Atos 13
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NAA
1 Pʉ Antioquía, már tzi ngu̱ cʉ hermano cʉ mí jmu̱ntzijʉ. Mí bbʉh cʉ dda hermano cʉ mí profeta, mí nzoh cʉ pé ddáa, mí xijmʉ mensaje guá hñe̱h ca Ocja̱. Guejtjo mí bbʉh cʉ ddáa cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni te i ma̱n cʉ Escritura. Mí bbʉh car Bernabé, co ni car Simón ca mí tsjifi ʉr Negro. Guejtjo mí bbʉh car Lucio ca múr mi̱ngu̱ Cirene, co ni car Manahén ca múr jøcjua̱da̱ car rey Herodes. Guejtjo mí bbʉh pʉ car Saulo ca múr mi̱ngu̱ Tarso.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado Níger; Lúcio, de Cirene; Manaém, que tinha sido criado com Herodes, o tetrarca; e Saulo.
2 Ca hnajpa, mero már mahtijʉ ca Ocja̱ cja̱ már ayunajʉ cʉ hermano. Cja̱ car Espíritu Santo bi nzojmʉ, bi xijmʉ:
2 Enquanto eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Gueguejʉ, bbʉ, pé bi be̱jmʉ. Bbʉ mí guadi mí be̱jmʉ, bi orabijʉ cʉ yojo hermano cʉ xquí tsjijmʉ, cja̱ bi dyʉx quí dyɛjʉ jáy ña̱‑cʉ́. Diguebbʉ ya car Bernabé co car Pablo bi hñi̱dihui cʉ pé dda hermano, cja̱ guegue‑cʉ́ bi despedijʉ cor jma̱jte.
3 Então, jejuando e orando, e impondo as mãos sobre eles, os despediram.
4 Diguebbʉ ya, car Saulo co car Bernabé bi bønihui pʉ Antioquía gá mɛhui pʉ jar jñi̱ni Seleucia. Car Espíritu Santo bi xijmi jabʉ drí mɛhui. Cja̱ bi zixihui car Juan Marcos pa di möxihui. Guehpʉ Seleucia, bi tøjmʉ hnar barco gá ddaxjʉ jar mar, gá nzøtijʉ jar isla Chipre.
4 Barnabé e Saulo, enviados pelo Espírito Santo, foram até Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Bi zøtijʉ hnar jñini mí tsjifi Salamina, mí bbʉ jár nttza̱ni car mar. Bi bønijʉ pʉ jar barco, cja̱ car Saulo co car Bernabé bi xih cár palabra ca Ocja̱ cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh car lugar‑cá̱, bi mpredica pʉ jáy templo cʉ judio. Mí yojmʉ car Juan Marcos, cja̱ guegue bi möx cár bbɛfihui.
5 Quando chegaram a Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. Tinham também João como auxiliar.
6 Bi hñojʉ göhtjo car isla Chipre, gá nzøtijʉ jar jni̱ni ca mí tsjifi Pafos. Nupʉ, bi ntjɛhui hnar dyøti‑tjoni ca múr ntjöti profeta. Guegue‑cá̱ múr judio, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Barjesús.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, de nome Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 — ausente —
7 Ele estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era um homem inteligente. O procônsul, tendo chamado Barnabé e Saulo, desejava ouvir a palavra de Deus.
8 — ausente —
8 Porém o mago Elimas — e é assim que se traduz o nome dele — se opunha a eles, procurando afastar da fé o procônsul.
9 Diguebbʉ ya, car Saulo, ca guejtjo mí tsjifi ʉr Pablo, bi ju̱dö car dyøti‑tjoni cja̱ bi huɛnti. Guegue car Pablo mí ndo yojmi car Espíritu Santo, eso, bi ba̱tibi quí mfe̱ni car dyøti‑tjoni. Cja̱ bi xifi ncjahua:
9 Mas Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhando firmemente para Elimas, disse:
10 ―Nuquiguɛ, nxøgue ntjöti i bbʉ jer mʉyguɛ, co göhtjo ca rá nttzo. ʉ́r ba̱jtziqui ca Jin Gui Jo. Guí ʉhui göhtjo ca rí hñe̱h ca Ocja̱. ¿Ncjahmʉ gui jiɛh ca grí ccahtzibi cár bbɛfi ca Ocja̱ bbʉ ga nzoj yʉ cja̱hni?
10 — Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a maldade, inimigo de toda a justiça, por que você não deixa de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Nuya, ya xtu pɛnqui quer castigo ca Ocja̱, gui ngodö pa tengu mpa, ni jabʉ grí jianti tzʉ nʉr jiadi.―
11 Eis que, agora, a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridão, e, andando em círculos, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Nu car gobernador, bbʉ mí cca̱hti te xquí ncja, bi hñeme, mí ncjua̱ni car palabra ca mí ma̱n car Pablo co car Bernabé. Bi hño ʉ́r mʉy, como bi cca̱hti már ndo nzɛh ca Ocja̱, cja̱ mí ntjumʉy cár palabra.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Diguebbʉ, bi bøm pʉ jar jñini Pafos car Pablo co ni cʉ má hñohui. Bi tøjmʉ hnar barco gá ddaxjʉ car mar, gá nzøtijʉ jar jñini Perge. Nucá̱ mí bbʉh pʉ jar jöy Panfilia. Nubbʉ, bi jueh car Juan, bi ma gá ngoh pʉ Jerusalén.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros viajaram a Perge da Panfília. João, porém, deixando-os, voltou para Jerusalém.
14 Nu car Pablo co car Bernabé bi bønihui pʉ Perge, bi tjojmi gá nzøtihui jar jñi̱ni Antioquía ca mí bbʉh pʉ jar jöy Pisidia, cja̱ bi mɛhui jár templo cʉ judio, car pa gá nttzöya, bi ñʉtihui pʉ, cja̱ bi mi̱bi.
14 Mas eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Már bbʉh pʉ hnar hñøjø, bi nøn cʉ Escritura. Bi nøni cʉ dda parte digue car ley ca bi jñu̱x car Moisés, co hne̱je̱ cʉ dda parte cʉ libro cʉ bi dyøti cʉ profeta. Mí guaj ya ca̱, bi mɛjni hnar cja̱hni di ma pʉ jabʉ már ju̱ car Pablo co car Bernabé, gá hñi̱mbihui:
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra de consolo para o povo, falem.
16 Bi bböh car Pablo bbʉ, bi cjajpi ʉr seña cʉ cja̱hni pa di dyødejʉ, cja̱ bi ma̱:
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: — Israelitas e todos vocês que temem a Deus, escutem!
17 Ca Ocja̱ ca dí nzojmʉ, dí cja̱hnijʉ israelita, guegue bi hñi̱x cʉ ndom titajʉ pa di cjajʉ hnar ndo nación. Bbʉ már bbʉjtijʉ pʉ jar jöy Egipto, pʉ jabʉ jí̱ mí mi̱ngu̱jʉ, ca Ocja̱ bi möxjʉ, bi cjajpi bú ndo nxa̱ntijʉ pʉ jar jöy‑ca̱, cja̱ gá nga̱x ya, bú cjʉjqui pʉ, cja̱ bi ni̱gui te tza rá nzɛ guegue.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos pais e exaltou o povo durante a sua peregrinação na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso.
18 Cuarenta año bi hño cʉ cja̱hni israelita pʉ jabʉ jin to mí hña̱ni. Cʉ cja̱hni‑cʉ́, jí̱ mí gradecejʉ ca mí øti ca Ocja̱ por rá ngue gueguejʉ. Dé mí tzandijʉ. Nu ca Ocja̱ segue bi mɛhtzibitjojʉ paciencia.
18 Suportou os maus costumes do povo durante uns quarenta anos no deserto.
19 Guejtjo bi cjajpi bi mpun cʉ yojto nación cʉ már bbʉh pʉ Canaán, pa di jogui di ñʉti pʉ quí cja̱hni guegue. Nu cʉ jöy cʉ mí mɛjti jma̱ja̱ cʉ mi̱ngu̱ Canaán, ca Ocja̱ bi un cʉ cja̱hni israelita.
19 E, havendo destruído sete nações em Canaã, deu essas terras como herança ao seu povo.
20 Cja̱ bbʉ ya xquí ñʉti pʉ Canaán cʉ cja̱hni Israel, ca Ocja̱ bi uni nzöya pa drí mandadobijʉ. Cuatrocientos cincuenta año mír mandado cʉ nzöya. Gá nga̱x ya, bi mandado gá nzöya car profeta Samuel.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disso, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Diguebbʉ ya, cʉ cja̱hni israelita bi dyödijʉ di tti̱x hnar rey pa di mandadobijʉ. Cja̱ ca Ocja̱ bi hñi̱x car Saul, cár ttʉ car Cis. Nuca̱ mí pertene cár familia car Benjamín. Cja̱ guegue car Saul bi mandadobi cʉ cja̱hni israelita cuarenta cjeya.
21 Então eles pediram um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto durante quarenta anos.
22 Diguebbʉ ya, bi ccʉhtzi car Saul pa ya jin di mandado, cja̱ ca Ocja̱ pé bi hñi̱xi pé hnar rey, gue car David. Ca Ocja̱ bi ma̱m pʉ jar Antiguo Testamento ja mí ncja car David, i̱na̱: “Xtú cca̱hti ja i ncja car David, cár ttʉ car Isaí, xtú i̱xcö‑cá̱ pa da mandadoquijʉ. Dí ndo tzø guegue, como dí pa̱di, da dyøte göhtjo ca dí negö.” Bi ma̱ ncjapʉ ca Ocja̱.―
22 E, tendo tirado Saul, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: “Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.”
23 Cja̱ bi segue bi ma̱n car Pablo:
23 Da descendência deste, conforme a promessa, Deus trouxe a Israel o Salvador, que é Jesus.
24 Bbʉ jí̱ bbe mbá e̱h car Jesús, bú e̱h car Juan ca mí xix yʉ cja̱hni. Nucá̱ mí nzojcöje, dí cja̱hnije ndár bbʉpje pʉ jar jöy Israel. Mí xijcöje gua jɛguije ca rá nttzo, cja̱ gua xixtjeje, pa di jogui gua cuatije ca Ocja̱.
24 Antes da manifestação dele, João pregou um batismo de arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Car Juan, bbʉ ya xti guah cár bbɛfi, bi ma̱: “¿Cja guí mbe̱nijʉ, má̱s, guejquigö xtrú hñi̱xquigö ca Ocja̱ pa gu mandadoquijʉ? Jin gui guejquigö. Dyøjma̱jʉ, ba bbɛfa car cja̱hni ca xí tti̱tzi cja̱ guegue‑cá̱ más i ndo pɛhtzi poder ni ndra nguejquigö. Nugö, ni mpa drá ntzögöbbe gu cjagö ʉ́r muzo‑ca̱.” Ncjapʉ gá ma̱n car Juan.
25 Quando João estava completando a sua carreira, disse: “Quem vocês pensam que sou? Não sou aquele que vocês esperam. Mas depois de mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desamarrar as sandálias.”
26 Nuquiguɛjʉ, cjua̱da̱, ʉ́r cjiquijʉ ca ndor Abraham, dí nzohquiguɛjʉ ya, co yʉ pé ddaa yʉ i tzu̱jʉ ca Ocja̱. Guegue‑cá̱ xpá mɛnquijʉ nʉr jña̱ nʉ dá ja̱bbe, ja drí gʉzquijʉ ca rá nttzo ca xcú dyøtijʉ.
26 — Irmãos, descendência de Abraão e todos vocês que temem a Deus, a nós foi enviada a palavra desta salvação.
27 Nu cʉm mi̱nga̱‑israelitajʉ cʉ mbí bbʉh pʉ Jerusalén, co ni cʉ möcja̱ cʉ mí mandadobi, jin gá mba̱dijʉ jabʉ güí hñe̱h car Jesús, cja̱ jin gá ntiendejʉ, guegue car Jesús mí gue car cja̱hni ca mí ddøhmi pa di hñe̱cua jar mundo. Segue i jnøn cʉ Escritura pʉ jabʉ i ña̱ digue ca hnáa ca di hñe̱je̱, i jnøn‑cʉ́ pʉ já templo, göhtjo cʉ pa gá nttzöya. Nu cʉm jefejʉ, nim pa gá meya bbʉ mí ni̱gui guegue. Nucʉ́, bi dyödijʉ bi bböhti car Cristo ca xcuí mɛjni ca Ocja̱. Ncjapʉ gá nzʉh cʉ palabra cʉ xquí ma̱n cʉ profeta, ya má yabbʉ.
27 Pois os moradores e as autoridades de Jerusalém, não conhecendo Jesus nem as palavras dos profetas que são lidas todos os sábados, cumpriram as profecias, quando condenaram Jesus.
28 Cʉm jefejʉ, masque jin te gá ndöhtibi car Jesús ca már nttzo, pa di bböhti, pe nde̱jma̱ bi dyöjpi car Pilato di mandado di bböhti.
28 E, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Bi ncjajpi car Jesús göhtjo ncja ngu̱ gá ma̱n cʉ profeta, cja̱ bbʉ ya xquí du̱, bi ttzijqui pʉ jar ponti, bú cjöti hnar ngu̱ gá ánima.
29 Depois de cumprirem tudo o que estava escrito a respeito dele, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Nu ca Ocja̱ pé bi xotzi.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos,
31 Diguebbʉ ya car Jesús, bbʉ ya xquí jña̱ ʉ́r jña̱, bi ni̱gui rá ngu̱ mpá pʉ jabʉ mí bbʉh quí möxte, cja̱ nucʉ́, bi cca̱htijʉ rá ngu̱ vez. Car Jesús cja̱ co quí möxte güí hñe̱jmʉ pʉ Galilea, göhtjo mbá yojmʉ, cja̱ gá nzøtijʉ pʉ Jerusalén, cja̱ nupʉ, bi bböhti guegue. Cja̱ nuya, como pé xí jña̱ ʉ́r jña̱ car Jesús, mismo quí möxte cʉ mí tɛnijʉ má̱hmɛto, ya pé xqui dyojʉ gá testigo. I xih cʉ cja̱hni, cierto, xí jña̱ ʉ́r jña̱ car Jesús.
31 e durante muitos dias ele foi visto pelos que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas diante do povo.
32 Guejquitjogöbbe, hne̱je̱, dí xihquijʉ nʉr tzi ddadyo jña̱. Car Tzi Ta ji̱tzi ya xpá mɛnquijʉ car hñøjø ca da ddajquijʉ rá ngu̱ cʉ bendición rá tzi zö, ncja ngu̱ gá prometebi cʉ ndom titajʉ, ya má yabbʉ.
32 E nós anunciamos a vocês o evangelho da promessa feita aos nossos pais,
33 Nugöjʉ, xtá e̱jmʉ digue cár cji cʉ cja̱hni cʉ bi tsjijmʉ car promesa‑ca̱. Cja̱ nuya car Tzi Ta ji̱tzi xí cumpli car palabra ca bi xih‑cʉ́. Nugöjʉ, xí tocaguijʉ xtú cca̱htijʉ ja xcá cumpli car promesa‑ca̱. Bi xox car Jesús bbʉ ya xquí du̱. Bi ncjapʉ gá fa̱di, cierto múr Ttʉ ca Ocja̱ guegue, güí hñe̱h ca Ocja̱ cár nzajqui. Bi ncja como ngu̱ ga ma̱m pʉ jar salmo dos, pʉ jabʉ i ttzoh car Cristo ca di hñe̱je̱. I ma̱ ncjahua: “Nuquiguɛ, ʉm Ttʉquigö. Rá pa ya, xtú ddahquigö quer nzajqui.”
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como também está escrito no Salmo número dois: “Você é meu Filho; hoje eu gerei você.”
34 Guejtjo, ya xquí ma̱n car Tzi Ta ji̱tzi, bbʉ di hñe̱h ca hnar cja̱hni ca du pɛjni, di du̱‑ca̱, nu guegue pé di xotzi, pa jin di dya cár ndodyo, porque car jmandadero‑cá̱ di hmʉy göhtjo ʉr tiempo cja̱ jin di tjeh cár jmandado. Bi tsjih cʉ ndom titajʉ, di ttunijʉ cʉ dda bendición rá tzi zö cʉ jin di tjegue göhtjo ʉr tiempo. Di ttunijʉ‑cʉ́ por rá ngue ca hnáa ca di tsjifi dúr Ttʉ car David.
34 — E quanto ao fato de que o ressuscitaria dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, Deus o expressou desta maneira: “E cumprirei a favor de vocês as santas e fiéis promessas feitas a Davi.”
35 Guejtjo i bbʉj nʉ pé hnar palabra nʉ i cuati pé hnar salmo, pʉ jabʉ mí nzoh ca Ocja̱ car David, mí xifi ncjahua: “Nuquɛ, Ocja̱, jin gui ma gui jiɛj nʉm cuerpo da dya. Nugö dí øte göhtjo ca guí bbɛjpigui, cja̱ guí negui.” Bbʉ mí ma̱ nʉr palabra‑nʉ́ ca ndor David, jin gá ña̱ diguejtsjɛ guegue.
35 — Por isso, também diz em outro Salmo: “Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.”
36 Nugöjʉ, dí pa̱dijʉ, bi dya cár ndodyo car David. Guegue‑cá̱ bi sirvebi ca Ocja̱ cʉ cjeya cʉ mí bbʉjcua jar jöy. Bi dyøti ca tengu̱ ca xquí ma̱n ca Ocja̱, cja̱ diguebbʉ ya, bi du̱, bi ma guí ntjɛjʉ cʉ ndo í tita. Nu cár cuerpo, bi mfɛjöy.
36 — Porque tendo Davi, no seu tempo, servido conforme o plano de Deus, morreu, foi sepultado ao lado de seus pais e viu corrupção.
37 Nu car Jesucristo, jin gá dya cár cuerpo‑cá̱, como bi xox car Tzi Ta ji̱tzi.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 Nuya, cjua̱da̱, dyøjma̱jʉ nʉr palabra nʉ dí xihquijʉ ya. Guegue car Jesús xí tti̱tzi pa da gʉzquiguɛjʉ ca rá nttzo ca guí tu̱jʉ.
38 Portanto, meus irmãos, saibam que é por meio de Jesus que a remissão dos pecados é anunciada a vocês;
39 Bi du̱ guegue pa gá ngu̱ti ca ndí tu̱jʉ, göhtjo yʉ to i e̱me̱. Bbʉ ndí tɛndijʉ cár ley car Moisés, jin dá tötijʉ ja drí ccʉzquijʉ ca ndí tu̱jʉ.
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vocês não puderam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Nuquiguɛjʉ ya, gui jñu̱hpijʉ ndu̱mʉy nʉ xtú xihquijʉ ya, cja̱ gui hñe̱me̱jʉ. Gui jña̱jʉ ʉr huɛnda pa jin da zʉhquijʉ car castigo ca bi ma̱n cʉ profeta. Guegue‑cʉ́ bi ma̱jmʉ ncjahua pʉ jar Escritura:
40 Portanto, tenham cuidado para que não lhes aconteça o que os profetas disseram:
41 Nuquɛjʉ, yʉ to i despreciajʉ nʉm palabra cja̱ jin gui ne da dyødejʉ,
41 “Vejam, ó desprezadores! Fiquem maravilhados e desapareçam, porque, no tempo de vocês, eu realizo obra tal que vocês não acreditarão se alguém lhes contar.”
42 Cja̱ bbʉ ya xi má pønijʉ jár templo cʉ judio, cʉ cja̱hni cʉ jí̱ mí judio bi dyöjpijʉ car Pablo cja̱ co car Bernabé pa pé di hñe̱jmi ca hnar pa gá nttzöya bbʉ xtrí zʉ ñojto, cja̱ pé di xijmʉ ja mí ncja car palabra ca mbá ja̱hui.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo, as pessoas pediram que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Bbʉ mí guah car tsjödi cja̱ mí mfonti cʉ cja̱hni, már ngu̱ cʉ bi dɛnijʉ car Pablo co car Bernabé. Cʉ cja̱hni‑cʉ́, mí judio cʉ ddáa, nu cʉ pé ddáa ya, mí gentile cʉ xquí ñʉti jár religiónjʉ cʉ judio. Cja̱ gueguehui car Pablo co car Bernabé, bi nzoh cʉ xquí guatijʉ, bi xijmʉ, jin di wembijʉ ca Ocja̱, pe di segue di hñe̱me̱jʉ car ddadyo palabra digue car Jesucristo, ja ncja ga möx yʉ cja̱hni co cár tzi pöjö.
43 Terminada a reunião na sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando com eles, os persuadiam a continuar firmes na graça de Deus.
44 Car ñojto ya, bbʉ mí zøh car pa gá nttzöya, bi jmu̱ntzi casi göhtjo car ciudad pa di dyøh cár palabra ca Ocja̱.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Nu cʉ judio cʉ jí̱ mí ne di hñe̱me̱, bbʉ mí cca̱hti cʉ cja̱hni már ngu̱jʉ, bi ndo unijʉ ʉr cuɛ, bi ntøxtihui car Pablo, mí ma̱jmʉ jí̱ mí ncjua̱ni ca mí ma̱, hasta mí xijmʉ múr mɛtjritjo car Pablo hne̱je̱.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, ficaram com muita inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Diguebbʉ ya, car Pablo co car Bernabé bi xijmʉ mero ca mí mbe̱nihui, jin gá ntzu̱hui. Bi ma̱jmi:
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: — Era necessário pregar a palavra de Deus primeiro a vocês. Mas, como vocês a rejeitam e se julgam indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 Gue car cargo‑cá̱ xí ddajquibbe ca Ocja̱, xí bbɛjpiguibbe ncjahua:
47 Porque o Senhor assim nos determinou: “Eu coloquei você como luz dos gentios, a fim de que você seja para salvação até os confins da terra.”
48 Nu cʉ gentile ya, bbʉ mí dyødejʉ ncjapʉ, bi ndo mpöjmʉ, cja̱ bi ma̱jmʉ, te tza rá zö cár palabra car Tzi Jmu̱ Jesús. Cja̱ bi hñe̱me̱ rá ngu̱ cja̱hni, göhtjo cʉ to xquí ma̱n ca Ocja̱ di ttun car nzajqui ca jin da tjegue.
48 Os gentios, ouvindo isto, se alegravam e glorificavam a palavra do Senhor. E creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Cja̱ bi ndo ntʉngui car jña̱ digue car Jesucristo, bi dyøh cʉ cja̱hni, göhtjo cʉ már bbʉh pʉ jar jöy Pisidia.
49 E a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Nu cʉ judio cʉ jí̱ mí ne nʉr evangelio, bi nzojmʉ cʉ bbɛjña̱ cʉ mí tɛn cár religión guegue‑cʉ́ cja̱ mí tti̱htzibijʉ, bi dyɛtijʉ‑cʉ́ pa di xohtzibijʉ tu̱jni car Pablo co car Bernabé. Guejtjo bi nzojmʉ cʉ hñøjø cʉ mí mandado jar jñi̱ni. Göhtjo bi mföxjʉ, bi dyøhtibijʉ hnar tu̱jni car Pablo co ni car Bernabé, cja̱ bi fonguijʉ pʉ jar jñi̱ni‑ca̱.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Nubbʉ́, gueguehui bi du̱jquihui cʉ jöy cʉ mí tu̱ quí huahui, como xquí zandijʉ car evangelio cʉ mi̱ngu̱ pʉ. Cja̱ bi bønihui pʉ, gá mɛhui jar jñi̱ni Iconio.
51 E estes, sacudindo contra eles o pó dos pés, foram para Icônio.
52 Nu cʉ cja̱hni cʉ xquí hñe̱me̱ car Jesucristo mí ndo mpöjmʉ, cja̱ mí ndo yojmʉ car Espíritu Santo.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.