Atos 17

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nubbʉ́, car Pablo co car Silas bi tjojmi pʉ jar jñi̱ni Anfípolis co ni pʉ Apolonia, gá nzøtihui pʉ jar jñi̱ni Tesalónica. Nu pʉ Tesalónica mí bbʉh hnar templo pʉ jabʉ mí jmu̱ntzi cʉ judio.
1 Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga .
2 Como ngu̱ nguá dyøti car Pablo, bbʉ mí zøh car pa gá nttzöya, guegue bi ñʉti car templo, cja̱ bi u̱jti cár palabra ca Ocja̱ cʉ cja̱hni már bbʉh pʉ. Car Pablo co car Silas bú dehui pʉ Tesalónica ngu̱ quince día, cja̱ bbʉ pé mí zøh car pa gá nttzöya, pé bi u̱jti cʉ cja̱hni pʉ jar templo. Bi dyøte ncja̱pʉ jñu̱ vez.
2 Conforme o seu costume, Paulo foi lá e nos três sábados seguintes falou sobre as Escrituras Sagradas com as pessoas que estavam ali na sinagoga.
3 Car Pablo mí nøn cʉ dda parte digue car Escritura, cja̱ mí xih cʉ cja̱hni, i ma̱m pʉ já Escritura, bbʉ di hñe̱h car cja̱hni ca di hñi̱x car Tzi Ta ji̱tzi pa di möx cʉ israelita, guegue di du̱ cja̱ pé di jña̱ ʉ́r jña̱. Mí xijmʉ ncjahua:
3 Paulo lhes explicava e provava que o Messias precisava sofrer e que, depois de morrer, tinha de ressuscitar. Ele dizia: — Este Jesus que estou anunciando a vocês é o Messias.
4 Cja̱ cʉ dda judio bi hñe̱me̱jʉ nʉr palabra‑nʉ́, cja̱ bi guatijʉ car Pablo co car Silas. Guejtjo hne̱je̱ bi hñe̱me̱ rá ngu̱ cʉ gentile cʉ mí tzu̱jʉ ca Ocja̱, cja̱ co rá tzi ngu̱ quí bbɛjña̱ cʉ hñøjø cʉ mí pɛhtzi quí cargojʉ cja̱ mí tti̱htzibi.
4 Paulo e Silas conseguiram convencer disso algumas daquelas pessoas, as quais se juntaram a eles. Um grande número de não judeus convertidos ao Judaísmo e muitas senhoras da alta sociedade também se juntaram ao grupo.
5 Diguebbʉ ya, cʉ judio cʉ jí̱ mí e̱me̱jʉ bi ʉjʉ car Pablo co car Silas, bi dyøhtibijʉ tu̱jni. Bi ma bú jonijʉ cʉ dda hñøjø már nttzo quí mfe̱ni cja̱ mí da̱jnijʉ. Göhtjo jabʉ mí bböjtijʉ. Cʉ cja̱hni‑cʉ́ bi mföxjʉ, bi jmu̱ntzijʉ pé dda cja̱hni rá ngu̱, xcuí hna hñe̱jtijʉ rá ngu̱ parte car jñi̱ni. Bi dyɛtijʉ‑cʉ́ pa di dyøhtibi tu̱jni car Pablo co car Silas. Bi möjmʉ pʉ́r ngu̱ car Jasón, pʉ jabʉ xquí guati car Pablo co car Silas, már jonijʉ cʉ yojo‑cʉ́, mí ne di gʉjquijʉ pʉ tji cja̱ di döjʉ pʉ jáy dyɛ cʉ cja̱hni cʉ xquí jmu̱ntzi.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Eles foram buscar alguns homens maus entre os malandros das ruas e formaram um grupo de desordeiros. Estes fizeram muita confusão na cidade e atacaram a casa de Jasão, procurando Paulo e Silas a fim de os levar para o meio do povo.
6 Pe como jin gá ndötijʉ pʉ car Pablo co car Silas, bú ɛjʉ car Jasón co cʉ pé dda cjua̱da̱ cʉ ya xi mí e̱me̱ car evangelio. Bú ttɛ cʉ hermano‑cʉ́ pʉ jabʉ már bbʉh cʉ autoridad cʉ mí mandado jar jñi̱ni‑cá̱. Cja̱ cʉ judio cʉ xcuí dyɛ cʉ hermano bi quejabijʉ. Bi majmʉ nzajqui, mí i̱na̱jʉ:
6 Mas, como não os encontraram, levaram à força Jasão e alguns outros irmãos até a presença das autoridades da cidade, gritando: — Aqueles homens têm provocado desordens em todos os lugares! Agora chegaram até a nossa cidade,
7 Cja̱ nʉr Jasón, xí cuajti cʉ cja̱hni‑cʉ́. Göhtjo cʉ to i tɛn car religión ca ba ja̱ guegue‑cʉ, i contrabi cam emperadorjʉ, gue car César. Como nucʉ́, i ma̱jmʉ, pé i bbʉh hnar rey rí ntzöhui da tti̱htzibi, gue car hñøjø ca i tsjifi ʉr Jesús.― Bi ma̱ ncjapʉ cʉ judio.
7 e Jasão os hospedou na casa dele. Eles estão desobedecendo às leis do Imperador romano, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Bbʉ mí dyøde ncjapʉ cʉ cja̱hni cʉ xquí jmu̱ntzi, bi ndo ntzøtijʉ cja̱ co guejti cʉ jefe cʉ mí mandado pʉ jar jñi̱ni‑cá̱. Göhtjo bi u̱nijʉ ʉr cuɛ.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas quando ouviram essas palavras.
9 Nubbʉ́, bi ncobrabi hnar multa car Jasón co ni cʉ pé dda hermano, cja̱ diguebbʉ ya, bi tjɛguijʉ bi má.
9 E as autoridades soltaram Jasão e os outros, depois que eles pagaram a quantia exigida para isso.
10 Ma ya, exque gue car nxu̱y‑cá̱, cʉ cjua̱da̱ bi gu̱h car Pablo co car Silas, gá mɛhui Berea. Nu pʉ Berea, car Pablo co car Silas pé bi ñʉtihui jár templo cʉ judio, bi u̱jtihui cʉ cja̱hni car tzi ddadyo jña̱ digue car Jesucristo.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para a cidade de Bereia. Quando chegaram lá, eles foram à sinagoga .
11 Nu cʉ mi̱ngu̱ pʉ Berea, más már ngu̱ cʉ jogui cja̱hni ni digue cʉ már bbʉh pʉ Tesalónica. Már ngu̱ cʉ mi̱ngu̱ pʉ Berea bi dyøjmʉ car palabra mí ma̱n car Pablo, cja̱ bi tzøjmʉ. Göhtjo ʉr pa mí jmu̱ntzijʉ cja̱ mí cca̱htijʉ cʉ Escritura pa di ba̱dijʉ, ¿cja mí cierto ca mí ma̱jmi car Pablo co car Silas, huá ji̱na̱?
11 As pessoas dali eram mais bem-educadas do que as de Tessalônica e ouviam a mensagem com muito interesse. Todos os dias estudavam as Escrituras Sagradas para saber se o que Paulo dizia era mesmo verdade.
12 Bi ncjapʉ gá hñe̱me̱jʉ cja̱hni rá ngu̱ digue cʉ mí cuati jár templo cʉ judio, co guejti cʉ cja̱hni cʉ jí̱ mí judio. Bi hñe̱me̱ rá tzi ngu̱ cʉ bbɛjña̱ cʉ mí jmeya cja̱ mí tti̱htzibi, cja̱ co hñøjø rá ngu̱ hne̱je̱.
12 Assim muitos judeus naquela cidade creram, e também não judeus, tanto mulheres da alta sociedade como também muitos homens.
13 Nu cʉ judio pʉ Tesalónica bi dyødejʉ te xquí ncja pʉ Berea. Bi dyødejʉ, car Pablo már predica car palabra digue car Jesucristo, cja̱ már ngu̱ cʉ cja̱hni már e̱me̱jʉ. Nubbʉ́, pé bi möjmʉ pʉ Berea hne̱je̱ quí contra car Pablo, bi ma bú jötijʉ cʉ cja̱hni pʉ, pa gá dyøhtibijʉ tu̱jni car Pablo.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo tinha anunciado a palavra de Deus também em Bereia, foram até lá e começaram a agitar e atiçar o povo contra eles.
14 Diguebbʉ ya, cʉ cjua̱da̱ pʉ Berea bi gu̱pjʉ car Pablo, cja̱ nucá̱ bi bøni gá ma jár nttza̱ni car mar, cja̱ bi dexi hnar barco pʉ. Nu car Silas co ni car Timoteo bi gojti pʉ Berea.
14 Então os irmãos enviaram Paulo imediatamente para o litoral; porém Silas e Timóteo ficaram em Bereia.
15 Cʉ cjua̱da̱ cʉ xquí mɛhui car Pablo bi dexijʉ car barco hne̱je̱, gá nzøtijʉ pʉ Atenas, bi ma bú tzoguijʉ pʉ. Diguebbʉ ya, guegue‑cʉ́ bi ma gá ngojmʉ pʉ Berea. Nu car Pablo bi mɛmpi ʉr jña̱ car Silas co ni car Timoteo, bi dyöjpi di hñe̱jmi tzʉ nttzɛdi pʉ jabʉ már bbʉ guegue, pʉ Atenas.
15 Os irmãos que protegiam Paulo o levaram até a cidade de Atenas. Depois voltaram para Bereia, levando um recado de Paulo; ele pedia que Silas e Timóteo fossem encontrá-lo em Atenas o mais depressa possível.
16 Bi døhmi car Pablo tengu̱ mpa pʉ jar jñi̱ni Atenas. Menta már tøhmi di hñe̱h cʉ yojo, mí dyo jar jñi̱ni, mí cca̱hti ter bɛh ca̱ mí bbʉh pʉ. Cja̱ bi ndo ungui ʉr du̱mʉy por rá ngue cʉ ídolo már ngu̱ mí i̱htzibijʉ cʉ mi̱ngu̱ pʉ.
16 Enquanto estava esperando Silas e Timóteo em Atenas, Paulo ficou revoltado ao ver a cidade tão cheia de ídolos.
17 Guejtjo mí pa pʉ jár templo cʉ judio, mí nzoh quí mi̱nga̱‑judiojʉ cʉ mbá e̱jmʉ jar templo, cja̱ co cʉ gentile cʉ mí tzu̱jʉ ca Ocja̱ hne̱je̱. Guejtjo mí pa jar töy göhtjo ʉr pá, mí dyo pʉ, mí nzoh cʉ to má ntjɛhui pʉ, mí xijmʉ cár palabra ca Ocja̱.
17 Ele ia para a sinagoga e ali falava com os judeus e com os não judeus convertidos ao Judaísmo. E todos os dias, na praça pública, ele falava com as pessoas que se encontravam ali.
18 Bbʉ má dyo pʉ jar töy, car Pablo bi ntjɛhui cʉ dda maestro xquí nxödi rá ngu̱. Segue mí mbe̱nijʉ cja̱ mí ña̱jʉ, ter bɛh ca̱ da tte̱me̱ cja̱ da tjoni. Ca hnar grupo cʉ maestro‑cʉ́, mí tsjifi epicúreos, cja̱ ca pé hnar grupo mí tsjifi estóicos. Guegue‑cʉ́ mí ña̱hui car Pablo, pe jí̱ mí e̱me̱jʉ ca mí ma̱n‑cá̱. Cʉ ddáa mí ma̱:
18 Alguns professores epicureus e alguns estoicos discutiam com ele e perguntavam: — O que é que esse ignorante está querendo dizer? Outros comentavam: — Parece que ele está falando de deuses estrangeiros. Diziam isso porque Paulo estava anunciando Jesus e a ressurreição .
19 Diguebbʉ ya bi ttzix car Pablo gá ma hnar lugar mí tsjifi car Areópago. Pʉ jar lugar‑cá̱ mí jmu̱ntzi cʉ cja̱hni bbʉ mí ne di jojqui tema asunto. Cja̱ nupʉ bi ttön car Pablo, bi ma̱n cʉ dda cja̱hni, i̱na̱:
19 Então eles o levaram a uma reunião da Câmara Municipal e disseram: — Gostaríamos de saber que novo ensinamento é esse que você está trazendo para nós.
20 Göhtjo ʉr vida, jin dí ødeje hnar palabra ca di jñɛjmi nʉ guí ma̱, cja̱ dí ne gu pa̱dije göhtjo ja i ncja.―
20 Pois você diz algumas coisas que nos parecem esquisitas, e nós gostaríamos de saber o que elas querem dizer.
21 Bi hñöni ncjapʉ cʉ mi̱ngu̱ Atenas, como mí ndo gustabijʉ di dyøde göhtjo tema ddadyo mfe̱ni cja̱ di ña̱jʉ ¿ja mí ncja cʉ mfe̱ni‑cʉ́? Guejti cʉ mi̱ngu̱ hnahño lugar cʉ ya xquí dé pʉ Atenas, ya xquí nxödi di dyøtijʉ ncjapʉ hne̱je̱.
21 É que todos os moradores de Atenas e os estrangeiros que viviam ali gostavam de passar o tempo contando e ouvindo as últimas novidades.
22 Bbʉ ya xquí zøti car Pablo pʉ jar Areópago, bi hmöh pʉ madé, bi nzoh cʉ cja̱hni, bi hñi̱na̱:
22 Então Paulo ficou de pé diante deles, na reunião da Câmara Municipal, e disse: — Atenienses! Vejo que em todas as coisas vocês são muito religiosos.
23 Porque ya xtú tzi hñogö hua jer jñi̱nijʉ, cja̱ ya xtú cca̱hti quir ni̱cja̱jʉ. Bbʉ ndár cca̱hti‑cʉ́, dú cca̱hti ca hnar altar, i cuati hnar letrero, i ma̱ ncjahua:
23 De fato, quando eu estava andando pela cidade e olhava os lugares onde vocês adoram os seus deuses, encontrei um altar em que está escrito: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse Deus que vocês adoram sem conhecer é justamente aquele que eu estou anunciando a vocês.
24 Guegue‑cá̱ bi dyøti nʉr mundo cja̱ co göhtjo yʉ i bbʉy. Bí mandado pʉ jar ji̱tzi, guejtjo i mandado hua jar jöy. Nucá̱, jin gui nesta hnar ngu̱ pʉ jabʉ da hmʉjtjo, ncja yʉ ni̱cja̱ i øti yʉ cja̱hni.
24 — Deus, que fez o mundo e tudo o que nele existe, é o Senhor do céu e da terra e não mora em templos feitos por seres humanos.
25 Nugöjʉ, dí cja̱hnitjojʉ, cja̱ guegue Ocja̱. Bbʉ jin te gu unijʉ, jin tema falta da cjajpi guegue. Al contrario, guegue Ocja̱ i ddajqui nʉm nzajquijʉ, nugöjʉ cja̱ co göhtjo yʉ i bbʉy. Guejtjo i ddajquijʉ ʉr tsjɛjqui dár cjoxi ʉm jña̱jʉ, cja̱ göhtjo ca dí pɛhtzijʉ, xí ddajquijʉ guegue hne̱je̱.
25 E também não precisa que façam nada por ele, pois é ele mesmo quem dá a todos vida, respiração e tudo mais.
26 Guegue bi dyøti hnatjo ʉr cja̱hni cja̱ bi cjajpi bi nxa̱nti. Göhtjo yʉ nación i bbʉjcua jar mundo guá hñe̱h car cja̱hni‑cá̱, eso, hnaadi cam cjigöjʉ, dí göhtjojʉ. Guejtjo xí ma̱n ca Ocja̱ tema parte nʉr mundo da hmʉy göhtjo yʉ nación. Xí ma̱ ncjahmʉ da ni̱gui‑yʉ hua jar mundo cja̱ co tengu̱ cjeya da dura cada hnáa.
26 De um só homem ele criou todas as raças humanas para viverem na terra. Antes de criar os povos, Deus marcou para eles os lugares onde iriam morar e quanto tempo ficariam lá.
27 Guejtjo xí uni mfe̱ni yʉ cja̱hni, pa da jionijʉ guegue, xa̱jma̱ja̱ da jogui da dötijʉ. Nuyʉ́, jin gui pa̱di ja i ncja ca Ocja̱, masque jin gui bbʉy yapʉ‑cá̱.
27 Ele fez isso para que todos pudessem procurá-lo e talvez encontrá-lo, embora ele não esteja longe de cada um de nós.
28 Guegue Ocja̱ i ddajquijʉ ʉr tsjɛjqui pa dár hmʉpjʉ, guejtjo pa dár pɛjmʉ cja̱ pa dár mbe̱nijʉ ter bɛh ca̱ dár øtijʉ. Cierto nʉr palabra nʉ xí ma̱n cʉ dda quir maestrojʉ, xí jñu̱x pʉ jáy librojʉ, i̱na̱jʉ: “Nugöjʉ, í ba̱jtziguijʉ ca Ocja̱.”
28 Porque, como alguém disse: “Nele vivemos, nos movemos e existimos.” E alguns dos poetas de vocês disseram: “Nós também somos filhos dele.”
29 Como rí hñe̱h ca Ocja̱ cam nzajquijʉ, cja̱ í ba̱jtziguijʉ‑cá̱, eso, jin gu mbe̱nijʉ, má̱s di jñɛjmi guegue tema cjá̱a̱ xtrú dyøti nʉr cja̱hni, sea xtrú dyøte gá oro o gá plata o gá me̱do. Como xí mbe̱ntsjɛ yʉ cja̱hni ja ncja da ni̱gui yʉ ídolo cja̱ i ncjapʉ ga dyøtijʉ.
29 E, já que somos filhos dele, não devemos pensar que Deus é parecido com um ídolo de ouro, de prata ou de pedra, feito pela arte e habilidade das pessoas.
30 Cʉ cjeya xí tjogui, car Tzi Ta ji̱tzi mí cca̱hti yʉ cja̱hni, mír hñi̱htzibijʉ hnahño cjá̱a̱, cja̱ mír dyøtijʉ ca rá nttzo. Nu guegue jí̱ bbe mí ʉhtibijʉ ʉr huɛnda, como jí̱ bbe mí pa̱j yʉ cja̱hni ja i ncja ca Ocja̱. Pe nuya, ya xqui nzoj yʉ cja̱hni car Tzi Ta ji̱tzi, göhtjo yʉ i bbʉ jar mundo. I xijmʉ, nuya, da jiɛjmʉ ya ca rá nttzo cja̱ da jionijʉ guegue.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância. Mas agora ele manda que todas as pessoas, em todos os lugares, se arrependam dos seus pecados.
31 I xihquijʉ ca Ocja̱, ya xpa e̱h car pa bbʉ xta ni̱gui ca hnar hñøjø ca da cja ʉr nzöya. Car Tzi Ta ji̱tzi xí hñi̱x‑ca̱ pa da dyøhtibi jujticia yʉ cja̱hni, göhtjo yʉ i bbʉjcua jar jöy. Cja̱ pa gui pa̱dijʉ, cierto pé du e̱h car Jesucristo pa da cja ʉr nzöya, guegue‑cá̱ pé bi jña̱ ʉ́r jña̱ bbʉ ya xquí du̱, como cár Tzi Ta ji̱tzi bi xotzi.― Bi ma̱ ncjapʉ car Pablo.
31 Pois ele marcou o dia em que vai julgar o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu prova disso a todos quando ressuscitou esse homem.
32 Cʉ cja̱hni cʉ már ødejʉ, bi dyøde rá zö hasta bbʉ mí ma̱n car Pablo, ya xí jña̱ ʉ́r jña̱ hnar cja̱hni ca xí ndu̱, cja̱ nubbʉ́, bi ccahtzijʉ, bbʉ. Cʉ ddáa, bi dendijʉ, nu cʉ pé ddáa ya, bi xijmʉ:
32 Quando ouviram Paulo falar a respeito de ressurreição, alguns zombaram dele, mas outros disseram: — Em outra ocasião queremos ouvir você falar sobre este assunto.
33 Car Pablo ya, exque bi jui̱gui cja̱ bi bøm pʉ.
33 Então Paulo foi embora dali.
34 Pe nde̱jma̱ mí bbʉ tengu̱di cʉ cja̱hni cʉ bi hñe̱me̱ cja̱ bi guatijʉ car Pablo. Bi hñe̱me̱ ca hnar hñøjø, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Dionisio. Guegue‑cá̱ múr nzöya pʉ jar lugar ca mí tsjifi car Areópago. Guejtjo bi hñe̱me̱ ca hnar bbɛjña̱ ca mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Damaris. Cja̱ pé mí bbʉ tengu̱ pé ddáa cʉ bi hñe̱me̱jʉ hne̱je̱.
34 Mas algumas pessoas creram e se juntaram a ele. Entre essas estavam Dionísio, que era membro da Câmara Municipal, uma mulher chamada Dâmaris e mais outras pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.