Mateus 21
Estado de México Otomi NT (OTS_WBT) vs NVT
1 Car Jesús co quí möxte ya xti zøtijʉ jar jñini Jerusalén, cja̱ bi tjoh pʉ hnar tzi jñini mí tsjifi Betfagé. Car tzi jñini‑cá̱ mí bbʉ jár ndʉy car ttøø ca mí tsjifi Cerro de los Olivos. Cja̱ bbʉ mí zøti pʉ, car Jesús bi gu̱ yojo quí möxte di ma hnar jmandado.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Bi xijmi: ―Gui mɛhui nʉ jar tzi jñini nʉ rá cjanʉ, cja̱ xquí tötihui hnar meburro, rá hna̱ti pʉ, yojmi cár ba̱jtzi. Gui xohtihui cja̱ gu ɛhui hua.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Cja̱ bbʉ to te du xihquihui, gui xijmi: “Janti, cam Tzi Jmu̱göje i joni‑yʉ́. Pé xcuá cobbe hna rato, xtá tzoguibbe.”
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Car Jesús bi bbɛjpi quí möxte di ma du tzimpi hnar ba̱jtzi burro pa di tøgue, como mí pa̱di, ya xquí zøh car hora pa di ncumpli car palabra ca xquí ma̱n car profeta, ya má yabbʉ. Bi ma̱ ncjahua car profeta:
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 Ncjapʉ gá ma̱n car profeta.
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Nubbʉ, cʉ yojo quí möxte car Jesús bi mɛhui bú øtihui ncja ngu̱ gá ma̱ngui guegue.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Cja̱ pé bú cojmi, bú ɛhui car meburro, yojmi cár ba̱jtzi, cja̱ bi ga̱htzihui quí da̱jtu̱ cʉ mí pötihui jár xʉtja car tzi burrotjo. Diguebbʉ ya, car Jesús bi tøh car ba̱jtzi burro.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí jmu̱ntzi, guejtjo má pøh quí pötijʉ, má xi̱h pʉ jar hñu̱, cja̱ cʉ ddáa, má wajquibi quí dyɛ cʉ za. Má bbɛtojʉ, má pøjmʉ cʉ xiza pʉ jar hñu̱ pʉ jabʉ di tjoh car Jesús.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Már ndo ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ má yojmʉ car Jesús. Má bbɛto cʉ ddáa, nu cʉ ddáa má bbɛfa. Göhtjo má majmʉ nzajqui, má i̱na̱jʉ: ―¡Gloria a Dios! Dí xöjtibijʉ nʉm reyjʉ nʉ ya xpa e̱je̱ pa da mandadoguijʉ. Car Tzi Ta ji̱tzi da bendeci nʉr rey nʉ xpá mɛjnquijʉ guegue. Guejnʉ guá hñe̱je̱ digue cár cji car David. ¡Da tsjöjtibi hua jar jöy cja̱ guejti pʉ ji̱tzi!― Ncjapʉ nguá ma̱n cʉ cja̱hni.
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Bbʉ mí ñʉti car Jesús jar jñini Jerusalén, göhtjo cʉ mi̱ngu̱ pʉ, bi ndo hño ʉ́r mʉyjʉ, cja̱ bi hñönijʉ: ―¿To ya nʉ xí nzøjø?―
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Cja̱ cʉ cja̱hni cʉ mbá hñohui car Jesús bi da̱dijʉ, i̱na̱jʉ: ―Gue nʉr Jesús, ʉ́r jmandadero ca Ocja̱ nʉ ba ja̱ cár palabra guegue‑cá̱. ʉr mi̱ngu̱ car jñini Nazaret, pʉ jar estado Galilea.―
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Diguebbʉ ya, bi ñʉti car Jesús jár ndo templo cʉ judio. Nu pʉ jár patio car templo, bi cca̱hti cʉ cja̱hni cʉ mí töjmʉ zu̱we̱ pa di möhtijʉ cja̱ di ña̱htibijʉ ca Ocja̱ pʉ jar altar. Guejtjo már bbʉh pʉ cʉ cja̱hni cʉ mí pöjʉ cʉ zu̱we̱‑cʉ́. Nu car Jesús bi fongui göhtjo cʉ cja̱hni‑cʉ́, co quí zu̱we̱. Bi dyentibi quí mexa cʉ pöti‑domi, hne̱h quí tju̱jni cʉ cja̱hni cʉ már pö paloma.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Cja̱ bi xijmʉ: ―I ma̱m pʉ jar Escritura: “Nu hua na̱r ngu̱‑na̱ da tsjifi ʉr ngu̱ pa da nzoh ca Ocja̱ yʉ cja̱hni,” pe nuquiguɛjʉ, xcú cjajpitjojʉ ncja ʉ́r ngu̱ ʉr be̱.―
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Bbʉ már bbʉh car Jesús pʉ jár tji car templo, bi guati cʉ dohua hne̱h cʉ godö, cja̱ guegue bi jojqui.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Nu cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, hne̱h cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley bi cca̱htijʉ car Jesús cja̱ co cʉ milagro cʉ már øte. Guejtjo bi dyøh cʉ ba̱jtzi hñøjø cʉ már xöjtibijʉ guegue. Már mah cʉ ba̱jtzi‑cʉ́: “Dí xöjtibijʉ nʉm reyjʉ nʉ guá hñe̱je̱ digue cár cji car David.” Nu cʉ maestro cʉ mí nxöh car ley cja̱ co cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, bbʉ mí dyødejʉ cʉ ba̱jtzi hñøjø, már xöjtibijʉ car Jesús, bi ndo ntsjeyajʉ.
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Cja̱ bi xijmʉ car Jesús: ―Jin gui tzö nʉr palabra nʉ i ma̱n yʉ ba̱jtzi hñøjø yʉ i xöjtiqui.― Nu car Jesús bi da̱di: ―Dí ma̱ngö, rá zö nʉ i ma̱n‑yʉ́. Xiquiguɛjʉ, ¿cja jin guí cca̱htijʉ car palabra ca i ma̱m pʉ jar Escritura? I ma̱ ncjahua:
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Diguebbʉ ya, car Jesús bi wembi cʉ hñøjø‑cʉ́, bi bøm pʉ jar jñi̱ni Jerusalén, bi ma gá ma jar tzi jñi̱ni Betania, cja̱ bú ox pʉ. Guejti quí möxte bi ma pʉ hne̱je̱.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Car jiax ya cá̱, bbʉ mí nxu̱di, bi ma gá ngojmʉ Jerusalén. Bbʉ má dyojʉ jar hñu̱, ya xi mí tu̱ntju̱ car Jesús.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Bi cca̱hti hnar za gá higo, mí jø pʉ hnanguadi car hñu̱. Car Jesús bi guati, bi cca̱hti, ¿cja mí tu̱ higo car za? Pe u̱jtjo, jøntsjɛ quí xi. Cja̱ bi nzoh car za, bi xifi: ―Desde rá pa ya, göhtjo ʉr tiempo, jin te gui ungui higo.― Cja̱ nguetica̱ bi mʉdi bi dyoti car za gá higo.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Cja̱ bbʉ pé má tjojmʉ pʉ jabʉ mí jø car za‑cá̱, quí möxte car Jesús bi cca̱hti car za, ya xquí dyoti. Nubbʉ́, bi hño í mʉyjʉ cja̱ bi dyönijʉ car Jesús: ―¿Dyoca̱ hna hnijitjo xí dyoti nʉr za?―
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Car Jesús bi da̱di, bi xijmʉ: ―Cierto, dí xihquijʉ, bbʉ gui hñe̱me̱jʉ ca Ocja̱ göhtjo mbo ir mʉyjʉ, cja̱ jin gui yomfe̱nijʉ, ¿cja da jogui da dyøti ca guí öjpijʉ? nubbʉ́, da jogui gui dyøti cʉ dda cosa más drá ntji̱ ni ndra ngue ca xtú cjajpi nʉr za gá higo. Nubbʉ́, bbʉ gui bbɛjpijʉ nʉr ttøø nʉ bí cjanʉ da wengua drí hñɛnti jar mar, da ncja‑ca̱.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Bbʉ gui hñe̱me̱jʉ, rá nzɛh ca Ocja̱, cja̱ gui tøhmijʉ da ncja ca guí öjpijʉ, nubbʉ́, cierto da ncja‑cá̱, bbʉ.―
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi ñʉti pʉ jár patio car ndo templo, cja̱ bi mʉdi bi u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱. Cja̱ pé bi guati cʉ möcja̱ cʉ mí mandado hne̱h quí tita cʉ cja̱hni israelita cʉ mí ja̱ ʉ́r cargojʉ. Guegue‑cʉ́ bi dyönijʉ car Jesús: ―¿Tema cargo guí ja̱guɛ pa gui mandado hua jar templo? ¿Toca̱ xí ddahqui quer cargo?―
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Cja̱ car Jesús bi da̱di, bi hñi̱mbijʉ: ―Guehquitjoguɛjʉ, gu önquijʉ hnar nttöni, hne̱je̱. Bbʉ gui xijquijʉ ca ncjua̱ni ca gu önquijʉ, nubbʉ, xtá tja̱jcö ca xcú dyönguijʉ, hne̱je̱.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Car Juan ca mí xix cʉ cja̱hni, ¿jabʉ xcuí jña̱ cár cargo? ¿Cja güí hñe̱ ji̱tzi, cja̱ huá güí hñe̱ti hua jar jöy?― Nu cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ tita cʉ mí mandado, bi ña̱tsjɛjʉ, bi ma̱jmʉ: ―Bbʉ gu ma̱jmʉ: “Guá hñe̱ ji̱tzi,” guegue‑nʉ́ xta xijquijʉ: “¿Dyoca̱ jí̱ xcú hñe̱me̱jʉ, bbʉ?”
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Cja̱ bbʉ gu ma̱jmʉ, bi dyøtitsjɛ cár cargo car Juan, dí tzu̱jʉ te da cjaguijʉ cʉ cja̱hni, como nucʉ́, göhtjo i i̱htzibijʉ car Juan. I ma̱jmʉ, guegue‑cá̱ múr profeta, xcuí mɛjni ca Ocja̱.―
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Diguebbʉ ya cʉ tita co cʉ möcja̱ bi da̱jtijʉ car Jesús, bi ma̱jmʉ: ―Jin dí pa̱dije jabʉ guá hñe̱h cár cargo car Juan.― Guejti car Jesús bi xijmʉ, bbʉ́: ―Hne̱quigö, jin gu xihquijʉ jabʉ xcuá hñe̱j nʉr cargo nʉ dí ja̱gö.―
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús, bi xih cʉ cja̱hni‑cʉ́: ―Gui dyøjma̱jʉ nʉr bbede nʉ gu xihquijʉ, cja̱ gui ntzohmijʉ te i ne da ma̱. Mí bbʉh hnar hñøjø, mí hñi̱ yojo quí ttʉ. Bbɛto bi má bú ña̱hui ca hnáa, bi xifi: “Nuquɛ, ttʉ, gui ma bú pɛh pʉ jam huerta rá pa ya.”
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 Cja̱ car ttʉ‑ca̱ bi da̱di: “Jin dí ne gu ma.” Pe diguebbʉ ya, bbʉ mí hna tzi rato, bi repenti cja̱ bi ma.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 Cja̱ cár ta pé bi ma bú nzoh ca pé hnár ttʉ, bi xifi ncjadipʉ. Nuca̱ bi da̱di, i̱na̱: “Ja̱a̱, tzi ta, nugö, xtá magö.” Pe nucá̱ jin gá má.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Nuya, gui ma̱nguɛjʉ ya, ¿ja̱ ndrá ngue cʉ yojo quí ttʉ car hñøjø bi dyøti ca mí ne cár ta?― Cja̱ bi da̱h cʉ möcja̱ co cʉ tita cʉ mí ja̱ ʉ́r cargojʉ pa di mandado, bi ma̱jmʉ: ―Gue car ttʉ ca bbɛto bi ttzofo.― Diguebbʉ ya car Jesús bi xijmʉ: ―Gui ntzohmijʉ te i ne da ma̱ nʉr bbede‑nʉ́ bbʉ, cja̱ gui dyødejʉ nʉ pé hnar palabra nʉ dí xihquijʉ. Cʉ jiöjte hñøjø cʉ i cobra cʉ contribución cja̱ co cʉ ma̱ñaso bbɛjña̱, ya xca cʉti jár dyɛ ca Ocja̱ pa da hñe̱me̱bi cár jmandado. Ya xta da̱hquijʉ cʉ cja̱hni‑cʉ́. Nuquiguɛjʉ, xcú ndo nxöjmʉ cár palabra ca Ocja̱, pe xcú cojmʉ xʉtja, como jin guí ne gui hñe̱me̱jʉ.
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Bú e̱h car Juan ca mí xix yʉ cja̱hni. Már zö cár vida, cja̱ mí nzohquijʉ, mí xihquijʉ ja ncja güi hmʉpjʉ rá zö hne̱je̱. Pe nuquɛjʉ, jin gú hñe̱me̱jʉ ca mí ma̱. Cʉ jiöjte hñøjø cʉ i cobra cʉ contribución cja̱ cʉ ma̱ñaso bbɛjña̱, guegue‑cʉ́ bi hñe̱me̱. Nuquiguɛjʉ, masque gú cca̱htijʉ cʉ cja̱hni‑cʉ́, mír guatiju car Juan, nim pa gú repentijʉ pa güi hñe̱me̱jʉ.―
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús: ―Gui dyødejʉ nʉ pé hnar bbede gá ejemplo, hne̱je̱: Mí bbʉh hnar hñøjø, mí tjɛ jöy. Bi jojqui hnar huerta, bi hñi̱ti uva, bi goti co hnar cerca jáy nttza̱ni. Bi xi̱hmi hnar tanque pa di tjøti pʉ cʉ uva, di ddɛhmi. Guejtjo bi jiøh hnar ntorre pa di hmʉh pʉ car mɛfi ca di möh car huerta. Diguebbʉ ya, bi ma bú reglahui cʉ dda mɛfi pa di pɛjpi quí uva, cja̱ bbʉ ya xti dá̱‑cʉ, di döjʉ hna parte cʉ uva. Diguebbʉ ya car hñøjø ca múr mɛjti car huerta gá uva bi bøni, gá ma pé hnar jöy.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Cja̱ bbʉ mí zøh car tiempo pa di ddʉjqui cʉ uva, car hñøjø bú pɛjni cʉ dda muzo pʉ jabʉ már pɛh cʉ mɛfi. Bú pɛjni cʉ muzo di ma di dyöh cʉ uva cʉ mí tocabi guegue cja̱ pé drí du̱htzibi.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Bbʉ mí zøti cʉ muzo pʉ jar huerta pa di dyöh cʉ uva, cʉ mɛfi cʉ már pɛh pʉ, bi pɛntijʉ cja̱ bi ndo ʉnijʉ. Bi mɛtijʉ ca hnáa, ca pé hnáa ya bi ndo jøjtijʉ me̱do, cja̱ ca pé hnáa ya bi möhtijʉ. Jin gá ne gá döjʉ cʉ uva.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Car hñøjø ca múr mɛjti car huerta pé bú cu̱h cʉ dda mɛfi, cja̱ nucʉ́, más már ngu̱ ni ndra ngue cʉ bbɛto xcuí gu̱y. Nu cʉ mɛfi cʉ már bbʉ jar huerta pé bi cjajpitjo pʉ, ncja ngu̱ xquí cjajpi cʉ ddáa.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 Tza gá nga̱x ya, car jmu̱ bú pɛjni cár ttʉ. Bi ma̱ntsjɛ: “Nuya, gu cu̱j ya nʉm ttʉ. ¿Cja jin da tte̱me̱bi‑nʉ́?”
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Nu cʉ mɛfi cʉ már bbʉ jar huerta, bbʉ mí jiantijʉ cár ttʉ car jmu̱, ya xi mbá e̱je̱, bi ña̱tsjɛjʉ, bi hñi̱na̱jʉ: “Nunʉ́, guejnʉ́ da ttzoquibi nʉr huerta gá herencia. Gu mföxjʉ ya, gu pöhtijʉ, cja̱ gu cjajpi ʉm mɛjtijʉ nʉr huerta.”
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Nubbʉ, bi pɛntijʉ cár ttʉ car jmu̱, bi fonguijʉ jar huerta, cja̱ bú pöhtijʉ.―
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 Diguebbʉ ya, car Jesús bi dyön cʉ már øde bi hñi̱mbijʉ: ―Xi ya, bbʉ xtu e̱h car hñøjø ca múr mɛjti car huerta, ¿te da cjajpi yʉ xí möhtibi cár ttʉ?―
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Cja̱ gueguejʉ bi da̱dijʉ: ―Jin da jui̱jqui cʉ mɛfi‑cʉ́, como már ndo nttzo. Tje da möhti. Nu car huerta gá uva, pé da yojpi da zoquibi pé dda mɛfi cʉ da dö cʉ uva bbʉ ya xta zøh car tiempo.― Ncjapʉ gá ma̱jmʉ.
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi nzoh cʉ cja̱hni cʉ xquí dyøj nʉr bbede‑nʉ́. Bi xijmʉ: ―Gui mbe̱nijʉ ya te i ne da ma̱ nʉr palabra nʉ i ju̱x pʉ jar Escritura, i̱na̱:Ncjapʉ ga ma̱m pʉ jar Escritura.
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 Eso, dí xihquijʉ, ya jin da tjɛquijʉ guí cja̱hni israelitajʉ gui hmʉpjʉ jabʉ i mandado ca Ocja̱. Nu cʉ hnahño cja̱hni cʉ da dyøtijʉ ca i ma̱n ca Ocja̱, cja̱ da jionijʉ ja drí tzøpijʉ guegue, nucʉ́ da tjɛgui drí ñʉti pʉ jabʉ i mandado.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Digue car ndo me̱do ca dí xihquijʉ, menta i bbʉjti hua jar jöy, bbʉ to da mfehtze, da tzox pʉ xøtze, da wajqui quí ndodyo. Pe bbʉ ya xtrú ccʉxa ña̱ car me̱do, bbʉ pé xtu ca̱y, ca to da zʉdi, exque da möhti.― Bi ma̱ ncjapʉ car Jesús.
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Nu cʉ möcja̱ cʉ mí mandado hne̱h cʉ dda cʉ fariseo, bbʉ mí dyødejʉ yʉ bbede yʉ bi ma̱n car Jesús, bi ba̱dijʉ, mír jɛquihui gueguejʉ cʉ mɛfi már nttzo cja̱ co cʉ jiøngu̱ cʉ bi zan car me̱do már zö. Nubbʉ́, gueguejʉ bi ndo ʉjʉ car Jesús, bbʉ.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Cja̱ bi ña̱jʉ, bi mbe̱nijʉ ja drí zʉdijʉ‑cá̱. Pe nde̱jma̱ mí tzu̱jʉ te di cjajpijʉ car Jesús, como már ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ mí i̱htzibi. Mí ma̱jmʉ, múr jmandadero ca Ocja̱, mbá ja̱ cár palabra guegue‑cá̱.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.