱ guí ntu̱jnitsjɛhui?”
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Nu car hñøjø ca már cjajpi ʉ́r dyɛ cár hñohui, bi un car Moisés hnar ntu̱jqui cja̱ bi dyöni: “¿Toca̱ xí hñi̱xquiguɛ gúr nzöya pa gui mandadoguije?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿Casʉ guí ne gui pöjtiguigö, ncja ngu̱ xquí pöhti ca hnar mi̱ngu̱ Egipto má̱nde?” Bi hñi̱mbi ncjapʉ.
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Bbʉ mí dyøj ya ca̱ car Moisés, exque bi ddah pʉ. Bi ma pʉ jar jöy Madián, pʉ jabʉ jí̱ mí jmeya. Pʉ jar jöy‑ca̱ bi döti cár bbɛjña̱ cja̱ bi hmʉh cʉ yojo quí ttʉ pʉ.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 Cuarenta año bú de car Moisés pʉ jar jöy Madián. Ca hnajpa, má dyo pʉ jabʉ jin to mí hña̱ni, pʉ jar ttøø ca i tsjifi Sinaí, cja̱ bi jianti hnár anxe ca Ocja̱. Bi jianti ca hnar za gá hmi̱ni, már zø, cja̱ hni̱, múr ángele már bböh pʉ, már ncju̱jtitjohui car tzibi.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Nu car Moisés ya, bbʉ mí jianti‑ca̱, bi ndo hño ʉ́r mʉy, cja̱ bi guati pʉ pa di cca̱hti te múr bɛh ca̱. Bbʉ ya xi má cuati jar za, bi dyøh hnar jña̱ már nzo guegue, már i̱mbi:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Guejquigö dú Ocja̱‑gö. Mí nzojqui qui ndor tita, car Abraham, cja̱ co car Isaac, cja̱ co car Jacob.” Bbʉ mí dyøj ya‑ca̱ car Moisés, bi ndo ntzu̱, hasta mí jua̱. Mí tzu̱ ja drí cca̱hti ca to már nzofo.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Cja̱ pé bi xih ca Ocja̱, bi hñi̱mbi: “Ccohti quir zɛxtji, porque rá nttzu̱jpi nʉr jöy nʉ jabʉ guí bböy. Guejquigö ya xcár cuajquigö.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Nugö dí pa̱di göhtjo cʉ te rá ncjajpi cʉm cja̱hni. Rá ndo sufri‑cʉ pʉ jar jöy Egipto. Xtú øde, rá ndo da̱ntzi cʉm cja̱hni. Eso, xtú ca̱y pa gu ma cjʉjqui pʉ jabʉ rá sufrijʉ. Guehquiguɛ gu cu̱hqui grí ma Egipto pa gu cjʉjqui pʉ cʉm cja̱hni.” Ncjapʉ gá xih car Moisés ca Ocja̱.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 Nu cʉ cja̱hni israelita, ya xquí zanijʉ car Moisés, ya xquí xijmʉ: “¿Toca̱ xtrú hñi̱xquiguɛ gá nzöya pa güi mandadoguije?” Pe nde̱jma̱ xquí tti̱x car Moisés pa di mandadobi quí cja̱hni ca Ocja̱ cja̱ di gʉjqui pʉ jabʉ már sufrijʉ. Gue car Tzi Ta ji̱tzi xquí un cár cargo. Ca hnár anxe ca Ocja̱ bi hna ni̱guitjo pʉ jabʉ mí jø hnar za gá hmi̱ni cja̱ bi nzoh car Moisés, bi gu̱y di ma pʉ Egipto pa di mandadobi cʉ cja̱hni israelita cja̱ di gʉjqui pʉ jar jöy‑ca̱.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Diguebbʉ ya, car Moisés bi ma gá ma pʉ Egipto, bú föx cʉ israelita. Cja̱ bi dyøti milagro rá ngu̱ pʉ jar jöy‑ca̱. Guejtjo bbʉ mí gʉjqui cʉ cja̱hni pʉ, bi ndo ni̱gui cár ttzɛdi ca Ocja̱. Bbʉ mí ddaxjʉ car Mar Bermejo cʉ israelita, bi cja Ocja̱ bi nxa̱ntzi cʉ deje, cja̱ guegue‑cʉ́ bi hñojʉ pʉ jabʉ mí bbʉjma̱ja̱ car deje, ncjahmʉ dur hñu̱ már hñoni. Cja̱ pé bi hño cʉ cja̱hni israelita, yojmi car Moisés, pʉ jabʉ jin to mí hña̱ni. Bú dejʉ pʉ cuarenta año. Cʉ cjeya‑cʉ, car Moisés segue mí øti milagro co cár ttzɛdi ca Ocja̱.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Guegue car Moisés bi xih cʉ́m Israel, bi hñi̱mbijʉ: “Cʉ cjeya cʉ ba e̱je̱, ca Ocja̱ cam Tzi Jmu̱jʉ da hñi̱x ca hnam hñohuijʉ pa drí nzohquijʉ, da xihquijʉ ja ncja ga mbe̱ni guegue, ncja ngu̱guigö dar xihquijʉ. Bbʉ xtu e̱h‑ca̱, da nesta gui dyøjtijʉ.”
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Guegue car Moisés mí mandadobi göhtjo cʉ cja̱hni israelita bbʉ mí dyojʉ pʉ jabʉ jin te mí po deje. Guejtjo bi bøx pʉ jar ttøø Sinaí, cja̱ bbʉ mbí bbʉh pʉ, bú ca̱h hnar anxe, bi ña̱hui, bi un car ley ca xcuí hñe̱h ca Ocja̱. Cja̱ car Moisés pé bi xih cʉ ndom titajʉ ja mí ncja car ley‑cá̱. I ma̱m pʉ jar ley, ja ncja di hmʉj yʉ cja̱hni pa drí dɛn ca Ocja̱ cja̱ pa drí hmʉpjʉ rá zö.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 Nu cʉ ndom titajʉ, jin gá ne gá dyøjtijʉ car Moisés. Guegue‑cʉ́ bi ʉjʉ cja̱ bi zanijʉ‑cá̱. Ya xi mí nejʉ pé drí gojmʉ pʉ jar jöy Egipto.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Eso, bi nzojmʉ car Aarón, cár cjua̱da̱ car Moisés, bi xijmʉ: “Gui dyøti ya cʉ dda cjá̱a̱, tzödi ca da u̱jtiguijʉ car hñu̱ pʉ jabʉ gu möjö. Ngu̱ ya xí bbɛh car Moisés, masque guegue‑ca̱ xpá ngʉguijʉ pʉ Egipto. Pe nuya, ya jin dí pa̱dije te xpá ncjajpi‑cá̱.” Ncjapʉ gá ma̱n cʉ cja̱hni.
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Nubbʉ́, car Aarón bi möx cʉ cja̱hni, bi dyøtijʉ hnar tzi nda̱nitjo gá oro, cja̱ bi möhtijʉ cʉ dda zu̱we̱, bi ña̱htibijʉ car ídolo. Cja̱ bi dyøtijʉ mbaxcjua, bi hñi̱htzibijʉ car ídolo ca xquí dyøtitsjɛjʉ.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Nubbʉ, ca Ocja̱ bi jiɛh cʉ cja̱hni‑cʉ, ya jin gá ne gá nu̱‑cʉ. Cja̱ guegue‑cʉ más bi ndo wembijʉ ca Ocja̱. Bi mʉdi bi nda̱nejʉ cʉ tzø, car za̱na̱, car jiadi. Bi ncjapʉ gá nzʉh ca hnar palabra ca xquí ma̱n cʉ dda quí jmandadero ca Ocja̱, pʉ jabʉ i ma̱, i̱na̱:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Nugö, dí ma̱ngö, hnahño cjá̱a̱ nguí i̱htzibijʉ.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Cja̱ pé bi ma̱n car Esteban:
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Nu quí ba̱jtzi cʉ cja̱hni cʉ güí bøm pʉ jar jöy Egipto, bú e̱jmʉ hua jar jöy Canaan, guá ndu̱jʉ car tabernáculo. Cʉ cja̱hni‑cʉ́, mbá yojmʉ car Josué. Bbʉ mí zøjmʉ hua, már bbʉjcua rá ngu̱ cʉ hnahño cja̱hni, cja̱ nucʉ́, jí̱ mí tzu̱ ca Ocja̱. Nu ca Ocja̱ bi möx cʉ ndom titajʉ pa gá mfongui cʉ cja̱hni‑cʉ́ cja̱ pa gá ñʉjmʉ hua nʉm jöygöjʉ. Car templo gá xifani mí bbʉjti hua nʉr jöy hua, hasta gue bbʉ mí mandado car rey David.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Car David mí ndo i̱htzibi ca Ocja̱, ncja ngu̱ nguá hñi̱htzibi ca ndór tita, car Jacob. Ca Ocja̱ mí ndo ne car David, hne̱je̱, cja̱ nucá̱ bi dyöjpi ʉr tsjɛjqui di jiøhmpi hnár templo gá me̱do.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Pe jí̱ mí gue car David ca bi xox cár templo ca Ocja̱. Nu cár ttʉ ca mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Salomón, nucá̱ bi jiøhmpi cár templo ca Ocja̱.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Nu ca Ocja̱ ca dí i̱htzibijʉ, jin gur cja̱hni ncjaguigöjʉ. Guegue bí bbʉh pʉ jar ji̱tzi. ¿Ja ncja di hmʉ guegue hnar ngu̱ digue yʉ xí dyøti yʉ cja̱hni? Guehca̱ bi ma̱n ca hnár jmandadero ca Ocja̱ pʉ jar Escritura. I ma̱ ncjahua, i̱na̱:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 I ma̱n car Tzi Ta ji̱tzi: “Nʉr ji̱tzi i jñɛjmi ncja hnar tju̱jnitjo hua jabʉ dí ju̱tzi,
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 ¿Cja jin dú øtigö göhtjo yʉ i bbʉy?”
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Cja̱ pé bi ma̱n car Esteban:
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Qui ndor titajʉ dé mí øhtibijʉ tu̱jni quí jmandadero ca Ocja̱. Guegue‑cʉ mí ma̱jmʉ, di hñe̱h ca hnar hñøjø ca di hñi̱x car Tzi Ta ji̱tzi pa di möxquigöjʉ. Nucá̱ jin te di tu̱‑ca̱. Nu qui ndor titajʉ mí pöhti quí mɛfi ca Ocja̱ cʉ mí nzojmʉ. Cja̱ bbʉ mí zøh ca hnáa ca xquí jma̱ di hñe̱je̱, nuquɛjʉ, gú döjʉ jáy dyɛ cʉ cja̱hni cʉ bi möhtijʉ.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Guehquiguɛjʉ, bi ttahquijʉ car ley güí hñe̱ ji̱tzi. Bú ja̱ cʉ ángele pa güi tɛnijʉ, pe nde̱jma̱ jin gú dyøjtijʉ.― Bi ma̱ ncjapʉ car Esteban.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Cʉ cja̱hni cʉ már øde, bbʉ mí dyøj nʉr palabra‑nʉ, bi ndo ntsjeyajʉ, bi ndo zøti ʉ́r mʉyjʉ, bi ndo ʉjʉ car Esteban.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Nu car Esteban ya, mí ndo yojmi car Espíritu Santo. Bi nøhtzi jar ji̱tzi, bi jiantibi cár tjay ca Ocja̱. Guejtjo bi jianti car Jesús, mbí bböjti pʉ jár jogui dyɛ car Tzi Ta ji̱tzi.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Bi ma̱n car Esteban, bbʉ:
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Nubbʉ́, cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ tita cʉ már øjmʉ, bi ndo majmʉ, xní gojti quí gu̱jʉ. Bi gʉjʉ ʉr ddiji, bi ma bú tzʉdijʉ car Esteban. Mí ndo tsjeyajʉ, como mí i̱na̱jʉ, ¿dyoca̱ rí jɛquihui ca Ocja̱ car Jesús?
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Bi gʉjquijʉ car Esteban jar jñi̱ni, bi jøjti cʉ ndo me̱do pa di möhtijʉ. Cʉ testigo cʉ bi jøjtijʉ cʉ me̱do bi møh quí da̱jtu̱ cʉ mí pötijʉ, bi zojmʉ pʉ jáy hua ca hnar ba̱jtzi hñøjøtjo, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Saulo.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Bbʉ már ccajnijʉ car Esteban, guegue bi nzoh ca Ocja̱, bi xifi:
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Diguebbʉ ya, bi nda̱ndiña̱jmu̱, pé bi ndo mahti nzajqui, bi hñi̱na̱:
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.