João 18

Estado de México Otomi NT (OTS_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bbʉ ya xquí guadi xquí ma̱n yʉ palabra‑yʉ, bi bøn car Jesús, bi mɛhui quí möxte, bi ddaxijʉ car jñe̱ ca i tsjifi Cedrón. Bi ma gá möjmʉ jabʉ mí jø rá ngu̱ cʉ za gá olivo. Ya xquí nxu̱y. Bi ñʉti pʉ mbo cʉ za car Jesús cja̱ co quí möxte.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Guejti car Judas Iscariote mí pa̱h car lugar‑ca̱, porque ya xi már ngu̱ vez car Jesús xquí mpɛjnihui quí amigo pʉ jar huerto‑ca̱. Nu car Judas, ya xti dö car Jesús.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Diguebbʉ ya, car Judas bi ma bú tzí hnar compañía cʉ sundado, mbá yojmi cʉ dda nzʉttabi cʉ xcuí gu̱h quí jefe cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ fariseo. Mbá tu̱jʉ linterna co za mbá zø, mír yojʉ‑cʉ. Guejtjo mbá cʉjʉ espada cja̱ co pé dda arma.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Nu car Jesús, ya xi mí pa̱di göhtjo te di ncjajpi, eso, bi bøni, bi ma bú ntjɛhui cʉ cja̱hni cʉ mbá cuati, cja̱ bi dyöni: ―¿Toca̱ guí jonijʉ?―
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Bi da̱j ya cʉ: ―Gue car Jesús, car mi̱ngu̱ Nazaret.― Cja̱ bi da̱j ya car Jesús: ―Guejquigö.― Guejti car Judas mbá yojmʉ cʉ sundado cja̱ co cʉ pé dda hñøjø cʉ xcuí hñe̱je̱. Guegue xcuí zí cʉ cja̱hni‑cʉ pa di zʉdijʉ car Jesús.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Bbʉ mí ma̱n car Jesús: “Guejquigö,” cʉ hñøjø cʉ xcuí hñe̱je̱ pa di zʉdijʉ, bi ntji̱xtajʉ cja̱ bi fʉntzijʉ.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Ma ya, car Jesús pé bi dyöni: ―¿Toca̱ guí jonijʉ?― Cja̱ pé bi ma̱jmʉ: ―Car Jesús, car mi̱ngu̱ Nazaret.―
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Car Jesús pé bi xijmʉ, bbʉ: ―Ya xtú xihquijʉ, guejquigö. Cja̱ bbʉ guejquigö guí jonguijʉ, gui jiɛguijʉ da ma yʉ pé ddaa.―
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Car Jesús bi xih cʉ sundado di jiɛjmʉ quí möxte, pa di cumpli car palabra ca xquí xih cár Tzi Ta. Guegue xquí ma̱: “Xtú pɛhtzi rá zö göhtjo cʉ hñøjø cʉ xcú nzojtibi í mʉyjʉ pa di dɛnguigö. Jí̱ xtá bbɛdi nim pa hnaa‑cʉ.”
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Diguebbʉ ya, car Simón Pedro bi ccohtzi cár espada jár ntto, cja̱ bi dyojquibi hnár gu̱ ca hnar muzo ca mí pɛjpi cár jefe cʉ möcja̱. Mí gue cár gu̱ jár lado derecho bi dyojquibi. Car muzo‑ca̱ mí ju̱ cár tju̱ju múr Malco.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Nu car Jesús nguetica̱ bi xih car Pedro: ―Fohtzi nir espada pʉ jár ntto. I nesta gu tzögöbbe nʉr prueba nʉ xí ddajqui cam Tzi Ta.―
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Diguebbʉ ya, cʉ sundado co cár capitánjʉ, cja̱ co cʉ nzʉttabi cʉ xcuí gu̱h quí jefe cʉ judio, bi zʉh car Jesús, cja̱ bi du̱htibijʉ quí dyɛ.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Cja̱ bi dyɛnijʉ pʉ jár ngu̱ car Anás. Nu car Anás múr ndøjña̱ car da̱möcja̱. Car Caifás múr da̱möcja̱ car cjeya‑ca̱, mí mandadobi cʉ pé dda möcja̱.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Mí gue car Caifás xquí xih cʉ pé dda judio, di conveni bbʉ di bböhti hnaatjo ʉr hñøjø cja̱ jin di du̱ cʉ cja̱hni rá ngu̱.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Bbʉ mí ttɛn car Jesús pʉ jár ngu̱ car Anás, má tɛn car Simón Pedro co ca pé hnar möxte. Nu ca pé hnaa, mí mpa̱dihui car da̱möcja̱, gue car Caifás. Eso, bbʉ mí ñʉti car Jesús pʉ jár patio cár ngu̱ car da̱möcja̱, bi ñʉti pʉ hne̱je̱ ca pé hnaa quí möxte car Jesús.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Nu car Pedro már tøhmi pʉ tji, bi hmöjti pʉ jar goxtji. Diguebbʉ ya, ca hnar möxte ca mí mpa̱dihui car da̱möcja̱, bi ña̱hui car muza ca mí föh car goxtji. Ma ya car möxte‑ca̱ bi cʉhti car Pedro pʉ mbo.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Cja̱ car muza ca mí föh car goxtji bi dyön car Pedro: ―¿Nuquiguɛ, cja jin guí ntzixihui nʉr hñøjø nʉ xpá ttziji?― Bi da̱j ya car Pedro, bi hñi̱na̱: ―Jin gui guejquigö.―
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Cʉ muzo cʉ mí pɛh pʉ jar ngu̱‑ca̱, co cʉ nzʉttabi, már bböh pʉ jar patio. Xquí hñu̱dijʉ hnar tzibi gá tji̱ña̱, como már ntzɛ. Már pahtijʉ pʉ. Guejti car Pedro xquí guati jar tzibi, már bböh pʉ co cʉ muzo, már pahti hne̱je̱. Nu car Jesús, ya xquí ttzix pʉ mbo car ngu̱.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Car da̱möcja̱ bi dyön car Jesús digue quí möxte cʉ mí ntzixihui, co hne̱je̱ ter bɛh ca̱ mí u̱jti‑cʉ.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Car Jesús ya bi da̱di, i̱na̱: ―Rá ngu̱ vez ndí ña̱ pʉ jabʉ mí jmuntzi cja̱hni rá ngu̱. Segue ndí u̱jti cʉ cja̱hni pʉ jam ni̱cja̱jʉ, co hua jam templojʉ. Rá ngu̱ cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ maestro cʉ i nxöh cam leyjʉ xí dyøde ter bɛh ca̱ dí ma̱. Jí̱ xtá ña̱gö gá ntta̱guitjo.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 ¿Dyoca̱ guí öngui ter bɛh ca̱ ndí u̱jti, bbʉ? Gui dyön cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xí dyøh ca ndí ma̱. Gueguejʉ i pa̱di da xihqui.―
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Bbʉ ya xquí ma̱ nʉr palabra‑nʉ car Jesús, hnáa digue cʉ nzʉttabi cʉ már bbʉh pʉ, bi uni hnar mpɛhti, cja̱ bi xifi: ―¿Dyoca̱ xcú tjá̱jti ncjanʉ nʉr da̱möcja̱?―
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Cja̱ pé bi da̱h car Jesús, bi hñi̱na̱: ―Bbʉ már nttzo ca xtú ma̱, ma̱nguɛ ya bbʉ, ¿ter bɛh ca̱ jí̱ mí tzö? Pe bbʉ már zö ca xtú ma̱, ¿dyoca̱ xcú ddajqui hnar mpɛhti bbʉ?―
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Diguebbʉ ya, car Anás bi mandado di ttzix car Jesús pʉ jabʉ már bbʉh car da̱möcja̱. Nuca̱ mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Caifás. Nubbʉ, bi ttzix car Jesús, mí hnu̱htitjo quí dyɛ.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Car Pedro ya, már bböjti pʉ jár patio cár ngu̱ car Anás, Már pahtitjo jar tzibi. Cja̱ hnaa cʉ cja̱hni cʉ már bböbi, bi dyöni: ―¿Nuquiguɛ, cja jin guí ntzixihui car hñøjø ca xpá ttzí hua?― Cja̱ guegue ya bi gøntjo, bi ma̱: ―Ji̱na̱‑gö.―
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Diguebbʉ ya, hna cʉ muzo cʉ mí pɛjpi car da̱möcja̱ bi dyön car Pedro: ―¿Cja jin guí guehquɛ xtú cca̱jtiqui nguí yojmi car Jesús pʉ jar huerto?― Car hñøjø ca bi dyön car Pedro, guegue múr pariente ca hnar muzo ca xquí ttojquibi hnár gu̱.
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Nu car Pedro pé bi gøndi pé hnar vez. Nubbʉ, bi hna majti car ndøxca.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Car hora‑ca̱, car Jesús már bbʉh pʉ jár ngu̱ car Caifás. Nubbʉ, cʉ sundado bi dyɛnijʉ, bi zixjʉ pʉ jár palacio car gobierno, cja̱ ya xi mír ma di ni̱gui. Nu cʉ judio jin gá ñʉti pʉ mbo car palacio, como már dyo pʉ cʉ gentile. Mí mbe̱n cʉ judio, már nttzo quí costumbre cʉ gentile, cja̱ bbʉ di ntjɛti‑cʉ, di contibi quí tzi mʉyjʉ, cja̱ ya jin di jogui di nú̱jʉ car mbaxcjua. Eso, mí tøhmitjojʉ pʉ tji.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Por rá nguehca̱, car gobernador bi bøm pʉ tji pʉ jabʉ mí tøhmi cʉ judio, pa di nzoh‑cʉ́. Guegue mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Pilato. Bi bøni ya, bi dyön cʉ judio: ―¿Ter bɛh ca̱ xí dyøti nʉr hñøjø‑nʉ, eso xcú tzijʉ hua?―
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Cja̱ bi da̱jmʉ gueguejʉ: ―I ndu̱jpite. Bbʉ jí̱ xtrú dyøti ca rá nttzo, jí̱ xcrú tzije hua.―
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Diguebbʉ ya car Pilato bi xijmʉ: ―Nuquɛjʉ, rí ntzöhui gui tzixjʉ cja̱ gui juzgajʉ ncja ngu̱ ga ma̱n quer leyjʉ.― Cja̱ pé bi da̱h cʉ judio, bi hñi̱na̱jʉ: ―Jin gui jɛguije car ley gu castigaje hnar cja̱hni ca i nesta da bböhti.― Como jí̱ mí tjɛh cʉ judio di möhtijʉ hnar cja̱hni ca xquí njuzga, quí jefe cʉ judio bi döjʉ car Jesús pʉ jár dyɛ car gobernador romano pa di un car sentencia gá du̱.
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Ncjanʉ gá nzʉh car palabra ca xquí ma̱n car Jesús, di ddøti pʉ jar ponti pa di du̱ pʉ. Como mí gue cʉ romano cʉ mí tøti pʉ ja ponti cʉ cja̱hni cʉ mí ndu̱jpite.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Diguebbʉ ya, car Pilato pé bi ñʉti pʉ mbo car palacio, cja̱ bi nzojni car Jesús, bi dyöni: ―¿Cja guehquiguɛ ʉ́r reyqui cʉ judio?―
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Cja̱ bi da̱j ya car Jesús: ―¿Cja guehquitsjɛguɛ guí ne gui dyöngui‑nʉ, cja huá to xí xihqui gui dyöngui ncjanʉ?―
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Bi da̱j ya car Pilato, bbʉ: ―Xigö, ¿cja dúr judiogö pa gua önqui ncjanʉ? Gue quir cja̱hnitsjɛ cja̱ co cʉ möcja̱ cʉ i mandadobi‑cʉ́ xpá nziqui hua, xí ndöqui jam dyɛ. ¿Ter bɛh ca̱ xcú dyøte?―
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Cja̱ pé bi da̱h car Jesús: ―Cam cargo dí ja̱gö jin gui jñɛjmi cár cargo yʉ rey hua jar jöy. Bbʉ gur reygö hua jar mundo, nubbʉ, di möxqui cʉm mɛfi, di ntu̱jnihui cʉ to i ʉgui pa jin gua tzo jáy dyɛ‑cʉ. Nugö, hnahño cam cargo dí ja̱.―
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Diguebbʉ ya, pé bi dyön car Pilato, bbʉ: ―¿Cja nde̱jma̱ gúr reyguɛ bbʉ?― Cja̱ bi da̱j ya car Jesús: ―Ja̱a̱, ncja ngu̱ gri ma̱nguɛ, dúr reygö. Nugö dú hmʉy cja̱ dá e̱jcua jar jöy pa gu xij yʉ cja̱hni ja i ncja ca ncjua̱ni. Göhtjo cʉ cja̱hni cʉ i ne da dɛn car palabra ca ncjua̱ni, guegue‑cʉ i e̱me̱ ca dí ma̱―
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Cja̱ pé bi ma̱n car Pilato, bbʉ: ―¿Ter bɛh car palabra ca ncjua̱ni?― Jesús es sentenciado a muerte Nu car Pilato, bbʉ ya xquí dyön nʉr nttöni‑nʉ, pé bi bøm pʉ jabʉ mí tøhmi cʉ judio, cja̱ bi xih‑cʉ́: ―Jin te dí töhtibi ca rá nttzo xtrú dyøti car cja̱hni ca xcú döjquijʉ.―
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Nuquɛjʉ, guí judiojʉ, guí pɛhtzijʉ hnar costumbre, cada ncjeya bbʉ i ncja na̱r mbaxcjua na̱ guí tzöjʉ ya, guí mandadojʉ pa da tsjojqui car preso ca da gustaquijʉ. ¿Cja jin guí nejʉ da tsjojqui ya car hñøjø ca i tsjifi ir reyjʉ?―
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Nubbʉ, göhtjo cʉ judio bi ncötijʉ, bi majmʉ nzajqui, i̱na̱jʉ: ―Jin gui xojqui car hñøjø‑ca̱. Dí neje gui xojqui car Barrabás.― Nu car Barrabás múr be̱, már ndo nttzo.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.