Atos 7
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ACF
1 Cja̱ car da̱möcja̱ bi dyön car Esteban, bi hñi̱mbi:
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura é isto assim?
2 Cja̱ bi da̱j ya guegue:
2 E ele disse: Homens, irmãos, e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando na mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Cja̱ bi xifi: “Gui pøm pʉ jer jöy, gui tzoh quir pariente, cja̱ bú e̱cua jar jöy ca xtá u̱jtiqui,” bi hñi̱mbi.
3 E disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Diguebbʉ ya car Abraham bi bøm pʉ jar jöy Mesopotamia, gá ma jar jöy Harán, cja̱ bú hmʉh pʉ tengu̱ cjeya. Bbʉ már bbʉjti pʉ jar jöy Harán, bi du̱ cár ta car Abraham, cja̱ diguebbʉ ya car Abraham bú ddaxcua jar jöy Canaán, hua jabʉ dí bbʉpjʉ ya, ncja ngu̱ xquí xih ca Ocja̱.
4 Então saiu da terra dos caldeus, e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Bú ddatzi bi hmʉjcua car Abraham, nu ca Ocja̱ jin te gá uni jöy pa dúr mɛjti guegue, nim pa hna tzi pedazo pʉ jabʉ di hñi̱h quí hua. Pe bi prometebi car Abraham di uni gá herencia nʉr jöy hua jabʉ dí bbʉpjʉ, pa dúr mɛjtijʉ quí bbɛjto cja̱ co cʉ pé ddáa drí ga̱tzi di hmʉy. Nucʉ́, di cjajpi ʉ́r mɛjtijʉ nʉr jöy Canaán. Cja̱ bbʉ mí tsjifi ncjapʉ, nin te bbe mí bbʉh hnár ba̱jtzi car Abraham.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela, e depois dele, à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Cja̱ pé bi tsjih car Abraham, quí mboxibbɛjto co cʉ ddáa cʉ di ntɛnihui, di möjmʉ hnahño ʉr jöy, pʉ jabʉ jin di mi̱ngu̱jʉ. Nupʉ, di hmʉjti pʉ cuatrocientos año, cja̱ cʉ mi̱ngu̱ pʉ di cjajpijʉ di pɛjpi‑cʉ́ göhtjo ʉ́r vida. Di pɛjpijʉ gá fuerza cja̱ dé di ttʉnijʉ.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão, e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Ca Ocja̱ guejtjo bi xih car Abraham: “Nugö, xtá ɛmbi cár castigojʉ cʉ mi̱ngu̱ jar jöy‑ca̱, como nucʉ́, xta cjajpi quir mboxibbɛjto da pɛjpijʉ gá fuerza. Cja̱ bbʉ ya xtrú ncastiga cʉ cja̱hni‑cʉ, nubbʉ́, xtu pøh quir mboxibbɛjto, du e̱cua nʉr jöy hua, da nzojquigö ʉ́r Cja̱a̱‑guigö, cja̱ da dɛnguigö‑cʉ.” Bi ma̱ ncjapʉ ca Ocja̱.
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E depois disto sairão e me servirão neste lugar.
8 Diguebbʉ ya, ca Ocja̱ bi dyøtihui car Abraham hnar acuerdo, bi xifi mí nesta di ncuajtibi hnar seña cár cuerpo, co guejti quí cuerpo quí ba̱jtzi co quí bbɛjto, göhtjo co ni cʉ pé ddaa cʉ drí ga̱tzi di hmʉy, göhtjo cʉ di hñøjø. Cja̱ bbʉ mí hmʉh car Isaac, cár ttʉ car Abraham, bbʉ mí zʉ jña̱jto mpa, car Abraham bi dyøhtibi car seña ca xquí ma̱n ca Ocja̱. Guejtjo, bbʉ mí hmʉh car Jacob, cár ttʉ car Isaac, bi ncuajtibi car seña‑ca̱ jár cuerpo hne̱je̱. Cja̱ guejti car Jacob, bbʉ mí hmʉh cʉ doce quí ttʉ, tzʉdi, cʉ ndom titajʉ, bi ncjajpi‑cʉ car seña‑cá̱ hne̱je̱, pa di mbe̱nijʉ, mí cja̱hni ca Ocja̱ göhtjo‑cʉ.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão; e assim gerou a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque a Jacó; e Jacó aos doze patriarcas.
9 Nu quí ttʉ car Jacob mí ʉjʉ ca hnár cjua̱da̱jʉ ca mí tsjifi múr José, cja̱ bi möjʉ‑ca̱, gá ttzix pʉ jar jöy Egipto. Nu ca Ocja̱ mí yojmi car José, mí fötzi.
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 Masque bi sufri rá ngu̱ car José, ca Ocja̱ bi gʉhtzibi göhtjo ca mí sufri cja̱ bi uni mfe̱ni már zö, pa gá ndo mba̱di ja nguá pɛjpi car rey. Eso, bi nu̱ rá zö car rey ca mí mandado pʉ jar jöy Egipto. Guegue‑ca̱ mí tsjifi múr Faraón. Bi hñi̱tzi gá gobernador car José pa di möx cár jmandado. Guejtjo bi hñi̱tzi pa di cca̱htibi cár ngu̱ cja̱ co göhtjo cʉ mí pɛhtzi.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Nu cʉ pa‑cʉ́, bi ncja hnar tju̱ju̱, göhtjo jar jöy Egipto co guejti pʉ jar jöy Canaán. Mí ndo tu̱ntju̱ cʉ cja̱hni, cja̱ cʉ ndom titajʉ, quí cjua̱da̱ car José, jin te mí tötijʉ pa di zijʉ.
11 Sobreveio então a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Cja̱ bbʉ mí dyøh car Jacob, már cja trigo pʉ Egipto, bi gu̱h quí ttʉ, cja̱ nucʉ́ bi möjmʉ Egipto hnar primera vez, bú töjmʉ trigo, cja̱ pé gá ngojmʉ Canaán.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Cja̱ bbʉ mír möjmʉ pʉ Egipto ca xtrá yo vez, car José bi xih quí cjua̱da̱ to mí guegue. Nubbʉ́, cja bi ba̱h car rey Faraón guejti car José múr israelita cja̱ múr cjua̱da̱jʉ cʉ once hñøjø cʉ xcuí hñe̱jmʉ Canaán pa gá ndöjmʉ trigo.
13 E na segunda vez foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Diguebbʉ ya, car José bú pɛmpi ʉr jña̱ car Jacob, cár ta, di hñe̱h pʉ jar jöy Egipto göhtjo co quí familia. Ya xi mí setenta y cincojʉ.
14 E José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Bbʉ mí dyøj ya‑cá̱ car Jacob, bi ma gá ma pʉ Egipto, bi zitzi göhtjo quí familia. Bú hmʉjti pʉ hasta gue bbʉ mí du̱. Cja̱ hne̱h quí cjua̱da̱ car José, cʉ ndom titajʉ, bú tu̱jʉ pʉ Egipto hne̱je̱.
15 E Jacó desceu ao Egito, e morreu, ele e nossos pais;
16 Nu car Jacob co quí ttʉ, jin gá hñöh pʉ jar jöy Egipto. Bi hnu̱htzibi quí ndodyojʉ, gá ma pʉ jar jñi̱ni Siquem, ya bú hñöjmʉ pʉ. Bi ttʉtijʉ jar cueva ca xquí dön car Abraham. Guegue‑ca̱ xquí dömbi cʉ́m Hamor cʉ mí bbʉjma̱ja̱ pʉ Siquem.
16 E foram transportados para Siquém, e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Emor, pai de Siquém.
17 Nu cʉ pé dda cja̱hni israelita, göhtjo már bbʉjti pʉ Egipto. I tzʉdi, quí bbɛjto cʉ doce quí ttʉ car Jacob, co quí mboxibbɛjto, cja̱ co ni cʉ pé ddaa cʉ pé xcuí hmʉh pʉ. Bú déjʉ pʉ Egipto rá ngu̱ cjeya, cja̱ bi nxa̱ntijʉ rá ngu̱. Pe ya xi mbá e̱h car tiempo ca xquí ma̱n ca Ocja̱, xquí xih car Abraham, cierto di bøm pʉ jar jöy Egipto cʉ cja̱hni cʉ xtrú hñe̱ jár cji guegue. Menta má tjoh cʉ cjeya, más má nxa̱nti quí familia car Jacob pʉ jar jöy Egipto.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Cʉ pa‑cʉ, bi ñʉti pé hnar rey, bi mʉdi bi mandado pʉ jar jöy‑ca̱. Car rey‑ca̱ jí̱ xquí zʉdi di meya ca ndor José, cja̱ mí ʉhui cʉ cja̱hni cʉ xcuí hñe̱ jár cji car José, tzʉdi, cʉ cja̱hni israelita.
18 Até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Múr jiöjte car rey‑ca̱. Mí øhtibi ca rá nttzo cʉ ndom titajʉ. Mí jon car manera ja drí pun cʉ cja̱hni israelita. Bi bbɛjpi‑cʉ di mótijʉ jar ndo da̱tje quí tzi ba̱jtzi cʉ cja xquí hmʉy, göhtjo cʉ mí hñøjø, pa ncjapʉ drí mpunijʉ.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 Bbʉ ya xquí jmandado cʉ cja̱hni israelita di dyøte ncjapʉ, bi hmʉh car Moisés. Már tzi zö guegue, cja̱ ca Ocja̱ mí ndo ne. Cár ta co cár me car Moisés bi hña̱guihui jñu̱zna̱ pʉ mbo ʉ́r ngu̱hui. Cja̱ bbʉ ya jí̱ mí jogui di hña̱guihui pʉ,
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 nubbʉ́, bi götihui hnar tzi canista, bú tzoguihui hnanguadi car da̱tje, pʉ jar deje, pʉ jabʉ már jø cʉ tule. Nu cár tti̱xu̱ car rey pʉ Egipto bi döti car tzi ba̱jtzi. Bi gʉtzi cja̱ bi dɛx pʉ jár ngu̱ car rey. Bi tede ncjahmʉ mero dúr ttʉ guegue. Bi ncjapʉ gá te car Moisés pʉ jár ngu̱ car rey.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó, e o criou como seu filho.
22 Cja̱ bi nxöh car Moisés göhtjo ca mí pa̱h cʉ́m Egipto. Mí ndo pɛhtzi mfe̱ni rá zö, már zö nguá ña̱, cja̱ már zö ca mí øte, eso, mí ndo tti̱htzibi.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios; e era poderoso em suas palavras e obras.
23 Cja̱ bbʉ ya xi mí pɛhtzi cuarenta año car Moisés, bi mbe̱ni di ma du cca̱hti quí hñohui, tzʉdi, cʉ́m Israel.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Cja̱ bi cca̱hti hna quí mi̱nga̱‑israelitajʉ, már ntu̱jnihui hnar mi̱ngu̱ Egipto, cja̱ bi ttʉn car israelita. Nubbʉ́, car Moisés bi möx cár hñohui, bi hna möhti car mi̱ngu̱ Egipto, bi cohtzibi ca xquí ʉn car israelita.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu, e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Mí mbe̱ntsjɛ car Moisés, ca Ocja̱ xquí hñi̱tzi pa di gʉjqui quí mi̱nga̱‑israelitajʉ pʉ jáy dyɛ car rey pʉ Egipto. Guejtjo mí mbe̱ni, ya xi mí pa̱h cʉ israelita, guegue di möx‑cʉ́ pa di hmʉpjʉ libre. Nu cʉ pé dda israelita jin gá mba̱dijʉ te mí ne di dyøti car Moisés.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Ca xní cja yojpa, car Moisés pé bi cca̱hti yojo quí mi̱ngu̱, már ntu̱jnitsjɛhui. Bi ma bú juejque, bi hñi̱mbihui: “Nuquɛhui, ñø, guí ncjua̱da̱hui, ¿dyoca̱ guí ntu̱jnitsjɛhui?”
26 E no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 Nu car hñøjø ca már cjajpi ʉ́r dyɛ cár hñohui, bi un car Moisés hnar ntu̱jqui cja̱ bi dyöni: “¿Toca̱ xí hñi̱xquiguɛ gúr nzöya pa gui mandadoguije?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 ¿Casʉ guí ne gui pöjtiguigö, ncja ngu̱ xquí pöhti ca hnar mi̱ngu̱ Egipto má̱nde?” Bi hñi̱mbi ncjapʉ.
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Bbʉ mí dyøj ya ca̱ car Moisés, exque bi ddah pʉ. Bi ma pʉ jar jöy Madián, pʉ jabʉ jí̱ mí jmeya. Pʉ jar jöy‑ca̱ bi döti cár bbɛjña̱ cja̱ bi hmʉh cʉ yojo quí ttʉ pʉ.
29 E a esta palavra fugiu Moisés, e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 Cuarenta año bú de car Moisés pʉ jar jöy Madián. Ca hnajpa, má dyo pʉ jabʉ jin to mí hña̱ni, pʉ jar ttøø ca i tsjifi Sinaí, cja̱ bi jianti hnár anxe ca Ocja̱. Bi jianti ca hnar za gá hmi̱ni, már zø, cja̱ hni̱, múr ángele már bböh pʉ, már ncju̱jtitjohui car tzibi.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Nu car Moisés ya, bbʉ mí jianti‑ca̱, bi ndo hño ʉ́r mʉy, cja̱ bi guati pʉ pa di cca̱hti te múr bɛh ca̱. Bbʉ ya xi má cuati jar za, bi dyøh hnar jña̱ már nzo guegue, már i̱mbi:
31 Então Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 “Guejquigö dú Ocja̱‑gö. Mí nzojqui qui ndor tita, car Abraham, cja̱ co car Isaac, cja̱ co car Jacob.” Bbʉ mí dyøj ya‑ca̱ car Moisés, bi ndo ntzu̱, hasta mí jua̱. Mí tzu̱ ja drí cca̱hti ca to már nzofo.
32 Dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Cja̱ pé bi xih ca Ocja̱, bi hñi̱mbi: “Ccohti quir zɛxtji, porque rá nttzu̱jpi nʉr jöy nʉ jabʉ guí bböy. Guejquigö ya xcár cuajquigö.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Nugö dí pa̱di göhtjo cʉ te rá ncjajpi cʉm cja̱hni. Rá ndo sufri‑cʉ pʉ jar jöy Egipto. Xtú øde, rá ndo da̱ntzi cʉm cja̱hni. Eso, xtú ca̱y pa gu ma cjʉjqui pʉ jabʉ rá sufrijʉ. Guehquiguɛ gu cu̱hqui grí ma Egipto pa gu cjʉjqui pʉ cʉm cja̱hni.” Ncjapʉ gá xih car Moisés ca Ocja̱.
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Nu cʉ cja̱hni israelita, ya xquí zanijʉ car Moisés, ya xquí xijmʉ: “¿Toca̱ xtrú hñi̱xquiguɛ gá nzöya pa güi mandadoguije?” Pe nde̱jma̱ xquí tti̱x car Moisés pa di mandadobi quí cja̱hni ca Ocja̱ cja̱ di gʉjqui pʉ jabʉ már sufrijʉ. Gue car Tzi Ta ji̱tzi xquí un cár cargo. Ca hnár anxe ca Ocja̱ bi hna ni̱guitjo pʉ jabʉ mí jø hnar za gá hmi̱ni cja̱ bi nzoh car Moisés, bi gu̱y di ma pʉ Egipto pa di mandadobi cʉ cja̱hni israelita cja̱ di gʉjqui pʉ jar jöy‑ca̱.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? a este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Diguebbʉ ya, car Moisés bi ma gá ma pʉ Egipto, bú föx cʉ israelita. Cja̱ bi dyøti milagro rá ngu̱ pʉ jar jöy‑ca̱. Guejtjo bbʉ mí gʉjqui cʉ cja̱hni pʉ, bi ndo ni̱gui cár ttzɛdi ca Ocja̱. Bbʉ mí ddaxjʉ car Mar Bermejo cʉ israelita, bi cja Ocja̱ bi nxa̱ntzi cʉ deje, cja̱ guegue‑cʉ́ bi hñojʉ pʉ jabʉ mí bbʉjma̱ja̱ car deje, ncjahmʉ dur hñu̱ már hñoni. Cja̱ pé bi hño cʉ cja̱hni israelita, yojmi car Moisés, pʉ jabʉ jin to mí hña̱ni. Bú dejʉ pʉ cuarenta año. Cʉ cjeya‑cʉ, car Moisés segue mí øti milagro co cár ttzɛdi ca Ocja̱.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto, por quarenta anos.
37 Guegue car Moisés bi xih cʉ́m Israel, bi hñi̱mbijʉ: “Cʉ cjeya cʉ ba e̱je̱, ca Ocja̱ cam Tzi Jmu̱jʉ da hñi̱x ca hnam hñohuijʉ pa drí nzohquijʉ, da xihquijʉ ja ncja ga mbe̱ni guegue, ncja ngu̱guigö dar xihquijʉ. Bbʉ xtu e̱h‑ca̱, da nesta gui dyøjtijʉ.”
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor vosso Deus vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Guegue car Moisés mí mandadobi göhtjo cʉ cja̱hni israelita bbʉ mí dyojʉ pʉ jabʉ jin te mí po deje. Guejtjo bi bøx pʉ jar ttøø Sinaí, cja̱ bbʉ mbí bbʉh pʉ, bú ca̱h hnar anxe, bi ña̱hui, bi un car ley ca xcuí hñe̱h ca Ocja̱. Cja̱ car Moisés pé bi xih cʉ ndom titajʉ ja mí ncja car ley‑cá̱. I ma̱m pʉ jar ley, ja ncja di hmʉj yʉ cja̱hni pa drí dɛn ca Ocja̱ cja̱ pa drí hmʉpjʉ rá zö.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 Nu cʉ ndom titajʉ, jin gá ne gá dyøjtijʉ car Moisés. Guegue‑cʉ́ bi ʉjʉ cja̱ bi zanijʉ‑cá̱. Ya xi mí nejʉ pé drí gojmʉ pʉ jar jöy Egipto.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e em seu coração se tornaram ao Egito,
40 Eso, bi nzojmʉ car Aarón, cár cjua̱da̱ car Moisés, bi xijmʉ: “Gui dyøti ya cʉ dda cjá̱a̱, tzödi ca da u̱jtiguijʉ car hñu̱ pʉ jabʉ gu möjö. Ngu̱ ya xí bbɛh car Moisés, masque guegue‑ca̱ xpá ngʉguijʉ pʉ Egipto. Pe nuya, ya jin dí pa̱dije te xpá ncjajpi‑cá̱.” Ncjapʉ gá ma̱n cʉ cja̱hni.
40 Dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Nubbʉ́, car Aarón bi möx cʉ cja̱hni, bi dyøtijʉ hnar tzi nda̱nitjo gá oro, cja̱ bi möhtijʉ cʉ dda zu̱we̱, bi ña̱htibijʉ car ídolo. Cja̱ bi dyøtijʉ mbaxcjua, bi hñi̱htzibijʉ car ídolo ca xquí dyøtitsjɛjʉ.
41 E naqueles dias fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Nubbʉ, ca Ocja̱ bi jiɛh cʉ cja̱hni‑cʉ, ya jin gá ne gá nu̱‑cʉ. Cja̱ guegue‑cʉ más bi ndo wembijʉ ca Ocja̱. Bi mʉdi bi nda̱nejʉ cʉ tzø, car za̱na̱, car jiadi. Bi ncjapʉ gá nzʉh ca hnar palabra ca xquí ma̱n cʉ dda quí jmandadero ca Ocja̱, pʉ jabʉ i ma̱, i̱na̱:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios No deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Nugö, dí ma̱ngö, hnahño cjá̱a̱ nguí i̱htzibijʉ.
43 Antes tomastes o tabernáculo de Moloque,E a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar.Transportar-vos-ei, pois, para além da Babilônia.
44 Cja̱ pé bi ma̱n car Esteban:
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Nu quí ba̱jtzi cʉ cja̱hni cʉ güí bøm pʉ jar jöy Egipto, bú e̱jmʉ hua jar jöy Canaan, guá ndu̱jʉ car tabernáculo. Cʉ cja̱hni‑cʉ́, mbá yojmʉ car Josué. Bbʉ mí zøjmʉ hua, már bbʉjcua rá ngu̱ cʉ hnahño cja̱hni, cja̱ nucʉ́, jí̱ mí tzu̱ ca Ocja̱. Nu ca Ocja̱ bi möx cʉ ndom titajʉ pa gá mfongui cʉ cja̱hni‑cʉ́ cja̱ pa gá ñʉjmʉ hua nʉm jöygöjʉ. Car templo gá xifani mí bbʉjti hua nʉr jöy hua, hasta gue bbʉ mí mandado car rey David.
45 O qual, nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Car David mí ndo i̱htzibi ca Ocja̱, ncja ngu̱ nguá hñi̱htzibi ca ndór tita, car Jacob. Ca Ocja̱ mí ndo ne car David, hne̱je̱, cja̱ nucá̱ bi dyöjpi ʉr tsjɛjqui di jiøhmpi hnár templo gá me̱do.
46 Que achou graça diante de Deus, e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Pe jí̱ mí gue car David ca bi xox cár templo ca Ocja̱. Nu cár ttʉ ca mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Salomón, nucá̱ bi jiøhmpi cár templo ca Ocja̱.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 Nu ca Ocja̱ ca dí i̱htzibijʉ, jin gur cja̱hni ncjaguigöjʉ. Guegue bí bbʉh pʉ jar ji̱tzi. ¿Ja ncja di hmʉ guegue hnar ngu̱ digue yʉ xí dyøti yʉ cja̱hni? Guehca̱ bi ma̱n ca hnár jmandadero ca Ocja̱ pʉ jar Escritura. I ma̱ ncjahua, i̱na̱:
48 Mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 I ma̱n car Tzi Ta ji̱tzi: “Nʉr ji̱tzi i jñɛjmi ncja hnar tju̱jnitjo hua jabʉ dí ju̱tzi,
49 O céu é o meu trono,e a terra o estrado dos meus pés.Que casa me edificareis? diz o Senhor,Ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Cja jin dú øtigö göhtjo yʉ i bbʉy?”
50 Porventura não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Cja̱ pé bi ma̱n car Esteban:
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim vós sois como vossos pais.
52 Qui ndor titajʉ dé mí øhtibijʉ tu̱jni quí jmandadero ca Ocja̱. Guegue‑cʉ mí ma̱jmʉ, di hñe̱h ca hnar hñøjø ca di hñi̱x car Tzi Ta ji̱tzi pa di möxquigöjʉ. Nucá̱ jin te di tu̱‑ca̱. Nu qui ndor titajʉ mí pöhti quí mɛfi ca Ocja̱ cʉ mí nzojmʉ. Cja̱ bbʉ mí zøh ca hnáa ca xquí jma̱ di hñe̱je̱, nuquɛjʉ, gú döjʉ jáy dyɛ cʉ cja̱hni cʉ bi möhtijʉ.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Guehquiguɛjʉ, bi ttahquijʉ car ley güí hñe̱ ji̱tzi. Bú ja̱ cʉ ángele pa güi tɛnijʉ, pe nde̱jma̱ jin gú dyøjtijʉ.― Bi ma̱ ncjapʉ car Esteban.
53 Vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Cʉ cja̱hni cʉ már øde, bbʉ mí dyøj nʉr palabra‑nʉ, bi ndo ntsjeyajʉ, bi ndo zøti ʉ́r mʉyjʉ, bi ndo ʉjʉ car Esteban.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra ele.
55 Nu car Esteban ya, mí ndo yojmi car Espíritu Santo. Bi nøhtzi jar ji̱tzi, bi jiantibi cár tjay ca Ocja̱. Guejtjo bi jianti car Jesús, mbí bböjti pʉ jár jogui dyɛ car Tzi Ta ji̱tzi.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo, fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus, que estava à direita de Deus;
56 Bi ma̱n car Esteban, bbʉ:
56 E disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Nubbʉ́, cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ tita cʉ már øjmʉ, bi ndo majmʉ, xní gojti quí gu̱jʉ. Bi gʉjʉ ʉr ddiji, bi ma bú tzʉdijʉ car Esteban. Mí ndo tsjeyajʉ, como mí i̱na̱jʉ, ¿dyoca̱ rí jɛquihui ca Ocja̱ car Jesús?
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os seus ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele.
58 Bi gʉjquijʉ car Esteban jar jñi̱ni, bi jøjti cʉ ndo me̱do pa di möhtijʉ. Cʉ testigo cʉ bi jøjtijʉ cʉ me̱do bi møh quí da̱jtu̱ cʉ mí pötijʉ, bi zojmʉ pʉ jáy hua ca hnar ba̱jtzi hñøjøtjo, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Saulo.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas capas aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Bbʉ már ccajnijʉ car Esteban, guegue bi nzoh ca Ocja̱, bi xifi:
59 E apedrejaram a Estêvão que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Diguebbʉ ya, bi nda̱ndiña̱jmu̱, pé bi ndo mahti nzajqui, bi hñi̱na̱:
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.