Atos 14

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Car Pablo co car Bernabé, bbʉ mí zøtihui pʉ jar jñi̱ni Iconio, bi ñʉtihui cár templo cʉ judio cja̱ bi nzojmi cʉ cja̱hni, bi xijmi car evangelio. Cja̱ már ngu̱ cʉ judio co hne̱h cʉ gentile cʉ bi hñe̱me̱jʉ.
1 Em Icônio entraram juntos na sinagoga dos judeus e falaram de tal modo que creu uma grande multidão tanto de judeus como de gregos.
2 Pe guejtjo mí bbʉh pʉ cʉ dda judio cʉ mí tzan car evangelio. Nucʉ́, bi dyɛti cʉ gentile di ʉjʉ cʉ hermano.
2 Mas os judeus incrédulos excitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Nu car Pablo co car Bernabé, macja̱ dé mí ttøhtibihui tu̱jni, jin gá jiɛguihui ca mír nzoh cʉ cja̱hni. Bi døhmihui pʉ Iconio rá ngu̱ mpa. Jin te mí tzu̱hui, mí u̱jtitjohui cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱, cja̱ mí xijmi ja ncja cár tzi tti̱jqui car Jesucristo. Cja̱ ca Ocja̱, segue bi möx car Pablo co car Bernabé, bi un cár ttzɛdi guegue, cja̱ nucʉ́ mí øtihui milagro cja̱ co maravilla már ndo zö. Ncjapʉ mír ba̱h cʉ cja̱hni, mí ntju̱mʉy car palabra ca mbá ja̱hui.
3 Eles, entretanto, se demoraram ali por muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, concedendo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 Nu cʉ cja̱hni jar jñi̱ni‑ca̱, bbʉ mí dyøjmʉ car evangelio, bi juegue. Cʉ ddáa bi dɛn cʉ judio, nu cʉ pé ddáa bi dɛn car Pablo co car Bernabé.
4 E se dividiu o povo da cidade; uns eram pelos judeus, e outros pelos apóstolos.
5 Nubbʉ, bi mföxjʉ cʉ judio co ni cʉ gentile cʉ jí̱ mí nejʉ cár palabra ca Ocja̱. Bi guati quí jefejʉ cja̱ bi ma̱jmʉ te di cjajpijʉ car Pablo co car Bernabé. Bi mbe̱nijʉ di nzojni‑cʉ́ pa di zanijʉ, cja̱ diguebbʉ ya di ccajni‑doojʉ, di möhtijʉ ncjapʉ.
5 E, havendo um motim tanto dos gentios como dos judeus, juntamente com as suas autoridades, para os ultrajarem e apedrejarem,
6 Nu car Pablo co car Bernabé bi dyødehui ter bɛh ca̱ mír mbe̱n cʉ cja̱hni‑cʉ́, cja̱ bi ddaguihui gá mɛhui cʉ dda jñi̱ni cʉ már bbʉh pʉ jar jöy Licaonia. Cʉ jñi̱ni‑cʉ́, mí tsjifi Listra cja̱ co Derbe. Guejtjo bi tjojmi cʉ dda tzi rancheríatjo cʉ mí nzøtitjohui pʉ.
6 eles, sabendo-o, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e a região circunvizinha;
7 Bi hñohui pʉ jar jöy‑cá̱, má xih cʉ cja̱hni car tzi ddadyo jña̱.
7 e ali pregavam o evangelho.
8 Nu pʉ jar jñi̱ni Listra, mí bbʉh hnar hñøjø, mí hna̱htzi quí hua desde bbʉ mí hmʉy. Göhtjo ʉ́r vida mí ju̱jtjo, jí̱ mí dyo.
8 Em Listra estava sentado um homem aleijado dos pés, coxo de nascença e que nunca tinha andado.
9 Nucá̱, mí øde már ña̱ car Pablo. Cja̱ nu car Pablo bi cca̱hti rá zö cja̱ bi ba̱di, car hñøjø‑ca̱ mí ndo e̱me̱ ca Ocja̱ pa di cjajpi di zö.
9 Este ouvia falar Paulo, que, fitando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Car Pablo bi ña̱ nzajqui, bbʉ, bi xifi:
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés. E ele saltou, e andava.
11 Diguebbʉ ya, cʉ mi̱ngu̱ pʉ, bbʉ mí cca̱htijʉ te xquí ncja, bi ña̱jʉ nzajqui, már ña̱di cár jña̱ gueguejʉ, bi ma̱jmʉ:
11 As multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens e desceram até nós.
12 Cja̱ bi xijmʉ ʉr Júpiter car Bernabé. Nu car Pablo, bi xijmʉ ʉr Mercurio, porque guegue car Pablo mí nzoh cʉ cja̱hni. Eso, mí mbe̱nijʉ guegue múr jmandadero car Bernabé.
12 A Barnabé chamavam Júpiter e a Paulo, Mercúrio, porque era ele o que dirigia a palavra.
13 Pʉ jáy goxtji car jñi̱ni Listra, mí bbʉh hnar ni̱cja̱, mí tsjifi múr mɛjti car Júpiter. Nucá̱ múr cjá̱a̱ ca mí nda̱nejʉ cʉ mi̱ngu̱ pʉ. Bú e̱j ya car möcja̱ ca mí pɛjpi pʉ, mbá tzimpi nda̱ni car Pablo co car Bernabé, cja̱ cʉ nda̱ni mbá tøh quí tjøde gá døni. Bú tzí‑cʉ́ pa di möhti cja̱ di ña̱htibi car Pablo co car Bernabé, cja̱ diguebbʉ ya, göhtjo cʉ cja̱hni cʉ xquí jmu̱ntzi di xöjtibijʉ.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trouxe para as portas touros e grinaldas e, juntamente com as multidões, queria oferecer-lhes sacrifícios.
14 Nu car Pablo co car Bernabé, bbʉ mí dyøde ncjapʉ, bi ntzøtihui, bi xɛjqui quí da̱jtu̱hui, como jí̱ mí nehui di tsjöjtibihui. Bi gʉ ʉr ddiji, bi ma bú ccax cʉ to mí ne di möhti cʉ nda̱ni. Bi nzojmʉ, bi majmi nzajqui, i̱na̱hui:
14 Quando, porém, os apóstolos Barnabé e Paulo ouviram isto, rasgaram as suas vestes e saltaram para o meio da multidão, clamando
15 ―Nuquɛjʉ, tada, ¿dyoca̱ guí nejʉ gui nda̱neguigöbbe? Guejquitjogöbbe, guejtjo dí cja̱hnitjobbe, ncjaquɛjʉ. Xtú e̱bbe hua pa gu nzohquijʉ, gu xihquijʉ gui jiɛjmʉ cʉ cjá̱a̱ cʉ jin te i ntju̱mʉy, cja̱ gui jionijʉ ca Ocja̱ ca ntju̱mʉy i bbʉy. Ddatsjɛ guegue Ocja̱. Ddatsjɛ guegue bi dyøti nʉr ji̱tzi co nʉr jöy cja̱ hne̱j yʉ mar, co göhtjo yʉ i bbʉy.
15 e dizendo: Senhores, por que fazeis estas coisas? Nós também somos homens, de natureza semelhante à vossa, e vos anunciamos o evangelho para que destas práticas vãs vos convertais ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar, e tudo quanto há neles;
16 Cʉ cjeya cʉ ya xí tjogui, ca Ocja̱ jí̱ bbe mí nzoj yʉ cja̱hni yʉ jin gui judio, ncjaquiguɛjʉ. Jí̱ bbe mí xihquijʉ car hñu̱ ca rá zö pa gui tɛnijʉ. Bi jiɛj yʉ cja̱hni di hmʉpjʉ ncja ngu̱ nguá mbe̱ntsjɛjʉ már zö.
16 o qual nos tempos passados permitiu que todas as nações andassem nos seus próprios caminhos.
17 Pe nde̱jma̱ mí pa̱j yʉ cja̱hni, i bbʉh ca Ocja̱. Por digue yʉ xí dyøti guegue, yʉ dí cca̱htijʉ hua jar mundo, i fa̱di, guegue i bbʉy. Ca Ocja̱ i ddajquijʉ car dye, rí hñe̱ jar ji̱tzi. I cjajpi i pøx nʉr semilla, cja̱ i ddajquijʉ nʉ dí tzijʉ cja̱ co yʉm nzajquijʉ, pa gu hmʉpjʉ rá zö cja̱ gu mpöjmʉ.― Ncjapʉ gá xijmʉ car Pablo.
17 Contudo não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando-vos chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo-vos de mantimento, e de alegria os vossos corações.
18 Masque mí xih cʉ cja̱hni ncjapʉ, cuɛtjo gá ccahtzibi cár mfe̱nijʉ, pa jin gá möhtijʉ cʉ nda̱ni cʉ mí ne di ña̱htibihui.
18 E dizendo isto, com dificuldade impediram as multidões de lhes oferecerem sacrifícios.
19 Bbʉ ya xquí tjo tengu mpá, bú e̱h cʉ dda judio cʉ́m Antioquía co ni cʉ́m Iconio. Nucʉ́, bi jiöti cʉ cja̱hni pʉ Listra, bi dyɛti bi ccajnijʉ me̱do car Pablo. Diguebbʉ, bi gʉjquijʉ pʉ jar jñini, bi ma bú tzojmʉ hnanguadi, ngá ma̱jmʉ ya xquí du̱, cja̱ bi möjmʉ, bbʉ́.
19 Sobrevieram, porém, judeus de Antioquia e de Icônio e, havendo persuadido as multidões, apedrejaram a Paulo, e arrastaram-no para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 Diguebbʉ ya, cʉ hermano bi guatijʉ, bi hñi̱ti madé car Pablo, cja̱ guegue ya, pé bi bböy, bi ma gá ngo jar jñini. Cja̱ car jiax ya ca̱, bi bønihui car Bernabé co car Pablo, gá mɛhui jar jñini Derbe.
20 Mas quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte partiu com Barnabé para Derbe.
21 Bi ma̱jmi car evangelio pʉ jar jñini‑cá̱, cja̱ bi hñemejʉ rá ngu̱ cja̱hni. Diguebbʉ ya, bi ma gá ngojmi pʉ Listra, cja̱ pé bi tjojmi pʉ Iconio. Ma ya pé gá nzøtihui pʉ Antioquía,
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Má tjojmi pʉ jabʉ mí bbʉh cʉ hermano, mí ju̱htibihui í mʉyjʉ, mí xijmi di zɛjmʉ, jin di jiɛh ca xquí hñemejʉ. Bi xijmʉ nde̱jma̱ i nesta gu sufrijʉ rá ngu̱ ante que gu cʉtijʉ pʉ jabʉ bí mandado ca Ocja̱.
22 confirmando as almas dos discípulos, exortando-os a perseverarem na fé, dizendo que por muitas tribulações nos é necessário entrar no reino de Deus.
23 Göhtjo pʉ jabʉ mí jmu̱ntzi hermano, car Pablo co car Bernabé mí i̱xihui anciano. Nucʉ́ di jña̱mpi ʉ́r huɛnda cʉ pé dda hermano. Mí ayunajʉ, cja̱ diguebbʉ ya, car Pablo co car Bernabé mí nzojmi ca Ocja̱ por rá ngue cʉ hermano cʉ xquí tti̱tzi. Mí öjpihui cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús di möx‑cʉ́ pa di dyøtijʉ car cargo ca xquí ttu̱nijʉ, como xquí hñe̱me̱jʉ‑cá̱, cja̱ ya xquí guatijʉ jár dyɛ.
23 E, havendo-lhes feito eleger anciãos em cada igreja e orado com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Diguebbʉ ya, car Pablo co car Bernabé pé bi tjojmi jar jöy Pisidia, gá nzøtihui pʉ jar jöy Panfilia.
24 Atravessando então a Pisídia, chegaram à Panfília.
25 Bi zøtihui pʉ jar jñi̱ni Perge, cja̱ bi xijmi cʉ cja̱hni car tzi ddadyo palabra digue car Jesucristo. Má ya bi ga̱jmi gá mɛhui jar jñi̱ni Atalia. Nucá̱ mí bbʉ jár nttza̱ni car mar.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 Nu pʉ Atalia, bi tøguehui hnar barco gá ddaxihui car mar, pé gá ngojmi pʉ jar jñi̱ni Antioquía. Mí gue cʉ hermano pʉ Antioquía xquí döjtihui jár dyɛ ca Ocja̱ cʉ yojo‑cʉ́, cja̱ xquí gu̱pjʉ pa drí hñohui hnahño lugar, drí ma̱jmi cár palabra ca Ocja̱. Cja̱ nuya, ya pé xcuí gojmi pʉ.
26 E dali navegaram para Antioquia, donde tinham sido encomendados à graça de Deus para a obra que acabavam de cumprir.
27 Bbʉ pé mí zøtihui pʉ car Pablo co car Bernabé, bi jmu̱ntzi göhtjo cʉ hermano, cja̱ gueguehui bi xijmʉ te tza rá ngu̱ xquí möxihui ca Ocja̱ digue cár bbɛfihui. Bi xijmʉ, ya xi már ngu̱ cʉ gentile cʉ xquí hñe̱me̱ car evangelio. Nucʉ́, má̱hmɛto nim pa mí meya ja i ncja cár palabra ca Ocja̱, cja̱ nuya, ya xquí guatijʉ jár dyɛ car Jesucristo.
27 Quando chegaram e reuniram a igreja, relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles, e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Cja̱ diguebbʉ ya, car Pablo co car Bernabé bi hmʉjtihui pʉ Antioquía rá ngu̱ mpa, bi hmʉpjʉ cʉ pé dda hermano.
28 E ficaram ali não pouco tempo, com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.