Lucas 10

Estado de México Otomi NT (OTS_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Car Tzi Ta Jesús pé bi nzo setenta hñøjø cʉ mí yojmi, cja̱ bi hñi̱tzi pa di mötzi. Bi juejque gá yojo, bi gu̱h‑cʉ́ drí möjmʉ cʉ tzi jñi̱ni, di xijmʉ cʉ cja̱hni car tzi ddadyo jña̱. Di hmɛto‑cʉ́, cja̱ guegue ya di hmɛfa.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 Bi xijmʉ: ―Rá ndo ngu̱ nʉr bbɛfi, nu yʉ mɛfi tzi yotjo. Gui nzojmʉ car Tzi Ta ji̱tzi pa pé du pɛjni pé dda mɛfi, como guegue i mandado nʉr bbɛfi‑nʉ.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Nuya, dí cu̱hquijʉ, gui möjmʉ ya, gui hñojʉ pʉ jabʉ i bbʉh cʉ cja̱hni cʉ jin gui tzu̱ ca Ocja̱. Eso, gui jña̱jʉ ʉr huɛnda pa jin te da cjahquijʉ. Guí ncjajʉ ncja ngu̱ dɛjti cʉ da hño pʉ jabʉ i bbʉh cʉ mi̱hño.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Jin gui jña̱xjʉ domi bbʉ xtí möjmʉ jar hñu̱. Guejtjo jin gui ca̱xjʉ hnar ddøza̱ pa gui dyʉtijʉ ca te di ttahquijʉ. Gui ti̱htijʉ zɛxtji, cja̱ jin gui cʉxijʉ pé hnar pare. Guejtjo, jin gui dejʉ jar hñu̱ grí nzɛnguatejʉ. Gui xønijʉ.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 Car ngu̱ pʉ jabʉ gui tzøtijʉ, gui nzojmʉ ca Ocja̱, gui dyöjpijʉ da bendeci cʉ cja̱hni rá bbʉh car ngu̱‑ca̱.
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Bbʉ i bbʉh pʉ jar ngu̱ hnar cja̱hni ca i pɛhtzi tti̱jqui, ca Ocja̱ da mötzi, da bendeci. Cja̱ bbʉ jin to di bbʉh pʉ jar ngu̱ ca di pɛhtzi tti̱jqui, ca Ocja̱ jin da bendeci cʉ cja̱hni‑cʉ, bbʉ.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Car ngu̱ pʉ jabʉ gui tzøtijʉ, guehpʉ gui dyopjʉ hasta bbʉ xtí pønijʉ car jñi̱ni‑ca̱. Cja̱ gui tzijʉ ca te da ttahquijʉ pʉ. Como guí pɛjpijʉ ca Ocja̱, rí ntzöhui da tti̱nquijʉ. Jin gui ddaxjʉ pé dda ngu̱.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 Bbʉ xquí tzøtijʉ hnar jñi̱ni, bbʉ da cuajtiquijʉ cʉ mi̱ngu̱, gui tzijʉ ca da ttahquijʉ.
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 Gui jojquijʉ cʉ döhtji, cja̱ gui xijmʉ cʉ cja̱hni, ya xí mʉdi i mandado hua jar jöy ca Ocja̱.
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Pe bbʉ xquí tzøtijʉ hnar jñi̱ni, cja̱ jin da ne da cuajtiquijʉ cʉ mi̱ngu̱ pʉ, nubbʉ́, gui pønijʉ car jñi̱ni‑ca̱. Cja̱ bbʉ xtí tjoguijʉ ja calle,
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 gui xijmʉ cʉ cja̱hni bbʉ: “Ya xtrá mɛbbe. Ya jin gu cobbe hua. Hasta ya jöy xí jiøx yʉm huabbe, gu tju̱jquibbe, porque jí̱ xcú dyødejʉ car palabra ca xtú xihquibbe. Pe nde̱jma̱ dí xihquijʉ, ya xi ni̱gui hua jer jñi̱nijʉ ja ncja ga mandado ca Ocja̱ hua jar jöy, masque nuquɛjʉ, jí̱ xquí ne xquí dyødejʉ cár palabra.” Da ncjapʉ grí xijmʉ cʉ cja̱hni‑cʉ.
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Dí xihquijʉ, bbʉ xta zøh car pá bbʉ xta ttun cár castigo yʉ cja̱hni, más da ndo ncastiga cʉ cja̱hni, cʉ mi̱ngu̱ pʉ jabʉ jin gá nequijʉ cja̱ jin gá dyødejʉ nʉm palabra, ni digue cʉ mi̱ngu̱ Sodoma.―
12 E Jesus disse mais isto:
13 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús: ―Nuquɛjʉ, guí mi̱ngu̱jʉ Corazín, drá ndo ngu̱ xquí sufriguɛjʉ. Hne̱hquitjoguɛjʉ, guí mi̱ngu̱jʉ Betsaida, drá ndo ngu̱ xquí sufriguɛjʉ hne̱je̱. Cʉ cja̱hni cʉ mí bbʉh pʉ jar jñini Tiro co pʉ jar jñi̱ni Sidón, bbʉ xtrú cca̱hti gueguejʉ cʉ milagro cʉ xcú cca̱htiguɛjʉ, ya má yabbʉ xtrú repentijʉ, xtrú jiɛjmʉ ca rá nttzo. Guegue‑cʉ́ xtrú ngoxjʉ bojtzibi jáy de̱jʉ pa dír ni̱gui, mí ndo du̱mʉyjʉ por rá nguehca̱ xquí dyøtijʉ ca rá nttzo. Nuquɛjʉ, masque xcú cca̱htijʉ cʉ milagro rá nzɛdi xtú øte, pe jí̱ xcú hñe̱me̱guijʉ.
13 Jesus continuou:
14 Más da ndo jñu̱x quer castigojʉ ni digue cár castigo ca da ttun cʉ mi̱ngu̱ Tiro co cʉ mi̱ngu̱ Sidón.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Hne̱hquiguɛjʉ, guí mi̱ngu̱jʉ Capernaum, ¿cja guí ma̱nguɛjʉ da ndo tti̱zquijʉ? Ncjahmʉ gri ma̱ntsjɛjʉ, ya xquí tzøxjʉ nʉ jar ji̱tzi. Pe ya xpa e̱h car pa bbʉ xta tjøhti quer jñi̱nijʉ, tje da mpu̱ni. Cja̱ nuquiguɛjʉ, da cju̱hquijʉ pʉ jabʉ jin gui tzö.―
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Cja̱ car Jesús pé bi xih quí möxte: ―Yʉ cja̱hni yʉ to da dyøh ca guí ma̱jmʉ, guejquitjogö hne̱je̱ i øjtigui. Nu yʉ cja̱hni yʉ jin da nequijʉ, guejquitjogö jin gui negui‑yʉ hne̱je̱. Yʉ cja̱hni yʉ jin da negui, gueguejʉ jin gui nejʉ cam Tzi Ta ca xpá mɛnquigö, hne̱je̱.―
16 Então disse aos discípulos:
17 Diguebbʉ ya, cʉ setenta hñøjø cʉ xquí tjajni, bi möjmʉ bú øtijʉ ca xquí ma̱n car Tzi Ta Jesús. Cja̱ bbʉ pé mbú cojmʉ, mí ndo mpöjmʉ, bi ma̱jmʉ: ―Nuquɛ, Tzi Jmu̱, cʉ ttzonda̱ji̱ i weni bbʉ dí nømbiquije quer tzi tju̱ju̱ cja̱ dí bbɛjpije da bøni.―
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Cja̱ bi da̱h car Jesús: ―Ja̱a̱, dú pa̱cö bbʉ nguí fonguijʉ‑cʉ́. Dú janti bbʉ mbú töh car Satanás jar ji̱tzi, ncja hnar rayo.
18 Jesus respondeu:
19 Nugö, xtú ddahquijʉ poder pa gui ti̱nijʉ cʉ cci̱ña̱ co cʉ alacrán, cja̱ pa gui ta̱pijʉ cár ttzɛdi ca Jin Gui Jo, cja̱ nucʉ́, jin te da cjahquijʉ‑cʉ́.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 Nuquɛjʉ, guí mpöjmʉ ya, porque xcú ta̱jpijʉ cʉ nda̱ji̱ cʉ jin gui tzö. Pe más i ndo mu̱hui ca ya xpí ju̱x pʉ ji̱tzi quir tju̱ju̱jʉ. Rí ntzöhui gui ndo mpöjmʉ por rá nguehca̱.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús bbʉ mí nzoh cʉ setenta hñøjø cʉ xquí juajni.
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Guejti car hora‑ca̱ hne̱je̱, car Jesús bi ndo mpöjö, cja̱ bi nzoh ca Ocja̱. Car Espíritu Santo bi ún ya palabra ya bi ma̱. Bi xih cár Tzi Ta ji̱tzi: ―Nuquɛ, Tzi Ta, ir mɛjtiguɛ nʉr ji̱tzi cja̱ co nʉr jöy, como guehquiguɛ, guí mandadobi‑yʉ. Dí öhqui cjama̱di porque xcú u̱jti yʉm cja̱hni yʉ i tɛngui ja guí ncjaguɛ, cja̱ co ja ncja gri mandado. Nu cʉ sabio, jin gui pa̱di ja guí ncjaguɛ, como jí̱ xquí föxquɛ‑cʉ. Gue yʉm cja̱hni yʉ i tɛngui xcú föx‑yʉ, cja̱ nuyʉ́, i jñɛjmi cʉ tzi ba̱jtzi cʉ jin te bbe i nxödi. Nuquɛ, Tzi Ta, xcú föx‑yʉ co quer tzi pojö como guehca̱ xcú mbe̱ni, cja̱ rá zö quer mfe̱ni.―
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús: ―Cam Tzi Ta xí ddajqui cam cargo pa gu u̱jti yʉ cja̱hni ja i ncja guegue, cja̱ pa gu cojcö ʉ́r lugar guegue hua jar jöy. Ddatsjɛ guegue cam Tzi Ta ji̱tzi i cca̱jtigui mbo nʉm tzi mʉy, como ʉ́r Ttʉguigö‑ca̱. Cja̱ ddatsjɛguigö, dí pa̱di göhtjo ja i ncja cam Tzi Ta. Guejti yʉ dda cja̱hni yʉ dí xijmʉ ja i ncja cam Tzi Ta, guegue‑yʉ i pa̱di ja i ncja‑ca̱ hne̱je̱. Nuyʉ́, cja̱ co cʉ pé ddaa cʉ to dí ne gu fötzi, da ba̱dijʉ ja i ncja cam Tzi Ta.― Bi ma̱ ncjanʉ car Jesús bbʉ már ora.
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Diguebbʉ ya, car Jesús bi zix quí möxte, gá möjmʉ hnanguadi pa jin di dyøh cʉ pé dda cja̱hni. Cja̱ bi nzoh‑cʉ́, bi hñi̱mbijʉ: ―Nuquiguɛjʉ, xí ndo möxquijʉ ca Ocja̱, xí ddahquijʉ xcú cca̱jtiguijʉ cja̱ co cʉ cosa rá zö cʉ xí ncja yʉ pa ya.
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Dí xihquijʉ, már ndo ngu̱ quí jmandadero ca Ocja̱, co cʉ rey cʉ mí bbʉ ya má yabbʉ, mí ndo ne di cca̱htijʉ ca hnar cja̱hni ca di hñi̱x ca Ocja̱. Nu gueguejʉ, jin gá nzʉdi di cca̱jtiguijʉ. Guejtjo mí ndo ne di dyødejʉ cʉ palabra cʉ di ma̱n ca hnaa ca di mɛjni ca Ocja̱. Pe jin gá nzʉdi di dyødejʉ. Nuquiguɛjʉ, xcú dyødejʉ cʉ palabra‑cʉ.― Ncjapʉ gá xih quí möxte car Jesús.
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Ca pé hnar pa ya, hnar cja̱hni ca xquí ndo nxöh cár ley car Moisés bi guati car Jesús. Mí ne di dyøhtibi ʉr prueba, eso bi dyöni: ―Maestro, ¿ter bɛh ca̱ gu øte pa gu töti cam nzajqui ca jin da tjegue?―
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Bi xih car Jesús: ―¿Ter bɛh ca̱ i ju̱x pʉ jar ley? ¿Te guí cca̱hti pʉ?―
26 Jesus respondeu:
27 Bi da̱di, i̱na̱: ―“Gui ndo jion ca Ocja̱, göhtjo mbo ir tzi mʉy. Gui ndo ne car Tzi Ta ji̱tzi göhtjo co quer ttzɛdi, göhtjo co quer mfe̱ni. Cja̱ gui ma̱h quir hñohui, ncja ngu̱ guir ma̱jtsjɛ.”―
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 Bi ma̱n car Jesús, bbʉ́, i̱mbi: ―Xcú tja̱di rá zö. Gui dyøte ncja ngu̱ xcú ma̱, cja̱ nubbʉ, da hmʉh quer nzajqui, bbʉ.―
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Nu car maestro bi hñöni, bbʉ́: ―¿Ja ncja grá pa̱di to cʉm hñohui? ¿Toca̱ dí nesta gu fötzi?― Bi dyöni nʉr nttöni‑nʉ, como jin tza mí ne di möx quí mi̱nga̱‑cja̱hnijʉ.
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Car Jesús bi da̱j ya bbʉ́, bi xih hnar tzi bbede gá ejemplo: ―øde, hnar hñøjø bi bøm pʉ Jerusalén, mír ma pʉ Jericó. Cja̱ bbʉ má pa jar hñu̱, bi ntjɛhui cʉ be̱. Nucʉ, bi møjquibi göhtjo quí da̱jtu̱, bi jña̱htzibi cár domi, cja̱ bi ndo ʉnijʉ. Bi guaj ya bi ʉnijʉ ya, cja̱ bi zoguijʉ pʉ jar hñu̱, gá ma̱jmʉ, ya xquí du̱.
30 Jesus respondeu assim:
31 Diguebbʉ ya, bi tjoh pʉ hnar möcja̱ digue cár religión cʉ israelita. Cja̱ nuca̱, bi jianti car hñøjø már bbɛm pʉ, cja̱ bi tjojtjo.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Guejtjo bi tjoh pʉ hnar levita, tzʉdi, hnar hñøjø ca mí föx cʉ möcja̱, mí pɛh pʉ jár templo cʉ israelita. Guejti‑ca̱ bi tjojtjo hne̱je̱.
32 Também um
33 Diguebbʉ ya, ca hnar mi̱ngu̱ Samaria bi tjoh pʉ jar hñu̱ cja̱ bi jianti már bbɛm pʉ car hñøjø‑cá̱. Bi jianti cja̱ bi ndo jui̱jqui.
33 Mas um
34 Guegue ya bi guati, bi xix car aste co ni car vino pʉ jabʉ mí bbʉh quí herido, cja̱ bi pantibi da̱jtu̱. Ma ya bi hñi̱x pʉ jár zu̱we̱ ca má tø guegue, bi zitzi gá mɛhui hnar mesón. Cja̱ nupʉ, car mi̱ngu̱ Samaria bi nu̱ göhtjo ca te mí nesta car hñøjø ca xquí ttʉni.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Car jiax pʉ ya cá̱, bi gʉhmi yo pieza cʉ domi, bi un car mi̱ngu̱ pʉ jar mesón. Bi xifi: “Föh tzʉ nʉr cja̱hni. Bbʉ te da nesta gui tömbi, bbʉ pé xcuá cojcö, pé xtá cju̱jtiqui.”― Bi nttzɛdi pʉ car bbede.
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Nu car Jesús bi dyön car maestro ca már øde, bi hñi̱mbi: ―Digue cʉ jñu̱ cʉ cja̱hni cʉ bi tjoh pʉ jar hñu̱, ¿toca̱ bi cja ʉ́r hñohui car probe ca xquí ʉn cʉ be̱?―
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Car maestro bi da̱h bbʉ́: ―Gue ca hnaa ca bi jui̱jqui.― Car Jesús bi xih, bbʉ: ―Guehquitjoguɛ, gui ma gui dyøte ncja ngu̱ gá dyøti car mi̱ngu̱ Samaria. Gui jui̱jqui car cja̱hni ca i nesta to da mötzi.―
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Diguebbʉ ya, car Jesús bi segue bi ma pʉ jabʉ mír ma. Bi möjmʉ quí amigo cʉ mí yojmi, cja̱ bi zøtijʉ hnar tzi jñi̱ni. Mí bbʉh pʉ hnar bbɛjña̱, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Marta. Guegue‑ca̱ bi mvitabi car Jesús co quí möxte di ma pʉ́r ngu̱. Cja̱ bi möjmʉ.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 Mí bbʉh cár cju̱juɛ car Marta, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr María. Guegue‑ca̱ bi mi̱jta hnanguadi pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, cja̱ bi dyøjti ca már ma̱n‑ca̱. Jin gá mföxte pa di tjojqui car jñu̱ni. Nu car Marta már mpɛgui már jojqui car jñu̱ni.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Eso, bi ndo ungui ʉr cuɛ car Marta, como már ngu̱ cár bbɛfi. Nubbʉ, bi guati pʉ jabʉ már ju̱ car Jesús, cja̱ bi xifi: ―Nuquɛ, Tzi Jmu̱, ¿cja jin guí cja ndu̱mʉy, xí nzogui hua nʉm cju̱juɛ, dí ddatsjɛ nʉr bbɛfi. Xih tzʉ da möxqui.―
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Bi da̱h car Jesús ya bbʉ: ―Nuquɛ, Marta, guí ndo ntzøte, como rá ngu̱ quer bbɛfi gár øte. Pe jin tza i nesta pa gui dyøte göhtjo‑ca̱. Más i nesta gui dyøj nʉm palabra nʉ dár ma̱.
41 Aí o Senhor respondeu:
42 Xí mbe̱n nʉr María, i ndo ne da dyøj nʉm palabragö, masque jin te da möxquiguɛ. Rá zö cár mfe̱ni, eso da tjɛgui da mi̱jti hua, jin gu cu̱y.― Ncjapʉ gá nda̱h car Jesús.
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.