Atos 11
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ACF
1 Diguebbʉ ya, cʉ once cʉ mí tsjifi apóstole, co ni cʉ pé dda hñohui cʉ már bbʉh pʉ jar jöy Judea, bi dyødejʉ te xquí ncja. øde, cʉ gentile ya xi mí fʉdi mí e̱me̱jʉ cár palabra ca Ocja̱.
1 E ouviram os apóstolos, e os irmãos que estavam na Judéia, que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Car Pedro ya, bú coh pʉ Cesarea gá ma pʉ Jerusalén. Mí bbʉh pʉ cʉ dda hermano cʉ mí tɛndi cár ley car Moisés, cja̱ bbʉ mí zøti pʉ car Pedro, guegue‑cʉ́ bi huɛnti, como nucá̱ xquí zihui cʉ gentile pʉ Cesarea, cja̱ xquí hmʉbi tengu̱ mpá.
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 Cʉ hermano‑cʉ́ bi dyön car Pedro, bi hñi̱mbijʉ:
3 Dizendo: Entraste em casa de homens incircuncisos, e comeste com eles.
4 Nubbʉ́, bi mʉh car Pedro, ddahtzʉ gá xijmʉ rá zö te xquí tjogui. Bi xijmʉ ncjahua:
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 ―Nugö, ndár bbʉjcö pʉ jar jñi̱ni Jope, ndár nzoh ca Ocja̱. Cja̱ dú hna jantitjo hnar cosa, bi hna ni̱guitjo pʉ jabʉ ndár bbʉy. Mí jñɛjmi ncja hnar ndo sábana, mí hna̱tzi co ni cʉ gojo quí gu̱. Mbá ca̱ jar ji̱tzi, gá nzøh pʉ jabʉ ndár bbʉjcö.
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 Dú cuati‑ca̱, dú cca̱hti rá zö pa gua pa̱di te mbá e̱h pʉ. Dú cca̱hti cʉ dda zu̱we̱, i bbʉh quí hua, co quí dyɛ, cja̱ i dyo jar jöy, co zu̱we̱ cʉ i tzajte, co cci̱ña̱, co ttzʉntzʉ cʉ bí dyo ña̱.
6 E, pondo nele os olhos, considerei, e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis e aves do céu.
7 Cja̱ dú øh hnar jña̱ mbí nzojqui, i̱ngui: “Bböj ya, Pedro, ex xca pöhti tengu̱‑yʉ́, cja̱ gui tza.”
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro; mata e come.
8 Nugö, dú tja̱di: “Ji̱na̱, Tzi Jmu̱, ni jabʉ xtá tzagö yʉ zu̱we̱ yʉ jin gui tjɛguije gu tzaje, o yʉ rá nttzo.”
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois, nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 Diguebbʉ ya, car jña̱ bú tja̱ jar ji̱tzi, i̱ngui: “Yʉ te xí jojqui ca Ocja̱, dyo guí xijquɛ rá nttzo.”
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Bi nzojqui ncjapʉ car voz, cja̱ diguebbʉ ya, pé bi ccʉx car da̱jtu̱ yojmi cʉ zu̱we̱, pé gá mbøx nʉ jar ji̱tzi.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se ao céu.
11 Cja̱ dyøjma̱jʉ, exque gue car hora‑cá̱ bi zøti jñu̱ cʉ hñøjø jar ngu̱ pʉ jabʉ ndár bbʉjcö, xcuí cju̱h pʉ jar jñi̱ni Cesarea pa di zixquigö.
11 E eis que, na mesma hora, pararam, junto da casa em que eu estava, três homens que me foram enviados de Cesaréia.
12 Cja̱ car Espíritu Santo bi xijqui gua möjme‑cʉ́, bi xijqui, jin gua yomfe̱ni, ¿cja di jogui gua möjme yʉ hnahño cja̱hni? Nu yʉ ddajto cjua̱da̱ yʉ dá yojme ya, guejti‑yʉ́ xpá ndɛngui. Eso, dú möjme pʉ Cesarea, cja̱ dú tzøtije pʉ jár ngu̱ car hñøjø xcuí mandado di ttzixquigö pʉ.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele homem;
13 Guegue‑cá̱ bi xijquije, xquí hna cca̱hti hnár ángele ca Ocja̱, már bböh pʉ mbo cár ngu̱, már nzofo. Cja̱ car ángele bi xifi, i̱mbi: “Nuquiguɛ, gui cú̱ tengu̱ yir mɛfi da ma jar jñi̱ni Jope, du tzíh car Simón Pedro.
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Nucá̱ da xihqui ja ncja gui töti car nzajqui ca jin da tjegue, nuquɛ, cja̱ co göhtjo yʉ i bbʉ jer ngu̱.” Ncjapʉ gá ma̱n car ángele.
14 O qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 Cja̱ bbʉ ndú tzøti pʉ jár ngu̱, dú xih car hñøjø‑cá̱ nʉ́r palabra car Jesucristo, göhtjo co cʉ dda cja̱hni cʉ xquí jmu̱ntzi pʉ. Cja̱ bbʉ cja ndrá fʉdi ndrá xijmʉ cár palabra ca Ocja̱, bi hna guatijʉ car Espíritu Santo, ncja ngu̱ gá nguajcöjʉ bbʉ cja ndú e̱me̱tjojʉ hne̱je̱.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 Cja̱ nubbʉ́, dú mben ca xquí ma̱n cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús. Bi xijquije, dí apóstoleguije: “Car Juan cierto mí xix yʉ cja̱hni gá deje, pe nuquiguɛjʉ, ca Ocja̱ du pɛnquijʉ car Espíritu Santo pa gui yoquɛjʉ‑ca̱.” Ncjapʉ gá xijquije guegue.
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água; mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Nubbʉ́, cja dú pa̱di, ca Ocja̱ xquí uni ʉr tsjɛjqui car Espíritu Santo pa gá nguati cʉ cja̱hni cʉ jin gui judio. Bi guati‑cʉ́ ncja ngu̱ gá nguajcöjʉ, dí judiojʉ, como ngu̱ xtá e̱me̱jʉ cam Tzi Jmu̱jʉ Jesucristo. Eso, dú mbe̱ngö, hne̱je̱, ¿Ja ncja di jogui gua ccax ca Ocja̱, gua xijcö, jí̱ rí ntzöhui da dɛn car Jesucristo cʉ cja̱hni cʉ jin gui israelita?― Bi ma̱ ncjapʉ car Pedro.
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando havemos crido no Senhor Jesus Cristo, quem era então eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Bbʉ mí dyødejʉ yʉ palabra‑yʉ cʉ hermano cʉ mí tɛndijʉ cár ley car Moisés, bi gohti í nejʉ, bbʉ. Cja̱ bi xöjtibijʉ ca Ocja̱, bi ma̱jmʉ:
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se, e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Bbʉ mí bböhti car Esteban, bi ttøhtibi tu̱jni cʉ hermano már bbʉh pʉ Jerusalén, cja̱ bi mfontijʉ. Cʉ ddáa, bi ma gá ma jar jöy Fenicia. Cʉ pé ddáa bi ddax car deje, bi ma gá ma jar jöy Chipre. Guejtjo mí bbʉh cʉ ddáa cʉ bi ma pʉ jar jñi̱ni Antioquía. Göhtjo pʉ jabʉ mír ma cʉ hermano, má xih cʉ cja̱hni car palabra digue car Jesucristo, pe jøndi cʉ judio mí nzojmʉ.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Diguebbʉ ya, bi möjmʉ pʉ Antioquía cʉ dda hermano, mí mi̱ngu̱jʉ pʉ Chipre cja̱ co pʉ Cirene. Guegue‑cʉ́ bi mʉdi bi nzojmʉ cʉ gentile, hne̱je̱. Bi xijmʉ ja i ncja cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús.
20 E havia entre eles alguns homens chíprios e cirenenses, os quais entrando em Antioquia falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Ca Ocja̱ bi ndo möx cʉ hermano‑cʉ́. Már ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ mí gentile bi hñe̱me̱jʉ car Jesúcristo cja̱ bi dɛnijʉ.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Nu cʉ hermano pʉ Jerusalén, bbʉ mí dyødejʉ, ya xi mír hñe̱me̱ nʉr evangelio cʉ gentile, bi gu̱jmʉ car Bernabé di ma pʉ Antioquía, di cca̱hti tzʉ, te már ncja pʉ.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé a Antioquia.
23 Car Bernabé, bbʉ mí zøti pʉ, bi cca̱hti, cierto, már ngu̱ cʉ gentile cʉ xquí hñe̱me̱, cja̱ guegue bi jña̱ ʉr huɛnda, ca Ocja̱ mí ma̱h cʉ cja̱hni‑cʉ́, hne̱je̱. Nubbʉ́, bi ndo mpöh car Bernabé, cja̱ bi xifi göhtjo cʉ cja̱hni cʉ xquí hñe̱me̱, di dyɛmbi í mʉyjʉ, di segue di dɛnijʉ car Jesucristo.
23 O qual, quando chegou, e viu a graça de Deus, se alegrou, e exortou a todos a que permanecessem no Senhor, com propósito de coração;
24 Múr jogui hñøjø car Bernabé, mí ndo yojmi car Espíritu Santo, cja̱ por rá nguehca̱, mí ndo pa̱di ja drí nzoh cʉ cja̱hni. Guejtjo, mí ndo e̱me̱ ca Ocja̱, göhtjo mbo ʉ́r mʉy. Már ndo ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ bi ttzofo, bi guatijʉ car Jesucristo cʉ pa‑cʉ́.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Diguebbʉ ya, bi bøm pʉ Antioquía car Bernabé, gá ma pʉ Tarso du jon car Saulo. Cja̱ bbʉ mbú töti ya, bú tziji pé guá hñe̱h pʉ Antioquía.
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 Bi hmʉjtihui pʉ, ntero hna cjeya. Gueguehui mí bbʉbi cʉ dda hermano cʉ xquí hñeme car evangelio. Mí u̱jtihui rá ngu̱ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱. Guehpʉ jar jñini Antioquía bi mʉdi bi tsjifi Cristiano cʉ to mí tɛn car evangelio.
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja, e ensinaram muita gente; e em Antioquia foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Cʉ pa‑cʉ́, bi bøm pʉ Jerusalén cʉ dda hermano cʉ mí profeta, gá nga̱jmʉ pʉ Antioquía. Ca Ocja̱ mí nzoh cʉ hermano‑cʉ́, mí xijmʉ consejo pa pé drí xih cʉ pé ddáa.
27 E naqueles dias desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Bbʉ ya xquí zøti pʉ Antioquía cʉ hermano‑cʉ́, bi bböh ca hnáa ca mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Agabo, bi nzoh cʉ hermano cʉ xquí jmu̱ntzi, bi xih cʉ hermano hnar razón xquí xih car Espíritu Santo. Bi xijmʉ, di ndo hño car tju̱ju̱ hua jar jöy, göhtjo jabʉ mí bbʉh cʉ cja̱hni. Cja̱ bi zʉdi ncja ngu̱ gá ma̱ guegue. Bi ndo hño car tju̱ju̱ cʉ cjeya bbʉ már mandado pʉ Roma car emperador Claudio.
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 Nubbʉ́, cʉ hermano cʉ mí tɛn car evangelio, bi mbe̱nijʉ di möx cʉ cjua̱da̱ cʉ már bbʉh pʉ Judea, di mɛjnijʉ domi, según ca tengu̱ mí ja̱ cada hnáa.
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judéia.
30 Bi cjajpijʉ, bbʉ, cja̱ bi hñi̱xjʉ car Bernabé co car Saulo, pa di jña̱xihui car domi, di ma drí un cʉ anciano pʉ já templo pʉ Judea, como guehpʉ már sufri pʉ cʉ hermano.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.