Mateus 17

Estado de México Otomi NT (OTS_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Diguebbʉ ya, bbʉ mí cja ddajto mpa, car Jesús bi zix car Pedro, hne̱h car Santiago cja̱ co cár cjua̱da̱, gue car Juan. Jøntsjɛ‑cʉ́ bi zix‑cʉ́. Bi möjmʉ gá mbøxjʉ hnar ttøø, már ndo nte.
1 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.
2 Yʉ jñu̱ yí möxte‑yʉ, már cca̱htijʉ car Jesús, cja̱ bi mböh cár cara, hnahño mír ni̱gui. Mí juɛtzi ncja nʉr jiadi. Guejti quí da̱jtu̱ már tzi nttaxi ncja nʉr jiahtzi.
2 Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Cja̱ bi hna ni̱gui pʉ car Moisés co car Elías, xcuí hñe̱jmi jar ji̱tzi. Cja̱ bi ña̱hui car Jesús.
3 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
4 Diguebbʉ ya car Pedro bi xih car Jesús, i̱na̱: ―Nuquiguɛ, Tzi Jmu̱, dí ndo mpöjcö ca dár hmʉpjʉ hua. Bbʉ guí neguɛ, gu øti jñu̱ tzi ngu̱ gá dyɛza: hnaaquiguɛ, pé hnáa nʉr Moisés, cja̱ pé hnáa nʉr Elías.―
4 Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
5 Már ña̱di car Pedro, cja̱ bi hna ga̱h hnar gu̱y, már ndo nttaxi, bi gohmijʉ. Cja̱ bi ni̱gui hnar jña̱, mbí ña̱ pʉ mbo car gu̱y. Bi ma̱: ―Gue nʉm ttʉgö‑nʉ́, dí ma̱di. I pöjpigui nʉm tzi mʉy. Gui dyødejʉ ca i ma̱‑nʉ́.―
5 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.
6 Nu quí möxte car Jesús, bbʉ mí dyøj nʉr jña̱ mbí ña̱ mbo car gu̱y, bi ndo ntzu̱jʉ, cja̱ bi hmɛmfojʉ jar jöy.
6 Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.
7 Diguebbʉ ya car Jesús bi guati cja̱ bi göx cár dyɛ, bi dön‑cʉ́. Bi xijmʉ: ―Gui bböpjʉ ya, dyo guí ntzu̱jʉ.―
7 Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”
8 Cja̱ bbʉ mí jani gueguejʉ, jøntsjɛ car Jesús bi jiantijʉ. Ya xquí wen cʉ pé yojo.
8 E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.
9 Bbʉ ya xi mbá ca̱jmʉ jar ttøø, car Jesús bi xih quí möxte, jin to di göxjʉ ca xcuí cca̱htijʉ pʉ jar ttøø. Bi xijmʉ: ―Jin to gui xijmʉ ter bɛh ca̱ xcú cca̱htijʉ hasta bbʉ xtá tu̱gö cja̱ pé xtá nantzi. Nugö, dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy.―
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.
10 Diguebbʉ ya, quí möxte car Jesús, bi dyöni, bi hñi̱mbijʉ: ―¿Dyoca̱ i ma̱n cʉ maestro cʉ i u̱jtiguije car ley, bbɛto xtu e̱h car profeta Elías, cja̱ diguebbʉ, drí ga̱x ca hnaa ca da hñi̱x ca Ocja̱ pa da mandadoguijʉ?―
10 Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
11 Cja̱ bi da̱h car Jesús, bi xijmʉ: ―Cierto nʉr palabra nʉ xí man cʉ maestro. Mí nesta bbɛto di hñe̱h car Elías, di nzoj yʉ cja̱hni pa drí hmʉpjʉ ncja ngu̱ ga ne ca Ocja̱, cja̱ diguebbʉ ya, di hñe̱j na̱ hnáa.
11 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.
12 Pe nugö, dí xihquijʉ, ya xpá hñe̱h ca hnár jmandadero ca Ocja̱ ca i jñɛjmi car Elías, cja̱ yʉ cja̱hni, jin gá ne gá meya. Nuyʉ́, bi möhtijʉ. Hne̱jquigö, xta ncjagui ncja ngu̱ gá ncjajpi ca hnáa ca mí jñɛjmi car Elías. Guejquigö dúr cja̱hni, xpá bbɛnqui hua jar jöy.―
12 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.
13 Nubbʉ́, cja bi hna ba̱h quí möxte car Jesús te mí ne di ma̱ guegue‑cá̱ bbʉ mí ma̱, ya xcuí hñe̱h car Elías. Bi ba̱dijʉ, már ña̱ digue car Juan ca mí xix cʉ cja̱hni.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.
14 Cja̱ bbʉ mí zønijʉ jár ndʉy car ttøø, bi cca̱htijʉ, ya xquí jmu̱ntzi pʉ rá ngu̱ cja̱hni. Bú e̱h hnar hñøjø, bi guati car Jesús, cja̱ bi nda̱ndiña̱jmu̱, bi hñi̱mbi:
14 Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:
15 ―Nuquɛ, Tzi Tada, föxquije tzʉ. Gui dyøtje tzʉ cam ttʉ. I tzöhui car jñini ʉr mexca̱ndu̱, cja̱ i ndo tzöhui nttzɛditjo. Dé i fʉntzi jar gootzibi, guejtjo rá ndo ngu̱ vez xí tzo já deje.
15 “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.
16 Cja̱ nuya, xtú tzijmpi yir möxte, pe nuyʉ, jí̱ xcá̱ mba̱di di jojqui.―
16 Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.
17 Bi da̱j ya car Jesús, i̱na̱: ―Nuquiguɛjʉ, guí cja̱hnijʉ guí bbʉpjʉ rá pa ya, jin te guí e̱me̱jʉ ca Ocja̱, cja̱ jin guí øjtijʉ ca i ma̱. Ya xná ngu̱ mpa xtú hmʉpjʉ, cja̱ jin guí ne gui hñe̱me̱guijʉ. Ya jin gu jötigö ca dár hmʉpjʉ. Bú tzí hua quer ttʉ.―
17 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
18 Cja̱ bú tzíji, bbʉ. Diguebbʉ ya, car Jesús bi huɛhti car ttzonda̱ji̱ ca mí yojmi car ba̱jtzi, cja̱ nucá̱, bi bøni, bi wem pʉ. Cja̱ desde car hora‑cá̱ bi joh car tzi hñøjø.
18 Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.
19 Diguebbʉ ya, bbʉ ya xquí wen cʉ cja̱hni rá ngu̱, bi guati car Jesús quí möxte, bi dyönijʉ: ―Xigöje, ¿Dyoca̱ jí̱ xtá pa̱jcöje gua fonguije car nda̱ji̱‑cá̱?―
19 Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.
20 Cja̱ bi da̱j ya car Jesús, bi hñi̱mbijʉ: ―Porque jin guí e̱me̱jʉ ca Ocja̱ göhtjo mbo ir mʉyjʉ. Cierto nʉr palabra nʉ dí xihquijʉ, masque cja guí nxödi gui hñe̱me̱jʉ, bbʉ ntju̱mʉy gri hñe̱me̱jʉ, xquí zɛdijʉ, bbʉ. Bbʉ gui nxödi gui hñe̱me̱jʉ ca Ocja̱ göhtjo mbo ir mʉyjʉ, da jogui gui dyöjpijʉ ca te guí nejʉ, cja̱ da ncja ca xcú ma̱jmʉ. Hasta da jogui gui bbɛjpijʉ nʉr ttøø nʉ rá cjanʉ da wengua drí ma hnanguadi, cja̱ da weni.
20 “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,
21 Nu cʉ nda̱ji̱ rá nttzo, ncja ca hnáa ca mí yojmi nʉr ba̱jtzi‑nʉ́, jin gui ne da bøn‑cʉ́. Nesta gui ayunajʉ cja̱ gui ndo nzojmʉ ca Ocja̱ pa da jogui gui fonguijʉ cʉ́.―
21 mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”
22 Cja̱ bbʉ má dyojʉ car Jesús co quí möxte pʉ jar jöy Galilea, guegue bi xijmʉ te di ncja, bi hñi̱na̱: ―Guejquigö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy, cja̱ nuya da ndögui jáy dyɛ cʉ cja̱hni cʉ i ʉgui.
22 Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.
23 Nucʉ́, da möjtiguigö‑cʉ́, pe ca xtrá jñu̱jpa, pé gu nantzi.― Cja̱ bbʉ mí dyøj nʉr palabra‑nʉ́ quí möxte car Jesús, bi ndo du̱mʉyjʉ rá ngu̱.
23 Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.
24 Diguebbʉ ya, car Jesús co quí möxte bi zøtijʉ jar jñini Capernaum. Cja̱ bú e̱h cʉ cobrador cʉ mí dyo, mí jmu̱ntzi cʉ contribución pa di ttzoh pʉ jár ni̱cja̱ cʉ judio. Cʉ cobrador bi guatijʉ car Pedro cja̱ bi dyöjpijʉ cár contribución. Bi dyön car Pedro, bi hñi̱mbijʉ: ―¿Cja i dö car contribución quer maestrojʉ pa da ttum pʉ jar ni̱cja̱?―
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.
25 Bi da̱h car Pedro, bbʉ: ―Ja̱a̱, i dö.― Bbʉ ya xquí ma̱ ncjapʉ, bi ñʉti car Pedro pʉ jar ngu̱ pʉ jabʉ mí tzöya car Jesús. Nu car Jesús nguetica̱ bi nzoh car Pedro, bi dyöni: ―¿Nuquɛ, Simón, ja i ncja quer mfe̱ni? ¿Cja rí ntzöhui gu unijʉ ca i ttöjquijʉ, cja̱ huá ji̱na̱? ¿To cʉ cja̱hni cʉ i ncobrabi cʉ contribución pa da jña̱ car gobierno? ¿Cja gue quí familia car gobernador, cja̱ huá hnahño cja̱hni?―
25 “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.
26 Cja̱ bi da̱h car Pedro, i̱na̱: ―Gue cʉ hnahño cja̱hni i ncobrabi.― Car Jesús pé bi xih bbʉ: ―Guehcá̱. Nugöjʉ, jí̱ rí ntzöhui da ncobraguijʉ cʉ contribución cʉ da ttzoh pʉ jar templo, como í ttʉguijʉ ca Ocja̱.
26 “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos
27 Pe pa jin da hñi̱na̱ cʉ pé dda cja̱hni, dí tzangöjʉ car templo, nde̱jma̱ gu cju̱tijʉ ca i ttöjquijʉ. Eso, gui maguɛ ya jar mar, gui pøti quer hmamöy gá gancho. Car möy ca bbɛto gui tzʉdi, gui cjʉx‑cá̱ cja̱ gui yajquibi cár ne. Pʉ mbo ʉ́r ne xquí töti hnar domi. Gui jña̱x car domi‑cá̱, cja̱ gui ma bú dö pʉ jabʉ i jmu̱ntzi cʉ contribución. Da ntzöhui pa dí yojmi.―
27 Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.