Atos 26
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARA
1 Car Agripa ya, bi nzoh car Pablo, bbʉ, bi hñi̱na̱:
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 ―Dí mpöjö ca xcá ttajqui ʉr tsɛjqui gu tja̱jtsjɛ digue göhtjo ca xí jiøxqui cʉ judio. Dí mpöjö, como guehquiguɛ gu döjtiqui cam aclaración, nuquɛ, rey Agripa.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 Nuquiguɛ, rá zö gri pa̱di göhtjo ja i ncja cʉm costumbre dí tɛnije, dí judioje, cja̱ co cʉm creencia dí e̱me̱je. Nuya, dí öhqui tzʉ, jin da mfadaqui pa gui dyøj yʉ palabra yʉ gu ma̱n ya.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 I pa̱di göhtjo cʉ judio ter bɛh ca̱ xtú pɛfi desde bbʉ ndí tchʉ. I pa̱dijʉ ja mí ncja cam vida bbʉ ndí yojme cʉm mi̱ngu̱je pʉ Jerusalén.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 I pa̱dijʉ hne̱je̱, nttzɛditjo ndúr fariseogö, ndí cumpli göhtjo cʉ costumbre cʉ i tɛn cʉ fariseo. Bbʉ di ne gueguejʉ, di jogui di hmöpjʉ gá testigo, di ma̱jmʉ, te tza már zö ndí tɛngö cár religiónjʉ má̱hmɛto.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 Nugö, dí e̱me̱, ba e̱h car pa bbʉ xta xox cʉ ánima ca Ocja̱, como guegue bi prometebi cʉ ndom titaje da dyøte ncjapʉ. Guehca̱ dár emegö, da nantzi cʉ ánima, eso, xí nzojnquigö yʉ anciano yʉ i mandadobi yʉ cja̱hni israelita pa da njuzgagui hua.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 Göhtjo cʉ doce quí familia cʉm cja̱hnije Israel, i tøhmijʉ car pá bbʉ xta ncumpli car promesa‑cá̱. Eso, dí ndo i̱htzibije ca Ocja̱, cja̱ dí nzojme pa ʉr xu̱y. Nuquɛ, rey Agripa, jøña̱ por rá nguehca̱ dár e̱me̱gö ncjapʉ, eso, xí tsjeyagui yʉ judio, cja̱ nuyʉ́, göhtjo te xí jiøxquigö.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Xiquiguɛjʉ, guí judiojʉ guí bbʉpjʉ hua, ¿cja jin guí e̱me̱jʉ, hne̱je̱, ca Ocja̱ da xox cʉ cja̱hni cʉ xí ndu̱?
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Má̱hmɛto, nuguitsjɛgö ndí øtigö rá ngu̱ cosa pa dá contrabi cʉ cja̱hni cʉ mí tɛnijʉ car Jesús ca múr mi̱ngu̱ Nazaret, como ndí mbe̱ni mí tzøh ca Ocja̱ ca ndí contrabi‑cʉ́.
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Ndí ndo øhtibijʉ tu̱jni bbʉ ndár bbʉh pʉ Jerusalén. Bi ddajqui cam cargo cʉ möcja̱ cʉ i mandado. Ndí tzʉdi rá ngu̱ cʉ cja̱hni mí e̱me̱jʉ car Jesús, cja̱ ndí coti födi, masque jin te mí tu̱jʉ. Cja̱ bbʉ mí bböhti, ndí ma̱ngö, mír ntzöhui di du̱‑cʉ́.
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 Segue ndí castiga cʉ cja̱hni‑cʉ́, pa di jiɛh ca xquí hñe̱me̱jʉ. Ndí dyo pʉ jáy templo cʉm mi̱nga̱‑judioje, ndí jon cʉ cja̱hni‑cʉ́, como ndí ndo ʉbbe. Bbʉ‑bbʉ ndí pa hasta hnahño jöy pa gua øhtibijʉ tu̱jni cʉ cja̱hni cʉ xquí guatijʉ car Jesús.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 Ca hnajpa, ndár ma pʉ Damasco, pa gua tzʉh cʉ dda cja̱hni cʉ mí e̱me̱jʉ car Jesús. Ndí pɛhtzi cam cargo pa gua øti‑cá̱, gue cʉ möcja̱ cʉ i mandado xquí ddajqui carta cja̱ xquí gu̱jqui gua ma pʉ.
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Nuquɛ rey, dí xihqui, ndá pa pʉ jar hñu̱, bbʉ mí zʉ ju̱ xadi, cja̱ dú janti hnar tjay más már nti̱ ni ndra ngue nʉr jiadi. Nuca̱ bi hñi̱jquije madé, nugö cja̱ co göhtjo cʉ ndá yobbe.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Nubbʉ́, dí göhtjoje, dú fʉntzije jar jöy, cja̱ nugö dú øh hnar jña̱, már nzojqui digue cam jña̱je, dí judioje. Bi xijqui: “¡Saulo! ¡Saulo! ¿Dyoca̱ guí ʉgui? Guehquitsjɛguɛ guí lastima. Guí ncja ngu̱ hnar nda̱ni bbʉ ga ntsjʉni, i tí̱titjo car maza.”
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 Nubbʉ́, dú tja̱di, “¿Toquiguɛ? ¿Cja huá guehquiguɛ gú Ocja̱‑guɛ?” Cja̱ bi xijqui guegue‑cá̱: “Guejcö dúr Jesús. Guejcö guí cöbigui.
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Nuya, gui nantzi ya, gui bböy. Xtú nzohqui ya pa gui sirvegui. Xtú i̱xqui pa gui xih cʉ cja̱hni ja ncja xquí cca̱jtigui ya. Guejtjo gui ma gui cca̱jtigui pé dda vez, gui cja ʉm testigo, cja̱ pé gui nzoh cʉ cja̱hni por rá nguejquigö.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 Nugö, xtá cjʉxqui jáy dyɛ cʉ judio, bbʉ te da ne da cjahqui. Guejti cʉ hnahño cja̱hni cʉ jin gui judio, xtá cjʉxqui pʉ jáy dyɛ‑cʉ́ hne̱je̱. Gue cʉ cja̱hni‑cʉ́ dí cu̱hqui gui ma grí nzoh‑cʉ́.
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 Gui xojquibi quí döjʉ pa da bønijʉ jar bbɛxu̱y, drí guatijʉ nʉr jiahtzi. Gui nzojmʉ pa da bønijʉ pʉ jabʉ i mandado car Satanás, drí ñʉtijʉ pʉ jár dyɛ ca Ocja̱. Gui xijmʉ ja drí hñe̱me̱gui pa drí ccʉhtzibi ca rá nttzo ca xí dyøtijʉ. Da ncjapʉ da cjajʉ í ba̱jtzi ca Ocja̱, cja̱ da hmʉbi cʉ pé ddaa cʉ xí hñe̱me̱gui cja̱ ya jin te i tu̱jʉ. Guejtjo da ttunijʉ hnar herencia drá tzi zö.” Ncjapʉ gá xijqui car Jesús.
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 Nuquɛ, rey Agripa, bbʉ ndú øjcö car voz mbí nzojqui desde jar ji̱tzi, jin dá ntøxtibbe‑ca̱. Dú øti ca bi bbɛjpigui.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Nu car mensaje ca bi tsjijqui, bbɛto dú xih cʉ cja̱hni pʉ Damasco, cja̱ diguebbʉ pé dú xih cʉ́m Jerusalén. Ma ya, dú ma dá hño göhtjo pʉ jar estado Judea, dá xih cʉ cja̱hni már bbʉh pʉ. Guejtjo dú ma dá nzoh cʉ gentile, dú xijmʉ di jiɛguijʉ ca rá nttzo, cja̱ di jionijʉ ca Ocja̱. Dú xijmʉ di nxödi di dyøtijʉ ca rá zö pa di fa̱di, ntjumʉy xtrú hñe̱me̱jʉ‑cá̱.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Segue ndá xih cʉ cja̱hni digue car Jesucristo. Por rá nguehcá̱, bú tzʉjqui cʉm mi̱nga̱‑judioje bbʉ ndár bbʉh pʉ jár patio car templo, mí ne di möjtigui.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 Nu ca Ocja̱ bi hmöh madé, cja̱ segue i föxqui guegue, eso dí bbʉjtjo hasta rá pa ya, dí predicatjo cár palabra. Dí xij yʉ cja̱hni yʉ i bbʉh cár cargojʉ, co ni yʉ pé ddáa yʉ jin te i bbʉ ʉ́r cargojʉ. Parejo dar xijmʉ göhtjo. Dí xijmʉ ca bi ma̱n cʉ profeta cja̱ co ni car Moisés bbʉ mí ma̱jmʉ ja di ncja ca hnar hñøjø ca di hñi̱x ca Ocja̱ pa di gʉxquigöjʉ. Jøndi‑cá̱ dí xij yʉ cja̱hni.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 Car Moisés co ni cʉ pé dda profeta mí ma̱jmʉ, bbʉ di hñe̱h ca hnáa ca di hñi̱x car Tzi Ta ji̱tzi pa di möxquigöjʉ, guegue di sufri, di bböhti, cja̱ diguebbʉ ya pé di nantzi. Car cja̱hni‑cá̱ bbɛto di jña̱ ʉ́r jña̱, cja̱ drí ga̱x ya, di jña̱ ʉ́r jña̱ cʉ ánima. Como bi du̱ car Jesucristo cja̱ pé bi nantzi, ya xí jogui da tsjij yʉ judio, co guejti yʉ pé dda cja̱hni yʉ jin gui judio, ja drí cca̱htijʉ cár tzi jiahtzi ca Ocja̱.― Ncjapʉ gá ma̱n car Pablo.
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 Bbʉ mí guadi mí ña̱ car Pablo, car Festo ya bi ña̱ nzajqui, bi xifi:
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Nu car Pablo bi da̱di, i̱na̱:
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 I jñɛjmi ncja hnar testigo nʉr rey Agripa. Guegue‑nʉ́ i pa̱di, cierto göhtjo yʉ xtú ma̱, eso, jin dí ntzu̱gö dar dö cam aclaración pa da dyøj‑nʉ́. Guí göhtjojʉ cja̱ co hne̱j nʉr rey Agripa, xcú dyødejʉ ja ncja gá ndu̱ car Jesucristo cja̱ pé bi jña̱ ʉ́r jña̱, como jin gá ncja‑ca̱ gá ntta̱gui tjojo. Göhtjo yʉ cja̱hni xí dyødejʉ ter bɛh ca̱ bi ncja.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 Nuquɛ, rey Agripa, ¿cja guí e̱me̱ ca bi ma̱n cʉ profeta? Nugö, dí i̱ngö guí e̱me̱.― Bi ma̱ ncjapʉ car Pablo.
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 Nu car Agripa bi da̱di:
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 Cja̱ pé bi ma̱n car Pablo, bbʉ:
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Bbʉ mí guadi mí ma̱ ncjapʉ car Pablo, bi bböh car rey co cár bbɛjña̱ cja̱ co hne̱h car gobernador, cja̱ co cʉ pé dda cja̱hni már ju̱jʉ pʉ, göhtjo bi bønijʉ.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 Gá möjmʉ hnanguadi, bi ña̱jʉ te di cjajpijʉ cár asunto car Pablo, cja̱ bi ma̱jmʉ:
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 Nubbʉ, bi ma̱n car Agripa, bi xih car Festo:
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.