Atos 17

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nubbʉ́, car Pablo co car Silas bi tjojmi pʉ jar jñi̱ni Anfípolis co ni pʉ Apolonia, gá nzøtihui pʉ jar jñi̱ni Tesalónica. Nu pʉ Tesalónica mí bbʉh hnar templo pʉ jabʉ mí jmu̱ntzi cʉ judio.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Como ngu̱ nguá dyøti car Pablo, bbʉ mí zøh car pa gá nttzöya, guegue bi ñʉti car templo, cja̱ bi u̱jti cár palabra ca Ocja̱ cʉ cja̱hni már bbʉh pʉ. Car Pablo co car Silas bú dehui pʉ Tesalónica ngu̱ quince día, cja̱ bbʉ pé mí zøh car pa gá nttzöya, pé bi u̱jti cʉ cja̱hni pʉ jar templo. Bi dyøte ncja̱pʉ jñu̱ vez.
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 Car Pablo mí nøn cʉ dda parte digue car Escritura, cja̱ mí xih cʉ cja̱hni, i ma̱m pʉ já Escritura, bbʉ di hñe̱h car cja̱hni ca di hñi̱x car Tzi Ta ji̱tzi pa di möx cʉ israelita, guegue di du̱ cja̱ pé di jña̱ ʉ́r jña̱. Mí xijmʉ ncjahua:
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 Cja̱ cʉ dda judio bi hñe̱me̱jʉ nʉr palabra‑nʉ́, cja̱ bi guatijʉ car Pablo co car Silas. Guejtjo hne̱je̱ bi hñe̱me̱ rá ngu̱ cʉ gentile cʉ mí tzu̱jʉ ca Ocja̱, cja̱ co rá tzi ngu̱ quí bbɛjña̱ cʉ hñøjø cʉ mí pɛhtzi quí cargojʉ cja̱ mí tti̱htzibi.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Diguebbʉ ya, cʉ judio cʉ jí̱ mí e̱me̱jʉ bi ʉjʉ car Pablo co car Silas, bi dyøhtibijʉ tu̱jni. Bi ma bú jonijʉ cʉ dda hñøjø már nttzo quí mfe̱ni cja̱ mí da̱jnijʉ. Göhtjo jabʉ mí bböjtijʉ. Cʉ cja̱hni‑cʉ́ bi mföxjʉ, bi jmu̱ntzijʉ pé dda cja̱hni rá ngu̱, xcuí hna hñe̱jtijʉ rá ngu̱ parte car jñi̱ni. Bi dyɛtijʉ‑cʉ́ pa di dyøhtibi tu̱jni car Pablo co car Silas. Bi möjmʉ pʉ́r ngu̱ car Jasón, pʉ jabʉ xquí guati car Pablo co car Silas, már jonijʉ cʉ yojo‑cʉ́, mí ne di gʉjquijʉ pʉ tji cja̱ di döjʉ pʉ jáy dyɛ cʉ cja̱hni cʉ xquí jmu̱ntzi.
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 Pe como jin gá ndötijʉ pʉ car Pablo co car Silas, bú ɛjʉ car Jasón co cʉ pé dda cjua̱da̱ cʉ ya xi mí e̱me̱ car evangelio. Bú ttɛ cʉ hermano‑cʉ́ pʉ jabʉ már bbʉh cʉ autoridad cʉ mí mandado jar jñi̱ni‑cá̱. Cja̱ cʉ judio cʉ xcuí dyɛ cʉ hermano bi quejabijʉ. Bi majmʉ nzajqui, mí i̱na̱jʉ:
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 Cja̱ nʉr Jasón, xí cuajti cʉ cja̱hni‑cʉ́. Göhtjo cʉ to i tɛn car religión ca ba ja̱ guegue‑cʉ, i contrabi cam emperadorjʉ, gue car César. Como nucʉ́, i ma̱jmʉ, pé i bbʉh hnar rey rí ntzöhui da tti̱htzibi, gue car hñøjø ca i tsjifi ʉr Jesús.― Bi ma̱ ncjapʉ cʉ judio.
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Bbʉ mí dyøde ncjapʉ cʉ cja̱hni cʉ xquí jmu̱ntzi, bi ndo ntzøtijʉ cja̱ co guejti cʉ jefe cʉ mí mandado pʉ jar jñi̱ni‑cá̱. Göhtjo bi u̱nijʉ ʉr cuɛ.
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 Nubbʉ́, bi ncobrabi hnar multa car Jasón co ni cʉ pé dda hermano, cja̱ diguebbʉ ya, bi tjɛguijʉ bi má.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 Ma ya, exque gue car nxu̱y‑cá̱, cʉ cjua̱da̱ bi gu̱h car Pablo co car Silas, gá mɛhui Berea. Nu pʉ Berea, car Pablo co car Silas pé bi ñʉtihui jár templo cʉ judio, bi u̱jtihui cʉ cja̱hni car tzi ddadyo jña̱ digue car Jesucristo.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 Nu cʉ mi̱ngu̱ pʉ Berea, más már ngu̱ cʉ jogui cja̱hni ni digue cʉ már bbʉh pʉ Tesalónica. Már ngu̱ cʉ mi̱ngu̱ pʉ Berea bi dyøjmʉ car palabra mí ma̱n car Pablo, cja̱ bi tzøjmʉ. Göhtjo ʉr pa mí jmu̱ntzijʉ cja̱ mí cca̱htijʉ cʉ Escritura pa di ba̱dijʉ, ¿cja mí cierto ca mí ma̱jmi car Pablo co car Silas, huá ji̱na̱?
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Bi ncjapʉ gá hñe̱me̱jʉ cja̱hni rá ngu̱ digue cʉ mí cuati jár templo cʉ judio, co guejti cʉ cja̱hni cʉ jí̱ mí judio. Bi hñe̱me̱ rá tzi ngu̱ cʉ bbɛjña̱ cʉ mí jmeya cja̱ mí tti̱htzibi, cja̱ co hñøjø rá ngu̱ hne̱je̱.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Nu cʉ judio pʉ Tesalónica bi dyødejʉ te xquí ncja pʉ Berea. Bi dyødejʉ, car Pablo már predica car palabra digue car Jesucristo, cja̱ már ngu̱ cʉ cja̱hni már e̱me̱jʉ. Nubbʉ́, pé bi möjmʉ pʉ Berea hne̱je̱ quí contra car Pablo, bi ma bú jötijʉ cʉ cja̱hni pʉ, pa gá dyøhtibijʉ tu̱jni car Pablo.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 Diguebbʉ ya, cʉ cjua̱da̱ pʉ Berea bi gu̱pjʉ car Pablo, cja̱ nucá̱ bi bøni gá ma jár nttza̱ni car mar, cja̱ bi dexi hnar barco pʉ. Nu car Silas co ni car Timoteo bi gojti pʉ Berea.
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Cʉ cjua̱da̱ cʉ xquí mɛhui car Pablo bi dexijʉ car barco hne̱je̱, gá nzøtijʉ pʉ Atenas, bi ma bú tzoguijʉ pʉ. Diguebbʉ ya, guegue‑cʉ́ bi ma gá ngojmʉ pʉ Berea. Nu car Pablo bi mɛmpi ʉr jña̱ car Silas co ni car Timoteo, bi dyöjpi di hñe̱jmi tzʉ nttzɛdi pʉ jabʉ már bbʉ guegue, pʉ Atenas.
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Bi døhmi car Pablo tengu̱ mpa pʉ jar jñi̱ni Atenas. Menta már tøhmi di hñe̱h cʉ yojo, mí dyo jar jñi̱ni, mí cca̱hti ter bɛh ca̱ mí bbʉh pʉ. Cja̱ bi ndo ungui ʉr du̱mʉy por rá ngue cʉ ídolo már ngu̱ mí i̱htzibijʉ cʉ mi̱ngu̱ pʉ.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Guejtjo mí pa pʉ jár templo cʉ judio, mí nzoh quí mi̱nga̱‑judiojʉ cʉ mbá e̱jmʉ jar templo, cja̱ co cʉ gentile cʉ mí tzu̱jʉ ca Ocja̱ hne̱je̱. Guejtjo mí pa jar töy göhtjo ʉr pá, mí dyo pʉ, mí nzoh cʉ to má ntjɛhui pʉ, mí xijmʉ cár palabra ca Ocja̱.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 Bbʉ má dyo pʉ jar töy, car Pablo bi ntjɛhui cʉ dda maestro xquí nxödi rá ngu̱. Segue mí mbe̱nijʉ cja̱ mí ña̱jʉ, ter bɛh ca̱ da tte̱me̱ cja̱ da tjoni. Ca hnar grupo cʉ maestro‑cʉ́, mí tsjifi epicúreos, cja̱ ca pé hnar grupo mí tsjifi estóicos. Guegue‑cʉ́ mí ña̱hui car Pablo, pe jí̱ mí e̱me̱jʉ ca mí ma̱n‑cá̱. Cʉ ddáa mí ma̱:
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 Diguebbʉ ya bi ttzix car Pablo gá ma hnar lugar mí tsjifi car Areópago. Pʉ jar lugar‑cá̱ mí jmu̱ntzi cʉ cja̱hni bbʉ mí ne di jojqui tema asunto. Cja̱ nupʉ bi ttön car Pablo, bi ma̱n cʉ dda cja̱hni, i̱na̱:
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 Göhtjo ʉr vida, jin dí ødeje hnar palabra ca di jñɛjmi nʉ guí ma̱, cja̱ dí ne gu pa̱dije göhtjo ja i ncja.―
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 Bi hñöni ncjapʉ cʉ mi̱ngu̱ Atenas, como mí ndo gustabijʉ di dyøde göhtjo tema ddadyo mfe̱ni cja̱ di ña̱jʉ ¿ja mí ncja cʉ mfe̱ni‑cʉ́? Guejti cʉ mi̱ngu̱ hnahño lugar cʉ ya xquí dé pʉ Atenas, ya xquí nxödi di dyøtijʉ ncjapʉ hne̱je̱.
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Bbʉ ya xquí zøti car Pablo pʉ jar Areópago, bi hmöh pʉ madé, bi nzoh cʉ cja̱hni, bi hñi̱na̱:
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 Porque ya xtú tzi hñogö hua jer jñi̱nijʉ, cja̱ ya xtú cca̱hti quir ni̱cja̱jʉ. Bbʉ ndár cca̱hti‑cʉ́, dú cca̱hti ca hnar altar, i cuati hnar letrero, i ma̱ ncjahua:
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 Guegue‑cá̱ bi dyøti nʉr mundo cja̱ co göhtjo yʉ i bbʉy. Bí mandado pʉ jar ji̱tzi, guejtjo i mandado hua jar jöy. Nucá̱, jin gui nesta hnar ngu̱ pʉ jabʉ da hmʉjtjo, ncja yʉ ni̱cja̱ i øti yʉ cja̱hni.
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 Nugöjʉ, dí cja̱hnitjojʉ, cja̱ guegue Ocja̱. Bbʉ jin te gu unijʉ, jin tema falta da cjajpi guegue. Al contrario, guegue Ocja̱ i ddajqui nʉm nzajquijʉ, nugöjʉ cja̱ co göhtjo yʉ i bbʉy. Guejtjo i ddajquijʉ ʉr tsjɛjqui dár cjoxi ʉm jña̱jʉ, cja̱ göhtjo ca dí pɛhtzijʉ, xí ddajquijʉ guegue hne̱je̱.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 Guegue bi dyøti hnatjo ʉr cja̱hni cja̱ bi cjajpi bi nxa̱nti. Göhtjo yʉ nación i bbʉjcua jar mundo guá hñe̱h car cja̱hni‑cá̱, eso, hnaadi cam cjigöjʉ, dí göhtjojʉ. Guejtjo xí ma̱n ca Ocja̱ tema parte nʉr mundo da hmʉy göhtjo yʉ nación. Xí ma̱ ncjahmʉ da ni̱gui‑yʉ hua jar mundo cja̱ co tengu̱ cjeya da dura cada hnáa.
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 Guejtjo xí uni mfe̱ni yʉ cja̱hni, pa da jionijʉ guegue, xa̱jma̱ja̱ da jogui da dötijʉ. Nuyʉ́, jin gui pa̱di ja i ncja ca Ocja̱, masque jin gui bbʉy yapʉ‑cá̱.
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 Guegue Ocja̱ i ddajquijʉ ʉr tsjɛjqui pa dár hmʉpjʉ, guejtjo pa dár pɛjmʉ cja̱ pa dár mbe̱nijʉ ter bɛh ca̱ dár øtijʉ. Cierto nʉr palabra nʉ xí ma̱n cʉ dda quir maestrojʉ, xí jñu̱x pʉ jáy librojʉ, i̱na̱jʉ: “Nugöjʉ, í ba̱jtziguijʉ ca Ocja̱.”
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 Como rí hñe̱h ca Ocja̱ cam nzajquijʉ, cja̱ í ba̱jtziguijʉ‑cá̱, eso, jin gu mbe̱nijʉ, má̱s di jñɛjmi guegue tema cjá̱a̱ xtrú dyøti nʉr cja̱hni, sea xtrú dyøte gá oro o gá plata o gá me̱do. Como xí mbe̱ntsjɛ yʉ cja̱hni ja ncja da ni̱gui yʉ ídolo cja̱ i ncjapʉ ga dyøtijʉ.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Cʉ cjeya xí tjogui, car Tzi Ta ji̱tzi mí cca̱hti yʉ cja̱hni, mír hñi̱htzibijʉ hnahño cjá̱a̱, cja̱ mír dyøtijʉ ca rá nttzo. Nu guegue jí̱ bbe mí ʉhtibijʉ ʉr huɛnda, como jí̱ bbe mí pa̱j yʉ cja̱hni ja i ncja ca Ocja̱. Pe nuya, ya xqui nzoj yʉ cja̱hni car Tzi Ta ji̱tzi, göhtjo yʉ i bbʉ jar mundo. I xijmʉ, nuya, da jiɛjmʉ ya ca rá nttzo cja̱ da jionijʉ guegue.
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 I xihquijʉ ca Ocja̱, ya xpa e̱h car pa bbʉ xta ni̱gui ca hnar hñøjø ca da cja ʉr nzöya. Car Tzi Ta ji̱tzi xí hñi̱x‑ca̱ pa da dyøhtibi jujticia yʉ cja̱hni, göhtjo yʉ i bbʉjcua jar jöy. Cja̱ pa gui pa̱dijʉ, cierto pé du e̱h car Jesucristo pa da cja ʉr nzöya, guegue‑cá̱ pé bi jña̱ ʉ́r jña̱ bbʉ ya xquí du̱, como cár Tzi Ta ji̱tzi bi xotzi.― Bi ma̱ ncjapʉ car Pablo.
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 Cʉ cja̱hni cʉ már ødejʉ, bi dyøde rá zö hasta bbʉ mí ma̱n car Pablo, ya xí jña̱ ʉ́r jña̱ hnar cja̱hni ca xí ndu̱, cja̱ nubbʉ́, bi ccahtzijʉ, bbʉ. Cʉ ddáa, bi dendijʉ, nu cʉ pé ddáa ya, bi xijmʉ:
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Car Pablo ya, exque bi jui̱gui cja̱ bi bøm pʉ.
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 Pe nde̱jma̱ mí bbʉ tengu̱di cʉ cja̱hni cʉ bi hñe̱me̱ cja̱ bi guatijʉ car Pablo. Bi hñe̱me̱ ca hnar hñøjø, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Dionisio. Guegue‑cá̱ múr nzöya pʉ jar lugar ca mí tsjifi car Areópago. Guejtjo bi hñe̱me̱ ca hnar bbɛjña̱ ca mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Damaris. Cja̱ pé mí bbʉ tengu̱ pé ddáa cʉ bi hñe̱me̱jʉ hne̱je̱.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.