2 Coríntios 12

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jí̱ rí ntzöhui gu dé grá xihquijʉ ja i ncja yʉ xtú øte. Pe nde̱jma̱ pé gu xihquijʉ cʉ dda cosa cʉ jin gui fa̱di. Xí u̱jtigui ca Ocja̱ cʉ cosa‑cʉ, xtú cca̱htitsjɛ.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Dí meya hnar hñøjø, i e̱me̱ car Jesucristo. Ya xí cja catorce año bi hna ttzix pʉ jar ji̱tzi, mero pʉ jabʉ bí bbʉh ca Ocja̱, cja̱ pé bú cojcua jar jöy. Jin dí pa̱di, ¿cja göhtjo cór cuerpo gá ttzi̱x pʉ, o jøntsjɛ cár tzi mʉy bi ttzix pʉ. Jøntsjɛ ca Ocja̱ bí pa̱di.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Pe dí pa̱di, cierto bi ttzix pʉ ji̱tzi car hñøjø‑ca̱. Ncja ngu̱ dar xihquijʉ, ddatsjɛ ca Ocja̱ i pa̱di, ¿cja bi ttzix pʉ göhtjo cór cuerpo?
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Bú tzøti car lugar pʉ jabʉ bí bbʉh ca Ocja̱, cja̱ nupʉ, bú ø palabra rá tzi zö cja̱ már ji̱tzi. Jin gui tzö da tsjij yʉ cja̱hni cʉ palabra cʉ bú øh pʉ ji̱tzi car hñøjø‑ca̱.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Nugö, dí ndo i̱htzibi ca Ocja̱, como guegue bi zix car hñøjø‑ca̱ pʉ jabʉ bí bbʉy. Pe jin gui tzö gu hñi̱xtsjɛgö. Bbʉ te gu xihquijʉ digue nʉm vida, pa gui hñi̱htzibijʉ ca Ocja̱, gu xihquijʉ, nugö, jin te i nzɛjqui. Dé dí nesta da möxquigö ca Ocja̱.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Quiera gri xihquigöjʉ pe dda cosa cʉ xí cjagui ca Ocja̱ xtú cca̱htitsjɛ. Bbʉ pé gua xihquijʉ‑cʉ, jin gua xihquitjojʉ tema cuento ca jin di cierto. Gua xihquijʉ cʉ dda cosa cʉ jin gui fa̱di, cja̱ göhtjo cierto‑cʉ. Pe ya co gue yʉ xtú xihquijʉ, pa jin gui ma̱jmʉ, dí ndo hñi̱xtsjɛgö. Más dí negö pa gui cca̱htijʉ cam vida cja̱ gui mbe̱nijʉ cʉ palabra cʉ xtú u̱jtiquijʉ.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Dí öjpi cjama̱di ca Ocja̱, porque rá ngu̱ vez guegue xí cjagui xtú cca̱hti hnahño cosa rá ndo zö, cʉ jin gui fa̱di. Pe guejtjo xí cjagui rá ʉ́ nʉm cuerpo, ncjahmʉ di o jam ngø hnar ndo clavo, pa jin gu ndo hñi̱xtsjɛ. Ca Ocja̱ xí uni ʉr tsjɛjqui ca Jin Gui Jo, cja̱ guegue‑ca̱ xí ddajqui hnar jñi̱ni rá ndo ʉ́, sa̱nta̱ jin gu hñi̱xtsjɛ por rá ngue yʉ xí u̱jtigui ca Ocja̱.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Ya xqui jñu̱ vez xtú öjpi cam Tzi Jmu̱jʉ da gʉzqui ca rá ʉ́ ca dí tzöbbe.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Nu guegue xí nda̱jtigui: “Gui tzɛjtitjo nʉ rá ʉ́, cja̱ nugö xtá föxqui co nʉm tti̱jqui. Gue yʉ cja̱hni ncjáquiguɛ, yʉ jin gui nzɛdi, más dí ndo föxcö‑yʉ, pa da ni̱gui, gue cam ttzɛdigö i yojmi.” Ncjapʉ gá xijqui cam Tzi Jmu̱jʉ. Eso, dí mpöjö bbʉ te dí sufri, porque ya xtí pa̱di, xta möxqui cam Tzi Jmu̱jʉ Cristo. Ya xtí pa̱di, car pa bbʉ dí tzögö jin gui nzɛjqui, nubbʉ, más dí ndo yobbe cár ttzɛdi car Jesucristo, cja̱ guegue‑ca̱ más i tti̱htzibi.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Nuya, jin gui ddajqui ʉr du̱mʉy ca dár sufri por rá ngue cam Tzi Jmu̱gö. Bbʉ dí tzöbbe jnini, bbʉ i ttzangui, bbʉ te i bbɛtigui, bbʉ i ddɛngui pa da bböjtigui, bbʉ dí hñobbe peligro, bbʉ dí ndo tjo trabajo, jin dí jmi̱du̱. Dí mbe̱ndi car palabra xí xijqui car Jesucristo. Bbʉ dí tzögö, jin te i nzɛjqui, dí tzögö hne̱je̱, i ndo föxqui guegue co cár tzi poder.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Ya xtú dé xtú xihquijʉ rá ngu̱ yʉ xtú cjagö. Ncjahmʉ dí ndo hñi̱xtsjɛ. Guehquɛjʉ xcú cjaguijʉ xtú ña̱ ncjapʉ, como jin guí ne gui hñi̱zquigöjʉ. Mír ntzöhui guehquɛjʉ güi xijmʉ cʉ pe dda cja̱hni ja i ncja nʉm vidagö. Nugö dí pa̱di, jin te dí mu̱göbbe. Pe más ntjumʉy dúr apóstolegö ni ndra ngue cʉ fɛjti apóstole cʉ i ne da u̱jtiquijʉ hnahño palabra cʉ ba ja̱jʉ. Guegue‑cʉ i xijtsjɛjʉ apóstole rá ndo zö.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Nugö, bbʉ ndár bbʉh pʉ Corinto, gú cca̱htijʉ rá ngu̱ milagro pa güi pa̱dijʉ, de vera xí hñi̱xquigö gá apóstole car Jesucristo. Dú dé pʉ, segue dú u̱jtiquijʉ car mensaje, cja̱ dú tzɛjti rá ngu̱ prueba. Guejtjo gú cca̱htijʉ cʉ milagro dú øte. Cja̱ bbʉ ngú hñemejʉ nʉ́r palabra car Jesucristo, nubbʉ, bi mböh quir vidajʉ.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Nu cʉ dda jñi̱ni pʉ jabʉ dú tzøte, bi hñe̱me̱ cʉ cja̱hni, cierto, xpá mɛnquigö ca Ocja̱. ¿Xiquiguɛjʉ, dyoca̱ jin guí ne gui hñemeguijʉ? ¿te xtú cjahquijʉ? ¿Cja huá guehca̱ jin dá cobraquijʉ bbʉ ndár bbʉh pʉ, eso, jin guí ne gui hñi̱zquigöjʉ? Perdonaguijʉ ca jin te dá öhquijʉ. Jí̱ mí tzö‑ca̱.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Nuya pé xtú mbe̱ni pé gu ma pʉ. Ya xta zøti jñu̱ vez ca gár visitaquijʉ. Nde̱jma̱ jin te gu öhquijʉ, porque jin dí jon quer domijʉ. Gue quir tzi mʉyjʉ dí jongö, pa gui neguijʉ. Dí nu̱quijʉ ncjahmʉ ʉm tzi ba̱jtziquijʉ, cja̱ nugö ncjahmʉ ir taguijʉ. Yʉ ba̱jtzi jin gui cju̱htibi quí gasto cár tajʉ. Nu cár tajʉ i nu̱htibi quí gastojʉ yí ba̱jtzi.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Nugö, göhtjo mbo ʉm tzi mʉy, dí bbʉy pa gu gasto ca dí pɛhtzi, hasta guejquigö, da tjeh cam fuerza pa gu föxquijʉ, cja̱ pa da hmʉy rá zö quir tzi mʉyjʉ. Masque jin tza guí neguijʉ, pe nugö, gu segue gu ndo nequijʉ.
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Masque guí pa̱dijʉ, jin te dí cobraquijʉ, i bbʉh cʉ ddáa cʉ i ma̱jmʉ, nde̱jma̱ xtú jon car manera xtú øjtiquijʉ ntjöti.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 ¿Cja huá xí dyöhquijʉ domi cʉ mensajero cʉ xtú pɛjni pʉ?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Dú cu̱h car Tito gá ma pʉ, cja̱ bi mɛhui ca pe hnar hermano. ¿Huá bi dyöhquijʉ domi car Tito? ¿Cja jin gui ddagu̱u̱di cʉm mfe̱nibbe? ¿Cja jin gá dyøti car Tito ncja ngu̱ ndár øtigö bbʉ ndár bbʉh pʉ?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Ntoja guí ma̱nguɛjʉ, dí ndo ntzøtigö por rá ngue cʉ palabra cʉ xcú xijquijʉ, eso, xtú dé xtú tja̱jtiquijʉ. Ji̱na̱. Jin dí cja ndu̱mʉy bbʉ i tzobigui nʉr cja̱hni, como gue ca Ocja̱ i pa̱di göhtjo ja ncja dar hmʉy. Xí ddajqui cam cargo car Jesucristo gu nu̱quijʉ, eso xtú xihquijʉ göhtjo ya palabra‑ya, como dí ne gu föxquijʉ pa gui zɛdijʉ ca grí tɛnijʉ guegue.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Dí yomfe̱nitjo, ¿ter bɛh ca̱ gu töti bbʉ xtá tzøti pʉ? Bbʉ gu töhquijʉ, jin gar bbʉpjʉ rá zö, da ddajquigö du̱mʉy. Hne̱hquiguɛjʉ, bbʉ gu castigaquijʉ, da ddahquijʉ ʉr du̱mʉy hne̱je̱. Dí ma̱ntsjɛ, pe ntoja i bbʉhquiguɛjʉ cʉ ddáa cʉ i huɛnijʉ cja̱ i mvidiabijʉ cár hñohui, i tsjeyabi, i weguejʉ, i ntzantsjɛjʉ, i ña̱jquibijʉ bbɛtjri cár cñohui, i hñi̱xtsjɛjʉ, cada hnaa i øti ca i netsjɛ pʉ jar tsjödi.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Dí tzu̱gö, bbʉ xtá tzøtigö pʉ cja̱ pé gu cca̱jtiquijʉ, gu töhquijʉ, jin gri bbʉpjʉ rá zö. Nubbʉ, gu ndo pɛhtzi ʉm tzö cja̱ gu ndo ntzøte. Gu mbe̱ni, ncjahmʉ jin te i ntju̱mʉy cam bbɛfi ca xtú u̱jtiquijʉ nʉ́r hñu̱ ca Ocja̱. Da ndo ddajqui du̱mʉy bbʉ gu cca̱hti cʉ ddaa cʉ bi dyøti ca rá nttzo car tiempo ca xí tjogui, cja̱ masque ya xí cja tiempo cja̱ ya xí ttzofo, pe jin gui ne da jiɛjmʉ ca rá nttzo. I bbʉbi bbɛjña̱ o hñøjø cʉ jin gui ntja̱jtihui, i øtijʉ göhtjo cʉ nttzomfe̱ni cʉ i mbe̱ntsjɛjʉ. Ncjahmʉ ya jin te i cja ʉ́r tzöjʉ ca i øtijʉ. Bbʉ gu töhquijʉ gri øtijʉ ncjapʉ, xquí nu̱jʉ te da ncja.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.