Mateus 8
Estado de México Otomi NT (OTS_WBT) vs NVT
1 Cja̱ bbʉ mbú ca̱ jar ttøø car Jesús, bú hñɛ cja̱hni rá ngu̱, bi dɛnijʉ.
1 Quando Jesus desceu a encosta do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Nuya bú e̱h hnar döhtji ca mí tzöhui car jnini lepra, ddahtzʉ mír jiøh cár ngø. Bi nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, bi xifi: ―Nuquɛ, Tzi Jmu̱, bbʉ guí ne gui cjagui car favor, gui cjʉzqui tzʉ na̱r jnini dí tzöbbe.―
2 Um leproso aproximou-se de Jesus, ajoelhou-se diante dele e disse: “Senhor, se quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
3 Diguebbʉ ya, car Jesús bi cjua̱n cár dyɛ, bi dön car döhtji, bi xifi: ―Dyo ya cá̱, dí ne gu föxqui pa gui zö.― Cja̱ nguetica̱ bi joh car döhtji bbʉ.
3 Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, o homem foi curado da lepra.
4 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús, bbʉ: ―Gui ma ya, pe jin gui ma guír xih cʉ cja̱hni ter bɛh ca̱ xí ncja. Gui ma bú u̱jti car möcja̱, ya xcú jogui, cja̱ gui ña̱htibi ca Ocja̱ pʉ jar altar cʉ zu̱we̱ cʉ bi mandado car Moisés pʉ jar ley. Da ncjapʉ da ba̱j yʉ cja̱hni, ntjumʉy xí joquiqui ca Ocja̱.― Bi xifi ncjapʉ car Jesús.
4 Então Jesus disse ao homem: “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige. Isso servirá como testemunho”.
5 Diguebbʉ ya car Jesús bi ñʉti jar jñini Capernaum. Cja̱ bú e̱h hnar hñøjø, múr capitán, mí mandadobi hnar partido cʉ sundado. Car capitán bi guati car Jesús, bi dyöjpi hnar favor.
5 Quando Jesus chegou a Cafarnaum, um oficial romano se aproximou dele e suplicou:
6 Bi xifi: ―Nuquiguɛ, Tzi Jmu̱, i jñin car ba̱jtzi hñøjø ca i pɛjpigui. Rá bbɛndi pʉ jam ngu̱. Jin gui tzö da hña̱ni, cja̱ rá ndo ʉ́ cár ndodyo.―
6 “Senhor, meu jovem servo está de cama, paralisado e com dores terríveis”.
7 Cja̱ bi ma̱n ya car Jesús, bi xifi: ―Mɛ pʉ ya, bbʉ. Gu má cca̱htigö, pa da jogui.―
7 Jesus disse: “Vou até lá para curá-lo”.
8 Nu car capitán bi da̱di: ―Nuquɛ, Tzi Jmu̱, jí̱ rí ntzöhui gui cʉti jam ngu̱gö, porque jin te dí mu̱göbbe. Jøntsjɛtjo gui ma̱n quer palabra, cja̱ xta joh cam möxte.
8 O oficial, porém, respondeu: “Senhor, não mereço que entre em minha casa. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
9 Dí pa̱cö da jogui, como guehquɛ guí ja̱ quer cargo pa gui mandado, cja̱ i ttøjtiqui ca guí ma̱. Ncjagö hne̱je̱, dí pɛhtzi cam cargo, cja̱ i ttøjtigui ca dí ma̱. Cʉ sundado cʉ dí mandado, i øti ca dí bbɛjpi. Ca to dí nzofo, ba e̱je̱, cja̱ ca to dí cu̱y, i pa‑cá̱. Guejtjo hne̱je̱ i bbʉh cʉ ddáa cʉ i mandadoguigö, cja̱ dí øjti ca i ma̱n‑cʉ́.―
9 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles o fazem”.
10 Nu car Jesús, bbʉ mí dyøj nʉr palabra xquí ma̱n car capitán, bi ndo mbe̱ni bbʉ, bi ndo tzøjø. Nubbʉ́, bi xih cʉ cja̱hni cʉ mí tɛni:
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado e disse aos que o seguiam: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!
11 ―Cierto, dí xihquijʉ, nʉr hñøjø‑nʉ́ i ndo e̱me̱gui göhtjo mbo ʉ́r mʉy, masque jin gur israelita. Nu cʉ pé dda cja̱hni cʉ xí nguajqui, masque israelita‑cʉ́, pe jin gui e̱me̱gui rá zö como ngu̱‑nʉ́. Nugö, dí xihquijʉ, xtu e̱je̱ rá ngu̱ cja̱hni cʉ jin gui judio, drí hñe̱j nʉ jabʉ rí bøxi jiadi, drí hñe̱j nʉ jabʉ rí ñʉy, cja̱ nucʉ́, da guajqui. Cam Tzi Ta pʉ ji̱tzi da cuajti cʉ cja̱hni‑cʉ́, drí ñʉti pʉ jabʉ i bbʉ guegue. Masque jin gui judio‑cʉ́, da hmʉpjʉ pʉ ji̱tzi co car Abraham, cja̱ co car Isaac, cja̱ co car Jacob. Da mpöjmʉ cja̱ da dyøtijʉ mbaxcjua.
11 E também lhes digo: muitos virão de toda parte, do leste e do oeste, e se sentarão com Abraão, Isaque e Jacó no banquete do reino dos céus.
12 Nu yʉ cja̱hni judio yʉ i ma̱jmʉ ʉ́r tajʉ car Abraham, pe jin gui ne da hñemegui, jin da ñʉtijʉ pʉ jabʉ i mandado ca Ocja̱. Gueguejʉ da cju̱pjʉ, drí möjmʉ tji pʉ jabʉ rá hmɛxu̱y, da hmʉjti pʉ göhtjo ʉr tiempo. Nupʉ da nzonijʉ cja̱ da ndo sufrijʉ.―
12 Mas muitos para os quais o reino foi preparado serão lançados fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes”.
13 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi nzoh car capitán, bi hñi̱mbi: ―Gui ma ir ngu̱ ya, xta ncja ca xcú dyöjqui, como xcú hñemegui.― Cja̱ car möxte ca mí jñi̱ni, exque bi joh car hora‑cá̱.
13 Então Jesus disse ao oficial romano: “Volte para casa. Tal como você creu, assim acontecerá”. E o jovem servo foi curado na mesma hora.
14 Diguebbʉ ya, car Jesús bi ma pʉ jár ngu̱ car Pedro, bi cca̱hti cár too‑cá̱, már oxti pʉ jar gama, mí ca̱x car pa.
14 Quando Jesus chegou à casa de Pedro, viu que a sogra dele estava de cama, com febre.
15 Car Jesús ya, bi dömbi cár dyɛ, cja̱ bi wen car pa, bbʉ. Nguetica̱ bi joh car bbɛjña̱. Bi nantzi, bi hño, bi dyøti te bi zijʉ.
15 Jesus tocou em sua mão e a febre a deixou. Então ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Bbʉ ya xi már cʉh car jiadi, bú ttzi pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús rá ndo ngu̱ cja̱hni cʉ mbá yojmi cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo. Cja̱ car Jesús bi huɛnti cʉ ttzonda̱ji̱, bi fongui, cja̱ bi wen‑cʉ, bbʉ. Guegue bi jojqui göhtjo cʉ cja̱hni cʉ mí jñini.
16 Ao entardecer, trouxeram a Jesus muita gente possuída por demônios. Ele expulsou esses espíritos impuros com uma simples ordem e curou todos os enfermos.
17 Ca mír jojqui döhtji car Jesús, bi zʉh car palabra ca xquí ma̱n ca hnár jmandadero ca Ocja̱ ca mí tsjifi ʉr Isaías. Guegue‑ca̱, ya má yabbʉ bi ma̱ ja di ncja ca hnar hñøjø ca di mɛjni ca Ocja̱ hua jar jöy. Bi ma̱ ncjahua: “Guejtsjɛ guegue bi gʉzquijʉ cʉm jñinijʉ cja̱ co göhtjo cʉ te ndí tzöjʉ.”
17 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito pelo profeta Isaías: “Levou sobre si nossas enfermidades e removeu nossas doenças”.
18 Bbʉ mí cca̱hti car Jesús, ya xquí ndo jmu̱ntzi cja̱hni rá ngu̱, hasta ya xi mí i̱tijʉ madé, bi xih quí amigo cʉ mí ntzixihui di mɛhui hnanguadi. Bi hñi̱mbijʉ: ―Möjö, grá ddaxjʉ nʉ pé hnanguadi nʉr deje.―
18 Quando Jesus viu a grande multidão ao seu redor, ordenou que atravessassem para o outro lado do mar.
19 Ante que di ñʉtijʉ car barco, bi zøm pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús hnar hñøjø múr maestro, mí u̱jti cʉ cja̱hni cʉ Escritura. Guegue‑cá̱ bi guati car Jesús, bi xifi: ―Nuquɛ, Maestro, gu tɛnquigö göhtjo pʉ jabʉ grí ma.―
19 Então um dos mestres da lei lhe disse: “Mestre, eu o seguirei aonde quer que vá”.
20 Bi da̱j ya car Jesús, bi xifi di mbe̱ni rá zö, ¿cja ntjumʉy mí ne di dɛni? Bi hñi̱mbi: ―Cʉ mi̱hño i pɛhtzi quí ngu̱ mbo nʉr jöy, cja̱ cʉ ttzʉntzʉ i pɛhtzi quí tzi ngu̱, hne̱je̱. Nuguigö, dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy, pe jin tema ngu̱ dí pɛhtzigö.―
20 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
21 Diguebbʉ ya, bi guati car Jesús pé hnar hñøjø. Mí yojmi quí amigo car Jesús. Bi ma̱n car hñøjø‑cá̱: ―Nuquɛ, Tzi Jmu̱, ddajqui tzʉ ʉr tsjɛjqui gu ma grí hmʉh pʉm ngu̱ hasta bbʉ xta du̱ cam ta. Nubbʉ, cja xcuá e̱cö xtá tɛnqui, bbʉ.―
21 Outro discípulo disse: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
22 Nu car Jesús bi xifi, i̱na̱: ―Ji̱na̱. Gui jiɛh cʉ cja̱hni cʉ jin gui ne da dɛngui pa da dyöh quí ánimajʉ. Pe nuquɛ, como ngu̱ xquí töti ca rá zö, gui tij ya, gui tɛngui gu mɛ.―
22 Jesus respondeu: “Siga-me agora. Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos”.
23 Diguebbʉ ya, car Jesús bi dex car barco, bi möjmʉ quí möxte pa di ddaxjʉ car deje.
23 Em seguida, Jesus entrou no barco, e seus discípulos o acompanharam.
24 Cja̱ bi zɛh car nda̱ji, bi ndo hño, mí ndo föhtzi car deje. Mí tjojta xøtze jar barco car deje, mí cʉti pʉ mbo. Nu car Jesús, ya xi már a̱ja̱.
24 De repente, veio sobre o mar uma tempestade violenta, com ondas que cobriam o barco. Jesus, no entanto, dormia.
25 Cja̱ quí amigo car Jesús bi dyö, bi xijmʉ, i̱mbijʉ: ―Nuquiguɛ, Tzi Jmu̱, gui na̱ntza̱ nttzɛdi, gui cjʉxquije, porque ya xtá cjá̱tije deje, exque ya xtá tu̱je hua.―
25 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Senhor, salve-nos! Vamos morrer!”.
26 Bi da̱j ya bbʉ car Jesús, i̱na̱: ―¿Casʉ guí ntzu̱jʉ ya? Nuquɛjʉ, jin tza guí e̱me̱jʉ ca Ocja̱.― Diguebbʉ, bi bböh car Jesús, bi huɛhti car nda̱ji̱ co car deje. Cja̱ bi hna tzöya‑cʉ́, bi jui̱gui rá zö.
26 “Por que vocês estão com medo?”, perguntou ele. “Como é pequena a sua fé!” Então levantou-se, repreendeu o vento e o mar, e houve grande calmaria.
27 Cja̱ mí ndo dyo í mʉyjʉ quí amigo bbʉ mí cca̱htijʉ te xquí ncja. Bi hñöntsjɛjʉ: ―¿Xí ya‑nʉ, ja i ncja‑nʉ bbʉ? Xí dyøjti nʉr deje co car nda̱ji̱ ca xcá nzofo, xí hmöy.―
27 Os discípulos ficaram admirados. “Quem é este homem?”, diziam eles. “Até os ventos e o mar lhe obedecem!”
28 Diguebbʉ ya, car Jesús co quí möxte bi zøtijʉ ca hnanguadi car deje. Bú ca̱jmʉ jar barco, gá möjmʉ pʉ jar jöy ca mí tsjifi Gadara. Cja̱ bú e̱ yojo hñøjø cʉ mí yojmi cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo, bi zʉdihui car Jesús. Gueguehui xcuí hñe̱jmi pʉ jabʉ mí cjöti cʉ ánima. Már ndo nttzo cʉ hñøjø‑cʉ, mí tøjna̱ ddiji cʉ cja̱hni cʉ mí cuati pʉ, hasta jin to mí ne di tjoh pʉ jabʉ mí dyo‑cʉ́.
28 Quando Jesus chegou ao outro lado do mar, à região dos gadarenos, dois homens possuídos por demônios saíram do cemitério e foram ao seu encontro. Eram tão violentos que ninguém podia passar por ali.
29 Guegue‑cʉ́ bi mahtihui nzajqui car Jesús, bi xijmi: ―¿Te dí cjahquibbe, nuquɛ, Jesús, ʉ́r Ttʉqui ca Ocja̱? ¿Cja huá ya xcú e̱je̱ pa gui fonguiguije, masque jim be i tzʉh car hora pa da ttajquije cam castigoje?― Ncjapʉ gá ma̱n cʉ yojo hñøjø‑cʉ́.
29 Eles começaram a gritar: “Por que vem nos importunar, Filho de Deus? Veio aqui para nos atormentar antes do tempo determinado?”.
30 Nuhua rá cjahua, mbá e̱h cʉ yojo hñøjø cʉ mí yojmi cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo, cja̱ nʉ rá cjanʉ, már ca̱ hnar ndo pártida cʉ zacjua, már ñu̱ni.
30 A certa distância deles, havia uma grande manada de porcos pastando.
31 Nu cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo, mí bbʉh pʉ mbo í mʉyhui cʉ hñøjø, cja̱ nucá̱ bi dyöjpi hnar favor car Jesús, bi xifi: ―Bbʉ ya xcú e̱je̱ pa gui fonguigöje, ddajquije ʉr tsjɛjqui gu möjme nʉ jabʉ rá ca̱ yʉ zacjua rá ngu̱, gu cʉtije nʉ jáy mʉy‑yʉ́.―
31 Então os demônios suplicaram: “Se vai nos expulsar, mande-nos entrar naquela manada de porcos”.
32 Cja̱ car Jesús ya bi da̱di: ―Möjmʉ, bbʉ.― Cja̱ bi hna wem pʉ jáy mʉyhui cʉ yojo hñøjø, gá ma pʉ jabʉ már dyo cʉ zacjua, bi ñʉti mbo í mʉy‑cʉ́. Göhtjo car partida cʉ zacjua xí ngʉ ʉr ddiji, xí hna jiøjmʉ desde nʉ jabʉ már ndo nte, xcá jiǿjʉ jar deje, xí cjá̱tijʉ, xí ndu̱jʉ.
32 “Vão!”, ordenou Jesus. Os demônios saíram dos homens e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
33 Diguebbʉ ya, cʉ mödi cʉ mí ɛ cʉ zacjua bi ddagui gá nzøti pʉ jar jñi̱ni pʉ jabʉ güí hñe̱jmʉ. Bú xih cʉ cja̱hni, ddahtzʉ gá xijmʉ göhtjo te xquí ncja, cja̱ co ja gá ncja xquí zö cʉ hñøjø cʉ mí yojma̱hui cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo.
33 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e contaram a todos o que havia ocorrido com os homens possuídos por demônios.
34 Cja̱ diguebbʉ ya, göhtjo cʉ mi̱ngu̱ pʉ jar jñini, bú pøjmʉ bi ntjɛjʉ car Jesús. Cja̱ bbʉ mí ntjɛjʉ ya, bi dyöjpijʉ favor car Jesús di wem pʉ jár jöy gueguejʉ. Eso, bi bøm pʉ car Jesús.
34 Os habitantes da cidade saíram ao encontro de Jesus e suplicaram que ele fosse embora da região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.