2 Coríntios 12

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jí̱ rí ntzöhui gu dé grá xihquijʉ ja i ncja yʉ xtú øte. Pe nde̱jma̱ pé gu xihquijʉ cʉ dda cosa cʉ jin gui fa̱di. Xí u̱jtigui ca Ocja̱ cʉ cosa‑cʉ, xtú cca̱htitsjɛ.
1 É necessário prosseguir com meus motivos de orgulho. Mesmo que isso não me sirva de nada, vou lhes falar agora das visões e revelações que recebi do Senhor.
2 Dí meya hnar hñøjø, i e̱me̱ car Jesucristo. Ya xí cja catorce año bi hna ttzix pʉ jar ji̱tzi, mero pʉ jabʉ bí bbʉh ca Ocja̱, cja̱ pé bú cojcua jar jöy. Jin dí pa̱di, ¿cja göhtjo cór cuerpo gá ttzi̱x pʉ, o jøntsjɛ cár tzi mʉy bi ttzix pʉ. Jøntsjɛ ca Ocja̱ bí pa̱di.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado ao terceiro céu. Se foi no corpo ou fora do corpo, não sei; só Deus o sabe.
3 Pe dí pa̱di, cierto bi ttzix pʉ ji̱tzi car hñøjø‑ca̱. Ncja ngu̱ dar xihquijʉ, ddatsjɛ ca Ocja̱ i pa̱di, ¿cja bi ttzix pʉ göhtjo cór cuerpo?
3 Sim, somente Deus sabe se foi no corpo ou fora do corpo. Mas eu sei
4 Bú tzøti car lugar pʉ jabʉ bí bbʉh ca Ocja̱, cja̱ nupʉ, bú ø palabra rá tzi zö cja̱ már ji̱tzi. Jin gui tzö da tsjij yʉ cja̱hni cʉ palabra cʉ bú øh pʉ ji̱tzi car hñøjø‑ca̱.
4 que tal homem foi arrebatado ao paraíso e ouviu coisas tão maravilhosas que não podem ser expressas em palavras, coisas que a nenhum homem é permitido relatar.
5 Nugö, dí ndo i̱htzibi ca Ocja̱, como guegue bi zix car hñøjø‑ca̱ pʉ jabʉ bí bbʉy. Pe jin gui tzö gu hñi̱xtsjɛgö. Bbʉ te gu xihquijʉ digue nʉm vida, pa gui hñi̱htzibijʉ ca Ocja̱, gu xihquijʉ, nugö, jin te i nzɛjqui. Dé dí nesta da möxquigö ca Ocja̱.
5 Da experiência desse homem eu teria razão de me orgulhar, mas não o farei; na verdade, minhas fraquezas são minha única razão de orgulho.
6 Quiera gri xihquigöjʉ pe dda cosa cʉ xí cjagui ca Ocja̱ xtú cca̱htitsjɛ. Bbʉ pé gua xihquijʉ‑cʉ, jin gua xihquitjojʉ tema cuento ca jin di cierto. Gua xihquijʉ cʉ dda cosa cʉ jin gui fa̱di, cja̱ göhtjo cierto‑cʉ. Pe ya co gue yʉ xtú xihquijʉ, pa jin gui ma̱jmʉ, dí ndo hñi̱xtsjɛgö. Más dí negö pa gui cca̱htijʉ cam vida cja̱ gui mbe̱nijʉ cʉ palabra cʉ xtú u̱jtiquijʉ.
6 Se quisesse me orgulhar, não seria insensato de fazê-lo, pois estaria dizendo a verdade. Mas não o farei, pois não quero que ninguém me dê crédito além do que pode ver em minha vida ou ouvir em minha mensagem,
7 Dí öjpi cjama̱di ca Ocja̱, porque rá ngu̱ vez guegue xí cjagui xtú cca̱hti hnahño cosa rá ndo zö, cʉ jin gui fa̱di. Pe guejtjo xí cjagui rá ʉ́ nʉm cuerpo, ncjahmʉ di o jam ngø hnar ndo clavo, pa jin gu ndo hñi̱xtsjɛ. Ca Ocja̱ xí uni ʉr tsjɛjqui ca Jin Gui Jo, cja̱ guegue‑ca̱ xí ddajqui hnar jñi̱ni rá ndo ʉ́, sa̱nta̱ jin gu hñi̱xtsjɛ por rá ngue yʉ xí u̱jtigui ca Ocja̱.
7 ainda que eu tenha recebido revelações tão maravilhosas. Portanto, para evitar que eu me tornasse arrogante, foi-me dado um espinho na carne, um mensageiro de Satanás para me atormentar e impedir qualquer arrogância.
8 Ya xqui jñu̱ vez xtú öjpi cam Tzi Jmu̱jʉ da gʉzqui ca rá ʉ́ ca dí tzöbbe.
8 Em três ocasiões, supliquei ao Senhor que o removesse,
9 Nu guegue xí nda̱jtigui: “Gui tzɛjtitjo nʉ rá ʉ́, cja̱ nugö xtá föxqui co nʉm tti̱jqui. Gue yʉ cja̱hni ncjáquiguɛ, yʉ jin gui nzɛdi, más dí ndo föxcö‑yʉ, pa da ni̱gui, gue cam ttzɛdigö i yojmi.” Ncjapʉ gá xijqui cam Tzi Jmu̱jʉ. Eso, dí mpöjö bbʉ te dí sufri, porque ya xtí pa̱di, xta möxqui cam Tzi Jmu̱jʉ Cristo. Ya xtí pa̱di, car pa bbʉ dí tzögö jin gui nzɛjqui, nubbʉ, más dí ndo yobbe cár ttzɛdi car Jesucristo, cja̱ guegue‑ca̱ más i tti̱htzibi.
9 mas ele disse: “Minha graça é tudo de que você precisa. Meu poder opera melhor na fraqueza”. Portanto, agora fico feliz de me orgulhar de minhas fraquezas, para que o poder de Deus opere por meu intermédio.
10 Nuya, jin gui ddajqui ʉr du̱mʉy ca dár sufri por rá ngue cam Tzi Jmu̱gö. Bbʉ dí tzöbbe jnini, bbʉ i ttzangui, bbʉ te i bbɛtigui, bbʉ i ddɛngui pa da bböjtigui, bbʉ dí hñobbe peligro, bbʉ dí ndo tjo trabajo, jin dí jmi̱du̱. Dí mbe̱ndi car palabra xí xijqui car Jesucristo. Bbʉ dí tzögö, jin te i nzɛjqui, dí tzögö hne̱je̱, i ndo föxqui guegue co cár tzi poder.
10 Por isso aceito com prazer fraquezas e insultos, privações, perseguições e aflições que sofro por Cristo. Pois, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Ya xtú dé xtú xihquijʉ rá ngu̱ yʉ xtú cjagö. Ncjahmʉ dí ndo hñi̱xtsjɛ. Guehquɛjʉ xcú cjaguijʉ xtú ña̱ ncjapʉ, como jin guí ne gui hñi̱zquigöjʉ. Mír ntzöhui guehquɛjʉ güi xijmʉ cʉ pe dda cja̱hni ja i ncja nʉm vidagö. Nugö dí pa̱di, jin te dí mu̱göbbe. Pe más ntjumʉy dúr apóstolegö ni ndra ngue cʉ fɛjti apóstole cʉ i ne da u̱jtiquijʉ hnahño palabra cʉ ba ja̱jʉ. Guegue‑cʉ i xijtsjɛjʉ apóstole rá ndo zö.
11 Vocês me obrigaram a agir como insensato. Vocês é que deveriam me elogiar, pois, embora eu nada seja, não sou inferior a esses “superapóstolos”.
12 Nugö, bbʉ ndár bbʉh pʉ Corinto, gú cca̱htijʉ rá ngu̱ milagro pa güi pa̱dijʉ, de vera xí hñi̱xquigö gá apóstole car Jesucristo. Dú dé pʉ, segue dú u̱jtiquijʉ car mensaje, cja̱ dú tzɛjti rá ngu̱ prueba. Guejtjo gú cca̱htijʉ cʉ milagro dú øte. Cja̱ bbʉ ngú hñemejʉ nʉ́r palabra car Jesucristo, nubbʉ, bi mböh quir vidajʉ.
12 Quando estive com vocês, certamente dei provas de que sou apóstolo, pois com grande paciência realizei sinais, maravilhas e milagres entre vocês.
13 Nu cʉ dda jñi̱ni pʉ jabʉ dú tzøte, bi hñe̱me̱ cʉ cja̱hni, cierto, xpá mɛnquigö ca Ocja̱. ¿Xiquiguɛjʉ, dyoca̱ jin guí ne gui hñemeguijʉ? ¿te xtú cjahquijʉ? ¿Cja huá guehca̱ jin dá cobraquijʉ bbʉ ndár bbʉh pʉ, eso, jin guí ne gui hñi̱zquigöjʉ? Perdonaguijʉ ca jin te dá öhquijʉ. Jí̱ mí tzö‑ca̱.
13 A única coisa que não fiz, e que faço nas outras igrejas, foi me tornar um peso para vocês. Perdoem-me por essa injustiça!
14 Nuya pé xtú mbe̱ni pé gu ma pʉ. Ya xta zøti jñu̱ vez ca gár visitaquijʉ. Nde̱jma̱ jin te gu öhquijʉ, porque jin dí jon quer domijʉ. Gue quir tzi mʉyjʉ dí jongö, pa gui neguijʉ. Dí nu̱quijʉ ncjahmʉ ʉm tzi ba̱jtziquijʉ, cja̱ nugö ncjahmʉ ir taguijʉ. Yʉ ba̱jtzi jin gui cju̱htibi quí gasto cár tajʉ. Nu cár tajʉ i nu̱htibi quí gastojʉ yí ba̱jtzi.
14 Agora irei visitá-los pela terceira vez e não serei um peso para vocês. Não quero seus bens; quero vocês. Afinal, os filhos não ajuntam riquezas para os pais. Ao contrário, são os pais que ajuntam riquezas para os filhos.
15 Nugö, göhtjo mbo ʉm tzi mʉy, dí bbʉy pa gu gasto ca dí pɛhtzi, hasta guejquigö, da tjeh cam fuerza pa gu föxquijʉ, cja̱ pa da hmʉy rá zö quir tzi mʉyjʉ. Masque jin tza guí neguijʉ, pe nugö, gu segue gu ndo nequijʉ.
15 Por vocês, de boa vontade me desgastarei e gastarei tudo que tenho, embora pareça que, quanto mais eu os ame, menos vocês me amam.
16 Masque guí pa̱dijʉ, jin te dí cobraquijʉ, i bbʉh cʉ ddáa cʉ i ma̱jmʉ, nde̱jma̱ xtú jon car manera xtú øjtiquijʉ ntjöti.
16 Talvez reconheçam que não fui um peso para vocês, mas pensem que, mesmo assim, fui astuto e usei de artimanhas para tirar proveito de vocês.
17 ¿Cja huá xí dyöhquijʉ domi cʉ mensajero cʉ xtú pɛjni pʉ?
17 Mas como? Algum dos homens que lhes enviei se aproveitou de vocês?
18 Dú cu̱h car Tito gá ma pʉ, cja̱ bi mɛhui ca pe hnar hermano. ¿Huá bi dyöhquijʉ domi car Tito? ¿Cja jin gui ddagu̱u̱di cʉm mfe̱nibbe? ¿Cja jin gá dyøti car Tito ncja ngu̱ ndár øtigö bbʉ ndár bbʉh pʉ?
18 Quando insisti com Tito para que fosse visitá-los e enviei com ele outro irmão, por acaso Tito os explorou? Não temos nós o mesmo espírito e andamos nos passos um do outro, agindo do mesmo modo?
19 Ntoja guí ma̱nguɛjʉ, dí ndo ntzøtigö por rá ngue cʉ palabra cʉ xcú xijquijʉ, eso, xtú dé xtú tja̱jtiquijʉ. Ji̱na̱. Jin dí cja ndu̱mʉy bbʉ i tzobigui nʉr cja̱hni, como gue ca Ocja̱ i pa̱di göhtjo ja ncja dar hmʉy. Xí ddajqui cam cargo car Jesucristo gu nu̱quijʉ, eso xtú xihquijʉ göhtjo ya palabra‑ya, como dí ne gu föxquijʉ pa gui zɛdijʉ ca grí tɛnijʉ guegue.
19 Talvez vocês pensem que estamos apresentando desculpas. Não é verdade. Dizemos tais coisas como servos de Cristo, tendo Deus como testemunha. Tudo que fazemos, amados, é para fortalecê-los.
20 Dí yomfe̱nitjo, ¿ter bɛh ca̱ gu töti bbʉ xtá tzøti pʉ? Bbʉ gu töhquijʉ, jin gar bbʉpjʉ rá zö, da ddajquigö du̱mʉy. Hne̱hquiguɛjʉ, bbʉ gu castigaquijʉ, da ddahquijʉ ʉr du̱mʉy hne̱je̱. Dí ma̱ntsjɛ, pe ntoja i bbʉhquiguɛjʉ cʉ ddáa cʉ i huɛnijʉ cja̱ i mvidiabijʉ cár hñohui, i tsjeyabi, i weguejʉ, i ntzantsjɛjʉ, i ña̱jquibijʉ bbɛtjri cár cñohui, i hñi̱xtsjɛjʉ, cada hnaa i øti ca i netsjɛ pʉ jar tsjödi.
20 Pois temo que, ao visitá-los, não goste daquilo que encontrarei e vocês não gostem de minha reação. Temo que encontre brigas, inveja, ira, egoísmo, calúnia, intrigas, arrogância e desordem.
21 Dí tzu̱gö, bbʉ xtá tzøtigö pʉ cja̱ pé gu cca̱jtiquijʉ, gu töhquijʉ, jin gri bbʉpjʉ rá zö. Nubbʉ, gu ndo pɛhtzi ʉm tzö cja̱ gu ndo ntzøte. Gu mbe̱ni, ncjahmʉ jin te i ntju̱mʉy cam bbɛfi ca xtú u̱jtiquijʉ nʉ́r hñu̱ ca Ocja̱. Da ndo ddajqui du̱mʉy bbʉ gu cca̱hti cʉ ddaa cʉ bi dyøti ca rá nttzo car tiempo ca xí tjogui, cja̱ masque ya xí cja tiempo cja̱ ya xí ttzofo, pe jin gui ne da jiɛjmʉ ca rá nttzo. I bbʉbi bbɛjña̱ o hñøjø cʉ jin gui ntja̱jtihui, i øtijʉ göhtjo cʉ nttzomfe̱ni cʉ i mbe̱ntsjɛjʉ. Ncjahmʉ ya jin te i cja ʉ́r tzöjʉ ca i øtijʉ. Bbʉ gu töhquijʉ gri øtijʉ ncjapʉ, xquí nu̱jʉ te da ncja.
21 Sim, temo que, ao visitá-los outra vez, Deus me humilhe diante de vocês e eu venha a me entristecer porque muitos de vocês não abandonaram os pecados que cometiam no passado e não se arrependeram de sua impureza, sua imoralidade sexual e seu anseio por prazeres sensuais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.