Apocalipse 16
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs BKJ
1 Diguebbʉ ya, dú øh hnar jña̱ rá nzɛdi, mbí ña̱ pʉ mbo car templo, mí xih cʉ yojto ángele:
1 E eu ouvi uma grande voz sair do templo, dizendo aos sete anjos: Ide pelos vossos caminhos, e derramai as taças da ira de Deus sobre a terra.
2 Nubbʉ́, bi ma car primero ʉr ángele, bú na̱hmi cár moji jar jöy. Cja̱ bi jiøxi tsja̱xi cʉ cja̱hni cʉ xquí ncuajtibi cár seña car tzate zu̱we̱, guegue‑cʉ xquí nda̱nebi cár ídolo car zu̱we̱‑ca̱. Cʉ tsja̱xi cʉ mí tzöjʉ, mí po dya, már ndo ʉ́, cja̱ jí̱ mí ne di jogui.
2 E foi o primeiro, e derramou a sua taça sobre a terra, e recaiu uma fétida e dolorosa ferida sobre os homens que tinham a marca da besta e sobre aqueles que adoravam a sua imagem.
3 Diguebbʉ ya car ángele ca rí cja yojo, bi ma bú na̱hmi cár moji jar mar, cja̱ nucá̱ bi cja ʉr cji. Mí jñɛjmi cár cji hnar ánima, már ndo nttzo. Eso bi du̱ göhtjo cʉ zu̱we̱ cʉ mí dyo pʉ mbo car mar.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar; e este se tornou em sangue como o de um homem morto; e toda a alma vivente morreu no mar.
4 Diguebbʉ ya, car ángele ca rí cja jñu̱ bi ma bú na̱hmi cár moji xøtze cʉ da̱tje co cʉ pøtje. Cja̱ nucʉ́ bi cja ʉr cji hne̱je̱.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes das águas, e eles se tornaram em sangue.
5 Cja̱ bbʉ mí ncja‑cá̱, bi ña̱ ca hnar ángele ca mí föh cʉ deje, bi nzoh ca Ocja̱, bi hñi̱na̱:
5 E eu ouvi o anjo das águas dizer: Tu és justo, ó Senhor, que és, e que eras, e serás, porque tu julgaste assim.
6 Cʉ cja̱hni cʉ xcú castiga, nucʉ́, xí fömbi cár cji cʉ cja̱hni cʉ mí i̱zqui, co cʉ profeta cʉ mí pɛjpiqui. Cja̱ nuya, xcú unijʉ cji pa da zijʉ. Xcú cohtzibi ca xí dyøtijʉ.―
6 Porque eles derramaram o sangue de santos e profetas, e tu lhes deste sangue para beber; porque eles são dignos.
7 Cja̱ pé dú øjcö pé hnar ángele, már ña̱ pʉ jabʉ mí bbʉh car altar, mí ma̱:
7 E ouvi outro vindo do altar dizer: Ainda assim, Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Ma ya car ángele ca rí cja gojo, bi ma bú na̱hmi cár moji, bi tzoxi jar jiadi. Cja̱ bi ndo pati nttzɛdi car jiadi, már ndo mpatsjɛ, hasta bi za̱ti cʉ cja̱hni.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado poder para queimar os homens com fogo.
9 Nttzɛditjo bi za̱ti cʉ cja̱hni, ncjahmʉ dur tzibi. Nu cʉ bi za̱ti, jí̱ mí ne di hñi̱htzibijʉ ca Ocja̱, cja̱ jí̱ mí ne di jiɛjmʉ cʉ rá nttzo cʉ mí øtijʉ. Bi ndo tzajtetjo, bi zanijʉ ca Ocja̱, como guegue xcuí mɛmpi quí castigojʉ.
9 E os homens foram queimados com grande calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e eles não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Diguebbʉ ya, car ángele ca rí cja cʉtta, bi ma bú na̱hmi cár moji xøtze car ndo tju̱jni pʉ jabʉ i ju̱x car tzate zu̱we̱ pa da mandado. Cja̱ bi hmɛxu̱y göhtjo pʉ jabʉ mír mandado car zu̱we̱. Cʉ cja̱hni cʉ mí bbʉh pʉ, bi zohtitsjɛ quí cja̱jni̱jʉ, como már ndo ʉ ca mí sufrijʉ.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino era cheio de trevas; eles mordiam suas línguas por causa da dor,
11 Cjuá bi zanijʉ ca Ocja̱ ca bí mandado pʉ ji̱tzi, como guegue xcuí mɛmpi castigo rá ʉ́. Mí tzödijʉ cʉ tsja̱xi cʉ jí̱ mí ne di jogui. Pe jí̱ mí ne di repentijʉ cja̱ jin ga jiɛjmʉ cʉ rá nttzo cʉ mí øtijʉ.
11 e blasfemavam o Deus do céu por causa das suas dores e suas feridas, e não se arrependeram dos seus atos.
12 Diguebbʉ ya, car ángele ca rí cja ddajto bi ma bú na̱hmi cár moji pʉ xøtze car ndo da̱tje Eufrates. Cja̱ bi xö göhtjo car deje. Ca múr da̱tje jma̱ja̱ bi cja ʉr hñu̱, pa di hño pʉ cʉ rey cʉ di hñe̱h pʉ jabʉ rí bøxi jiadi.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a água dali secou-se, para que o caminho dos reis do oriente pudesse ser preparado.
13 Diguebbʉ ya, pé dú cca̱hti car ndo zu̱we̱ gá dragón, co car tzate zu̱we̱ ca mí mandado, co car jiöjte profeta, gue car zu̱we̱ ca rá yojo ca i jñɛjmi hnar dɛtji. Cja̱ dú cca̱hti jñu̱ quí nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo, mí ni̱gui ncja ngu̱ wɛ. Guá mbøni jáy nejʉ cʉ jñu̱ zu̱we̱.
13 E eu vi três espíritos imundos semelhantes a rãs, saírem da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta.
14 Mí ni̱gui ncja wɛ, pe mí demonio‑cʉ, quí möxte ca Jin Gui Jo, cja̱ i øtijʉ milagro pa da jiöti cʉ cja̱hni. I pønijʉ, i dyojʉ göhtjo nʉr mundo pa da jmu̱ntzi göhtjo cʉ cja̱hni cʉ i mandado. Cja̱ bbʉ ya xtrú mpɛjnijʉ göhtjo, xta ncja guerra. Cʉ autoridad cʉ i mandado hua jar jöy da ntu̱jnihui ca Ocja̱. Guegue‑ca̱, ʉr rey i ndo pɛhtzi cár poder más rá nzɛdi, cja̱ i mandadobi göhtjo cʉ pé ddaa cʉ i mandado.
14 Porque eles são espíritos de demônios, operando milagres; os quais vão ao encontro dos reis da terra e de todo o mundo, para reuni-los para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 — ausente —
15 Eis que eu venho como ladrão. Abençoado é aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e eles vejam sua vergonha.
16 — ausente —
16 E eles os reuniu em um lugar que na língua hebraica se chama Armagedom.
17 Diguebbʉ ya car ángele ca rí cja yojto, bi ma bú na̱hmi cár moji nʉ jar ji̱tzi, xøtze nʉr jöy. Cja̱ bi ni̱gui hnar jña̱ rá nzɛdi, mbí ña̱ pʉ mbo car templo pʉ ji̱tzi. Güí hñe̱ jar trono pʉ jabʉ mí ju̱x ca Ocja̱. Bi ma̱:
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito.
18 Diguebbʉ ya bi juɛxi rayo rá ngu̱, bi jia hnar nda̱ji̱ rá nzɛdi, bi ñʉntzi, cja̱ bi hño hnar ndo hña̱mijöy. Desde ca xcá mʉdi xí hmʉ cja̱hni hua jar mundo, nim pa ncjahmʉ xtúr ncja hnar hña̱mijöy ca di jñɛjmi‑cá̱, cömbe̱ni már ndo nzɛdi.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca houve desde que há homens sobre a terra; tão poderoso terremoto, e tão grande.
19 Bi ccah car jöy pʉ jabʉ mí bbʉh car ndo ciudad Babilonia, bi jegue, bi cja jñu̱ parte, cja̱ bi yøti cʉ ngu̱. Cja̱ cʉ pé dda jñi̱ni̱ hne̱je̱, cʉ mí bbʉ pé dda jöy co pé dda nación, guejtjo bi yøti‑cʉ́, bi mpu̱nijʉ. Nu car ndo ciudad Babilonia bi ttun cár castigo nttzɛditjo rá ʉ́. Ca Ocja̱ bi mbe̱ni göhtjo ca rá nttzo ca xquí dyøti cʉ mi̱ngu̱ pʉ, cja̱ bi cohtzibijʉ. Jin gá jiøjqui‑cʉ́.
19 E a grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram; e a grande Babilônia veio à lembrança diante de Deus, para dar-lhe do cálice do vinho da fúria de sua ira.
20 Nu cʉ ttøø cja̱ co cʉ isla jar mar bi ncjotijʉ, bi bbɛdijʉ.
20 E toda ilha fugiu; e as montanhas não foram encontradas.
21 Guejtjo bi jiø ndoo rá ndo nojo, mí jñɛjmi ndo me̱do rá jñʉ. Mí bbʉh cʉ ddaa cʉ mí pesa cuarenta quilo. Cja̱ bbʉ mí zʉh cʉ cja̱hni cʉ ndo ndoo, gueguejʉ cjuá mí tzanijʉ ca Ocja̱, por rá nguehca̱ xcuí mɛjni cʉ ndoo‑cʉ, como már ndo nttzo car castigo‑ca̱, cja̱ már ndo ʉ.
21 E caiu sobre os homens um grande granizo do céu, cada pedra com o peso de cerca de um talento; e os homens blasfemaram a Deus por causa da praga do granizo. Porque sua praga é extremamente grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.