Mateus 21
Estado de México Otomi NT (OTS_WBT) vs ARC
1 Car Jesús co quí möxte ya xti zøtijʉ jar jñini Jerusalén, cja̱ bi tjoh pʉ hnar tzi jñini mí tsjifi Betfagé. Car tzi jñini‑cá̱ mí bbʉ jár ndʉy car ttøø ca mí tsjifi Cerro de los Olivos. Cja̱ bbʉ mí zøti pʉ, car Jesús bi gu̱ yojo quí möxte di ma hnar jmandado.
1 E, quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou, então, Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 Bi xijmi: ―Gui mɛhui nʉ jar tzi jñini nʉ rá cjanʉ, cja̱ xquí tötihui hnar meburro, rá hna̱ti pʉ, yojmi cár ba̱jtzi. Gui xohtihui cja̱ gu ɛhui hua.
2 Ide à aldeia que
3 Cja̱ bbʉ to te du xihquihui, gui xijmi: “Janti, cam Tzi Jmu̱göje i joni‑yʉ́. Pé xcuá cobbe hna rato, xtá tzoguibbe.”
3 E, se alguém vos disser alguma
4 Car Jesús bi bbɛjpi quí möxte di ma du tzimpi hnar ba̱jtzi burro pa di tøgue, como mí pa̱di, ya xquí zøh car hora pa di ncumpli car palabra ca xquí ma̱n car profeta, ya má yabbʉ. Bi ma̱ ncjahua car profeta:
4 Ora, tudo isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta, que diz:
5 Ncjapʉ gá ma̱n car profeta.
5 Dizei à filha de Sião: Eis que o teu Rei aí te vem, humilde e assentado sobre uma jumenta e sobre um jumentinho, filho de animal de carga.
6 Nubbʉ, cʉ yojo quí möxte car Jesús bi mɛhui bú øtihui ncja ngu̱ gá ma̱ngui guegue.
6 E, indo os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Cja̱ pé bú cojmi, bú ɛhui car meburro, yojmi cár ba̱jtzi, cja̱ bi ga̱htzihui quí da̱jtu̱ cʉ mí pötihui jár xʉtja car tzi burrotjo. Diguebbʉ ya, car Jesús bi tøh car ba̱jtzi burro.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram as suas vestes, e fizeram-no assentar em cima.
8 Cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí jmu̱ntzi, guejtjo má pøh quí pötijʉ, má xi̱h pʉ jar hñu̱, cja̱ cʉ ddáa, má wajquibi quí dyɛ cʉ za. Má bbɛtojʉ, má pøjmʉ cʉ xiza pʉ jar hñu̱ pʉ jabʉ di tjoh car Jesús.
8 E muitíssima gente estendia as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores e os espalhavam pelo caminho.
9 Már ndo ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ má yojmʉ car Jesús. Má bbɛto cʉ ddáa, nu cʉ ddáa má bbɛfa. Göhtjo má majmʉ nzajqui, má i̱na̱jʉ: ―¡Gloria a Dios! Dí xöjtibijʉ nʉm reyjʉ nʉ ya xpa e̱je̱ pa da mandadoguijʉ. Car Tzi Ta ji̱tzi da bendeci nʉr rey nʉ xpá mɛjnquijʉ guegue. Guejnʉ guá hñe̱je̱ digue cár cji car David. ¡Da tsjöjtibi hua jar jöy cja̱ guejti pʉ ji̱tzi!― Ncjapʉ nguá ma̱n cʉ cja̱hni.
9 E as multidões, tanto as que iam adiante como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Bbʉ mí ñʉti car Jesús jar jñini Jerusalén, göhtjo cʉ mi̱ngu̱ pʉ, bi ndo hño ʉ́r mʉyjʉ, cja̱ bi hñönijʉ: ―¿To ya nʉ xí nzøjø?―
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, dizendo: Quem é este?
11 Cja̱ cʉ cja̱hni cʉ mbá hñohui car Jesús bi da̱dijʉ, i̱na̱jʉ: ―Gue nʉr Jesús, ʉ́r jmandadero ca Ocja̱ nʉ ba ja̱ cár palabra guegue‑cá̱. ʉr mi̱ngu̱ car jñini Nazaret, pʉ jar estado Galilea.―
11 E a multidão dizia: Este é Jesus, o Profeta de Nazaré da Galileia.
12 Diguebbʉ ya, bi ñʉti car Jesús jár ndo templo cʉ judio. Nu pʉ jár patio car templo, bi cca̱hti cʉ cja̱hni cʉ mí töjmʉ zu̱we̱ pa di möhtijʉ cja̱ di ña̱htibijʉ ca Ocja̱ pʉ jar altar. Guejtjo már bbʉh pʉ cʉ cja̱hni cʉ mí pöjʉ cʉ zu̱we̱‑cʉ́. Nu car Jesús bi fongui göhtjo cʉ cja̱hni‑cʉ́, co quí zu̱we̱. Bi dyentibi quí mexa cʉ pöti‑domi, hne̱h quí tju̱jni cʉ cja̱hni cʉ már pö paloma.
12 E entrou Jesus no templo de Deus, e expulsou todos os que vendiam e compravam no templo, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Cja̱ bi xijmʉ: ―I ma̱m pʉ jar Escritura: “Nu hua na̱r ngu̱‑na̱ da tsjifi ʉr ngu̱ pa da nzoh ca Ocja̱ yʉ cja̱hni,” pe nuquiguɛjʉ, xcú cjajpitjojʉ ncja ʉ́r ngu̱ ʉr be̱.―
13 E disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração. Mas vós a tendes convertido em covil de ladrões.
14 Bbʉ már bbʉh car Jesús pʉ jár tji car templo, bi guati cʉ dohua hne̱h cʉ godö, cja̱ guegue bi jojqui.
14 E foram ter com ele ao templo cegos e coxos, e curou-os.
15 Nu cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, hne̱h cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley bi cca̱htijʉ car Jesús cja̱ co cʉ milagro cʉ már øte. Guejtjo bi dyøh cʉ ba̱jtzi hñøjø cʉ már xöjtibijʉ guegue. Már mah cʉ ba̱jtzi‑cʉ́: “Dí xöjtibijʉ nʉm reyjʉ nʉ guá hñe̱je̱ digue cár cji car David.” Nu cʉ maestro cʉ mí nxöh car ley cja̱ co cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, bbʉ mí dyødejʉ cʉ ba̱jtzi hñøjø, már xöjtibijʉ car Jesús, bi ndo ntsjeyajʉ.
15 Vendo, então, os principais dos sacerdotes e os escribas as maravilhas que fazia e os meninos clamando no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se
16 Cja̱ bi xijmʉ car Jesús: ―Jin gui tzö nʉr palabra nʉ i ma̱n yʉ ba̱jtzi hñøjø yʉ i xöjtiqui.― Nu car Jesús bi da̱di: ―Dí ma̱ngö, rá zö nʉ i ma̱n‑yʉ́. Xiquiguɛjʉ, ¿cja jin guí cca̱htijʉ car palabra ca i ma̱m pʉ jar Escritura? I ma̱ ncjahua:
16 e disseram-lhe: Ouves o que estes dizem? E Jesus lhes disse: Sim; nunca lestes: Pela boca dos meninos e das criancinhas de peito tiraste o perfeito louvor?
17 Diguebbʉ ya, car Jesús bi wembi cʉ hñøjø‑cʉ́, bi bøm pʉ jar jñi̱ni Jerusalén, bi ma gá ma jar tzi jñi̱ni Betania, cja̱ bú ox pʉ. Guejti quí möxte bi ma pʉ hne̱je̱.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia e ali passou a noite.
18 Car jiax ya cá̱, bbʉ mí nxu̱di, bi ma gá ngojmʉ Jerusalén. Bbʉ má dyojʉ jar hñu̱, ya xi mí tu̱ntju̱ car Jesús.
18 E, de manhã, voltando para a cidade, teve fome.
19 Bi cca̱hti hnar za gá higo, mí jø pʉ hnanguadi car hñu̱. Car Jesús bi guati, bi cca̱hti, ¿cja mí tu̱ higo car za? Pe u̱jtjo, jøntsjɛ quí xi. Cja̱ bi nzoh car za, bi xifi: ―Desde rá pa ya, göhtjo ʉr tiempo, jin te gui ungui higo.― Cja̱ nguetica̱ bi mʉdi bi dyoti car za gá higo.
19 E, avistando uma figueira perto do caminho, dirigiu-se a ela e não achou nela senão folhas. E disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Cja̱ bbʉ pé má tjojmʉ pʉ jabʉ mí jø car za‑cá̱, quí möxte car Jesús bi cca̱hti car za, ya xquí dyoti. Nubbʉ́, bi hño í mʉyjʉ cja̱ bi dyönijʉ car Jesús: ―¿Dyoca̱ hna hnijitjo xí dyoti nʉr za?―
20 E os discípulos, vendo isso, maravilharam-se, dizendo: Como secou imediatamente a figueira?
21 Car Jesús bi da̱di, bi xijmʉ: ―Cierto, dí xihquijʉ, bbʉ gui hñe̱me̱jʉ ca Ocja̱ göhtjo mbo ir mʉyjʉ, cja̱ jin gui yomfe̱nijʉ, ¿cja da jogui da dyøti ca guí öjpijʉ? nubbʉ́, da jogui gui dyøti cʉ dda cosa más drá ntji̱ ni ndra ngue ca xtú cjajpi nʉr za gá higo. Nubbʉ́, bbʉ gui bbɛjpijʉ nʉr ttøø nʉ bí cjanʉ da wengua drí hñɛnti jar mar, da ncja‑ca̱.
21 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Em verdade vos digo se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e precipita-te no mar,
22 Bbʉ gui hñe̱me̱jʉ, rá nzɛh ca Ocja̱, cja̱ gui tøhmijʉ da ncja ca guí öjpijʉ, nubbʉ́, cierto da ncja‑cá̱, bbʉ.―
22 E tudo o que pedirdes na oração, crendo,
23 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi ñʉti pʉ jár patio car ndo templo, cja̱ bi mʉdi bi u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱. Cja̱ pé bi guati cʉ möcja̱ cʉ mí mandado hne̱h quí tita cʉ cja̱hni israelita cʉ mí ja̱ ʉ́r cargojʉ. Guegue‑cʉ́ bi dyönijʉ car Jesús: ―¿Tema cargo guí ja̱guɛ pa gui mandado hua jar templo? ¿Toca̱ xí ddahqui quer cargo?―
23 E, chegando ao templo, acercaram-se dele, estando já ensinando, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo, dizendo: Com que autoridade fazes isso? E quem te deu tal autoridade?
24 Cja̱ car Jesús bi da̱di, bi hñi̱mbijʉ: ―Guehquitjoguɛjʉ, gu önquijʉ hnar nttöni, hne̱je̱. Bbʉ gui xijquijʉ ca ncjua̱ni ca gu önquijʉ, nubbʉ, xtá tja̱jcö ca xcú dyönguijʉ, hne̱je̱.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, também eu vos direi com que autoridade faço isso.
25 Car Juan ca mí xix cʉ cja̱hni, ¿jabʉ xcuí jña̱ cár cargo? ¿Cja güí hñe̱ ji̱tzi, cja̱ huá güí hñe̱ti hua jar jöy?― Nu cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ tita cʉ mí mandado, bi ña̱tsjɛjʉ, bi ma̱jmʉ: ―Bbʉ gu ma̱jmʉ: “Guá hñe̱ ji̱tzi,” guegue‑nʉ́ xta xijquijʉ: “¿Dyoca̱ jí̱ xcú hñe̱me̱jʉ, bbʉ?”
25 O batismo de João donde era? Do céu ou dos homens? E pensavam entre si, dizendo: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não o crestes?
26 Cja̱ bbʉ gu ma̱jmʉ, bi dyøtitsjɛ cár cargo car Juan, dí tzu̱jʉ te da cjaguijʉ cʉ cja̱hni, como nucʉ́, göhtjo i i̱htzibijʉ car Juan. I ma̱jmʉ, guegue‑cá̱ múr profeta, xcuí mɛjni ca Ocja̱.―
26 E, se dissermos: dos homens, tememos o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Diguebbʉ ya cʉ tita co cʉ möcja̱ bi da̱jtijʉ car Jesús, bi ma̱jmʉ: ―Jin dí pa̱dije jabʉ guá hñe̱h cár cargo car Juan.― Guejti car Jesús bi xijmʉ, bbʉ́: ―Hne̱quigö, jin gu xihquijʉ jabʉ xcuá hñe̱j nʉr cargo nʉ dí ja̱gö.―
27 E, respondendo a Jesus, disseram: Não sabemos. Ele disse-lhes: Nem eu vos digo com que autoridade faço isso.
28 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús, bi xih cʉ cja̱hni‑cʉ́: ―Gui dyøjma̱jʉ nʉr bbede nʉ gu xihquijʉ, cja̱ gui ntzohmijʉ te i ne da ma̱. Mí bbʉh hnar hñøjø, mí hñi̱ yojo quí ttʉ. Bbɛto bi má bú ña̱hui ca hnáa, bi xifi: “Nuquɛ, ttʉ, gui ma bú pɛh pʉ jam huerta rá pa ya.”
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos e, dirigindo-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na minha vinha.
29 Cja̱ car ttʉ‑ca̱ bi da̱di: “Jin dí ne gu ma.” Pe diguebbʉ ya, bbʉ mí hna tzi rato, bi repenti cja̱ bi ma.
29 Ele, porém, respondendo, disse: Não quero. Mas, depois, arrependendo-se, foi.
30 Cja̱ cár ta pé bi ma bú nzoh ca pé hnár ttʉ, bi xifi ncjadipʉ. Nuca̱ bi da̱di, i̱na̱: “Ja̱a̱, tzi ta, nugö, xtá magö.” Pe nucá̱ jin gá má.
30 E, dirigindo-se ao segundo, falou-lhe de igual modo; e, respondendo ele, disse: Eu
31 Nuya, gui ma̱nguɛjʉ ya, ¿ja̱ ndrá ngue cʉ yojo quí ttʉ car hñøjø bi dyøti ca mí ne cár ta?― Cja̱ bi da̱h cʉ möcja̱ co cʉ tita cʉ mí ja̱ ʉ́r cargojʉ pa di mandado, bi ma̱jmʉ: ―Gue car ttʉ ca bbɛto bi ttzofo.― Diguebbʉ ya car Jesús bi xijmʉ: ―Gui ntzohmijʉ te i ne da ma̱ nʉr bbede‑nʉ́ bbʉ, cja̱ gui dyødejʉ nʉ pé hnar palabra nʉ dí xihquijʉ. Cʉ jiöjte hñøjø cʉ i cobra cʉ contribución cja̱ co cʉ ma̱ñaso bbɛjña̱, ya xca cʉti jár dyɛ ca Ocja̱ pa da hñe̱me̱bi cár jmandado. Ya xta da̱hquijʉ cʉ cja̱hni‑cʉ́. Nuquiguɛjʉ, xcú ndo nxöjmʉ cár palabra ca Ocja̱, pe xcú cojmʉ xʉtja, como jin guí ne gui hñe̱me̱jʉ.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram-lhe eles: O primeiro. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no Reino de Deus.
32 Bú e̱h car Juan ca mí xix yʉ cja̱hni. Már zö cár vida, cja̱ mí nzohquijʉ, mí xihquijʉ ja ncja güi hmʉpjʉ rá zö hne̱je̱. Pe nuquɛjʉ, jin gú hñe̱me̱jʉ ca mí ma̱. Cʉ jiöjte hñøjø cʉ i cobra cʉ contribución cja̱ cʉ ma̱ñaso bbɛjña̱, guegue‑cʉ́ bi hñe̱me̱. Nuquiguɛjʉ, masque gú cca̱htijʉ cʉ cja̱hni‑cʉ́, mír guatiju car Juan, nim pa gú repentijʉ pa güi hñe̱me̱jʉ.―
32 Porque João veio a vós no caminho de justiça, e não o crestes, mas os publicanos e as meretrizes o creram; vós, porém, vendo
33 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús: ―Gui dyødejʉ nʉ pé hnar bbede gá ejemplo, hne̱je̱: Mí bbʉh hnar hñøjø, mí tjɛ jöy. Bi jojqui hnar huerta, bi hñi̱ti uva, bi goti co hnar cerca jáy nttza̱ni. Bi xi̱hmi hnar tanque pa di tjøti pʉ cʉ uva, di ddɛhmi. Guejtjo bi jiøh hnar ntorre pa di hmʉh pʉ car mɛfi ca di möh car huerta. Diguebbʉ ya, bi ma bú reglahui cʉ dda mɛfi pa di pɛjpi quí uva, cja̱ bbʉ ya xti dá̱‑cʉ, di döjʉ hna parte cʉ uva. Diguebbʉ ya car hñøjø ca múr mɛjti car huerta gá uva bi bøni, gá ma pé hnar jöy.
33 Ouvi, ainda, outra parábola: Houve um homem, pai de família, que plantou uma vinha, e circundou-a de um valado, e construiu nela
34 Cja̱ bbʉ mí zøh car tiempo pa di ddʉjqui cʉ uva, car hñøjø bú pɛjni cʉ dda muzo pʉ jabʉ már pɛh cʉ mɛfi. Bú pɛjni cʉ muzo di ma di dyöh cʉ uva cʉ mí tocabi guegue cja̱ pé drí du̱htzibi.
34 E, chegando o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Bbʉ mí zøti cʉ muzo pʉ jar huerta pa di dyöh cʉ uva, cʉ mɛfi cʉ már pɛh pʉ, bi pɛntijʉ cja̱ bi ndo ʉnijʉ. Bi mɛtijʉ ca hnáa, ca pé hnáa ya bi ndo jøjtijʉ me̱do, cja̱ ca pé hnáa ya bi möhtijʉ. Jin gá ne gá döjʉ cʉ uva.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram outro.
36 Car hñøjø ca múr mɛjti car huerta pé bú cu̱h cʉ dda mɛfi, cja̱ nucʉ́, más már ngu̱ ni ndra ngue cʉ bbɛto xcuí gu̱y. Nu cʉ mɛfi cʉ már bbʉ jar huerta pé bi cjajpitjo pʉ, ncja ngu̱ xquí cjajpi cʉ ddáa.
36 Depois, enviou outros servos, em maior número do que os primeiros; e eles fizeram-lhes o mesmo.
37 Tza gá nga̱x ya, car jmu̱ bú pɛjni cár ttʉ. Bi ma̱ntsjɛ: “Nuya, gu cu̱j ya nʉm ttʉ. ¿Cja jin da tte̱me̱bi‑nʉ́?”
37 E, por último, enviou-lhes seu filho, dizendo: Terão respeito a meu filho.
38 Nu cʉ mɛfi cʉ már bbʉ jar huerta, bbʉ mí jiantijʉ cár ttʉ car jmu̱, ya xi mbá e̱je̱, bi ña̱tsjɛjʉ, bi hñi̱na̱jʉ: “Nunʉ́, guejnʉ́ da ttzoquibi nʉr huerta gá herencia. Gu mföxjʉ ya, gu pöhtijʉ, cja̱ gu cjajpi ʉm mɛjtijʉ nʉr huerta.”
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Nubbʉ, bi pɛntijʉ cár ttʉ car jmu̱, bi fonguijʉ jar huerta, cja̱ bú pöhtijʉ.―
39 E, lançando mão dele, o arrastaram para fora da vinha e
40 Diguebbʉ ya, car Jesús bi dyön cʉ már øde bi hñi̱mbijʉ: ―Xi ya, bbʉ xtu e̱h car hñøjø ca múr mɛjti car huerta, ¿te da cjajpi yʉ xí möhtibi cár ttʉ?―
40 Quando, pois, vier o Senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Cja̱ gueguejʉ bi da̱dijʉ: ―Jin da jui̱jqui cʉ mɛfi‑cʉ́, como már ndo nttzo. Tje da möhti. Nu car huerta gá uva, pé da yojpi da zoquibi pé dda mɛfi cʉ da dö cʉ uva bbʉ ya xta zøh car tiempo.― Ncjapʉ gá ma̱jmʉ.
41 Dizem-lhe eles: Dará afrontosa morte aos maus e arrendará a vinha a outros lavradores, que, a seu tempo, lhe deem os frutos.
42 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi nzoh cʉ cja̱hni cʉ xquí dyøj nʉr bbede‑nʉ́. Bi xijmʉ: ―Gui mbe̱nijʉ ya te i ne da ma̱ nʉr palabra nʉ i ju̱x pʉ jar Escritura, i̱na̱:Ncjapʉ ga ma̱m pʉ jar Escritura.
42 Diz-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta por cabeça do ângulo; pelo Senhor foi feito isso e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Eso, dí xihquijʉ, ya jin da tjɛquijʉ guí cja̱hni israelitajʉ gui hmʉpjʉ jabʉ i mandado ca Ocja̱. Nu cʉ hnahño cja̱hni cʉ da dyøtijʉ ca i ma̱n ca Ocja̱, cja̱ da jionijʉ ja drí tzøpijʉ guegue, nucʉ́ da tjɛgui drí ñʉti pʉ jabʉ i mandado.
43 Portanto, eu vos digo que o Reino de Deus vos será tirado e será dado a uma nação que dê os seus frutos.
44 Digue car ndo me̱do ca dí xihquijʉ, menta i bbʉjti hua jar jöy, bbʉ to da mfehtze, da tzox pʉ xøtze, da wajqui quí ndodyo. Pe bbʉ ya xtrú ccʉxa ña̱ car me̱do, bbʉ pé xtu ca̱y, ca to da zʉdi, exque da möhti.― Bi ma̱ ncjapʉ car Jesús.
44 E quem cair sobre esta pedra despedaçar-se-á; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Nu cʉ möcja̱ cʉ mí mandado hne̱h cʉ dda cʉ fariseo, bbʉ mí dyødejʉ yʉ bbede yʉ bi ma̱n car Jesús, bi ba̱dijʉ, mír jɛquihui gueguejʉ cʉ mɛfi már nttzo cja̱ co cʉ jiøngu̱ cʉ bi zan car me̱do már zö. Nubbʉ́, gueguejʉ bi ndo ʉjʉ car Jesús, bbʉ.
45 E os príncipes dos sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas palavras, entenderam que falava deles;
46 Cja̱ bi ña̱jʉ, bi mbe̱nijʉ ja drí zʉdijʉ‑cá̱. Pe nde̱jma̱ mí tzu̱jʉ te di cjajpijʉ car Jesús, como már ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ mí i̱htzibi. Mí ma̱jmʉ, múr jmandadero ca Ocja̱, mbá ja̱ cár palabra guegue‑cá̱.
46 e, pretendendo prendê-lo, recearam o povo, porquanto o tinham por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.