2 Coríntios 1
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT
1 Nugö, dúr Pablo, xí nzojqui car Tzi Ta ji̱tzi cja̱ xí hñi̱xquigö ʉ́r jmandaderogui car Jesucristo. Nugöbbe nʉr hermano Timoteo, dí pɛnquibbe na̱r carta‑na̱, nuquɛjʉ, guí hermanojʉ grá bbʉpjʉ jar templo jar jñini pʉ Corinto, cja̱ co göhtjo cʉ pe dda quí cja̱hni ca Ocja̱ cʉ rá bbʉh pʉ jar estado Acaya.
1 Eu, Paulo, chamado pela vontade de Deus para ser apóstolo de Cristo Jesus, escrevo esta carta, com nosso irmão Timóteo, à igreja de Deus em Corinto e a todo o seu povo santo em toda a Acaia.
2 Dí negö gui hmʉpjʉ rá zö. Cam Tzi Tajʉ pʉ ji̱tzi cja̱ co cam Tzi Jmu̱jʉ Jesucristo da nu̱quijʉ co cár tzi jma̱jte, pa jin te gui mbe̱nijʉ.
2 Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
3 Gu mföxijʉ gu xöjtibijʉ ca Ocja̱. Guegue ʉm Tzi Tagöjʉ, cja̱ guejtjo ʉ́r Ta cam Tzi Jmu̱jʉ Jesucristo. Cam Tzi Tajʉ pʉ ji̱tzi i jui̱guijʉ ncja ngu̱ hnar ta ga jui̱jqui quí ba̱jtzi. Siempre i jojtiguijʉ bbʉ te dí cjajʉ, cja̱ rí ntzöhui gu öjpijʉ mpöjcje.
3 Louvado seja Deus, Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, Pai misericordioso e Deus de todo encorajamento.
4 Guegue i ju̱jtigui ʉm tzi mʉygö, göhtjo nʉ dí sufri, pa gu pa̱cö gu ju̱htibi í mʉy yʉ pe ddáa bbʉ ga sufrijʉ hne̱je̱. Gu föxcö‑yʉ como ngu̱ ga möxquigö ca Ocja̱.
4 Ele nos encoraja em todas as nossas aflições, para que, com o encorajamento que recebemos de Deus, possamos encorajar outros quando eles passarem por aflições.
5 Nugö, dí sufri rá ngu̱, ncja ngu̱ nguá sufri car Jesucristo, porque dí yobbe‑ca̱. Pe ca más dár sufrigö, más rí möxqui car Cristo, como i ndo ju̱jtigui nʉm tzi mʉy.
5 Pois, quanto mais sofrimento por Cristo suportarmos, mais encorajamento será derramado sobre nós por meio de Cristo.
6 Guehquitjoguɛjʉ hne̱je̱, ncjahmʉ i föxquiguɛjʉ cʉ prueba cʉ dí tjojcö hua. Como i ttøjtigui tu̱jni hua, por rá nguehca̱ dár tʉngui nʉr evangelio. Nde̱jma̱ dí nesta gu sufri pa gui dyødejʉ ja ncja guír tötijʉ car nzajqui ca jin da tjegue cja̱ pa guír hmʉpjʉ rá zö. I jojtigui ca Ocja̱ ca dár sufri, cja̱ guegue‑ca̱ da möxquiguɛjʉ hne̱je̱, pa gui nxödijʉ ja ncja grí tzɛjtijʉ bbʉ xta tocaquijʉ gui sufrijʉ por rá ngue car Jesucristo, ncja ngu̱ dar sufrigö yʉ pa ya. Ncja ngu̱ ga jñu̱jtigui nʉm tzi mu̱ygö ca Ocja̱, da ncjadipʉ drí jñu̱jtiquijʉ quir tzi mʉyjʉ hne̱je̱.
6 Mesmo quando estamos sobrecarregados de aflições, é para o encorajamento e a salvação de vocês. Pois, quando somos encorajados, certamente encorajaremos vocês, e então vocês poderão suportar pacientemente os mesmos sofrimentos que nós.
7 Dí pa̱di, bi ddahquijʉ ʉr du̱mʉy cja̱ gú ntzøtijʉ bbʉ ngú dyødejʉ ja ncja ndár sufrigö hua. Cja̱ nuya, dí tzö ʉm mʉy, pé da jñu̱ ir mʉyjʉ cja̱ gui mpöjmʉ bbʉ xquí dyødejʉ ja ncja xcá möxquigö ca Ocja̱.
7 Temos firme esperança de que, assim como vocês participam de nossos sofrimentos, também participarão de nosso encorajamento.
8 Nuquɛjʉ, cjua̱da̱, dí ne gu xihquijʉ ja ncja dá sufrigö bbʉ ndár bbʉh pʉ jar estado Asia. Mí ndo ttøjtigui tu̱jni cja̱ ndí ndo sufri, hasta ndí tzö, ya jin gua jöti. Ya xi ndí ma̱ngö, di bböjtigui, ya jin gua pøngö pʉ co nʉm vida.
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Fomos esmagados e oprimidos além da nossa capacidade de suportar, e pensamos que não sobreviveríamos.
9 Ndí mbe̱ngö, ya xquí zøh car pa di bböjtigui, cja̱ drá ndota nttzo car du̱ ca gua tu̱gö. Pe nde̱jma̱ bi sirvegui ca dú cca̱hti car hora‑ca̱, pa jin gu mbe̱ntsjɛ, ddatsjɛ dí bbʉjtsjɛ. Dú nzojtsjɛ ca Ocja̱ car hora‑ca̱, bbʉ. Ndí pa̱di, jøntsjɛ guegue di gʉgui pʉ, como rá nzɛh ca Ocja̱, hasta i xox cʉ cja̱hni cʉ ya xí ndu̱.
9 De fato, esperávamos morrer. Mas, como resultado, deixamos de confiar em nós mesmos e aprendemos a confiar somente em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Ca Ocja̱ bi gʉguitjo pʉ jar peligro‑ca̱, ncjahmʉ bi cozqui cam nzajqui, cja̱ bbʉ pé xta zøh car hora bbʉ pé xta cjöbigui da bböjtigui, jøntsjɛ ca Ocja̱ gu tøhmi pa pé da möxquigö.
10 Ele nos livrou do perigo mortal, e nos livrará outra vez. Nele depositamos nossa esperança, e ele continuará a nos livrar.
11 Nuquiguɛjʉ, hermano, dí öhquijʉ gui nzojmʉ tzʉ ca Ocja̱ por rá nguejquigö, pa da mɛzqui rá zö cja̱ da ndo möxqui. Dí pa̱di, bbʉ xta contesta ca Ocja̱, xta ddajquijʉ cʉ bendición cʉ xcrú öjpijʉ. Nubbʉ, xquí ndo dyöjpijʉ mpöjcje cja̱ co hne̱h cʉ pe dda hermano rá ngu̱ cʉ xí nzoh ca Ocja̱ por rá nguejquigö.
11 E vocês nos têm ajudado ao orar por nós. Então muitos darão graças porque Deus, em sua bondade, respondeu a tantas orações feitas em nosso favor.
12 Nugö, jin dí pɛhtzi ʉm tzö, porque dí pa̱di, dí pɛjpi ca Ocja̱, göhtjo mbo ʉm tzi mʉy. Göhtjo nʉm vida xtú mbe̱ni, bí jantigui guegue, cja̱ xtú hmʉy gá honrado. Xtú hmʉjcö ncjapʉ bbʉ ndí yobbe cʉ cja̱hni cʉ jin gui e̱me̱. Cja̱ bbʉ ndár bbʉjcöjʉ, más xtú ndo ju̱hpi ndu̱mʉy ja gua hmʉy pa gua föxquiguɛjʉ.
12 Podemos dizer com certeza e com a consciência limpa que temos vivido em santidade e sinceridade dadas por Deus. Dependemos da graça divina, e não da sabedoria humana. É dessa forma que nos temos conduzido diante do mundo e, especialmente, em relação a vocês.
13 Nuquiguɛjʉ, ya xquí pa̱dijʉ, dúr honrado ca dár hmʉy, cja̱ guejtjo dúr honrado ca dár ña̱. Jin te i yojmi ntjöti ya carta ya dí escribiquijʉ. Dí xihquijʉ claro, ter bɛh ca̱ dí ne gu ma̱, pa sa̱nta̱ jin gui yomfe̱nijʉ bbʉ gri cca̱htijʉ yam carta, pe gui ntiendejʉ rá zö. Cja̱ pé dí øti na̱r carta‑na̱ hne̱je̱ pa más drá zö gui ntiendejʉ ja ncja dár hmʉjcö.
13 Nossas cartas foram claras e objetivas, não havendo nada escrito nas entrelinhas ou que não conseguissem compreender. Espero que um dia vocês nos entendam plenamente,
14 Hna parte, ya xquí ntiendejʉ, como ya xcú cca̱htijʉ ja i ncja cam vida. Pe dí negö gui hñemejʉ, göhtjo mbo ir mʉyjʉ, nugö, ʉ́r mɛfigui ca Ocja̱, ntjumʉy xpá mɛnquigö guegue. Xa̱jma̱ guí ntiendejʉ hne̱je̱, bbʉ pé xtu e̱h cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús, rí ntzöhui gui mpöjmʉ ca dá mpa̱dijʉ, como dú u̱jtiquijʉ cár palabra ca Ocja̱. Ncjagö hne̱je̱, xtá mpöjcö por rá nguehquɛjʉ, ca xquí hñemejʉ car Jesucristo bbʉ ndú nzohquijʉ.
14 mesmo que não o façam agora. Então, no dia do Senhor Jesus, poderão se orgulhar de nós como nos orgulhamos de vocês.
15 Nugö ndí i̱ngö, cierto guí i̱zquitjojʉ, eso ma̱hmɛto ndí mbe̱ngö gua ma grí tjoh pʉ Corinto ca rí cja yo vez, gua zɛnguaquijʉ, pa más güi ndo mpöjmʉ.
15 Porque eu estava tão certo de sua compreensão e confiança, queria abençoá-los duplamente visitando-os duas vezes,
16 Ndí mbe̱ngö gua tjogui gua visitaquijʉ bbʉ gua ma grí tjoh pʉ jar estado Macedonia, cja̱ bbʉ pé gua coji, pé gua yojpi gua visitaquijʉ, cja̱ nuquɛjʉ, güi föxquijʉ pa gua ddatzi grá ma jar jöy Judea.
16 primeiro a caminho da Macedônia e depois ao voltar de lá. Então vocês poderiam me ajudar com minha viagem para a Judeia.
17 Guehca̱ dú mbe̱ni gua øti‑ca̱, pe ya jin gá jogui gua ma pʉ. Nuquɛjʉ, pé ntoja gár ma̱jmʉ, dú hna pötitjo cam mfe̱ni, dí ncja ngu̱ yʉ cja̱hni yʉ rí dɛn nʉr mundo. Jin te i ntju̱mʉy ca i promete. Bbɛto i ma̱ ja̱a̱, cja̱ diguebbʉ ya, pé i ma̱ ji̱na̱.
17 Talvez vocês estejam se perguntando por que mudei de ideia. Será que faço meus planos de modo irresponsável? Será que sou como as pessoas do mundo, que dizem “sim” quando na verdade querem dizer “não”?
18 Nu ca Ocja̱, göhtjo cierto ca i ma̱, jin gui pöti cár palabra, cja̱ guehcá̱ dí pɛjpigö‑cá̱. Guegue bí pa̱di, dí ncjagö pʉ hne̱je̱, dí xihquijʉ ca ncjua̱ni, cja̱ jin dí hna pöti cam palabragö.
18 Tão certo como Deus é fiel, nossa palavra a vocês não oscila entre “sim” e “não”.
19 Nugöje, car Silvano co ni car Timoteo, dú xihquijʉ ja i ncja car Tzi Jesucristo, cár Ttʉ ca Ocja̱. Nuca̱, jí̱ mí jöti cʉ cja̱hni. Jí̱ mí ma̱ ja̱a̱, cja̱ diguebbʉ ya pé di ma̱ ji̱na̱. Mí ntjumʉy göhtjo ca mí ma̱n‑ca̱.
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, não oscila entre “sim” e “não”. Foi a respeito dele que Silas, Timóteo e eu lhes falamos e, sendo ele o “sim” definitivo, ele sempre faz o que diz.
20 Bbʉ mbú e̱cua jar mundo car Jesucristo, bi cumpli göhtjo ca xquí ma̱n car Tzi Ta ji̱tzi di ncja. Como ngu̱ xtá cuatijʉ jár dyɛ guegue, ya xtú tötijʉ göhtjo ca ndí tøhmijʉ, cja̱ nuya ya xí jogui gu xöjtibijʉ ca Ocja̱, gu ma̱jmʉ, cierto xí ncja göhtjo ca xquí xijquijʉ.
20 Pois todas as promessas de Deus se cumpriram em Cristo com um alto e claro “Sim!”. E, por meio de Cristo, confirmamos isso, de modo que nosso “Amém” se eleva a Deus para sua glória.
21 Nugöjʉ, como ngu̱ xtá e̱me̱jʉ car Jesucristo, ca Ocja̱ xí ddajquijʉ ca i jñɛjmi hnar seña pa dár pa̱dijʉ, í ba̱jtziguijʉ guegue, nugöje cja̱ hne̱hquiguɛjʉ. Cja̱ nugö, pé xí hñi̱xquigö ca Ocja̱ pa gu xij yʉ cja̱hni nʉr tzi ddadyo jña̱.
21 É Deus quem nos capacita e a vocês a permanecermos firmes em Cristo. Ele nos ungiu
22 Xí ddajquijʉ car Espíritu Santo pa gu yojmʉ. Por rá nguehca̱ dár yojmʉ car Tzi Espíritu Santo, dí pa̱dijʉ, cierto, ca Ocja̱ da ddajquijʉ car nzajqui ca jin da tjegue, ncja ngu̱ xcá xijquijʉ.
22 e nos identificou como sua propriedade ao colocar em nosso coração o selo do Espírito, a garantia de tudo que ele nos prometeu.
23 Nugö, cierto jin dá ma pʉ Corinto masque ya xtá xihquijʉ gua ma pʉ. Bí janti ca Ocja̱, cierto na̱ dí xihquijʉ. Dú mbe̱ni, mejor jin gua ma pʉ cʉ pa‑cʉ, como jí̱ ndí ne gua bbɛjpiquijʉ gá fuerza güi dyøtijʉ ca ya xtá xihquijʉ.
23 Agora, invoco a Deus como testemunha de que foi para poupá-los que ainda não voltei a Corinto.
24 Nuquɛjʉ, como ngu̱ xquí hñemejʉ nʉr evangelio, ya xquí pa̱dijʉ toca̱ guí tɛnijʉ. Nugö, jin dí ne gu cja jmu̱, pa gu mandadoquijʉ. Jøntjo dí ne gu föxquijʉ pa gui hmʉpjʉ rá zö cja̱ pa más gui ndo mpöjmʉ.
24 Isso não significa que queremos controlar vocês, dizendo-lhes como exercer sua fé. Nosso desejo é trabalhar com vocês para que tenham alegria, pois é pela fé que permanecem firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.