Atos 14
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT
1 Car Pablo co car Bernabé, bbʉ mí zøtihui pʉ jar jñi̱ni Iconio, bi ñʉtihui cár templo cʉ judio cja̱ bi nzojmi cʉ cja̱hni, bi xijmi car evangelio. Cja̱ már ngu̱ cʉ judio co hne̱h cʉ gentile cʉ bi hñe̱me̱jʉ.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Pe guejtjo mí bbʉh pʉ cʉ dda judio cʉ mí tzan car evangelio. Nucʉ́, bi dyɛti cʉ gentile di ʉjʉ cʉ hermano.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Nu car Pablo co car Bernabé, macja̱ dé mí ttøhtibihui tu̱jni, jin gá jiɛguihui ca mír nzoh cʉ cja̱hni. Bi døhmihui pʉ Iconio rá ngu̱ mpa. Jin te mí tzu̱hui, mí u̱jtitjohui cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱, cja̱ mí xijmi ja ncja cár tzi tti̱jqui car Jesucristo. Cja̱ ca Ocja̱, segue bi möx car Pablo co car Bernabé, bi un cár ttzɛdi guegue, cja̱ nucʉ́ mí øtihui milagro cja̱ co maravilla már ndo zö. Ncjapʉ mír ba̱h cʉ cja̱hni, mí ntju̱mʉy car palabra ca mbá ja̱hui.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Nu cʉ cja̱hni jar jñi̱ni‑ca̱, bbʉ mí dyøjmʉ car evangelio, bi juegue. Cʉ ddáa bi dɛn cʉ judio, nu cʉ pé ddáa bi dɛn car Pablo co car Bernabé.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Nubbʉ, bi mföxjʉ cʉ judio co ni cʉ gentile cʉ jí̱ mí nejʉ cár palabra ca Ocja̱. Bi guati quí jefejʉ cja̱ bi ma̱jmʉ te di cjajpijʉ car Pablo co car Bernabé. Bi mbe̱nijʉ di nzojni‑cʉ́ pa di zanijʉ, cja̱ diguebbʉ ya di ccajni‑doojʉ, di möhtijʉ ncjapʉ.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Nu car Pablo co car Bernabé bi dyødehui ter bɛh ca̱ mír mbe̱n cʉ cja̱hni‑cʉ́, cja̱ bi ddaguihui gá mɛhui cʉ dda jñi̱ni cʉ már bbʉh pʉ jar jöy Licaonia. Cʉ jñi̱ni‑cʉ́, mí tsjifi Listra cja̱ co Derbe. Guejtjo bi tjojmi cʉ dda tzi rancheríatjo cʉ mí nzøtitjohui pʉ.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Bi hñohui pʉ jar jöy‑cá̱, má xih cʉ cja̱hni car tzi ddadyo jña̱.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Nu pʉ jar jñi̱ni Listra, mí bbʉh hnar hñøjø, mí hna̱htzi quí hua desde bbʉ mí hmʉy. Göhtjo ʉ́r vida mí ju̱jtjo, jí̱ mí dyo.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Nucá̱, mí øde már ña̱ car Pablo. Cja̱ nu car Pablo bi cca̱hti rá zö cja̱ bi ba̱di, car hñøjø‑ca̱ mí ndo e̱me̱ ca Ocja̱ pa di cjajpi di zö.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Car Pablo bi ña̱ nzajqui, bbʉ, bi xifi:
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Diguebbʉ ya, cʉ mi̱ngu̱ pʉ, bbʉ mí cca̱htijʉ te xquí ncja, bi ña̱jʉ nzajqui, már ña̱di cár jña̱ gueguejʉ, bi ma̱jmʉ:
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Cja̱ bi xijmʉ ʉr Júpiter car Bernabé. Nu car Pablo, bi xijmʉ ʉr Mercurio, porque guegue car Pablo mí nzoh cʉ cja̱hni. Eso, mí mbe̱nijʉ guegue múr jmandadero car Bernabé.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Pʉ jáy goxtji car jñi̱ni Listra, mí bbʉh hnar ni̱cja̱, mí tsjifi múr mɛjti car Júpiter. Nucá̱ múr cjá̱a̱ ca mí nda̱nejʉ cʉ mi̱ngu̱ pʉ. Bú e̱j ya car möcja̱ ca mí pɛjpi pʉ, mbá tzimpi nda̱ni car Pablo co car Bernabé, cja̱ cʉ nda̱ni mbá tøh quí tjøde gá døni. Bú tzí‑cʉ́ pa di möhti cja̱ di ña̱htibi car Pablo co car Bernabé, cja̱ diguebbʉ ya, göhtjo cʉ cja̱hni cʉ xquí jmu̱ntzi di xöjtibijʉ.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Nu car Pablo co car Bernabé, bbʉ mí dyøde ncjapʉ, bi ntzøtihui, bi xɛjqui quí da̱jtu̱hui, como jí̱ mí nehui di tsjöjtibihui. Bi gʉ ʉr ddiji, bi ma bú ccax cʉ to mí ne di möhti cʉ nda̱ni. Bi nzojmʉ, bi majmi nzajqui, i̱na̱hui:
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 ―Nuquɛjʉ, tada, ¿dyoca̱ guí nejʉ gui nda̱neguigöbbe? Guejquitjogöbbe, guejtjo dí cja̱hnitjobbe, ncjaquɛjʉ. Xtú e̱bbe hua pa gu nzohquijʉ, gu xihquijʉ gui jiɛjmʉ cʉ cjá̱a̱ cʉ jin te i ntju̱mʉy, cja̱ gui jionijʉ ca Ocja̱ ca ntju̱mʉy i bbʉy. Ddatsjɛ guegue Ocja̱. Ddatsjɛ guegue bi dyøti nʉr ji̱tzi co nʉr jöy cja̱ hne̱j yʉ mar, co göhtjo yʉ i bbʉy.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Cʉ cjeya cʉ ya xí tjogui, ca Ocja̱ jí̱ bbe mí nzoj yʉ cja̱hni yʉ jin gui judio, ncjaquiguɛjʉ. Jí̱ bbe mí xihquijʉ car hñu̱ ca rá zö pa gui tɛnijʉ. Bi jiɛj yʉ cja̱hni di hmʉpjʉ ncja ngu̱ nguá mbe̱ntsjɛjʉ már zö.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Pe nde̱jma̱ mí pa̱j yʉ cja̱hni, i bbʉh ca Ocja̱. Por digue yʉ xí dyøti guegue, yʉ dí cca̱htijʉ hua jar mundo, i fa̱di, guegue i bbʉy. Ca Ocja̱ i ddajquijʉ car dye, rí hñe̱ jar ji̱tzi. I cjajpi i pøx nʉr semilla, cja̱ i ddajquijʉ nʉ dí tzijʉ cja̱ co yʉm nzajquijʉ, pa gu hmʉpjʉ rá zö cja̱ gu mpöjmʉ.― Ncjapʉ gá xijmʉ car Pablo.
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Masque mí xih cʉ cja̱hni ncjapʉ, cuɛtjo gá ccahtzibi cár mfe̱nijʉ, pa jin gá möhtijʉ cʉ nda̱ni cʉ mí ne di ña̱htibihui.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Bbʉ ya xquí tjo tengu mpá, bú e̱h cʉ dda judio cʉ́m Antioquía co ni cʉ́m Iconio. Nucʉ́, bi jiöti cʉ cja̱hni pʉ Listra, bi dyɛti bi ccajnijʉ me̱do car Pablo. Diguebbʉ, bi gʉjquijʉ pʉ jar jñini, bi ma bú tzojmʉ hnanguadi, ngá ma̱jmʉ ya xquí du̱, cja̱ bi möjmʉ, bbʉ́.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Diguebbʉ ya, cʉ hermano bi guatijʉ, bi hñi̱ti madé car Pablo, cja̱ guegue ya, pé bi bböy, bi ma gá ngo jar jñini. Cja̱ car jiax ya ca̱, bi bønihui car Bernabé co car Pablo, gá mɛhui jar jñini Derbe.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Bi ma̱jmi car evangelio pʉ jar jñini‑cá̱, cja̱ bi hñemejʉ rá ngu̱ cja̱hni. Diguebbʉ ya, bi ma gá ngojmi pʉ Listra, cja̱ pé bi tjojmi pʉ Iconio. Ma ya pé gá nzøtihui pʉ Antioquía,
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Má tjojmi pʉ jabʉ mí bbʉh cʉ hermano, mí ju̱htibihui í mʉyjʉ, mí xijmi di zɛjmʉ, jin di jiɛh ca xquí hñemejʉ. Bi xijmʉ nde̱jma̱ i nesta gu sufrijʉ rá ngu̱ ante que gu cʉtijʉ pʉ jabʉ bí mandado ca Ocja̱.
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Göhtjo pʉ jabʉ mí jmu̱ntzi hermano, car Pablo co car Bernabé mí i̱xihui anciano. Nucʉ́ di jña̱mpi ʉ́r huɛnda cʉ pé dda hermano. Mí ayunajʉ, cja̱ diguebbʉ ya, car Pablo co car Bernabé mí nzojmi ca Ocja̱ por rá ngue cʉ hermano cʉ xquí tti̱tzi. Mí öjpihui cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús di möx‑cʉ́ pa di dyøtijʉ car cargo ca xquí ttu̱nijʉ, como xquí hñe̱me̱jʉ‑cá̱, cja̱ ya xquí guatijʉ jár dyɛ.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Diguebbʉ ya, car Pablo co car Bernabé pé bi tjojmi jar jöy Pisidia, gá nzøtihui pʉ jar jöy Panfilia.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Bi zøtihui pʉ jar jñi̱ni Perge, cja̱ bi xijmi cʉ cja̱hni car tzi ddadyo palabra digue car Jesucristo. Má ya bi ga̱jmi gá mɛhui jar jñi̱ni Atalia. Nucá̱ mí bbʉ jár nttza̱ni car mar.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Nu pʉ Atalia, bi tøguehui hnar barco gá ddaxihui car mar, pé gá ngojmi pʉ jar jñi̱ni Antioquía. Mí gue cʉ hermano pʉ Antioquía xquí döjtihui jár dyɛ ca Ocja̱ cʉ yojo‑cʉ́, cja̱ xquí gu̱pjʉ pa drí hñohui hnahño lugar, drí ma̱jmi cár palabra ca Ocja̱. Cja̱ nuya, ya pé xcuí gojmi pʉ.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Bbʉ pé mí zøtihui pʉ car Pablo co car Bernabé, bi jmu̱ntzi göhtjo cʉ hermano, cja̱ gueguehui bi xijmʉ te tza rá ngu̱ xquí möxihui ca Ocja̱ digue cár bbɛfihui. Bi xijmʉ, ya xi már ngu̱ cʉ gentile cʉ xquí hñe̱me̱ car evangelio. Nucʉ́, má̱hmɛto nim pa mí meya ja i ncja cár palabra ca Ocja̱, cja̱ nuya, ya xquí guatijʉ jár dyɛ car Jesucristo.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Cja̱ diguebbʉ ya, car Pablo co car Bernabé bi hmʉjtihui pʉ Antioquía rá ngu̱ mpa, bi hmʉpjʉ cʉ pé dda hermano.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.