Mateus 17
Estado de México Otomi NT (OTS_WBT) vs ARIB
1 Diguebbʉ ya, bbʉ mí cja ddajto mpa, car Jesús bi zix car Pedro, hne̱h car Santiago cja̱ co cár cjua̱da̱, gue car Juan. Jøntsjɛ‑cʉ́ bi zix‑cʉ́. Bi möjmʉ gá mbøxjʉ hnar ttøø, már ndo nte.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 Yʉ jñu̱ yí möxte‑yʉ, már cca̱htijʉ car Jesús, cja̱ bi mböh cár cara, hnahño mír ni̱gui. Mí juɛtzi ncja nʉr jiadi. Guejti quí da̱jtu̱ már tzi nttaxi ncja nʉr jiahtzi.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Cja̱ bi hna ni̱gui pʉ car Moisés co car Elías, xcuí hñe̱jmi jar ji̱tzi. Cja̱ bi ña̱hui car Jesús.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Diguebbʉ ya car Pedro bi xih car Jesús, i̱na̱: ―Nuquiguɛ, Tzi Jmu̱, dí ndo mpöjcö ca dár hmʉpjʉ hua. Bbʉ guí neguɛ, gu øti jñu̱ tzi ngu̱ gá dyɛza: hnaaquiguɛ, pé hnáa nʉr Moisés, cja̱ pé hnáa nʉr Elías.―
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 Már ña̱di car Pedro, cja̱ bi hna ga̱h hnar gu̱y, már ndo nttaxi, bi gohmijʉ. Cja̱ bi ni̱gui hnar jña̱, mbí ña̱ pʉ mbo car gu̱y. Bi ma̱: ―Gue nʉm ttʉgö‑nʉ́, dí ma̱di. I pöjpigui nʉm tzi mʉy. Gui dyødejʉ ca i ma̱‑nʉ́.―
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Nu quí möxte car Jesús, bbʉ mí dyøj nʉr jña̱ mbí ña̱ mbo car gu̱y, bi ndo ntzu̱jʉ, cja̱ bi hmɛmfojʉ jar jöy.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 Diguebbʉ ya car Jesús bi guati cja̱ bi göx cár dyɛ, bi dön‑cʉ́. Bi xijmʉ: ―Gui bböpjʉ ya, dyo guí ntzu̱jʉ.―
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Cja̱ bbʉ mí jani gueguejʉ, jøntsjɛ car Jesús bi jiantijʉ. Ya xquí wen cʉ pé yojo.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 Bbʉ ya xi mbá ca̱jmʉ jar ttøø, car Jesús bi xih quí möxte, jin to di göxjʉ ca xcuí cca̱htijʉ pʉ jar ttøø. Bi xijmʉ: ―Jin to gui xijmʉ ter bɛh ca̱ xcú cca̱htijʉ hasta bbʉ xtá tu̱gö cja̱ pé xtá nantzi. Nugö, dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy.―
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Diguebbʉ ya, quí möxte car Jesús, bi dyöni, bi hñi̱mbijʉ: ―¿Dyoca̱ i ma̱n cʉ maestro cʉ i u̱jtiguije car ley, bbɛto xtu e̱h car profeta Elías, cja̱ diguebbʉ, drí ga̱x ca hnaa ca da hñi̱x ca Ocja̱ pa da mandadoguijʉ?―
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 Cja̱ bi da̱h car Jesús, bi xijmʉ: ―Cierto nʉr palabra nʉ xí man cʉ maestro. Mí nesta bbɛto di hñe̱h car Elías, di nzoj yʉ cja̱hni pa drí hmʉpjʉ ncja ngu̱ ga ne ca Ocja̱, cja̱ diguebbʉ ya, di hñe̱j na̱ hnáa.
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Pe nugö, dí xihquijʉ, ya xpá hñe̱h ca hnár jmandadero ca Ocja̱ ca i jñɛjmi car Elías, cja̱ yʉ cja̱hni, jin gá ne gá meya. Nuyʉ́, bi möhtijʉ. Hne̱jquigö, xta ncjagui ncja ngu̱ gá ncjajpi ca hnáa ca mí jñɛjmi car Elías. Guejquigö dúr cja̱hni, xpá bbɛnqui hua jar jöy.―
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 Nubbʉ́, cja bi hna ba̱h quí möxte car Jesús te mí ne di ma̱ guegue‑cá̱ bbʉ mí ma̱, ya xcuí hñe̱h car Elías. Bi ba̱dijʉ, már ña̱ digue car Juan ca mí xix cʉ cja̱hni.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Cja̱ bbʉ mí zønijʉ jár ndʉy car ttøø, bi cca̱htijʉ, ya xquí jmu̱ntzi pʉ rá ngu̱ cja̱hni. Bú e̱h hnar hñøjø, bi guati car Jesús, cja̱ bi nda̱ndiña̱jmu̱, bi hñi̱mbi:
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 ―Nuquɛ, Tzi Tada, föxquije tzʉ. Gui dyøtje tzʉ cam ttʉ. I tzöhui car jñini ʉr mexca̱ndu̱, cja̱ i ndo tzöhui nttzɛditjo. Dé i fʉntzi jar gootzibi, guejtjo rá ndo ngu̱ vez xí tzo já deje.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Cja̱ nuya, xtú tzijmpi yir möxte, pe nuyʉ, jí̱ xcá̱ mba̱di di jojqui.―
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 Bi da̱j ya car Jesús, i̱na̱: ―Nuquiguɛjʉ, guí cja̱hnijʉ guí bbʉpjʉ rá pa ya, jin te guí e̱me̱jʉ ca Ocja̱, cja̱ jin guí øjtijʉ ca i ma̱. Ya xná ngu̱ mpa xtú hmʉpjʉ, cja̱ jin guí ne gui hñe̱me̱guijʉ. Ya jin gu jötigö ca dár hmʉpjʉ. Bú tzí hua quer ttʉ.―
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Cja̱ bú tzíji, bbʉ. Diguebbʉ ya, car Jesús bi huɛhti car ttzonda̱ji̱ ca mí yojmi car ba̱jtzi, cja̱ nucá̱, bi bøni, bi wem pʉ. Cja̱ desde car hora‑cá̱ bi joh car tzi hñøjø.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 Diguebbʉ ya, bbʉ ya xquí wen cʉ cja̱hni rá ngu̱, bi guati car Jesús quí möxte, bi dyönijʉ: ―Xigöje, ¿Dyoca̱ jí̱ xtá pa̱jcöje gua fonguije car nda̱ji̱‑cá̱?―
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Cja̱ bi da̱j ya car Jesús, bi hñi̱mbijʉ: ―Porque jin guí e̱me̱jʉ ca Ocja̱ göhtjo mbo ir mʉyjʉ. Cierto nʉr palabra nʉ dí xihquijʉ, masque cja guí nxödi gui hñe̱me̱jʉ, bbʉ ntju̱mʉy gri hñe̱me̱jʉ, xquí zɛdijʉ, bbʉ. Bbʉ gui nxödi gui hñe̱me̱jʉ ca Ocja̱ göhtjo mbo ir mʉyjʉ, da jogui gui dyöjpijʉ ca te guí nejʉ, cja̱ da ncja ca xcú ma̱jmʉ. Hasta da jogui gui bbɛjpijʉ nʉr ttøø nʉ rá cjanʉ da wengua drí ma hnanguadi, cja̱ da weni.
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 Nu cʉ nda̱ji̱ rá nttzo, ncja ca hnáa ca mí yojmi nʉr ba̱jtzi‑nʉ́, jin gui ne da bøn‑cʉ́. Nesta gui ayunajʉ cja̱ gui ndo nzojmʉ ca Ocja̱ pa da jogui gui fonguijʉ cʉ́.―
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 Cja̱ bbʉ má dyojʉ car Jesús co quí möxte pʉ jar jöy Galilea, guegue bi xijmʉ te di ncja, bi hñi̱na̱: ―Guejquigö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy, cja̱ nuya da ndögui jáy dyɛ cʉ cja̱hni cʉ i ʉgui.
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 Nucʉ́, da möjtiguigö‑cʉ́, pe ca xtrá jñu̱jpa, pé gu nantzi.― Cja̱ bbʉ mí dyøj nʉr palabra‑nʉ́ quí möxte car Jesús, bi ndo du̱mʉyjʉ rá ngu̱.
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 Diguebbʉ ya, car Jesús co quí möxte bi zøtijʉ jar jñini Capernaum. Cja̱ bú e̱h cʉ cobrador cʉ mí dyo, mí jmu̱ntzi cʉ contribución pa di ttzoh pʉ jár ni̱cja̱ cʉ judio. Cʉ cobrador bi guatijʉ car Pedro cja̱ bi dyöjpijʉ cár contribución. Bi dyön car Pedro, bi hñi̱mbijʉ: ―¿Cja i dö car contribución quer maestrojʉ pa da ttum pʉ jar ni̱cja̱?―
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Bi da̱h car Pedro, bbʉ: ―Ja̱a̱, i dö.― Bbʉ ya xquí ma̱ ncjapʉ, bi ñʉti car Pedro pʉ jar ngu̱ pʉ jabʉ mí tzöya car Jesús. Nu car Jesús nguetica̱ bi nzoh car Pedro, bi dyöni: ―¿Nuquɛ, Simón, ja i ncja quer mfe̱ni? ¿Cja rí ntzöhui gu unijʉ ca i ttöjquijʉ, cja̱ huá ji̱na̱? ¿To cʉ cja̱hni cʉ i ncobrabi cʉ contribución pa da jña̱ car gobierno? ¿Cja gue quí familia car gobernador, cja̱ huá hnahño cja̱hni?―
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Cja̱ bi da̱h car Pedro, i̱na̱: ―Gue cʉ hnahño cja̱hni i ncobrabi.― Car Jesús pé bi xih bbʉ: ―Guehcá̱. Nugöjʉ, jí̱ rí ntzöhui da ncobraguijʉ cʉ contribución cʉ da ttzoh pʉ jar templo, como í ttʉguijʉ ca Ocja̱.
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 Pe pa jin da hñi̱na̱ cʉ pé dda cja̱hni, dí tzangöjʉ car templo, nde̱jma̱ gu cju̱tijʉ ca i ttöjquijʉ. Eso, gui maguɛ ya jar mar, gui pøti quer hmamöy gá gancho. Car möy ca bbɛto gui tzʉdi, gui cjʉx‑cá̱ cja̱ gui yajquibi cár ne. Pʉ mbo ʉ́r ne xquí töti hnar domi. Gui jña̱x car domi‑cá̱, cja̱ gui ma bú dö pʉ jabʉ i jmu̱ntzi cʉ contribución. Da ntzöhui pa dí yojmi.―
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.