Atos 21
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ACF
1 Bbʉ ya xtá wegueje cʉ hermano, bi hño car barco, bbʉ́. Dú ddaxije car mar, dú möjme derecho hasta dá tzøtije pʉ jar tzi isla ca i tsjifi Cos. Cja̱ car jiax‑cá̱, pé dú tzøtije pʉ jar isla ca i tsjifi Rodas. Diguebbʉ ya, dú pønije pʉ Rodas, cja̱ dá möjme jar jñi̱ni Patara, cja̱ nupʉ, dú ca̱pje pʉ jar barco.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito, e chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Pʉ jar jñi̱ni‑cá̱, dú tötije pé hnar barco mír ma Fenicia. Dú tøjme‑cá̱ bbʉ, cja̱ pé dú pønije.
2 E, achando um navio, que ia para a Fenícia, embarcamos nele, e partimos.
3 Nubbʉ́, pé dú hñoje jar mar, cja̱ dú jantitjoje car isla Chipre, mír go jam ntchohtaje, dú tjojtije hnanguadi, dú möjme derecho hasta bbʉ ndú tzøtije pʉ jar jöy Siria. Pé dú ca̱pje pʉ jar jñi̱ni Tiro. Como nupʉ, di ttzʉ́jquibi cár carga ca mbá tu̱ car barco.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Guejti pʉ jar jñi̱ni Tiro, dú jonije cʉ hermano mír hmʉh pʉ, cja̱ dú tötije. Dú hmʉjtije pʉ yojto mpa co cʉ hermano‑cʉ́. Guegue‑cʉ́ mí ne di ccaxjʉ car Pablo pa jin di bøx pʉ Jerusalén, como car Espíritu Santo xquí xijmʉ ncjapʉ.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Bbʉ ya xquí zʉ yojto mpa ca xtá déje pʉ, pé dú pønije pʉ Tiro. Göhtjo cʉ hermano már bbʉh pʉ, bi pønguije jar hñu̱, mbá yojmʉ quí bbɛjña̱jʉ hne̱h quí ba̱jtzijʉ. Bi zixcöje hasta cár salida car jñi̱ni. Dú nda̱ndiña̱jmu̱je pʉ jár nttza̱ni car deje, dú nzojme ca Ocja̱.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos, e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Diguebbʉ ya, dú jñʉjme, dú hñi̱dije. Ma ya, pé dú pøxije jar barco, cja̱ guegue ya‑cʉ, bi ma gá ma í ngu̱jʉ.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para suas casas.
7 Bi bøm pʉ Tiro car barco bbʉ, pé bi hño jar deje, cja̱ dú tzøtije pʉ Tolemaida. Nu pʉ Tolemaida, dú ca̱pje jar barco, ya jim pé dá hñoje jar mar. Dú zɛnguaje cʉ hermano már bbʉh pʉ, dú hmʉpje pʉ hnajpa.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Car jiax ya‑ca̱, pé dú pønije pʉ Tolemaida, dá möjme pʉ jar jñi̱ni Cesarea. Nupʉ, dú cuatije pʉ jár ngu̱ car hermano Felipe, dú oxije pʉ. Car Felipe mí pøni, mí xih cʉ cja̱hni car evangelio. Guejtjo mí nu̱ ca te mí nesta pʉ jar templo, como xquí tti̱x car Felipe cja̱ co pé dda ddajto hermano pa di dyøtijʉ car bbɛfi‑cá̱.
8 E no dia seguinte, partindo dali Paulo, e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesaréia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Car Felipe mí hñi̱ji̱ gojo quí tti̱xu̱ cʉ jí̱ mí ntja̱jti. Guegue‑cʉ́ mí ma̱jmʉ consejo cʉ xquí xijmʉ ca Ocja̱. Mí ña̱jʉ gá profecía.
9 E tinha este quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Nugöje, dú dedije pʉ Cesarea tengu̱ mpa. Bbʉ ndár bbʉpje pʉ, bú e̱h pʉ jar jöy Judea hnar profeta, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Agabo.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judéia um profeta, por nome Ágabo;
11 Bi zøti pʉ jabʉ ndár bbʉpje, cja̱ bi ga̱mbi cár ngʉti car Pablo, bi du̱htitsjɛ quí hua hne̱h quí dyɛ, cja̱ bi ma̱:
11 E, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo, e ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus em Jerusalém o homem de quem é esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Bbʉ ndú øjcöje‑cá̱, dú ndo öjpije car Pablo pa jin di bøx pʉ Jerusalén. Nugöje ndár yojme guegue cja̱ co cʉ hermano cʉ már bbʉ pʉ Cesarea, dí göhtjoje dú öjpije ncjapʉ.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos-lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Nu car Pablo bi xijquije:
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Diguebbʉ ya dú cca̱htije, ya xquí dyɛmbi ʉ́r mʉy guegue di ma pʉ Jerusalén, cja̱ jí̱ mí ne di pöti cár mfe̱ni. Nubbʉ́, dú jɛjtije, bbʉ, cja̱ dú xijme:
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor.
15 Diguebbʉ ya, dú reglaje ja gua øtije car viaje, cja̱ dú pønije pʉ Cesarea pa dá möjme pʉ Jerusalén.
15 E depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Dú möjme cʉ dda hermano cʉ mí mi̱ngu̱jʉ Cesarea. Guejtjo dú yojme ca hnar hermano, múr mi̱ngu̱ Chipre. Guegue mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Mnasón, cja̱ ya xquí cja tiempo xquí hñe̱me̱ car Jesucristo. Mí bbʉh cár ngu̱ pʉ jar hñu̱ pʉ jabʉ gua tjojme. Cja̱ cʉ hermano cʉ xcuí hñe̱jmʉ Cesarea bi zoguije pʉ, pa dá oxije.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnasom, chíprio, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Car jiax ya‑ca̱, dú tzønije pʉ Jerusalén, cja̱ cʉ cjua̱da̱ bi ndo mpöjmʉ gá cuajtiguije.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Ca mír cja yojpa ya, dú möjme car Pablo, dú ma zɛnguaje car hermano Jacobo. Ya xquí jmuntzi pʉ jár ngu̱ car Jacobo göhtjo cʉ dda anciano cʉ mí ja̱ cár cargojʉ pʉ jar templo.
18 E no dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Car Pablo ya bi zɛngua göhtjo‑cʉ, cja̱ diguebbʉ ya bi xijmʉ göhtjo te xcuí ncja, cʉ lugar rá ngu̱ pʉ jabʉ xcuí hño guegue. Ddahtzʉ bi xijmʉ göhtjo te xquí dyøti ca Ocja̱ pʉ jabʉ már bbʉh cʉ gentile, cja̱ co ja i ncja xquí bendeci cár bbɛfi car Pablo, tzʉdi, ya xi már ngu̱ cʉ cja̱hni xquí guati car Jesucristo.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes por miúdo o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Cʉ hermano cʉ már ødejʉ, bi ndo mpöjmʉ cja̱ bi ndo xöjtibijʉ ca Ocja̱. Diguebbʉ ya, bi dyönijʉ hnar nttöni car Pablo, bi hñi̱mbijʉ:
20 E, ouvindo-o eles, glorificaram ao Senhor, e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que crêem, e todos são zeladores da lei.
21 Nu cʉm mi̱nga̱‑judiojʉ cʉ xí hñe̱me̱jʉ car Jesucristo, ya xí dyødejʉ ja i ncja car palabra guí ma̱. øde, bbʉ guí dyo pʉ jabʉ rá bbʉh cʉ gentile, guí xih cʉ judio rá bbʉh pʉ, guejti‑cʉ́ ya jin da dɛn car ley ca bi ma̱n car Moisés, cja̱ ya jin da cjajpi quí ba̱jtzijʉ car seña ca i ncuajtiguijʉ, dí hñøjø israelitajʉ, desde ya má yabbʉ. Guejti cʉ pé dda costumbre cʉ xtú tɛnijʉ desde ya má yabbʉ, øde, guí xijmʉ da jiɛjmʉ ya‑cʉ́ hne̱je̱.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar seus filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Nuya, ¿ja gu ncjajʉ ya, pa da fa̱di, nuquiguɛ, guí tɛndi car ley ca bi zoguiguijʉ car Moisés? Como nde̱jma̱ da jmu̱ntzi yʉ cja̱hni bbʉ xta dyødejʉ, ya xcú tzøjø, cja̱ i nesta gu mbe̱nijʉ ter bɛh ca̱ gu xijmʉ‑cʉ́.
22 Que faremos pois? em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Nuya, gui dyøti nʉ dí xihquije. I bbʉjcua gojo hñøjø cʉ xí dyøhtibijʉ hnar promesa ca Ocja̱, ncja ngu̱ ga ma̱m pʉ jár ley car Moisés.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: Temos quatro homens que fizeram voto.
24 Nuquiguɛ, gui tzix ya‑cʉ, grí möjmʉ pʉ jár templo cʉ israelita cja̱ gui jñojquitsjɛ pa hne̱hquiguɛ gui dyøhtibi hnar promesa ca Ocja̱ hne̱je̱. Ma ya, gui mandado pa da tta̱htzibi quí xta̱ cʉ go hñøjø‑cʉ, cja̱ nuquɛ, gui pa̱tibi quí gastojʉ. Gui dyøte ncjapʉ pa da ba̱h cʉ cja̱hni, jin gui cierto ca xí tsjijmʉ. Ncjapʉ da cca̱htijʉ, guí dyo rá zö, guí tɛndi car ley ca bi ddajquijʉ car Moisés.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Digue cʉ gentile cʉ xí ñʉti nʉr evangelio, ya xtú pɛjnije hnar carta, xtú xijme, ya jin da zajʉ ngø cʉ xí jña̱htibi cʉ ídolo. Guejtjo jin da zijpijʉ cár cji cʉ zu̱we̱ cʉ xí bböhti, cja̱ jin da zajʉ ngø cʉ xí zintsjɛ cár cji. Guejtjo jin da hmʉbi tema bbɛjña̱ o tema hñøjø ca jin gui ntja̱jtihui.― Ncjapʉ gá ma̱n cʉ anciano.
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito, e achado por bem, que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado e da fornicação.
26 Car jiax ya‑ca̱, car Pablo bi zix cʉ go hñøjø‑cʉ, cja̱ bi jñojquijʉ ncja ngu ga ma̱m pʉ jár ley car Moisés, pa di dyøhtibijʉ ca Ocja̱ hnar promesa. Nubbʉ́, bi ñʉtijʉ jar templo, tzʉdi, pʉ jar patio, cja̱ bú øti cár promesajʉ. Bi ma̱jmʉ, bbʉ xti zʉ ñojto, pé di gojmʉ pʉ pa di dö cár ofrendajʉ. Cada hnáa gueguejʉ di döjʉ cʉ zu̱we̱ cʉ i ma̱m pʉ jár ley car Moisés, pa di ddʉti pʉ jar altar.
26 Então Paulo, tomando consigo aqueles homens, entrou no dia seguinte no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer por cada um deles a oferta.
27 Bbʉ ya xti zʉh car ñojto, ca hnajpa, car Pablo co cʉ gojo hñøjø pé bi ma pʉ jár patio car ndo templo. Már bbʉh pʉ hne̱je̱ cʉ dda judio, mí mi̱ngu̱jʉ pʉ Asia. Guegue‑cʉ́ bi cca̱htijʉ car Pablo cja̱ co cʉ hñøjø már yojmi, cja̱ bi meyajʉ car Pablo. Exque bi dyɛtijʉ cʉ cja̱hni xquí jmu̱ntzi jar templo pa gá dyøhtibijʉ ʉr tu̱jni car Pablo. Bi zɛtijʉ car Pablo, cja̱ bi ndo majmʉ nzajqui, i̱na̱ ca hnáa:
27 E quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 ―Nuquɛjʉ, ʉm mi̱nga̱‑israelitaquijʉ, ¡gu mföxijʉ ya! Ya xtú tzʉdijʉ nʉr hñøjø nʉ göhtjo jabʉ i dyo, ba u̱jti yʉ cja̱hni da despreciaguijʉ, dí israelitajʉ, cja̱ ba xijmʉ jin te i ntju̱mʉy car ley ca bi zoguiguijʉ car Moisés. Guejtjo i xijmʉ‑nʉ́, ya jin da tti̱htzibi nʉm templojʉ hua jabʉ rá nttzu̱jpi. Jønca̱, pé xpá hñe̱cua, xpá nzí yʉ dda hñøjø yʉ jin gui israelita cja̱ jin gui tjɛgui du cʉcua, xí cʉhti hua‑yʉ́, cja̱ ncjapʉ xcá ttzongua nʉm ni̱cja̱jʉ hua jabʉ rá nttzu̱jpi.― Bi ma̱ ncjapʉ car hñøjø‑cá̱.
28 Clamando: Homens israelitas, acudi; este é o homem que por todas as partes ensina a todos contra o povo e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos, e profanou este santo lugar.
29 Guegue‑cá̱, ya xquí meya car Pablo bbʉ má dyo pʉ jar jñi̱ni. Bi cca̱hti bbʉ má hñohui car hermano Trófimo, cja̱ nucá̱ múr mi̱ngu̱ Efeso, guejtjo hne̱je̱ múr gentile. Diguebbʉ ya, mismo car judio‑cá̱, pé bi cca̱hti car Pablo pʉ mbo cár patio car templo, ya pé xi má hñohui cʉ dda hñøjø, cja̱ bi ma̱ntsjɛ, car Pablo pé má hñohui car Trófimo. Como jí̱ mí tjɛh cʉ gentile di ñʉti pʉ jar patio‑ca̱, bi ndo zøhtibi ʉ́r mʉy car hñøjø‑cá̱.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Guejti cʉ pé dda cja̱hni cʉ xquí jmu̱ntzi pʉ jar templo, bi ndo unijʉ ʉr cuɛ, hne̱je̱. Diguebbʉ ya, pé bú e̱jmʉ pé dda cja̱hni rá ngu̱. Bú cjʉjʉ ʉr ddiji, bi guatijʉ nttzɛdi. Casi ntero car jñi̱ni bi jmu̱ntzi pʉ. Cʉ ddáa xní pɛntijʉ car Pablo, xní gʉjquijʉ xcá möjmʉ tji. Cʉ ddáa xní goti quí goxtji car ndo templo, bbʉ́.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Már mpɛgui di möhtijʉ car Pablo, pe bú cjöx car comandante ca mí mandadobi cʉ sundado cʉ mí mfödijʉ pʉ jar templo. Bi tsjifi, már ndo cja tu̱jni nʉ jar templo, casi göhtjo car jñini xquí jmuntzi pʉ.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Car comandante ya, bú pɛjni quí sundado co cʉ dda capitán. Guegue‑cʉ bi xønijʉ gá nguatijʉ pʉ jabʉ már ntu̱jnijʉ. Cja̱ cʉ cja̱hni, bbʉ mí jiantijʉ‑cʉ, bi jiɛjmʉ ca mír ʉnijʉ car Pablo.
32 O qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Bi zøh car comandante co cʉ sundado, bbʉ́, bi pɛntijʉ car Pablo, cja̱ car comandante bi mandado bi hnu̱hti co yojo cadena. Ma ya, guegue bi dyön cʉ cja̱hni, ¿to nʉr hñøjø‑nʉ́, cja̱ ter bɛh ca̱ xí dyøte?
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Bbʉ mí da̱j ya cʉ cja̱hni, hnahño gá ma̱n cʉ ddáa, pé hnahño gá ma̱n cʉ pé ddáa. Jin gá ni̱gui ter fɛh ca̱ már ma̱jmʉ, como mí ndo jñøtijʉ ngá ña̱jʉ, cja̱ már ndo majmʉ nzajqui. Eso, car comandante bi mandado di ttzix car Pablo di ncʉhti pʉ jar ngu̱ pʉ jabʉ mí bbʉh cʉ sundado.
34 E na multidão uns clamavam de uma maneira, outros de outra; mas, como nada podia saber ao certo, por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Bbʉ mí zøti cʉ sundado pʉ jár hnɛndö, pa di bøx pʉ jár ngu̱jʉ, bi pɛntijʉ car Pablo cja̱ bi mɛxjʉ, como már ndo ntu̱jqui cʉ cja̱hni, mí rezgajʉ di zɛdijʉ di möhtijʉ.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão.
36 Cja̱ ya xi mbá cuati pé dda cja̱hni rá ngu̱, már majmʉ:
36 Porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Diguebbʉ ya cʉ sundado, ya xti cʉhtijʉ car Pablo pʉ mbo cár ngu̱jʉ. Nu car Pablo ya, bi nzoh car comandante, bi dyöni:
37 E, quando iam a introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Casʉ, ¿jin gúr mi̱ngu̱ Egiptoguɛ? ¿Cja jin gui guehquiguɛ, ya xí tzi cja mpa gú dyɛti cʉ cja̱hni bi xoxijʉ hnar tu̱jni contra car gobierno? ¿Cja jin guí guehquiguɛ gú tzix cʉ go mil cʉ hñøjø i tsjifi möhtite, gú möjmʉ pʉ jar desierto?― Bi ncjapʉ gá dyöni guegue.
38 Não és tu porventura aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Cja̱ bi da̱h car Pablo, bi hñi̱mbi:
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade que sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Cja̱ nucá̱ bi ungui ʉr tsjɛjqui, bbʉ. Diguebbʉ ya, car Pablo bi hmöh pʉ jar hnɛndö, cja̱ bi cjajpi ʉr seña cʉ cja̱hni pa di jui̱guijʉ cja̱ di dyødejʉ. Cja̱ bbʉ ya xquí jui̱guijʉ, car Pablo bi nzojmʉ bbʉ. Bi ña̱ cár jña̱ cʉ judio.
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.