Atos 10
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARA
1 Mí bbʉh hnar hñøjø pʉ jar jñi̱ni Cesarea, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Cornelio. Mí mandadobi hna ciento cʉ sundado. Car grupo‑cá̱ mí tsjifi Italiana.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Masque jí̱ múr judio car Cornelio, mí e̱me̱ ca Ocja̱, cja̱ mí joni, göhtjo co cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ jár ngu̱. Dé mí nzoh ca Ocja̱, guejtjo mí ndo föx cʉ judio cʉ jin te mí ja̱.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Ca hnajpa, ya xquí zʉdi como jñu̱ nde, cja̱ car Cornelio bi hna cca̱htitjo hnár ángele ca Ocja̱. Mí ba̱di, ya xca cʉti pʉ, ya xca cuati. Cja̱ car ángele bi nzofo, bi xifi:
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Guegue, bbʉ mí cca̱hti‑cá̱, bi ndo ntzu̱. Cja̱ bi da̱di:
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Nuya, gui cu̱h cʉ dda hñøjø da ma pʉ jar jñi̱ni Jope, du tzih car hñøjø i ju̱ cár tju̱ju̱ ʉr Simón Pedro.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Nuya‑cá̱ i bbʉh pʉ jár ngu̱ hnar hñøjø i jojqui xifani gá nda̱ni cja̱ i tsjifi ʉr Simón. Cár ngu̱ car Simón rá jø pʉ jár nttza̱ni car mar. Bbʉ xtu e̱cua car Pedro, xta xihqui hnar palabra drá zö gui dyøde.― Bi ma ncjapʉ car ángele.
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Bi guadi bi ña̱hui car Cornelio car ángele, cja̱ bi wem pʉ. Nubbʉ́, car Cornelio bi nzojni yojo quí muzo cja̱ co hna quí sundado cʉ mí sirvebi. Guejtjo mí e̱me̱ ca Ocja̱ car sundado‑cá̱.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Bi xijmʉ göhtjo te xquí ncja, cja̱ bi gu̱pjʉ gá ma pʉ Jope.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Ca xní cja yojpa ya, má pöjmʉ pʉ jar hñu̱, ya xti zøtijʉ jar jñi̱ni Jope. Nu car Pedro ya, már bbʉjti pʉ jár ngu̱ car Simón. Bbʉ mí zʉdi como ju̱xadi, bi dex pʉ jar sotea pa di nzoh ca Ocja̱.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Cja̱ ya xi mí ndo tu̱ntju̱, mí ne di zi. Menta már ttøti car jñu̱ni pʉ mbo car ngu̱, car Pedro bi hna cca̱htitjo cʉ dda cosa cʉ bi u̱jti ca Ocja̱, ncjahmʉ te már wi̱.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Bi jianti nʉr ji̱tzi, mbá ca̱h pʉ hnar cosa ncja ʉr ndo da̱jtu̱, mí hná̱tzi co ni cʉ gojo quí gu̱.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Mí ca̱ pʉ göhtjo tema zu̱we̱ cʉ i bbʉ í dyɛ, i bbʉ í hua, cja̱ co cʉ zu̱we̱ cʉ i dyo jar jöy, co cʉ cci̱ña̱, cja̱ co cʉ ttzʉntzʉ cʉ bí dyo nʉ ña̱.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Car Pedro bi hna dyøh hnar jña̱, bi hñi̱mbi:
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Nu car Pedro bi da̱j ya:
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Cja̱ pé bi xih hnar vez, bi ma̱:
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Es xi jñu̱ vez bi tsjih car Pedro, már zö cʉ zu̱we̱‑cʉ́ pa di ttza. Cja̱ diguebbʉ ya, pé bi ccʉx car da̱jtu̱, bi ma gá ma jar ji̱tzi.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Car Pedro már mbe̱ndi‑cá̱, már mbe̱ntsjɛ mbo ʉ́r mʉy ¿te mí ne di ma̱ göhtjo ca xquí cca̱hti? Jiantijma̱, cʉ hñøjø cʉ xcuí gu̱h car Cornelio, ya xi má tzøti pʉ jár ngu̱ car Simón. Bi hñömbijʉ cár ngu̱ cja̱ bi zøjmʉ jar goxtji.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Bi nzɛnguatejʉ, cja̱ bi hñönijʉ, ¿cja már bbʉh pʉ car Simón Pedro?
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Nu car Pedro mí mbe̱ndi ca xquí cca̱hti, cja̱ car Espíritu Santo bi xifi:
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Bböj ya, gui ca̱y. Dyo guí yomfe̱ni, pe gui mɛhui‑cʉ́, como guejcö xtú cu̱h‑cʉ́.― Bi ma̱ ncjapʉ car Espíritu.
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Nubbʉ́, bi ga̱h car Pedro, bú ntjɛhui cʉ hñøjø cʉ xcuí gu̱h car Cornelio, cja̱ bi xijmʉ:
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Cja̱ guegue‑cʉ́ bi da̱dijʉ:
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Nubbʉ́, car Pedro bi xijmʉ di tjojmʉ tzʉ pʉ jár ngu̱ car Simón, pa di oxijʉ pʉ. Car jiax ya cá̱, bi nantzijʉ cja̱ bi möjmʉ. Guejtjo bi dɛnijʉ tengu̱ hermano cʉ́m Jope.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Ca pé hnar pa ya, bi zøtijʉ pʉ jar jñi̱ni Cesarea. Nu car Cornelio xquí mvitabi quí pariente co ni cʉ dda quí amigo cʉ más mí ntzixihui. Már tøhmijʉ, bbʉ xti zøh car Pedro, pa di dyødejʉ te di ma̱.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Cja̱ bbʉ ya xi má cʉti car Pedro, bi bøn car Cornelio, bi ma bú ntjɛhui. Bi nda̱ndiña̱jmu̱ jáy hua, cja̱ bi nda̱ne.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Nu car Pedro bi xotzi, bi xifi:
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Cja̱ má ña̱hui mír ñʉtihui. Bi dötihui már ngu̱ cja̱hni xquí jmu̱ntzi pʉ.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Cja̱ car Pedro bi xih cʉ cja̱hni‑cʉ́, bi hñi̱mbijʉ:
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Eso, ca xcá ttzojnquigö, xtú e̱tjo. Jin dá ntøxtibbe cʉ jmandadero. Nuquiguɛ ya, xijqui tzʉ, ¿te grí nzojnqui?― Bi ma̱ ncjapʉ car Pedro.
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Nubbʉ́, bi da̱h car Cornelio, bi xifi:
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Cja̱ bi xijqui: “Nuquɛ, Cornelio, ca dé grí nzoh ca Ocja̱, xí dyø guegue. Ca grí ndo föx cʉ tzi probe, ca Ocja̱ xí mbe̱nquiguɛ, hne̱je̱.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Nuya, gui cu̱h cʉ dda hñøjø pʉ jar jñi̱ni̱ Jope, du tzí car Simón Pedro. Nucá̱ rá bbʉh pʉ jár ngu̱ car Simón, ʉr jojqui xifani. Cár ngu̱ guegue‑cá̱ rá bbʉh pʉ jár nttza̱ni car mar. Car Pedro xtu e̱je̱ cja̱ xta xihqui hnar palabra drá zö.” Ncjapʉ gá xijqui car ángele.
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Eso, exque xtú cu̱j yʉ hñøjø‑yʉ, xí ma xpá nziquijʉ. Cja̱ nuquiguɛ, dí gradecequi car favor xcú cjagui ca xquí hñe̱jcua. Ya xtú jmu̱ntzije hua, dí göhtjoje, pa gu ødeje göhtjo ca xí bbɛjpiqui ca Ocja̱ gui xijquije.― Bi ma̱ ncjapʉ car Cornelio.
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Diguebbʉ ya, car Pedro bi xijmʉ, bi hñi̱mbijʉ:
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Jin te i cja, jabʉ dur mi̱ngu̱ hnáa, o jabʉ güí hñe̱h cár cji. Bbʉ to i tzu̱ ca Ocja̱ cja̱ i øti ca rá zö, ca Ocja̱ i ne car cja̱hni‑cá̱.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Ca Ocja̱ xpá mɛnquije car jña̱, nugöje dí mi̱ngu̱je Israel. Xí xijquije, ya xí ngo ʉ́r mʉy, por rá nguehca̱ xcá hmöh madé car Jesucristo. Nucá̱, ʉ́r Jmu̱ göhtjo yʉ to i e̱me̱, masque di judio o di hnahño cja̱hni‑yʉ́.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Nuquɛjʉ, ya xcú dyødejʉ te bi ncja pʉ jam jöygöje, dí judioje. Bbʉ ya xquí tzi cja mpa ca mír xix cʉ cja̱hni car Juan cja̱ mír nzojmʉ pa di jiɛjmʉ ca rá nttzo, nubbʉ́, car Jesús bi mʉdi bi hño pʉ jar jöy Galilea.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Nuquɛjʉ, ya xcú dyødejʉ to car Jesús, múr mi̱ngu̱ pʉ Nazaret. Car Tzi Ta ji̱tzi bi un cár ttzɛdi cja̱ co car Espíritu Santo, pa bi yojmi‑cá̱. Car Jesús mí dyo, mí ndo föx cʉ cja̱hni, mí øti milagro rá ngu̱. Mí dyøtje döhtji, cja̱ mí fongui cʉ ttzonda̱ji̱, como mí ndo föx car Tzi Ta ji̱tzi.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Cja̱ nugöje, dí testigoje, dí xij yʉ cja̱hni göhtjo ca bi dyøti car Jesús pʉ jar jöy Judea, cja̱ hne̱h pʉ jar cuidad Jerusalén. Gá nga̱x ya, bi ddøti jar ponti, bi bböhti.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Nu ca Ocja̱ bi cjajpi bi jña̱ ʉ́r jña̱ ca xtrá jñu̱jpa. Nubbʉ́, cja pé bi ni̱gui car Jesús, bbʉ́.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Jin gá cca̱hti göhtjo yʉ cja̱hni bbʉ ya xquí jña̱ ʉ́r jña̱, jøña̱ cʉ dda testigo cʉ bbɛto xquí juajni car Tzi Ta ji̱tzi. Nugöje, bi cjaguije testigo ca Ocja̱, como dú cca̱htije bbʉ mí du̱ car Jesús cja̱ bbʉ pé mí jña̱ ʉ́r jña̱. Nugöje co nicá̱, dú hñogöje cja̱ dú tzigöje bbʉ ya xquí nantzi.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Cja̱ guegue car Jesús bi bbɛjpiguije gu xijme yʉ cja̱hni, car Tzi Ta ji̱tzi xí hñi̱tzi pa da cja ʉr nzöya. Bbʉ pé xtu e̱je̱, da juzga yʉ di bbʉjtjo, cja̱ hne̱h cʉ ya xtrú ndu̱.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Gue car Jesús mí ma̱n quí jmandadero ca Ocja̱ cʉ mí bbʉ ya má yabbʉ. Nucʉ́ bi ma̱jmʉ, di hñe̱h ca hnáa ca xtrú hñi̱x car Tzi Ta ji̱tzi pa di möx yʉ cja̱hni. Cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni cʉ di guati jár dyɛ guegue, di ccʉhtzibijʉ ca rá nttzo ca xí dyøtijʉ, cja̱ di mperdonabijʉ. Guegue car Jesucristo dí xihquijʉ i cjʉzquijʉ ca rá nttzo.― Ncjapʉ gá ma̱n car Pedro.
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Mero már ma̱ ncjapʉ car Pedro, cja̱ car Espíritu Santo bi hna guati cʉ cja̱hni már øde. Nucʉ́, bi mʉdi bi ña̱jʉ gá hnahño jña̱.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Guejtjo már bbʉh pʉ jár ngu̱ car Cornelio cʉ dda judio cʉ mbá yojmʉ car Pedro. Gueguejʉ ya xquí hñe̱me̱jʉ car evangelio, pe mí tɛndijʉ cár ley car Moisés. Cʉ hermano‑cʉ́, bi jña̱jʉ ʉr huɛnda, gue car Espíritu Santo xquí guati cʉ gentile cʉ már bbʉh pʉ, már ødejʉ cár palabra ca Ocja̱. Cja̱ bi ndo hño ʉ́r mʉy gueguejʉ.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Cʉ judio‑cʉ́, bi dyødejʉ már ña̱jʉ hnahño jña̱ cʉ gentile cʉ xquí hñe̱me̱, már xöjtibijʉ ca Ocja̱.
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 Diguebbʉ ya bi ma̱n car Pedro:
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Nubbʉ́, car Pedro bi mandado bi xixtje cʉ cja̱hni‑cʉ́, como ya xquí hñe̱me̱jʉ cam Tzi Jmu̱jʉ Jesucristo. Cja̱ guegue‑cʉ́ bi za̱mijʉ car Pedro pa di døhmi pʉ tengu̱ mpa, di segue di u̱jtijʉ.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.