João 18
Estado de México Otomi NT (OTS_WBT) vs NTLH
1 Bbʉ ya xquí guadi xquí ma̱n yʉ palabra‑yʉ, bi bøn car Jesús, bi mɛhui quí möxte, bi ddaxijʉ car jñe̱ ca i tsjifi Cedrón. Bi ma gá möjmʉ jabʉ mí jø rá ngu̱ cʉ za gá olivo. Ya xquí nxu̱y. Bi ñʉti pʉ mbo cʉ za car Jesús cja̱ co quí möxte.
1 Depois de fazer essa oração, Jesus saiu com os discípulos e foi para o outro lado do riacho de Cedrom. Havia ali um jardim, onde Jesus entrou com eles.
2 Guejti car Judas Iscariote mí pa̱h car lugar‑ca̱, porque ya xi már ngu̱ vez car Jesús xquí mpɛjnihui quí amigo pʉ jar huerto‑ca̱. Nu car Judas, ya xti dö car Jesús.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar porque Jesus tinha se reunido muitas vezes ali com os discípulos.
3 Diguebbʉ ya, car Judas bi ma bú tzí hnar compañía cʉ sundado, mbá yojmi cʉ dda nzʉttabi cʉ xcuí gu̱h quí jefe cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ fariseo. Mbá tu̱jʉ linterna co za mbá zø, mír yojʉ‑cʉ. Guejtjo mbá cʉjʉ espada cja̱ co pé dda arma.
3 Então Judas foi ao jardim com um grupo de soldados e alguns guardas do Templo mandados pelos chefes dos sacerdotes e pelos fariseus . Eles estavam armados e levavam lanternas e tochas.
4 Nu car Jesús, ya xi mí pa̱di göhtjo te di ncjajpi, eso, bi bøni, bi ma bú ntjɛhui cʉ cja̱hni cʉ mbá cuati, cja̱ bi dyöni: ―¿Toca̱ guí jonijʉ?―
4 Jesus sabia de tudo o que lhe ia acontecer. Por isso caminhou na direção deles e perguntou:
5 Bi da̱j ya cʉ: ―Gue car Jesús, car mi̱ngu̱ Nazaret.― Cja̱ bi da̱j ya car Jesús: ―Guejquigö.― Guejti car Judas mbá yojmʉ cʉ sundado cja̱ co cʉ pé dda hñøjø cʉ xcuí hñe̱je̱. Guegue xcuí zí cʉ cja̱hni‑cʉ pa di zʉdijʉ car Jesús.
5 — Jesus de Nazaré! — responderam. Judas, o traidor, estava com eles.
6 Bbʉ mí ma̱n car Jesús: “Guejquigö,” cʉ hñøjø cʉ xcuí hñe̱je̱ pa di zʉdijʉ, bi ntji̱xtajʉ cja̱ bi fʉntzijʉ.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, eles recuaram e caíram no chão.
7 Ma ya, car Jesús pé bi dyöni: ―¿Toca̱ guí jonijʉ?― Cja̱ pé bi ma̱jmʉ: ―Car Jesús, car mi̱ngu̱ Nazaret.―
7 Jesus perguntou outra vez: — Jesus de Nazaré! — tornaram a responder.
8 Car Jesús pé bi xijmʉ, bbʉ: ―Ya xtú xihquijʉ, guejquigö. Cja̱ bbʉ guejquigö guí jonguijʉ, gui jiɛguijʉ da ma yʉ pé ddaa.―
8 Jesus disse:
9 Car Jesús bi xih cʉ sundado di jiɛjmʉ quí möxte, pa di cumpli car palabra ca xquí xih cár Tzi Ta. Guegue xquí ma̱: “Xtú pɛhtzi rá zö göhtjo cʉ hñøjø cʉ xcú nzojtibi í mʉyjʉ pa di dɛnguigö. Jí̱ xtá bbɛdi nim pa hnaa‑cʉ.”
9 Jesus disse isso para que se cumprisse o que ele tinha dito antes: “Pai, de todos aqueles que me deste, nenhum se perdeu.”
10 Diguebbʉ ya, car Simón Pedro bi ccohtzi cár espada jár ntto, cja̱ bi dyojquibi hnár gu̱ ca hnar muzo ca mí pɛjpi cár jefe cʉ möcja̱. Mí gue cár gu̱ jár lado derecho bi dyojquibi. Car muzo‑ca̱ mí ju̱ cár tju̱ju múr Malco.
10 Aí Simão Pedro tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou a orelha direita dele. O nome do empregado era Malco.
11 Nu car Jesús nguetica̱ bi xih car Pedro: ―Fohtzi nir espada pʉ jár ntto. I nesta gu tzögöbbe nʉr prueba nʉ xí ddajqui cam Tzi Ta.―
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Diguebbʉ ya, cʉ sundado co cár capitánjʉ, cja̱ co cʉ nzʉttabi cʉ xcuí gu̱h quí jefe cʉ judio, bi zʉh car Jesús, cja̱ bi du̱htibijʉ quí dyɛ.
12 Em seguida os soldados, o comandante e os guardas do Templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Cja̱ bi dyɛnijʉ pʉ jár ngu̱ car Anás. Nu car Anás múr ndøjña̱ car da̱möcja̱. Car Caifás múr da̱möcja̱ car cjeya‑ca̱, mí mandadobi cʉ pé dda möcja̱.
13 Então o levaram primeiro até a casa de Anás. Anás era o sogro de Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote .
14 Mí gue car Caifás xquí xih cʉ pé dda judio, di conveni bbʉ di bböhti hnaatjo ʉr hñøjø cja̱ jin di du̱ cʉ cja̱hni rá ngu̱.
14 Caifás era quem tinha dito aos líderes judeus que era melhor para eles que morresse apenas um homem pelo povo.
15 Bbʉ mí ttɛn car Jesús pʉ jár ngu̱ car Anás, má tɛn car Simón Pedro co ca pé hnar möxte. Nu ca pé hnaa, mí mpa̱dihui car da̱möcja̱, gue car Caifás. Eso, bbʉ mí ñʉti car Jesús pʉ jár patio cár ngu̱ car da̱möcja̱, bi ñʉti pʉ hne̱je̱ ca pé hnaa quí möxte car Jesús.
15 Simão Pedro foi seguindo Jesus, junto com outro discípulo. Esse discípulo era conhecido do Grande Sacerdote e por isso conseguiu entrar no pátio da casa dele junto com Jesus.
16 Nu car Pedro már tøhmi pʉ tji, bi hmöjti pʉ jar goxtji. Diguebbʉ ya, ca hnar möxte ca mí mpa̱dihui car da̱möcja̱, bi ña̱hui car muza ca mí föh car goxtji. Ma ya car möxte‑ca̱ bi cʉhti car Pedro pʉ mbo.
16 Mas Pedro ficou do lado de fora, perto da porta. O outro discípulo, que era conhecido do Grande Sacerdote, saiu e falou com a empregada que tomava conta da porta. Então ela deixou Pedro entrar
17 Cja̱ car muza ca mí föh car goxtji bi dyön car Pedro: ―¿Nuquiguɛ, cja jin guí ntzixihui nʉr hñøjø nʉ xpá ttziji?― Bi da̱j ya car Pedro, bi hñi̱na̱: ―Jin gui guejquigö.―
17 e lhe perguntou: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Eu, não! — respondeu ele.
18 Cʉ muzo cʉ mí pɛh pʉ jar ngu̱‑ca̱, co cʉ nzʉttabi, már bböh pʉ jar patio. Xquí hñu̱dijʉ hnar tzibi gá tji̱ña̱, como már ntzɛ. Már pahtijʉ pʉ. Guejti car Pedro xquí guati jar tzibi, már bböh pʉ co cʉ muzo, már pahti hne̱je̱. Nu car Jesús, ya xquí ttzix pʉ mbo car ngu̱.
18 Por causa do frio, os empregados e os guardas tinham feito uma fogueira e estavam se aquecendo de pé, em volta dela. Pedro estava de pé, no meio deles, aquecendo-se também.
19 Car da̱möcja̱ bi dyön car Jesús digue quí möxte cʉ mí ntzixihui, co hne̱je̱ ter bɛh ca̱ mí u̱jti‑cʉ.
19 O Grande Sacerdote fez algumas perguntas a Jesus a respeito dos seus seguidores e dos seus ensinamentos.
20 Car Jesús ya bi da̱di, i̱na̱: ―Rá ngu̱ vez ndí ña̱ pʉ jabʉ mí jmuntzi cja̱hni rá ngu̱. Segue ndí u̱jti cʉ cja̱hni pʉ jam ni̱cja̱jʉ, co hua jam templojʉ. Rá ngu̱ cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ maestro cʉ i nxöh cam leyjʉ xí dyøde ter bɛh ca̱ dí ma̱. Jí̱ xtá ña̱gö gá ntta̱guitjo.
20 E Jesus respondeu:
21 ¿Dyoca̱ guí öngui ter bɛh ca̱ ndí u̱jti, bbʉ? Gui dyön cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xí dyøh ca ndí ma̱. Gueguejʉ i pa̱di da xihqui.―
21 Então, por que o senhor está me fazendo essas perguntas? Pergunte aos que me ouviram, pois eles sabem muito bem o que eu disse a eles.
22 Bbʉ ya xquí ma̱ nʉr palabra‑nʉ car Jesús, hnáa digue cʉ nzʉttabi cʉ már bbʉh pʉ, bi uni hnar mpɛhti, cja̱ bi xifi: ―¿Dyoca̱ xcú tjá̱jti ncjanʉ nʉr da̱möcja̱?―
22 Quando Jesus disse isso, um dos guardas do Templo que estavam ali deu-lhe uma bofetada e disse: — Isso é maneira de falar com o Grande Sacerdote?
23 Cja̱ pé bi da̱h car Jesús, bi hñi̱na̱: ―Bbʉ már nttzo ca xtú ma̱, ma̱nguɛ ya bbʉ, ¿ter bɛh ca̱ jí̱ mí tzö? Pe bbʉ már zö ca xtú ma̱, ¿dyoca̱ xcú ddajqui hnar mpɛhti bbʉ?―
23 — Se eu disse alguma mentira, prove que menti! — respondeu Jesus. — Mas, se eu falei a verdade, por que é que você está me batendo?
24 Diguebbʉ ya, car Anás bi mandado di ttzix car Jesús pʉ jabʉ már bbʉh car da̱möcja̱. Nuca̱ mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Caifás. Nubbʉ, bi ttzix car Jesús, mí hnu̱htitjo quí dyɛ.
24 Depois Anás mandou Jesus, ainda amarrado, para Caifás, o Grande Sacerdote.
25 Car Pedro ya, már bböjti pʉ jár patio cár ngu̱ car Anás, Már pahtitjo jar tzibi. Cja̱ hnaa cʉ cja̱hni cʉ már bböbi, bi dyöni: ―¿Nuquiguɛ, cja jin guí ntzixihui car hñøjø ca xpá ttzí hua?― Cja̱ guegue ya bi gøntjo, bi ma̱: ―Ji̱na̱‑gö.―
25 Pedro ainda estava lá, de pé, aquecendo-se perto do fogo. Então lhe perguntaram: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Não, eu não sou! — respondeu ele.
26 Diguebbʉ ya, hna cʉ muzo cʉ mí pɛjpi car da̱möcja̱ bi dyön car Pedro: ―¿Cja jin guí guehquɛ xtú cca̱jtiqui nguí yojmi car Jesús pʉ jar huerto?― Car hñøjø ca bi dyön car Pedro, guegue múr pariente ca hnar muzo ca xquí ttojquibi hnár gu̱.
26 Um dos empregados do Grande Sacerdote , parente do homem de quem Pedro tinha cortado a orelha, perguntou: — Será que eu não vi você com ele no jardim?
27 Nu car Pedro pé bi gøndi pé hnar vez. Nubbʉ, bi hna majti car ndøxca.
27 E outra vez Pedro disse que não. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Car hora‑ca̱, car Jesús már bbʉh pʉ jár ngu̱ car Caifás. Nubbʉ, cʉ sundado bi dyɛnijʉ, bi zixjʉ pʉ jár palacio car gobierno, cja̱ ya xi mír ma di ni̱gui. Nu cʉ judio jin gá ñʉti pʉ mbo car palacio, como már dyo pʉ cʉ gentile. Mí mbe̱n cʉ judio, már nttzo quí costumbre cʉ gentile, cja̱ bbʉ di ntjɛti‑cʉ, di contibi quí tzi mʉyjʉ, cja̱ ya jin di jogui di nú̱jʉ car mbaxcjua. Eso, mí tøhmitjojʉ pʉ tji.
28 Depois levaram Jesus da casa de Caifás para o palácio do Governador romano. Já era de manhã cedo. Os líderes judeus não entraram no palácio porque queriam continuar puros , conforme a religião deles; pois só assim poderiam comer o jantar da Páscoa .
29 Por rá nguehca̱, car gobernador bi bøm pʉ tji pʉ jabʉ mí tøhmi cʉ judio, pa di nzoh‑cʉ́. Guegue mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Pilato. Bi bøni ya, bi dyön cʉ judio: ―¿Ter bɛh ca̱ xí dyøti nʉr hñøjø‑nʉ, eso xcú tzijʉ hua?―
29 Então o governador Pilatos saiu, foi encontrar-se com eles e perguntou: — Que acusação vocês têm contra este homem?
30 Cja̱ bi da̱jmʉ gueguejʉ: ―I ndu̱jpite. Bbʉ jí̱ xtrú dyøti ca rá nttzo, jí̱ xcrú tzije hua.―
30 Eles responderam: — O senhor acha que nós lhe entregaríamos este homem se ele não tivesse cometido algum crime?
31 Diguebbʉ ya car Pilato bi xijmʉ: ―Nuquɛjʉ, rí ntzöhui gui tzixjʉ cja̱ gui juzgajʉ ncja ngu̱ ga ma̱n quer leyjʉ.― Cja̱ pé bi da̱h cʉ judio, bi hñi̱na̱jʉ: ―Jin gui jɛguije car ley gu castigaje hnar cja̱hni ca i nesta da bböhti.― Como jí̱ mí tjɛh cʉ judio di möhtijʉ hnar cja̱hni ca xquí njuzga, quí jefe cʉ judio bi döjʉ car Jesús pʉ jár dyɛ car gobernador romano pa di un car sentencia gá du̱.
31 Pilatos disse: — Levem este homem e o julguem vocês mesmos, de acordo com a Então eles responderam: — Nós não temos o direito de matar ninguém.
32 Ncjanʉ gá nzʉh car palabra ca xquí ma̱n car Jesús, di ddøti pʉ jar ponti pa di du̱ pʉ. Como mí gue cʉ romano cʉ mí tøti pʉ ja ponti cʉ cja̱hni cʉ mí ndu̱jpite.
32 Isso aconteceu assim para que se cumprisse o que Jesus tinha dito quando falou a respeito de como ia morrer .
33 Diguebbʉ ya, car Pilato pé bi ñʉti pʉ mbo car palacio, cja̱ bi nzojni car Jesús, bi dyöni: ―¿Cja guehquiguɛ ʉ́r reyqui cʉ judio?―
33 Pilatos tornou a entrar no palácio, chamou Jesus e perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 Cja̱ bi da̱j ya car Jesús: ―¿Cja guehquitsjɛguɛ guí ne gui dyöngui‑nʉ, cja huá to xí xihqui gui dyöngui ncjanʉ?―
34 Jesus respondeu:
35 Bi da̱j ya car Pilato, bbʉ: ―Xigö, ¿cja dúr judiogö pa gua önqui ncjanʉ? Gue quir cja̱hnitsjɛ cja̱ co cʉ möcja̱ cʉ i mandadobi‑cʉ́ xpá nziqui hua, xí ndöqui jam dyɛ. ¿Ter bɛh ca̱ xcú dyøte?―
35 — Por acaso eu sou judeu? — disse Pilatos. — A sua própria gente e os chefes dos sacerdotes é que o entregaram a mim. O que foi que você fez?
36 Cja̱ pé bi da̱h car Jesús: ―Cam cargo dí ja̱gö jin gui jñɛjmi cár cargo yʉ rey hua jar jöy. Bbʉ gur reygö hua jar mundo, nubbʉ, di möxqui cʉm mɛfi, di ntu̱jnihui cʉ to i ʉgui pa jin gua tzo jáy dyɛ‑cʉ. Nugö, hnahño cam cargo dí ja̱.―
36 Jesus respondeu:
37 Diguebbʉ ya, pé bi dyön car Pilato, bbʉ: ―¿Cja nde̱jma̱ gúr reyguɛ bbʉ?― Cja̱ bi da̱j ya car Jesús: ―Ja̱a̱, ncja ngu̱ gri ma̱nguɛ, dúr reygö. Nugö dú hmʉy cja̱ dá e̱jcua jar jöy pa gu xij yʉ cja̱hni ja i ncja ca ncjua̱ni. Göhtjo cʉ cja̱hni cʉ i ne da dɛn car palabra ca ncjua̱ni, guegue‑cʉ i e̱me̱ ca dí ma̱―
37 — Então você é rei? — perguntou Pilatos.
38 Cja̱ pé bi ma̱n car Pilato, bbʉ: ―¿Ter bɛh car palabra ca ncjua̱ni?― Jesús es sentenciado a muerte Nu car Pilato, bbʉ ya xquí dyön nʉr nttöni‑nʉ, pé bi bøm pʉ jabʉ mí tøhmi cʉ judio, cja̱ bi xih‑cʉ́: ―Jin te dí töhtibi ca rá nttzo xtrú dyøti car cja̱hni ca xcú döjquijʉ.―
38 — O que é a verdade? — perguntou Pilatos. Depois de dizer isso, Pilatos saiu outra vez para falar com a multidão e disse: — Não vejo nenhum motivo para condenar este homem.
39 Nuquɛjʉ, guí judiojʉ, guí pɛhtzijʉ hnar costumbre, cada ncjeya bbʉ i ncja na̱r mbaxcjua na̱ guí tzöjʉ ya, guí mandadojʉ pa da tsjojqui car preso ca da gustaquijʉ. ¿Cja jin guí nejʉ da tsjojqui ya car hñøjø ca i tsjifi ir reyjʉ?―
39 Mas, de acordo com o costume de vocês, eu sempre solto um prisioneiro na ocasião da Páscoa . Vocês querem que eu solte para vocês o rei dos judeus?
40 Nubbʉ, göhtjo cʉ judio bi ncötijʉ, bi majmʉ nzajqui, i̱na̱jʉ: ―Jin gui xojqui car hñøjø‑ca̱. Dí neje gui xojqui car Barrabás.― Nu car Barrabás múr be̱, már ndo nttzo.
40 Todos começaram a gritar: — Não, ele não! Nós queremos que solte Barrabás! Acontece que esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.