João 1
Estado de México Otomi NT (OTS_WBT) vs NTLH
1 Bbʉ jí̱ bbe mí bbʉj nʉr mundo, ya xi mí bbʉh ca hnaa ca i tsjifi ʉr Jña̱. Dí xijmʉ ʉr Jña̱, como guegue i u̱jtiguijʉ ja i ncja car Tzi Ta ji̱tzi. Car Jña̱ mí bbʉbi ca Ocja̱, cja̱ guejtsjɛ guegue mú Ocja̱ hne̱je̱.
1 No começo aquele que é a Palavra já existia. Ele estava com Deus e era Deus.
2 Bbʉ mí mʉdi göhtjo, mí bbʉj nʉ jar ji̱tzi car Jña̱, mí ncca̱htihui car Tzi Ta ji̱tzi.
2 Desde o princípio, a Palavra estava com Deus.
3 Bi mföxihui car Tzi Ta ji̱tzi co ca hnaa ca i tsjifi ʉr Jña̱, bi dyøtihui göhtjo yʉ dí cca̱htijʉ. Guegue ca i tsjifi ʉr Jña̱ bi cjajpi bi hmʉy göhtjo yʉ i bbʉ í nzajqui hua jar jöy.
3 Por meio da Palavra, Deus fez todas as coisas, e nada do que existe foi feito sem ela.
4 Mí bbʉ ʉ́r nzajqui guegue, cja̱ bi ungui ʉ́r nzajqui göhtjo yʉ i bbʉy. Car nzajqui ca xí ddajquijʉ, jin gui gue cár nzajqui yʉm cuerpojʉ, como da tjeh‑cá̱. Nu cár nzajqui guegue, i jñɛjmi hnar jiahtzi ca jin da hmɛxu̱y, segue i yoti mbo ʉm tzi mʉyjʉ.
4 A Palavra era a fonte da vida, e essa vida trouxe a luz para todas as pessoas.
5 Ca hnaa ca i tsjifi ʉr Jña̱ mí jñɛjmi hnar jiahtzi ca mí yoti jar bbɛxu̱y. Cʉ cja̱hni cʉ jí̱ mí e̱me̱jʉ guegue, bi jionijʉ ja drí ccahtzijʉ, pa jin di ni̱gui cár tjay. Pe jin gá jiöti di gohmijʉ. Hasta yʉ pa ya, i ni̱guitjo cár tjay.
5 A luz brilha na escuridão, e a escuridão não conseguiu apagá-la.
6 Mí bbʉh ca hnar hñøjø ca mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Juan.
6 Houve um homem chamado João, que foi enviado por Deus
7 Car Tzi Ta ji̱tzi bi hñi̱x car Juan gá testigo pa di xih cʉ cja̱hni, ya xi mbá e̱cua jar mundo ca hnaa ca di jñɛjmi hnar jiahtzi. Car Juan bi nzoh‑cʉ́, pa sa̱nta̱ di hñemejʉ ca hnáa ca di hñe̱je̱.
7 para falar a respeito da luz. Ele veio para que por meio dele todos pudessem ouvir a mensagem e crer nela.
8 Jí̱ mí gue car Juan ca múr jiahtzi. Guegue bú e̱je̱ gá testigotjo, mí xih cʉ cja̱hni di hñemejʉ ca hnar cja̱hni ca mí jñɛjmi hnar jiahtzi, como nuca̱ xcuí hñe̱h ca Ocja̱.
8 João não era a luz, mas veio para falar a respeito da luz,
9 Nu ca hnaa ca i jñɛjmi hnar jiahtzi cja̱ xcuí hñe̱h pʉ jar ji̱tzi, ya xi mbá e̱cua jar jöy. Guegue‑cá̱ ʉr jiahtzi i yoti mbo ʉm tzi mʉyjʉ, dí cja̱hnijʉ.
9 a luz verdadeira que veio ao mundo e ilumina todas as pessoas.
10 Guegue bú e̱cua jar jöy, bi hmʉy gá cja̱hni. Guegue xquí dyøti nʉr mundo, nu cʉ cja̱hni cʉ mí bbʉjcua jar mundo jin gá mba̱dijʉ, ¿cja xcuí hñe̱h ca Ocja̱?
10 A Palavra estava no mundo, e por meio dela Deus fez o mundo, mas o mundo não a conheceu.
11 Guegue bi cja ʉr cja̱hni, bi hmʉjcua jar jöy. Nu cʉ cja̱hni cʉ mí mi̱ngu̱jʉ pʉ jabʉ mí bbʉh car Jña̱, jin gá ne gá hñemejʉ, ¿cja güí hñe̱h pʉ jar ji̱tzi guegue? Tzi yotjo cʉ cja̱hni bi hñemejʉ.
11 Aquele que é a Palavra veio para o seu próprio país, mas o seu povo não o recebeu.
12 Nu cʉ to bi hñemejʉ bi ttun car derecho bi cjajʉ í ba̱jtzi ca Ocja̱. Ca hnáa ca i jñɛjmi hnar jiahtzi bi ún‑cʉ́ car derecho.
12 Porém alguns creram nele e o receberam, e a estes ele deu o direito de se tornarem filhos de Deus.
13 Cʉ cja̱hni cʉ i e̱me̱jʉ guegue, i pɛhtzijʉ hnar ddadyo nzajqui. Car nzajqui‑ca̱ jin guá hñeje digue nʉm cuerpojʉ. Jin gui gue quí me co quí ta yʉ cja̱hni xí unijʉ car nzajqui‑cá̱. Guejtsjɛ car Tzi Ta ji̱tzi xí unijʉ, xí cjajpi í ba̱jtzi‑cʉ.
13 Eles não se tornaram filhos de Deus pelos meios naturais, isto é, não nasceram como nascem os filhos de um pai humano; o próprio Deus é quem foi o Pai deles.
14 Ca hnáa ca i tsjifi ʉr Jña̱ bi cja ʉr cja̱hni, bi hmʉy. Bi hmʉjcua jar jöy, cja̱ nugöje, dú hmʉpje‑cá̱. Dú cca̱htibije cár vida, már tzi zö, cja̱ dú pa̱dije, ca Ocja̱ xcuí mɛjni‑ca̱, ddatsjɛ guegue múr Ttʉ. Cár Tzi Ttʉ ca Ocja̱ mí ndo jui̱jqui cʉ cja̱hni cja̱ bi mötzi. Guejtjo bi nzofo, bi xijmʉ ca ncjua̱ni.
14 A Palavra se tornou um ser humano e morou entre nós, cheia de amor e de verdade. E nós vimos a revelação da sua natureza divina, natureza que ele recebeu como Filho único do Pai.
15 Car Juan bi xih cʉ cja̱hni ja mí ncja ca hnáa ca xcuí hñe̱h ca Ocja̱ cja̱ ya xti ni̱gui. Bi xijmʉ, i̱na̱: ―Ya xí nzøh car cja̱hni ca ndí xihquijʉ: “Du e̱h ca hnar hñøjø ca más rá ji̱tzi cár cargo ni ndra ngue cam cargogö. Bbʉ jí̱ bbe ndí bbʉjcö, ya xi mí bbʉ guegue.”― Guejnʉ bi ma̱n car Juan.
15 João disse o seguinte a respeito de Jesus: — Este é aquele de quem eu disse: “Ele vem depois de mim, mas é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
16 Ca hnáa ca bú e̱cua jar jöy i jñɛjmi hnar hñøjø ʉr rico ca i un quí ba̱jtzi göhtjo ca i nestajʉ. Desde car pa ca xtú emejʉ, segue i ddajquijʉ rá ngu̱ bendición.
16 Porque todos nós temos sido abençoados com as riquezas do seu amor, com bênçãos e mais bênçãos.
17 Ma̱hmɛto ca Ocja̱ bú pɛjni car Moisés, cja̱ nuca̱ bi dyøti car ley ca bi zoguigöjʉ. Gá nga̱x ya, pé bú pɛjni car Jesucristo, cja̱ guegue‑ca̱ bi u̱jtiguijʉ ja ncja ga ma̱jquijʉ car Tzi Ta ji̱tzi. Guejtjo bi xijquijʉ ca ncjua̱ni.
17 A lei foi dada por meio de Moisés, mas o amor e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Jin gui bbʉh hnar cja̱hni ca xtrú cca̱hti car Tzi Ta ji̱tzi. Jøña̱ cár Tzi Ttʉ, ca jin te i bbʉ ʉ́r hñohui, guegue bí ju̱dihui car Tzi Ta ji̱tzi, bí ncca̱htihui. Guegue‑ca̱ xí u̱jtiguijʉ ja i ncja cár Tzi Ta.
18 Ninguém nunca viu Deus. Somente o Filho único, que é Deus e está ao lado do Pai, foi quem nos mostrou quem é Deus.
19 Bú e̱h cʉ dda cja̱hni, bi guatijʉ car Juan ca mí xix cʉ cja̱hni. Cʉ ddáa mí möcja̱jʉ digue cár religión cʉ judio. Cʉ pe ddáa ya, mí levitajʉ, mí föxjʉ cʉ möcja̱. Xcuí mɛjni quí mi̱nga̱‑möcja̱jʉ cʉ mbí mandado pʉ Jerusalén. Cʉ hñøjø cʉ xcuí bbɛjni bi dyönijʉ car Juan, bi hñi̱na̱jʉ: ―Nuquɛ, ¿ter oficioguɛ?―
19 Os líderes judeus enviaram de Jerusalém alguns sacerdotes e levitas para perguntarem a João quem ele era.
20 Bi da̱j ya car Juan, bi xijmʉ ca ncjua̱ni, i̱na̱: ―Nugö, jin gui guejquigö nguí tøbiguijʉ gua e̱je̱ gua mandadoquijʉ.―
20 João afirmou claramente: — Eu não sou o
21 Diguebbʉ ya, pé bi dyönijʉ: ―¿Toquiguɛ, bbʉ? ¿Cja gúr profeta Elías?― Nu car Juan bi da̱di: ―Ji̱na̱, jin gui guejcö.― Cja̱ pé bi dyönijʉ: ―¿Cja huá guehquiguɛ ca hnar hñøjø ca mí ma̱n car Moisés di hñe̱je̱ pa di nzoj yʉ cja̱hni?― Nu car Juan pé bi xijtjo: ―Ji̱na̱ hne̱je̱.―
21 Eles tornaram a perguntar: — Então, quem é você? Você é Elias? — Não, eu não sou! — respondeu João. — Você é o — Não! — respondeu ele.
22 Diguebbʉ ya, pé bi dyönijʉ: ―¿Toquiguɛ, bbʉ́? I ne da ba̱h cʉ to xpá ngu̱jquije, ¿ter oficioguɛ?
22 Aí eles disseram a João: — Diga quem é você para podermos levar uma resposta aos que nos enviaram. O que é que você diz a respeito de você mesmo?
23 Ma ya bi ma̱n car Juan, bi xijmʉ: ―Guejquigö ʉ́r jmandaderogui ca Ocja̱ ca bi ma̱n car profeta Isaías di hñe̱je̱. Dí dyo hua jabʉ jin to i hña̱ni, dí ña̱ nzajqui, dí nzohquijʉ. Dí xihquijʉ: “Gui jojqui quir vidajʉ pa bbʉ xtu e̱h cam Tzi Jmu̱jʉ, ya xcri bbʉpjʉ pa gui recibijʉ.”― Ncjanʉ gá ma̱n car Juan.
23 João respondeu, citando o profeta Isaías: — “Eu sou aquele que grita assim no deserto: preparem o caminho para o Senhor passar.”
24 Mí fariseojʉ cʉ́m Jerusalén cʉ xcuí gu̱h cʉ möcja̱ co cʉ levita pa di dyönijʉ car Juan, tema cargo mí pɛhtzi.
24 Os que foram enviados eram do grupo dos fariseus ;
25 Diguebbʉ ya, cʉ möcja̱ co cʉ levita pé bi xijmʉ car Juan: ―Nuquɛ, guí ma̱nguɛ, jin guí guehquɛ du pɛjni ca Ocja̱ pa da mandadoguije. Guejtjo guí ma̱, jin gui guehquɛ gúr profeta ca mí tsjifi Elías, cja̱ jin gui guehquɛ ʉ́r jmandaderoqui ca Ocja̱ ca mí ma̱n car Moisés di hñe̱je̱ pa di nzojquije. ¿Tema cargo guí pɛhtziguɛ, bbʉ́, pa gui xix yʉ cja̱hni?―
25 eles perguntaram a João: — Se você não é o Messias, nem Elias, nem o Profeta que estamos esperando, por que é que você batiza?
26 Car Juan ya bi da̱di: ―Xí ttajcö nʉm cargo, dí xix yʉ cja̱hni cor deje. Pe ya xqui bbʉh ca hnáa ca ndí tøhmijʉ. Nuquɛjʉ, ya xquí cca̱htijʉ, pe jim be guí pa̱dijʉ jabʉ xcuá hñe̱je̱.
26 João respondeu: — Eu batizo com água, mas no meio de vocês está alguém que vocês não conhecem.
27 Nugö, xtú hmɛto, dá nzoj yʉ cja̱hni, cja̱ ca hnáa ba bbɛfa. Nuca̱ i pɛhtzi hnar cargo más rá ji̱tzi ni ndra ngue cam cargogö. Jin drá ntzögöbbe gu cjagö ʉ́r muzo guegue pa gu xohtibi quí zɛxtji.― Ncjapʉ gá ma̱n car Juan.
27 Ele vem depois de mim, mas eu não mereço a honra de desamarrar as correias das sandálias dele.
28 Cʉ möcja̱ co cʉ levita bú ntjɛhui car Juan nʉ rí ncjanʉ car da̱tje Jordán, nʉ jabʉ rí bøxi jiadi, cja̱ bú ña̱hui pʉ. Mí tsjifi Betábara car lugar pʉ jabʉ bú ntjɛhui. Már bbʉh pʉ car Juan, már xix cʉ cja̱hni.
28 Isso aconteceu no povoado de Betânia, no lado leste do rio Jordão, onde João estava batizando.
29 Diguebbʉ ya, ca xní cja yojpa, car Juan bi jianti car Jesús, ya xi mbá e̱je̱, cja̱ bi ma̱: ―Jiantijma̱jʉ, ya xpa e̱j nʉr hñøjø nʉ xí hñi̱x ca Ocja̱ pa da ncjá ncja hnar tzi dɛti. Guejnʉ da gʉzquijʉ ca rá nttzo ca dí øtijʉ, göhtjo yʉ cja̱hni hua jar mundo.
29 No dia seguinte, João viu Jesus vindo na direção dele e disse: — Aí está o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Gue nʉr hñøjø‑nʉ ndí xihquijʉ: “Du e̱h ca hnar hñøjø ca más rá ji̱tzi cár cargo ni ndra ngue cam cargogö.” Bbʉ jí̱ bbe ndí bbʉjcö, ya xi mí bbʉ guegue.
30 Eu estava falando a respeito dele quando disse: “Depois de mim vem um homem que é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
31 Ma̱hmɛto, jim be ndí pa̱di, ¿cja gue nʉr hñøjø‑nʉ́ xquí ma̱n ca Ocja̱ di hñe̱je̱? Pe nuya, ya xtí pa̱di, guejnʉ. Nugö, dú e̱je̱, dí xix yʉ cja̱hni cor deje. Guejtjo dí nzojmʉ pa da hñemejʉ, gue nʉr hñøjø‑nʉ xpá mɛnquijʉ ca Ocja̱ pa da möxquijʉ, nugöjʉ dí israelitajʉ.―
31 Eu mesmo não sabia quem ele era, mas vim, batizando com água para que o povo de Israel saiba quem ele é.
32 Car Juan guejtjo bi xih cʉ cja̱hni ter bɛh ca̱ bi jianti bbʉ mí xix car Jesús, bi hñi̱mbijʉ: ―Dú janti car Espíritu Santo, mbá ca̱ jar ji̱tzi ncja hnar tzi paloma, gá nguati car Jesús.
32 João continuou: — Eu vi o Espírito descer do céu como uma pomba e parar sobre ele.
33 Hasta car pa‑ca̱, jí̱ bbe ndí pa̱di to car cja̱hni ca du pɛnquijʉ ca Ocja̱. Car Tzi Ta ji̱tzi xpá mɛnquigö pa gu xix yʉ cja̱hni cor deje. Guejti guegue bi xijqui ncjahua: “Pa gui meya toca̱ xtú i̱xcö pa da gʉzquijʉ ca rá nttzo ca guí tu̱jʉ, xquí jianti car Espíritu Santo xtrí ga̱ ji̱tzi ncja hnar paloma, xta guati pʉ jabʉ i bbʉ guegue. Gue car hñøjø‑ca̱ xtú cu̱h‑ca̱, cja̱ guegue‑ca̱ xta un yʉ cja̱hni car Espíritu Santo pa da yojmʉ.” Ncjanʉ gá xijqui car Tzi Ta ji̱tzi.
33 Eu não sabia quem ele era, mas Deus, que me mandou batizar com água, me disse: “Você vai ver o Espírito descer e parar sobre um homem. Esse é quem batiza com o Espírito Santo.”
34 Nugö, dú janti car Espíritu Santo guá nga̱ ji̱tzi, gá nguati car Jesús. Dúr testigogö, cierto, ʉ́r Ttʉ ca Ocja̱ car hñøjø‑cá.― Ncjapʉ gá ma̱n car Juan.
34 E eu vi isso e por esse motivo tenho declarado que ele é o Filho de Deus.
35 Cja̱ bbʉ ya xní cja yojpa, pé bú tjoh car Jesús pʉ jabʉ már bbʉh car Juan. Car Juan mí yojmi yojo quí möxte cʉ mí ntzixihui.
35 No dia seguinte, João estava outra vez ali com dois dos seus discípulos.
36 Guegue‑ca̱ bi jianti car Jesús, má dyo pʉ, cja̱ bi xih quí möxte: ―Jiantijma̱hui, ya xpa e̱j nʉr hñøjø nʉ xpá mɛjni ca Ocja̱ pa da gʉzquijʉ ca rá nttzo ca dí tu̱jʉ.―
36 Quando viu Jesus passar, disse: — Aí está o Cordeiro de Deus!
37 Cʉ yojo quí amigo car Juan bi dyøj nʉr palabra‑nʉ, cja̱ bi ma bú tzʉdihui car Jesús, bi dɛnihui.
37 Quando os dois discípulos de João ouviram isso, saíram seguindo Jesus.
38 Nubbʉ, bi bböti car Jesús, bi cca̱hti cʉ hñøjø cʉ má tɛni xʉtja, cja̱ bi dyöni: ―¿Te grí hñe̱jmi tzʉ?― Cja̱ gueguehui bi ma̱jmi bbʉ: ―Nuquɛ, Rabí, xijquibbe tzʉ, ¿jabʉ i bbʉh quer ngu̱?― (Gueguehui bi nzojmi car Jesús digue cár jña̱jʉ ca mí ña̱ cʉ judio, cja̱ nʉr palabra Rabí i ne da ma̱ Maestro.)
38 Então Jesus olhou para trás, viu que eles o seguiam e perguntou: Eles perguntaram: — Rabi, onde é que o senhor mora? (“Rabi” quer dizer “mestre”.)
39 Bi da̱j ya car Jesús, bi hñi̱na̱: ―Möjö pa gui cca̱htihui.― Diguebbʉ ya, bi möjmʉ bbʉ, bú cca̱htihui jabʉ mí bbʉy, cja̱ bú dehui pʉ car nde‑ca̱, como ya xquí zʉdi ngu̱ go nde.
39 — Venham ver! — disse Jesus. Então eles foram, viram onde Jesus estava morando e ficaram com ele o resto daquele dia. Isso aconteceu mais ou menos às quatro horas da tarde.
40 Mí yojo quí amigo car Juan cʉ bi dɛnihui car Jesús. Ca hnaa múr Andrés, mí ncjua̱da̱hui car Simón Pedro.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois homens que tinham ouvido João falar a respeito de Jesus e por isso o haviam seguido.
41 Guegue car Andrés ya, bbʉ ya xquí ña̱hui car Jesús, nguetica̱ bi ma bú xih cár cjua̱da̱, bi hñi̱na̱: ―Ya xtú tötije car Mesías ca xí hñi̱x ca Ocja̱ pa da mandadoguijʉ.― Cʉ cja̱hni cʉ mí ña̱ gá hebreo, mí xijmʉ ʉr Mesías car hñøjø ca di hñi̱x ca Ocja̱. Nu cʉ to mí ña̱ gá griego, mí xijmʉ ʉr Cristo. Hnaadi ca i ne da ma̱n cʉ yo tju̱ju̱‑cʉ.
41 A primeira coisa que André fez foi procurar o seu irmão Simão e dizer a ele: — Achamos o
42 Ma ya car Andrés bú tzí car Simón pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús. Cja̱ car Jesús bi cca̱hti car Simón ncjahmʉ ya xi mí meya. Bi xifi: ―Guehquɛ, gúr Simón, ʉ́r ttʉqui car Jonás. Nuya, hnahño drí ttzohqui quer tju̱ju̱ ya. Nuya, gúr Cefas.― (Nʉr tju̱ju̱‑nʉ i pøni, Pedro, cja̱ i ne da ma̱, ncja ʉr me̱do.)
42 Então André levou o seu irmão a Jesus. Jesus olhou para Simão e disse:
43 Diguebbʉ, ca xní cja yojpa, car Jesús mí ne di ma pʉ jar estado Galilea. Nupʉ, bú ntjɛhui ca hnar hñøjø, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Felipe. Car Jesús bi nzofo, bi xifi: ―Gui tɛngui.― Cja̱ bi dɛni.
43 No dia seguinte, Jesus resolveu ir para a região da Galileia. Antes de ir, foi procurar Filipe e disse:
44 Car Felipe múr mi̱ngu̱ car jñini Betsaida. Guejtjo mí mi̱ngu̱hui pʉ car Andrés co car Pedro.
44 Filipe era de Betsaida, de onde eram também André e Pedro.
45 Car Felipe ya, bi ma bú jon car Natanael, cja̱ bi xifi: ―Ya xtú tötije ca hnar hñøjø ca di hñe̱je̱, gueh ca hnaa ca mí ma̱n car Moisés pʉ jar ley. Guejti guegue mí ma̱n cʉ pe dda profeta pʉ jáy librojʉ. Gue car Jesús, ʉ́r ttʉ car José, ʉr mi̱ngu̱ Nazaret.―
45 Filipe foi procurar Natanael e disse: — Achamos aquele a respeito de quem Moisés escreveu no
46 Cja̱ bi dyön car Natanael, bbʉ: ―¿Casʉ ʉr mi̱ngu̱ pʉ jar tzi jñinitjojo Nazaret? ¡Hni̱! Jin te i ntju̱mʉy‑ca̱.― Bi da̱j ya car Felipe, bi hñi̱na̱: ―Gu mɛ, má cca̱htihui car Jesús, pa gui cca̱htitsjɛ ¿cja rá zö huá ji̱na̱?― Cja̱ bi mɛhui bbʉ.
46 Natanael perguntou: — E será que pode sair alguma coisa boa de Nazaré? — Venha ver! — respondeu Filipe.
47 Ya xi má cuati car Natanael pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, cja̱ car Jesús ya bi jianti, cja̱ bi xih cʉ to már bbʉbi: ―Cierto i jon ca Ocja̱ nʉr hñøjø nʉ ba e̱je̱. Jin gui øti ntjöti‑nʉ.―
47 Quando Jesus viu Natanael chegando, disse a respeito dele:
48 Bi dyön car Natanael, bbʉ: ―Nuquɛ, ¿jabʉ xcú cca̱jtigui? Sá ngu̱ ya xquí pa̱di ja dí ncjagö.― Bi da̱j ya car Jesús bi hñi̱na: ―Nu bbʉ jí̱ bbe mí nzohqui car Felipe, dú cca̱jtiqui, ngár ju̱ pʉ jöy ca hnar za gá higo, cja̱ dú pa̱tiqui quir mfe̱ni.―
48 Então Natanael perguntou a Jesus: — De onde o senhor me conhece? Jesus respondeu:
49 Cja̱ pé bi ma̱n car Natanael, bbʉ: ―Nuquɛ, Rabí, cierto ʉ́r Ttʉqui ca Ocja̱. Guehquiguɛ xquí hñe̱je̱ pa gui mandadoguije, dí israelitaje.―
49 Então Natanael exclamou: — Mestre, o senhor é o Filho de Deus! O senhor é o Rei de Israel!
50 Diguebbʉ ya car Jesús bi xifi: ―¿Cja guí ndo e̱me̱gui, ʉ́r Ttʉgui ca Ocja̱, jøntsjɛtjo porque xtú xihqui, dú cca̱jtiqui ngár ju̱ pʉ jöy ca hnar za gá higo? ¿Cja i ndo dyo quer mʉy por rá nguehca̱? Ba e̱h car pa bbʉ xtí cca̱hti ca más drá ndo zö ni ndra ngue ca xcú cca̱hti. Nubbʉ, cja más da ndo hño quer mʉy, bbʉ́.
50 Jesus respondeu:
51 Cierto na̱ dí xihquijʉ: Gui ma gui cca̱htijʉ, ya xtrú xoh car ji̱tzi, cja̱ da ni̱gui quí anxe cam Tzi Ta ji̱tzi, cʉ ddáa ya xtrí ga̱jmʉ, cʉ ddáa ya xtrí bøxijʉ pʉ jabʉ gri bbʉjcö. Nugö, dúr cja̱hni, xpá bbɛnqui hua jar jöy.―
51 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês verão o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.